ปัจจุบัน
ปัจจุบัน · ปัจจุบันและนิสัย: ใช้กริยาเปล่า ใส่ ไม่ ไว้หน้าคำเพื่อปฏิเสธ และใส่ ไหม ไว้ท้ายประโยคเพื่อถาม
- บอกเล่า ฉันชี้
- ปฏิเสธ ฉันไม่ชี้
- question คุณชี้ไหม
แตะรูปแบบใดก็ได้เพื่อฟังเสียง ส่วนที่เปลี่ยนจะแสดงเป็นสี
ปัจจุบัน · ปัจจุบันและนิสัย: ใช้กริยาเปล่า ใส่ ไม่ ไว้หน้าคำเพื่อปฏิเสธ และใส่ ไหม ไว้ท้ายประโยคเพื่อถาม
กำลัง … อยู่ · กำลัง … อยู่ สำหรับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นตอนนี้, ยัง … อยู่ สำหรับ “ยังคง”
อดีต · แล้ว สำหรับทำเสร็จแล้ว, ไม่ ได้ สำหรับ “ไม่ได้/ไม่ทำ”, หรือ ยัง เพื่อถามว่า “..หรือยัง?”, ยัง ไม่ ได้ สำหรับ “ยังไม่ได้”
อนาคต · ใส่ จะ ไว้หน้า: แผนและสิ่งที่จะเกิดขึ้น
เคย · เคย ขึ้นต้นประโยค: เคย…ไหม, ไม่เคย…เลย
อยาก ต้อง ได้ · อยาก และ ต้อง อยู่หน้า คำกริยา, ได้ อยู่หลังคำกริยา
คำขอร้อง · หน่อย ใช้ขอร้องอย่างสุภาพ, ช่วย … หน่อย ใช้ขอให้ช่วย, อย่า ใช้ห้าม, กัน เถอะ ใช้ชักชวนให้ทำด้วยกัน
หนึ่งประโยคต่อหนึ่งกาล ตามที่คนพูดกันจริงๆ
เด็ก ชี้ เรือ ทุก ลำ ที่ ผ่าน ค่ะ.
เด็กชี้เรือทุกลำที่ผ่าน
นุ้ย กำลัง ชี้ อะไร อยู่ ครับ?
นุ้ยกำลังชี้อะไรอยู่
ยาย ชี้ ทาง ให้ แล้ว ค่ะ, ไม่ หลง.
ยายชี้ทางให้แล้ว เราจะไม่หลง
ผม จะ ชี้ ให้ ดู ว่า รั่ว ตรง ไหน ครับ.
ฉันจะชี้ให้ดูว่ามันรั่วตรงไหน
เคย ชี้ ผิด ท่า ไหม คะ?
คุณเคยชี้ผิดท่าไหม
ชี้ ด้วย เท้า ไม่ ได้ นะ ครับ.
คุณชี้ด้วยเท้าไม่ได้นะ
ช่วย ชี้ หน่อย ค่ะ, บ้าน ไหน.
ช่วยชี้หน่อยว่าบ้านหลังไหน
รูปแบบเดียวกัน กับคำกริยาอื่นๆ: คำกริยา