ปัจจุบัน
ปัจจุบัน · ปัจจุบันและนิสัย: ใช้กริยาเปล่า ใส่ ไม่ ไว้หน้าคำเพื่อปฏิเสธ และใส่ ไหม ไว้ท้ายประโยคเพื่อถาม
- บอกเล่า ฉัน ตบ
- ปฏิเสธ ฉัน ไม่ ตบ
- question คุณ ตบ ไหม
คำกริยา ไทย
ตบ, ปรบมือ (มือ); ตบเบา ๆ
แตะรูปแบบใดก็ได้เพื่อฟังเสียง ส่วนที่เปลี่ยนจะแสดงเป็นสี
ปัจจุบัน · ปัจจุบันและนิสัย: ใช้กริยาเปล่า ใส่ ไม่ ไว้หน้าคำเพื่อปฏิเสธ และใส่ ไหม ไว้ท้ายประโยคเพื่อถาม
กำลัง … อยู่ · กำลัง … อยู่ สำหรับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นตอนนี้, ยัง … อยู่ สำหรับ “ยังคง”
อดีต · แล้ว สำหรับทำเสร็จแล้ว, ไม่ ได้ สำหรับ “ไม่ได้/ไม่ทำ”, หรือ ยัง เพื่อถามว่า “..หรือยัง?”, ยัง ไม่ ได้ สำหรับ “ยังไม่ได้”
อนาคต · ใส่ จะ ไว้หน้า: แผนและสิ่งที่จะเกิดขึ้น
เคย · เคย ขึ้นต้นประโยค: เคย…ไหม, ไม่เคย…เลย
อยาก ต้อง ได้ · อยาก และ ต้อง อยู่หน้า คำกริยา, ได้ อยู่หลังคำกริยา
คำขอร้อง · หน่อย ใช้ขอร้องอย่างสุภาพ, ช่วย … หน่อย ใช้ขอให้ช่วย, อย่า ใช้ห้าม, กัน เถอะ ใช้ชักชวนให้ทำด้วยกัน
หนึ่งประโยคต่อหนึ่งกาล ตามที่คนพูดกันจริงๆ
หนู ตบ มือ ทุก ครั้ง ที่ เรือ มา ค่ะ.
เด็กน้อย ปรบมือ ทุกครั้ง ที่ เรือ มา
ทั้ง ท่า กำลัง ตบ มือ อยู่ ครับ.
ทั้ง ท่า กำลัง ปรบมือ อยู่
ตบ ยุง ได้ แล้ว ค่ะ, ตัว ใหญ่ มาก.
ตบ ยุง ได้ แล้ว, ตัว ใหญ่ มาก
เรือ ลง น้ำ เมื่อไหร่ จะ ตบ มือ ให้ ครับ.
พอ เรือ ลง น้ำ ฉัน จะ ปรบมือ ให้
ไม่ เคย ตบ ใคร เลย ค่ะ, แม้ แต่ ยุง.
ฉัน ไม่ เคย ตบ ใคร เลย, แม้ แต่ ยุง
ตบ ไหล่ ลุง ชัย ไม่ ได้ นะ ครับ.
คุณ ตบ ไหล่ ลุง ชัย ไม่ ได้ นะ
ตบ มือ กัน เถอะ ค่ะ, เรือ สวย มาก.
ตบ มือ กัน เถอะ, เรือ สวย มาก
บทเรียนที่สอนรูปแบบของมัน และวิธีที่เขาพูดกัน
รูปแบบเดียวกัน กับคำกริยาอื่นๆ: คำกริยา