ปัจจุบัน
ปัจจุบัน · ปัจจุบันและนิสัย: ใช้กริยาเปล่า ใส่ ไม่ ไว้หน้าคำเพื่อปฏิเสธ และใส่ ไหม ไว้ท้ายประโยคเพื่อถาม
- บอกเล่า ฉันปู
- ปฏิเสธ ฉันไม่ปู
- question คุณปูไหม
คำกริยา ไทย
ปู (เตียง เสื่อ)
แตะรูปแบบใดก็ได้เพื่อฟังเสียง ส่วนที่เปลี่ยนจะแสดงเป็นสี
ปัจจุบัน · ปัจจุบันและนิสัย: ใช้กริยาเปล่า ใส่ ไม่ ไว้หน้าคำเพื่อปฏิเสธ และใส่ ไหม ไว้ท้ายประโยคเพื่อถาม
กำลัง … อยู่ · กำลัง … อยู่ สำหรับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นตอนนี้, ยัง … อยู่ สำหรับ “ยังคง”
อดีต · แล้ว สำหรับทำเสร็จแล้ว, ไม่ ได้ สำหรับ “ไม่ได้/ไม่ทำ”, หรือ ยัง เพื่อถามว่า “..หรือยัง?”, ยัง ไม่ ได้ สำหรับ “ยังไม่ได้”
อนาคต · ใส่ จะ ไว้หน้า: แผนและสิ่งที่จะเกิดขึ้น
เคย · เคย ขึ้นต้นประโยค: เคย…ไหม, ไม่เคย…เลย
อยาก ต้อง ได้ · อยาก และ ต้อง อยู่หน้า คำกริยา, ได้ อยู่หลังคำกริยา
คำขอร้อง · หน่อย ใช้ขอร้องอย่างสุภาพ, ช่วย … หน่อย ใช้ขอให้ช่วย, อย่า ใช้ห้าม, กัน เถอะ ใช้ชักชวนให้ทำด้วยกัน
หนึ่งประโยคต่อหนึ่งกาล ตามที่คนพูดกันจริงๆ
แม่ ปู เสื่อ หน้า บ้าน ทุก เย็น ค่ะ.
แม่ปูเสื่อหน้าบ้านทุกเย็นค่ะ
กำลัง ปู เตียง อยู่ ครับ, รอ แป๊บ.
กำลังปูเตียงอยู่ครับ รอแป๊บ
ปู เสื่อ แล้ว ค่ะ, มา นั่ง กัน.
ปูเสื่อแล้วค่ะ มานั่งกัน
พอ รถไฟ ออก เขา จะ ปู เตียง ครับ.
พอรถไฟออก เขาจะปูเตียงครับ
เคย ปู เสื่อ กิน ข้าว ริม น้ำ ไหม คะ?
คุณเคยปูเสื่อกินข้าวริมน้ำไหมคะ
ปู ตรง นี้ ได้ ไหม ครับ?
ปูตรงนี้ได้ไหมครับ
ช่วย ปู เสื่อ หน่อย ค่ะ, ยาย จะ นั่ง.
ช่วยปูเสื่อหน่อยค่ะ ยายจะนั่ง
บทเรียนที่สอนรูปแบบของมัน และวิธีที่เขาพูดกัน
รูปแบบเดียวกัน กับคำกริยาอื่นๆ: คำกริยา