ข้ามไปยังเนื้อหา
fluentbyear

การผันคำกริยา

แตะรูปแบบใดก็ได้เพื่อฟังเสียง ส่วนที่เปลี่ยนจะแสดงเป็นสี

ปัจจุบัน

  1. jag ฉันยิ้ม (ปัจจุบัน)
  2. du คุณยิ้ม (เอกพจน์, ปัจจุบัน)
  3. han/hon เขา/เธอยิ้ม (ปัจจุบัน)
  4. vi พวกเรายิ้ม (ปัจจุบัน)
  5. ni พวกคุณ/ท่านยิ้ม (พหูพจน์หรือสุภาพ, ปัจจุบัน)
  6. de พวกเขายิ้ม (ปัจจุบัน)

อดีต

  1. jag ฉันยิ้ม (อดีต)
  2. du คุณยิ้ม (เอกพจน์, อดีต)
  3. han/hon เขา/เธอยิ้ม (อดีต)
  4. vi พวกเรายิ้ม (อดีต)
  5. ni พวกคุณ/ท่านยิ้ม (พหูพจน์หรือสุภาพ, อดีต)
  6. de พวกเขายิ้ม (อดีต)

กาลสมบูรณ์

  1. jag ฉันได้ยิ้มแล้ว (Perfect)
  2. du คุณได้ยิ้มแล้ว (เอกพจน์, Perfect)
  3. han/hon เขา/เธอได้ยิ้มแล้ว (Perfect)
  4. vi พวกเราได้ยิ้มแล้ว (Perfect)
  5. ni พวกคุณ/ท่านได้ยิ้มแล้ว (พหูพจน์หรือสุภาพ, Perfect)
  6. de พวกเขาได้ยิ้มแล้ว (Perfect)

อนาคต

  1. jag ฉันจะยิ้ม (อนาคต)
  2. du คุณจะยิ้ม (เอกพจน์, อนาคต)
  3. han/hon เขา/เธอจะยิ้ม (อนาคต)
  4. vi พวกเราจะยิ้ม (อนาคต)
  5. ni พวกคุณ/ท่านจะยิ้ม (พหูพจน์หรือสุภาพ, อนาคต)
  6. de พวกเขาจะยิ้ม (อนาคต)
  7. jag (alternativ) ฉันจะยิ้ม (อนาคต, รูปทางเลือก)

รูปเงื่อนไข

  1. jag ฉันคงจะยิ้ม (เงื่อนไข)
  2. du คุณคงจะยิ้ม (เอกพจน์, เงื่อนไข)
  3. han/hon เขา/เธอคงจะยิ้ม (เงื่อนไข)
  4. vi พวกเราคงจะยิ้ม (เงื่อนไข)
  5. ni พวกคุณ/ท่านคงจะยิ้ม (พหูพจน์หรือสุภาพ, เงื่อนไข)
  6. de พวกเขาคงจะยิ้ม (เงื่อนไข)

ประโยคคำสั่ง (Imperative)

  1. du ยิ้มสิ! (พูดกับคนเดียว)
  2. ni ยิ้มกันหน่อย! (พูดกับหลายคน)
  3. vi มายิ้มกันเถอะ!
  4. artig fråga ช่วยยิ้มหน่อยได้ไหม (ขอร้องอย่างสุภาพ)
  5. artig uppmaning กรุณายิ้มด้วย (ขอร้องอย่างสุภาพ)

ปฏิเสธ

  1. jag ฉันไม่ยิ้ม (ปัจจุบัน, ปฏิเสธ)
  2. du คุณไม่ยิ้ม (เอกพจน์, ปัจจุบัน, ปฏิเสธ)
  3. han/hon เขา/เธอไม่ยิ้ม (ปัจจุบัน, ปฏิเสธ)
  4. vi พวกเราไม่ยิ้ม (ปัจจุบัน, ปฏิเสธ)
  5. ni พวกคุณ/ท่านไม่ยิ้ม (พหูพจน์หรือสุภาพ, ปัจจุบัน, ปฏิเสธ)
  6. de พวกเขาไม่ยิ้ม (ปัจจุบัน, ปฏิเสธ)
  7. jag (dåtid) ฉันไม่ได้ยิ้ม (อดีต, ปฏิเสธ)
  8. jag (perfekt) ฉันยังไม่ได้ยิ้ม (Perfect, ปฏิเสธ)
  9. jag (framtid) ฉันจะไม่ยิ้ม (อนาคต, ปฏิเสธ)

