ปัจจุบัน
ปัจจุบัน · ปัจจุบันและนิสัย: ใช้กริยาเปล่า ใส่ ไม่ ไว้หน้าคำเพื่อปฏิเสธ และใส่ ไหม ไว้ท้ายประโยคเพื่อถาม
- บอกเล่า ฉันเถียง
- ปฏิเสธ ฉันไม่เถียง
- question คุณเถียงไหม
คำกริยา ไทย
เถียง, เถียงกลับ, ค้าน
แตะรูปแบบใดก็ได้เพื่อฟังเสียง ส่วนที่เปลี่ยนจะแสดงเป็นสี
ปัจจุบัน · ปัจจุบันและนิสัย: ใช้กริยาเปล่า ใส่ ไม่ ไว้หน้าคำเพื่อปฏิเสธ และใส่ ไหม ไว้ท้ายประโยคเพื่อถาม
กำลัง … อยู่ · กำลัง … อยู่ สำหรับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นตอนนี้, ยัง … อยู่ สำหรับ “ยังคง”
อดีต · แล้ว สำหรับทำเสร็จแล้ว, ไม่ ได้ สำหรับ “ไม่ได้/ไม่ทำ”, หรือ ยัง เพื่อถามว่า “..หรือยัง?”, ยัง ไม่ ได้ สำหรับ “ยังไม่ได้”
อนาคต · ใส่ จะ ไว้หน้า: แผนและสิ่งที่จะเกิดขึ้น
เคย · เคย ขึ้นต้นประโยค: เคย…ไหม, ไม่เคย…เลย
อยาก ต้อง ได้ · อยาก และ ต้อง อยู่หน้า คำกริยา, ได้ อยู่หลังคำกริยา
คำขอร้อง · หน่อย ใช้ขอร้องอย่างสุภาพ, ช่วย … หน่อย ใช้ขอให้ช่วย, อย่า ใช้ห้าม, กัน เถอะ ใช้ชักชวนให้ทำด้วยกัน
หนึ่งประโยคต่อหนึ่งกาล ตามที่คนพูดกันจริงๆ
เด็ก คน นี้ เถียง เก่ง ค่ะ.
เด็กคนนี้เถียงเก่ง
ตี๋ กำลัง เถียง กับ คน ขับ แท็กซี่ อยู่ ครับ.
ตี๋กำลังเถียงกับคนขับแท็กซี่อยู่ตอนนี้
ไม่ ได้ เถียง ค่ะ, แค่ อธิบาย.
ฉันไม่ได้เถียง แค่อธิบาย
ผม จะ ไม่ เถียง กับ ยาย อีก ครับ.
ฉันจะไม่เถียงกับยายอีก
เคย เถียง ครู ไหม คะ?
คุณเคยเถียงครูไหม
เถียง ไม่ ได้ ครับ, ป้า พูด ถูก.
เถียงไม่ได้ ป้าพูดถูก
อย่า เถียง ค่ะ, ไป นอน ได้ แล้ว.
อย่าเถียง ไปนอนได้แล้ว
รูปแบบเดียวกัน กับคำกริยาอื่นๆ: คำกริยา