ปัจจุบัน
ปัจจุบัน · ปัจจุบันและนิสัย: ใช้กริยาเปล่า ใส่ ไม่ ไว้หน้าคำเพื่อปฏิเสธ และใส่ ไหม ไว้ท้ายประโยคเพื่อถาม
- บอกเล่า ฉันยอมรับ
- ปฏิเสธ ฉันไม่ยอมรับ
- question คุณยอมรับไหม
คำกริยา ไทย
ยอมรับ, รับ, สารภาพ
แตะรูปแบบใดก็ได้เพื่อฟังเสียง ส่วนที่เปลี่ยนจะแสดงเป็นสี
ปัจจุบัน · ปัจจุบันและนิสัย: ใช้กริยาเปล่า ใส่ ไม่ ไว้หน้าคำเพื่อปฏิเสธ และใส่ ไหม ไว้ท้ายประโยคเพื่อถาม
อดีต · แล้ว สำหรับทำเสร็จแล้ว, ไม่ ได้ สำหรับ “ไม่ได้/ไม่ทำ”, หรือ ยัง เพื่อถามว่า “..หรือยัง?”, ยัง ไม่ ได้ สำหรับ “ยังไม่ได้”
อนาคต · ใส่ จะ ไว้หน้า: แผนและสิ่งที่จะเกิดขึ้น
เคย · เคย ขึ้นต้นประโยค: เคย…ไหม, ไม่เคย…เลย
อยาก ต้อง ได้ · อยาก และ ต้อง อยู่หน้า คำกริยา, ได้ อยู่หลังคำกริยา
คำขอร้อง · หน่อย ใช้ขอร้องอย่างสุภาพ, ช่วย … หน่อย ใช้ขอให้ช่วย, อย่า ใช้ห้าม, กัน เถอะ ใช้ชักชวนให้ทำด้วยกัน
หนึ่งประโยคต่อหนึ่งกาล ตามที่คนพูดกันจริงๆ
ผม ยอมรับ ครับ, ผม ผิด เอง.
ฉันยอมรับ ฉันผิดเอง
เขา ยอมรับ แล้ว ค่ะ, ว่า ลืม ล็อก ประตู.
เขายอมรับแล้ว ว่าลืมล็อกประตู
ผม จะ ยอมรับ ทุก ความ เห็น ครับ.
ฉันจะยอมรับทุกความเห็น
เคย ยอมรับ ผิด ต่อ หน้า ทุก คน ไหม คะ?
คุณเคยยอมรับความผิดต่อหน้าทุกคนไหม
ยอมรับ ไม่ ได้ ครับ, งาน หยาบ เกิน ไป.
ฉันยอมรับไม่ได้ งานหยาบเกินไป
ยอมรับ กัน เถอะ ค่ะ, ว่า เรา หลง ทาง.
ยอมรับกันเถอะ ว่าเราหลงทาง
รูปแบบเดียวกัน กับคำกริยาอื่นๆ: คำกริยา