ปัจจุบัน
ปัจจุบัน · ปัจจุบันและนิสัย: ใช้กริยาเปล่า ใส่ ไม่ ไว้หน้าคำเพื่อปฏิเสธ และใส่ ไหม ไว้ท้ายประโยคเพื่อถาม
- บอกเล่า หลง
- ปฏิเสธ ไม่ หลง
- question หลง ไหม
คำกริยา ไทย
หลง; หลงทาง, หลงรัก
แตะรูปแบบใดก็ได้เพื่อฟังเสียง ส่วนที่เปลี่ยนจะแสดงเป็นสี
ปัจจุบัน · ปัจจุบันและนิสัย: ใช้กริยาเปล่า ใส่ ไม่ ไว้หน้าคำเพื่อปฏิเสธ และใส่ ไหม ไว้ท้ายประโยคเพื่อถาม
กำลัง … อยู่ · กำลัง … อยู่ สำหรับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นตอนนี้, ยัง … อยู่ สำหรับ “ยังคง”
อดีต · แล้ว สำหรับทำเสร็จแล้ว, ไม่ ได้ สำหรับ “ไม่ได้/ไม่ทำ”, หรือ ยัง เพื่อถามว่า “..หรือยัง?”, ยัง ไม่ ได้ สำหรับ “ยังไม่ได้”
อนาคต · ใส่ จะ ไว้หน้า: แผนและสิ่งที่จะเกิดขึ้น
เคย · เคย ขึ้นต้นประโยค: เคย…ไหม, ไม่เคย…เลย
อยาก ต้อง ได้ · อยาก และ ต้อง อยู่หน้า คำกริยา, ได้ อยู่หลังคำกริยา
คำขอร้อง · หน่อย ใช้ขอร้องอย่างสุภาพ, ช่วย … หน่อย ใช้ขอให้ช่วย, อย่า ใช้ห้าม, กัน เถอะ ใช้ชักชวนให้ทำด้วยกัน
หนึ่งประโยคต่อหนึ่งกาล ตามที่คนพูดกันจริงๆ
ผม หลง ทาง ใน ตลาด บ่อย ครับ.
ผม หลง ทาง ใน ตลาด บ่อย ครับ.
ตี๋ กำลัง หลง ทาง อยู่ ค่ะ, เพิ่ง โทร มา.
ตี๋ กำลัง หลง ทาง อยู่ ค่ะ, เพิ่ง โทร มา.
เมื่อคืน ผม ไม่ ได้ หลง ครับ, แค่ ช้า.
เมื่อคืน ผม ไม่ ได้ หลง ครับ, แค่ ช้า.
ถ้า ไป คน เดียว, จะ หลง นะ คะ.
ถ้า ไป คน เดียว, จะ หลง นะ คะ.
เคย หลง ใน กรุงเทพ ไหม ครับ?
เคย หลง ใน กรุงเทพ ไหม ครับ?
ซอย นี้ หลง ได้ ง่าย ค่ะ.
ซอย นี้ หลง ได้ ง่าย ค่ะ.
อย่า หลง ทาง นะ ครับ, ตาม ผม มา.
อย่า หลง ทาง นะ ครับ, ตาม ผม มา.
รูปแบบเดียวกัน กับคำกริยาอื่นๆ: คำกริยา