ปัจจุบัน
ปัจจุบัน · ปัจจุบันและนิสัย: ใช้กริยาเปล่า ใส่ ไม่ ไว้หน้าคำเพื่อปฏิเสธ และใส่ ไหม ไว้ท้ายประโยคเพื่อถาม
- บอกเล่า ผมหัวเราะ
- ปฏิเสธ ผมไม่หัวเราะ
- question คุณหัวเราะไหม
คำกริยา ไทย
หัวเราะ
แตะรูปแบบใดก็ได้เพื่อฟังเสียง ส่วนที่เปลี่ยนจะแสดงเป็นสี
ปัจจุบัน · ปัจจุบันและนิสัย: ใช้กริยาเปล่า ใส่ ไม่ ไว้หน้าคำเพื่อปฏิเสธ และใส่ ไหม ไว้ท้ายประโยคเพื่อถาม
กำลัง … อยู่ · กำลัง … อยู่ สำหรับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นตอนนี้, ยัง … อยู่ สำหรับ “ยังคง”
อดีต · แล้ว สำหรับทำเสร็จแล้ว, ไม่ ได้ สำหรับ “ไม่ได้/ไม่ทำ”, หรือ ยัง เพื่อถามว่า “..หรือยัง?”, ยัง ไม่ ได้ สำหรับ “ยังไม่ได้”
อนาคต · ใส่ จะ ไว้หน้า: แผนและสิ่งที่จะเกิดขึ้น
เคย · เคย ขึ้นต้นประโยค: เคย…ไหม, ไม่เคย…เลย
อยาก ต้อง ได้ · อยาก และ ต้อง อยู่หน้า คำกริยา, ได้ อยู่หลังคำกริยา
คำขอร้อง · หน่อย ใช้ขอร้องอย่างสุภาพ, ช่วย … หน่อย ใช้ขอให้ช่วย, อย่า ใช้ห้าม, กัน เถอะ ใช้ชักชวนให้ทำด้วยกัน
หนึ่งประโยคต่อหนึ่งกาล ตามที่คนพูดกันจริงๆ
มะลิ หัวเราะ ทุก ครั้ง ที่ เห็น แมว ค่ะ.
มะลิหัวเราะทุกครั้งที่เห็นแมว
ใคร กำลัง หัวเราะ อยู่ ข้าง นอก ครับ?
ใครกำลังหัวเราะอยู่ข้างนอก
มะลิ หัวเราะ แล้ว ค่ะ, ครั้ง แรก เลย.
มะลิหัวเราะแล้ว เป็นครั้งแรกเลย
ถ้า ตี๋ เห็น หมวก นี้, จะ หัวเราะ แน่ ครับ.
ถ้าตี๋เห็นหมวกนี้ เขาจะหัวเราะแน่
ไม่ เคย หัวเราะ ขนาด นี้ มา นาน แล้ว ค่ะ.
ผมไม่เคยหัวเราะแบบนี้มานานแล้ว
หัวเราะ ได้ ครับ, ผม พูด ผิด เอง.
หัวเราะได้ ผมพูดผิดเอง
อย่า หัวเราะ สิ คะ, ฉัน พูด จริง.
อย่าหัวเราะสิ ฉันพูดจริง
บทเรียนที่สอนรูปแบบของมัน และวิธีที่เขาพูดกัน
รูปแบบเดียวกัน กับคำกริยาอื่นๆ: คำกริยา