รูปกริยาไม่ผัน

  1. infinitiv ยิ้ม (รูป infinitive)
  2. presens ยิ้ม (ปัจจุบัน)
  3. preteritum ยิ้ม (อดีต)
  4. supinum ยิ้ม (รูป supine ใช้หลัง "har")
  5. presensparticip กำลังยิ้ม (present participle); ใช้เป็นคำนามหมายถึง "รอยยิ้ม" ได้ด้วย

วิธีใช้ le

หนึ่งประโยคต่อหนึ่งกาล ตามที่คนพูดกันจริงๆ

  1. ปัจจุบัน

    Jag ler när jag ser min vän.

    ฉันยิ้มเมื่อเห็นเพื่อน

  2. อดีต

    Igår log jag mot grannen.

    เมื่อวานฉันยิ้มให้เพื่อนบ้าน

  3. กาลสมบูรณ์

    Jag har lett hela dagen.

    ฉันยิ้มมาทั้งวันแล้ว

  4. อนาคต

    Imorgon ska jag le mot alla på festen.

    พรุ่งนี้ฉันจะยิ้มให้ทุกคนในงานปาร์ตี้

  5. รูปเงื่อนไข

    Jag skulle le om du kom med mig.

    ฉันคงจะยิ้มถ้าคุณมากับฉัน

  6. ประโยคคำสั่ง (Imperative)

    Le mot kameran, tack!

    ยิ้มให้กล้องหน่อยนะ!

  7. ประโยคคำสั่ง (Imperative)

    Kan du le lite, tack?

    ช่วยยิ้มหน่อยได้ไหม

  8. ปฏิเสธ

    Jag ler inte just nu, men jag mår bra.

    ตอนนี้ฉันไม่ได้ยิ้ม แต่ฉันสบายดี

  9. รูปกริยาไม่ผัน

    Det är lätt att le när solen skiner.

    ยิ้มได้ง่าย ๆ เวลาที่แดดออก

ข้อมูลที่ควรรู้

  • รูป infinitive คือ "le" ("att le") รูปปัจจุบันคือ "ler" ใช้กับทุกบุคคล: "jag ler", "vi ler" รูปอดีตคือ "log" และรูป supine คือ "lett": "jag log", "jag har lett" รูปเหล่านี้ผันไม่ปกติ จึงควรจำไว้เป็นชุด
  • กริยาภาษาสวีเดนไม่เปลี่ยนรูปตามประธาน "Jag log", "hon log" และ "de log" ใช้รูปอดีตเดียวกัน และ "har lett" ก็เหมือนกันสำหรับทุกบุคคล
  • "Le" แปลว่า ยิ้ม ส่วน หัวเราะ คือ "skratta" การยิ้มให้ใครสักคนมักใช้ "le mot någon" เช่น "Hon log mot mig" คำนาม "ett leende" แปลว่า รอยยิ้ม
  • รูปคำสั่งคือรากคำเปล่า: "Le!" หากต้องการขอร้องอย่างสุภาพ ให้ใช้ "Kan du le lite, tack?" หรือ "Var snäll och le." ทั้งสองแบบเหมาะกับการถ่ายรูปหรือช่วงเวลาที่เป็นกันเอง
  • อย่าสับสนรูป supine "lett" ใน "har lett" กับคำคุณศัพท์ "lätt" (ง่าย หรือ เบา) ทั้งสองเป็นคนละคำ มีสระและความหมายต่างกัน

คำกริยาแบบเดียวกับคำนี้

รูปแบบเดียวกัน กับคำกริยาอื่นๆ: กริยาไม่ปกติ