ปัจจุบัน
ปัจจุบัน · ปัจจุบันและนิสัย: ใช้กริยาเปล่า ใส่ ไม่ ไว้หน้าคำเพื่อปฏิเสธ และใส่ ไหม ไว้ท้ายประโยคเพื่อถาม
- บอกเล่า ฉันบ่น
- ปฏิเสธ ฉันไม่บ่น
- question คุณบ่นไหม
คำกริยา ไทย
บ่น, บ่นพึมพำ
แตะรูปแบบใดก็ได้เพื่อฟังเสียง ส่วนที่เปลี่ยนจะแสดงเป็นสี
ปัจจุบัน · ปัจจุบันและนิสัย: ใช้กริยาเปล่า ใส่ ไม่ ไว้หน้าคำเพื่อปฏิเสธ และใส่ ไหม ไว้ท้ายประโยคเพื่อถาม
กำลัง … อยู่ · กำลัง … อยู่ สำหรับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นตอนนี้, ยัง … อยู่ สำหรับ “ยังคง”
อดีต · แล้ว สำหรับทำเสร็จแล้ว, ไม่ ได้ สำหรับ “ไม่ได้/ไม่ทำ”, หรือ ยัง เพื่อถามว่า “..หรือยัง?”, ยัง ไม่ ได้ สำหรับ “ยังไม่ได้”
อนาคต · ใส่ จะ ไว้หน้า: แผนและสิ่งที่จะเกิดขึ้น
เคย · เคย ขึ้นต้นประโยค: เคย…ไหม, ไม่เคย…เลย
อยาก ต้อง ได้ · อยาก และ ต้อง อยู่หน้า คำกริยา, ได้ อยู่หลังคำกริยา
คำขอร้อง · หน่อย ใช้ขอร้องอย่างสุภาพ, ช่วย … หน่อย ใช้ขอให้ช่วย, อย่า ใช้ห้าม, กัน เถอะ ใช้ชักชวนให้ทำด้วยกัน
หนึ่งประโยคต่อหนึ่งกาล ตามที่คนพูดกันจริงๆ
ลุง ชัย บ่น เรื่อง น้ำมัน แพง ทุก วัน ครับ.
ลุงชัยบ่นเรื่องราคาน้ำมันทุกวัน
แม่ กำลัง บ่น อยู่ ค่ะ, อย่า เพิ่ง เข้า ไป.
แม่กำลังบ่นอยู่ อย่าเพิ่งเข้าไป
แขก บ่น หรือ ยัง ครับ, เรื่อง เรือ ช้า?
แขกบ่นเรื่องเรือมาสายหรือยัง
ยาย จะ บ่น แน่ ค่ะ, ถ้า กลับ ดึก.
ยายจะบ่นแน่ถ้าเรากลับดึก
ไม่ เคย บ่น เรื่อง อาหาร เลย ครับ.
ฉันไม่เคยบ่นเรื่องอาหารเลย
อยาก บ่น ค่ะ, แต่ ป้า ใจดี เกิน ไป.
ฉันอยากบ่น แต่ป้าใจดีเกินไป
อย่า บ่น เลย ครับ, ฝน เดี๋ยว ก็ หยุด.
อย่าบ่นเลย ฝนเดี๋ยวก็หยุด
รูปแบบเดียวกัน กับคำกริยาอื่นๆ: คำกริยา