ปัจจุบัน
ปัจจุบัน · ปัจจุบันและนิสัย: ใช้กริยาเปล่า ใส่ ไม่ ไว้หน้าคำเพื่อปฏิเสธ และใส่ ไหม ไว้ท้ายประโยคเพื่อถาม
- บอกเล่า ฉันเชื่อ
- ปฏิเสธ ฉันไม่เชื่อ
- question คุณเชื่อไหม
คำกริยา ไทย
เชื่อ (ใครสักคนหรือสิ่งใดสิ่งหนึ่ง); เมื่อใช้กับคำว่าไม่ หมายถึงสงสัย
แตะรูปแบบใดก็ได้เพื่อฟังเสียง ส่วนที่เปลี่ยนจะแสดงเป็นสี
ปัจจุบัน · ปัจจุบันและนิสัย: ใช้กริยาเปล่า ใส่ ไม่ ไว้หน้าคำเพื่อปฏิเสธ และใส่ ไหม ไว้ท้ายประโยคเพื่อถาม
อดีต · แล้ว สำหรับทำเสร็จแล้ว, ไม่ ได้ สำหรับ “ไม่ได้/ไม่ทำ”, หรือ ยัง เพื่อถามว่า “..หรือยัง?”, ยัง ไม่ ได้ สำหรับ “ยังไม่ได้”
อนาคต · ใส่ จะ ไว้หน้า: แผนและสิ่งที่จะเกิดขึ้น
เคย · เคย ขึ้นต้นประโยค: เคย…ไหม, ไม่เคย…เลย
อยาก ต้อง ได้ · อยาก และ ต้อง อยู่หน้า คำกริยา, ได้ อยู่หลังคำกริยา
คำขอร้อง · หน่อย ใช้ขอร้องอย่างสุภาพ, ช่วย … หน่อย ใช้ขอให้ช่วย, อย่า ใช้ห้าม, กัน เถอะ ใช้ชักชวนให้ทำด้วยกัน
หนึ่งประโยคต่อหนึ่งกาล ตามที่คนพูดกันจริงๆ
ผม เชื่อ ลุง ชัย ครับ, เรื่อง น้ำ.
ผมเชื่อลุงชัยเรื่องน้ำครับ
ไม่ ได้ เชื่อ ตั้งแต่ แรก แล้ว ค่ะ.
ไม่ได้เชื่อตั้งแต่แรกแล้วค่ะ
ยาย จะ เชื่อ ไหม ครับ ว่า ผม ว่าย ได้?
ยายจะเชื่อไหมครับว่าผมว่ายได้?
เคย เชื่อ มา ครั้ง นึง ค่ะ, เข็ด แล้ว.
เคยเชื่อมาครั้งนึงค่ะ เข็ดแล้ว
เชื่อ พี่ นุ้ย ไม่ ได้ ครับ, ชอบ แซว.
เชื่อพี่นุ้ยไม่ได้ครับ ชอบแซว
เชื่อ ฉัน หน่อย ค่ะ, ทาง นี้ สั้น กว่า.
เชื่อฉันหน่อยค่ะ ทางนี้สั้นกว่า
บทเรียนที่สอนรูปแบบของมัน และวิธีที่เขาพูดกัน
รูปแบบเดียวกัน กับคำกริยาอื่นๆ: คำกริยา