ข้ามไปยังเนื้อหา
fluentbyear

การผันคำกริยา

แตะรูปแบบใดก็ได้เพื่อฟังเสียง ส่วนที่เปลี่ยนจะแสดงเป็นสี

ปัจจุบัน

  1. ben ฉันรอ (เป็นประจำ, โดยทั่วไป)
  2. sen เธอรอ (เป็นประจำ, เอกพจน์ไม่เป็นทางการ)
  3. o เขา/มันรอ (เป็นประจำ)
  4. biz เรารอ (เป็นประจำ)
  5. siz พวกคุณ/คุณรอ (เป็นประจำ, พหูพจน์หรือสุภาพ)
  6. onlar พวกเขารอ (เป็นประจำ)

ต่อเนื่อง

  1. ben ฉันกำลังรอ
  2. sen เธอกำลังรอ (เอกพจน์ไม่เป็นทางการ)
  3. o เขา/มันกำลังรอ
  4. biz เรากำลังรอ
  5. siz พวกคุณ/คุณกำลังรอ (พหูพจน์หรือสุภาพ)
  6. onlar พวกเขากำลังรอ

อดีต

  1. ben ฉันได้รอ
  2. sen เธอได้รอ (เอกพจน์ไม่เป็นทางการ)
  3. o เขา/มันได้รอ
  4. biz เราได้รอ
  5. siz พวกคุณ/คุณได้รอ (พหูพจน์หรือสุภาพ)
  6. onlar พวกเขาได้รอ

อนาคต

  1. ben ฉันจะรอ
  2. sen เธอจะรอ (เอกพจน์ไม่เป็นทางการ)
  3. o เขา/มันจะรอ
  4. biz เราจะรอ
  5. siz พวกคุณ/คุณจะรอ (พหูพจน์หรือสุภาพ)
  6. onlar พวกเขาจะรอ

กาลสมบูรณ์

  1. ben ฉันได้รอมาแล้ว (อดีต -miş: เน้นผลหรือเล่าต่อ)
  2. sen เธอได้รอมาแล้ว (เอกพจน์ไม่เป็นทางการ)
  3. o เขา/มันได้รอมาแล้ว (ดูเหมือนว่า)
  4. biz เราได้รอมาแล้ว
  5. siz พวกคุณ/คุณได้รอมาแล้ว (พหูพจน์หรือสุภาพ)
  6. onlar พวกเขาได้รอมาแล้ว (ดูเหมือนว่า)

ปฏิเสธ

  1. ben (şimdi) ฉันไม่ได้รออยู่
  2. sen (şimdi) เธอไม่ได้รออยู่ (เอกพจน์ไม่เป็นทางการ)
  3. o (şimdi) เขา/มันไม่ได้รออยู่
  4. biz (şimdi) เราไม่ได้รออยู่
  5. siz (şimdi) พวกคุณ/คุณไม่ได้รออยู่ (พหูพจน์หรือสุภาพ)
  6. onlar (şimdi) พวกเขาไม่ได้รออยู่
  7. ben (geçmiş) ฉันไม่ได้รอ
  8. sen (geçmiş) เธอไม่ได้รอ (เอกพจน์ไม่เป็นทางการ)
  9. o (geçmiş) เขา/มันไม่ได้รอ
  10. biz (geçmiş) เราไม่ได้รอ
  11. siz (geçmiş) พวกคุณ/คุณไม่ได้รอ (พหูพจน์หรือสุภาพ)
  12. onlar (geçmiş) พวกเขาไม่ได้รอ

รูปเงื่อนไข

  1. ben ถ้าฉันรอ
  2. sen ถ้าเธอรอ (เอกพจน์ไม่เป็นทางการ)
  3. o ถ้าเขา/มันรอ
  4. biz ถ้าเรารอ
  5. siz ถ้าพวกคุณ/คุณรอ (พหูพจน์หรือสุภาพ)
  6. onlar ถ้าพวกเขารอ

ประโยคคำสั่ง (Imperative)

  1. sen รอ (ไม่เป็นทางการ, พูดกับคนเดียว)
  2. siz รอ (พหูพจน์หรือสุภาพ)
  3. siz (resmî) กรุณารอ (ทางการ, ภาษาเขียน)
  4. o ให้เขา/มันรอ
  5. biz เรารอกันเถอะ
  6. onlar ให้พวกเขารอ
  7. ben ให้ฉันรอ; ฉันรอดีไหม
  8. sen (rica) เธอรอได้ไหม? (ขอร้องแบบไม่เป็นทางการ)
  9. siz (rica) คุณรอได้ไหม? (ขอร้องแบบสุภาพ)
  10. siz (nazik) คุณช่วยรอได้ไหม? (ขอร้องแบบสุภาพมาก)

รูปกริยาไม่ผัน

  1. mastar รอ; คาดหวัง
  2. ad fiil การรอ (คำนามจากกริยา)
  3. -ken ขณะที่รอ
  4. -erek โดยการรอ; ด้วยการรอ
  5. sıfat-fiil (yapan) ที่กำลังรอ; ผู้ที่รอ
  6. sıfat-fiil (edilen) ที่คาดไว้; ที่รอคอย

วิธีใช้ beklemek

หนึ่งประโยคต่อหนึ่งกาล ตามที่คนพูดกันจริงๆ

  1. ปัจจุบัน

    Sabahları durakta otobüsü beklerim.

