ปัจจุบัน
ปัจจุบัน · ปัจจุบันและนิสัย: ใช้กริยาเปล่า ใส่ ไม่ ไว้หน้าคำเพื่อปฏิเสธ และใส่ ไหม ไว้ท้ายประโยคเพื่อถาม
- บอกเล่า ฉันหนี
- ปฏิเสธ ฉันไม่หนี
- question คุณหนีไหม
คำกริยา ไทย
หนี, วิ่งหนี (หนีจากบางสิ่ง: สิ่งนั้นตามมาทันที ดังในสุภาษิต)
แตะรูปแบบใดก็ได้เพื่อฟังเสียง ส่วนที่เปลี่ยนจะแสดงเป็นสี
ปัจจุบัน · ปัจจุบันและนิสัย: ใช้กริยาเปล่า ใส่ ไม่ ไว้หน้าคำเพื่อปฏิเสธ และใส่ ไหม ไว้ท้ายประโยคเพื่อถาม
กำลัง … อยู่ · กำลัง … อยู่ สำหรับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นตอนนี้, ยัง … อยู่ สำหรับ “ยังคง”
อดีต · แล้ว สำหรับทำเสร็จแล้ว, ไม่ ได้ สำหรับ “ไม่ได้/ไม่ทำ”, หรือ ยัง เพื่อถามว่า “..หรือยัง?”, ยัง ไม่ ได้ สำหรับ “ยังไม่ได้”
อนาคต · ใส่ จะ ไว้หน้า: แผนและสิ่งที่จะเกิดขึ้น
เคย · เคย ขึ้นต้นประโยค: เคย…ไหม, ไม่เคย…เลย
อยาก ต้อง ได้ · อยาก และ ต้อง อยู่หน้า คำกริยา, ได้ อยู่หลังคำกริยา
คำขอร้อง · หน่อย ใช้ขอร้องอย่างสุภาพ, ช่วย … หน่อย ใช้ขอให้ช่วย, อย่า ใช้ห้าม, กัน เถอะ ใช้ชักชวนให้ทำด้วยกัน
หนึ่งประโยคต่อหนึ่งกาล ตามที่คนพูดกันจริงๆ
แมว หนี ทุก ครั้ง ที่ ฝน ตก ค่ะ.
แมวหนีทุกครั้งที่ฝนตก
ทุก คน กำลัง หนี ฝน อยู่ ครับ.
ทุกคนกำลังหนีฝนอยู่ตอนนี้
ลูกค้า หนี ไป หมด แล้ว ค่ะ.
ลูกค้าหนีไปหมดแล้ว
น้ำ ขึ้น, ผม จะ ไม่ หนี ครับ.
น้ำขึ้น แต่ผมจะไม่หนี
ตอน เด็ก เคย หนี โรงเรียน ไหม คะ?
ตอนเด็กคุณเคยหนีโรงเรียนไหม
ร้อน แบบ นี้, อยาก หนี ไป ทะเล ครับ.
ร้อนแบบนี้ ผมอยากหนีไปทะเล
อย่า หนี นะ คะ, ยาย ยัง เล่า ไม่ จบ.
อย่าหนีนะ ยายยังเล่าไม่จบ
บทเรียนที่สอนรูปแบบของมัน และวิธีที่เขาพูดกัน
รูปแบบเดียวกัน กับคำกริยาอื่นๆ: คำกริยา