ปัจจุบัน
ปัจจุบัน · ปัจจุบันและนิสัย: ใช้กริยาเปล่า ใส่ ไม่ ไว้หน้าคำเพื่อปฏิเสธ และใส่ ไหม ไว้ท้ายประโยคเพื่อถาม
- บอกเล่า ฉันเป่า
- ปฏิเสธ ฉันไม่เป่า
- question คุณเป่าไหม
คำกริยา ไทย
เป่า (นกหวีด, เป่าอาหารร้อน)
แตะรูปแบบใดก็ได้เพื่อฟังเสียง ส่วนที่เปลี่ยนจะแสดงเป็นสี
ปัจจุบัน · ปัจจุบันและนิสัย: ใช้กริยาเปล่า ใส่ ไม่ ไว้หน้าคำเพื่อปฏิเสธ และใส่ ไหม ไว้ท้ายประโยคเพื่อถาม
กำลัง … อยู่ · กำลัง … อยู่ สำหรับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นตอนนี้, ยัง … อยู่ สำหรับ “ยังคง”
อดีต · แล้ว สำหรับทำเสร็จแล้ว, ไม่ ได้ สำหรับ “ไม่ได้/ไม่ทำ”, หรือ ยัง เพื่อถามว่า “..หรือยัง?”, ยัง ไม่ ได้ สำหรับ “ยังไม่ได้”
อนาคต · ใส่ จะ ไว้หน้า: แผนและสิ่งที่จะเกิดขึ้น
เคย · เคย ขึ้นต้นประโยค: เคย…ไหม, ไม่เคย…เลย
อยาก ต้อง ได้ · อยาก และ ต้อง อยู่หน้า คำกริยา, ได้ อยู่หลังคำกริยา
คำขอร้อง · หน่อย ใช้ขอร้องอย่างสุภาพ, ช่วย … หน่อย ใช้ขอให้ช่วย, อย่า ใช้ห้าม, กัน เถอะ ใช้ชักชวนให้ทำด้วยกัน
หนึ่งประโยคต่อหนึ่งกาล ตามที่คนพูดกันจริงๆ
พี่ นุ้ย เป่า นกหวีด ทุก ท่า ค่ะ.
นุ้ยเป่านกหวีดทุกท่า
กำลัง เป่า ก๋วยเตี๋ยว อยู่ ครับ, ร้อน มาก.
ฉันกำลังเป่าก๋วยเตี๋ยวอยู่ ร้อนมาก
เป่า นกหวีด แล้ว, เรือ ยัง ไม่ ออก ค่ะ.
เป่านกหวีดแล้ว เรือยังไม่ออก
ถ้า ท่า ว่าง, ผม จะ เป่า นกหวีด ครับ.
ถ้าท่าว่าง ฉันจะเป่านกหวีด
เคย เป่า นกหวีด เรือ ด่วน ไหม คะ?
คุณเคยเป่านกหวีดเรือด่วนไหม
ต้อง เป่า ก่อน ครับ, เด็ก ปาก พอง.
ต้องเป่าก่อน เด็กปากพอง
เป่า ให้ หนู หน่อย ค่ะ, ร้อน.
เป่าให้หนูหน่อย ร้อน
บทเรียนที่สอนรูปแบบของมัน และวิธีที่เขาพูดกัน
รูปแบบเดียวกัน กับคำกริยาอื่นๆ: คำกริยา