ปัจจุบัน
ปัจจุบัน · ปัจจุบันและนิสัย: ใช้กริยาเปล่า ใส่ ไม่ ไว้หน้าคำเพื่อปฏิเสธ และใส่ ไหม ไว้ท้ายประโยคเพื่อถาม
- บอกเล่า ฉันหวัง
- ปฏิเสธ ฉันไม่หวัง
- question คุณหวังไหม
คำกริยา ไทย
หวัง (หวังว่า โดยมีคำว่า ว่า)
แตะรูปแบบใดก็ได้เพื่อฟังเสียง ส่วนที่เปลี่ยนจะแสดงเป็นสี
ปัจจุบัน · ปัจจุบันและนิสัย: ใช้กริยาเปล่า ใส่ ไม่ ไว้หน้าคำเพื่อปฏิเสธ และใส่ ไหม ไว้ท้ายประโยคเพื่อถาม
กำลัง … อยู่ · กำลัง … อยู่ สำหรับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นตอนนี้, ยัง … อยู่ สำหรับ “ยังคง”
อดีต · แล้ว สำหรับทำเสร็จแล้ว, ไม่ ได้ สำหรับ “ไม่ได้/ไม่ทำ”, หรือ ยัง เพื่อถามว่า “..หรือยัง?”, ยัง ไม่ ได้ สำหรับ “ยังไม่ได้”
อนาคต · ใส่ จะ ไว้หน้า: แผนและสิ่งที่จะเกิดขึ้น
เคย · เคย ขึ้นต้นประโยค: เคย…ไหม, ไม่เคย…เลย
อยาก ต้อง ได้ · อยาก และ ต้อง อยู่หน้า คำกริยา, ได้ อยู่หลังคำกริยา
คำขอร้อง · หน่อย ใช้ขอร้องอย่างสุภาพ, ช่วย … หน่อย ใช้ขอให้ช่วย, อย่า ใช้ห้าม, กัน เถอะ ใช้ชักชวนให้ทำด้วยกัน
หนึ่งประโยคต่อหนึ่งกาล ตามที่คนพูดกันจริงๆ
หวัง ว่า พรุ่งนี้ ฝน ไม่ ตก นะ ครับ.
ฉันหวังว่าพรุ่งนี้ฝนไม่ตก
ฉัน ยัง หวัง อยู่ ว่า เขา จะ มา ค่ะ.
ฉันยังหวังอยู่ว่าเขาจะมา
ผม ไม่ ได้ หวัง อะไร ครับ.
ฉันไม่ได้หวังอะไร
ฉัน จะ ไม่ หวัง มาก นะ คะ.
ฉันจะไม่หวังมาก
เคย หวัง ว่า จะ มี เรือ เอง ไหม ครับ?
คุณเคยหวังว่าจะมีเรือเป็นของตัวเองไหม
อยาก หวัง แต่ ก็ กลัว ค่ะ.
ฉันอยากหวัง แต่ก็กลัว
อย่า หวัง มาก นะ ครับ, เรือ เก่า.
อย่าหวังมากนะ เรือเก่า
บทเรียนที่สอนรูปแบบของมัน และวิธีที่เขาพูดกัน
รูปแบบเดียวกัน กับคำกริยาอื่นๆ: คำกริยา