    ตอนเช้าฉันรอรถเมล์ที่ป้าย

  2. ต่อเนื่อง

    Seni kafede bekliyorum.

    ฉันรอคุณอยู่ที่คาเฟ่

  3. อดีต

    Dün durakta arkadaşımı biraz bekledim.

    เมื่อวานฉันรอเพื่อนที่ป้ายรถเมล์อยู่สักพัก

  4. อนาคต

    Yarın seni okulun önünde bekleyeceğim.

    พรุ่งนี้ฉันจะรอคุณที่หน้าโรงเรียน

  5. กาลสมบูรณ์

    Annem bizi uzun süre beklemiş.

    ดูเหมือนว่าแม่ของฉันรอพวกเราอยู่นาน

  6. ปฏิเสธ

    Bugün kimseyi beklemiyorum.

    วันนี้ฉันไม่ได้รอใครเลย

  7. รูปเงื่อนไข

    Biraz beklersen birlikte gideriz.

    ถ้าคุณรออีกสักหน่อย เราจะไปด้วยกัน

  8. ประโยคคำสั่ง (Imperative)

    Lütfen bir dakika bekleyin.

    กรุณารอสักครู่

  9. ประโยคคำสั่ง (Imperative)

    Biraz bekleyebilir misiniz?

    ช่วยรอสักหน่อยได้ไหม

  10. รูปกริยาไม่ผัน

    Beklemek bazen zordur.

    การรอบางครั้งก็ยาก

  11. รูปกริยาไม่ผัน

    Otobüsü beklerken kitap okuyorum.

    ฉันอ่านหนังสือระหว่างรอรถเมล์

ข้อมูลที่ควรรู้

  • Beklemek เป็นกริยาปกติและเป็นไปตามหลักการกลมกลืนของสระ รากคำคือ "bekle-" ใช้กับกรรมตรง: "Seni bekliyorum" (ฉันกำลังรอคุณ), "Otobüsü bekliyorum" (ฉันกำลังรอรถเมล์) และยังมีความหมายว่าคาดหวังด้วย: "Bir telefon bekliyorum"
  • ในกาลต่อเนื่อง -e ท้ายรากคำจะหายไปก่อน -iyor: "bekliyorum", "bekliyor", "bekliyoruz" อย่าพูดว่า "bekleiyorum" นี่คือรูปที่ใช้ทั่วไปเมื่อต้องการพูดว่า "ฉันกำลังรออยู่ตอนนี้"
  • กาลอนาคตใช้ y เชื่อมหลังรากคำ: "bekleyeceğim", "bekleyecek" ตัว k ท้าย -ecek จะเปลี่ยนเป็น ğ เมื่ออยู่หน้าสระ: "bekleyeceğim", "bekleyeceğiz" ตัว y แบบเดียวกันนี้ปรากฏใน "bekleyin" และ "bekleyelim"
  • รูปปฏิเสธจะเติม -me- หลังรากคำ: "beklemiyorum" (ฉันไม่ได้รออยู่), "beklemedim" (ฉันไม่ได้รอ) เมื่อใช้เดี่ยว ๆ "bekleme" เป็นคำสั่งแบบไม่เป็นทางการว่า "ไม่ต้องรอ" และยังเป็นคำนามจากกริยาว่า "การรอ" ด้วย
  • "Bekledim" คืออดีตกาลแบบธรรมดา (ฉันได้รอ) ส่วน "Beklemişim" ใช้ -miş และสื่อว่าผู้พูดรู้มาหรืออนุมานเอาโดยไม่ได้เห็นเอง หรือเน้นที่ผลลัพธ์ รูป -miş มักใช้ในการเล่าต่อสิ่งที่ได้ยินมาและการเล่าเรื่อง
  • คำขอร้องแบบสุภาพมักใช้รูปคำถาม: "Bekler misiniz?" (คุณรอได้ไหม?) และ "Bekleyebilir misiniz?" (คุณช่วยรอได้ไหม?) "Bekleyiniz" เป็นคำสั่งแบบทางการในภาษาเขียน ใช้ "bekler misin" กับเพื่อน

ที่ที่คุณจะได้ยิน beklemek

บทเรียนที่สอนรูปแบบของมัน และวิธีที่เขาพูดกัน

คำกริยาแบบเดียวกับคำนี้

รูปแบบเดียวกัน กับคำกริยาอื่นๆ: กริยาปกติ