ข้ามไปยังเนื้อหา
fluentbyear

คำกริยา TURKISH

oturmak

นั่ง; อาศัยอยู่

  • กริยาปกติ

การผันคำกริยา

แตะรูปแบบใดก็ได้เพื่อฟังเสียง ส่วนที่เปลี่ยนจะแสดงเป็นสี

ปัจจุบัน

  1. ben ฉันนั่ง / ฉันมักจะนั่ง (กาล aorist)
  2. sen คุณ (เอกพจน์) นั่ง / มักจะนั่ง
  3. o เขา/เธอ/มันนั่ง / มักจะนั่ง
  4. biz เรานั่ง / มักจะนั่ง
  5. siz คุณ (พหูพจน์/สุภาพ) นั่ง / มักจะนั่ง
  6. onlar พวกเขานั่ง / มักจะนั่ง

ต่อเนื่อง

  1. ben ฉันกำลังนั่ง / ฉันอาศัยอยู่ (ตอนนี้)
  2. sen คุณ (เอกพจน์) กำลังนั่ง / อาศัยอยู่
  3. o เขา/เธอ/มันกำลังนั่ง / อาศัยอยู่
  4. biz เรากำลังนั่ง / อาศัยอยู่
  5. siz คุณ (พหูพจน์/สุภาพ) กำลังนั่ง / อาศัยอยู่
  6. onlar พวกเขากำลังนั่ง / อาศัยอยู่

อดีต

  1. ben ฉันได้นั่ง / ฉันเคยอาศัยอยู่
  2. sen คุณ (เอกพจน์) ได้นั่ง / เคยอาศัยอยู่
  3. o เขา/เธอ/มันได้นั่ง / เคยอาศัยอยู่
  4. biz เราได้นั่ง / เคยอาศัยอยู่
  5. siz คุณ (พหูพจน์/สุภาพ) ได้นั่ง / เคยอาศัยอยู่
  6. onlar พวกเขาได้นั่ง / เคยอาศัยอยู่

กาลสมบูรณ์

  1. ben ฉันนั่งแล้ว / ดูเหมือนฉันเคยอาศัยอยู่
  2. sen คุณ (เอกพจน์) นั่งแล้ว / ดูเหมือนเคยอาศัยอยู่
  3. o เขา/เธอ/มันนั่งแล้ว / ดูเหมือนเคยอาศัยอยู่
  4. biz เรานั่งแล้ว / ดูเหมือนเคยอาศัยอยู่
  5. siz คุณ (พหูพจน์/สุภาพ) นั่งแล้ว / ดูเหมือนเคยอาศัยอยู่
  6. onlar พวกเขานั่งแล้ว / ดูเหมือนเคยอาศัยอยู่

อนาคต

  1. ben ฉันจะนั่ง / ฉันจะอาศัยอยู่
  2. sen คุณ (เอกพจน์) จะนั่ง / จะอาศัยอยู่
  3. o เขา/เธอ/มันจะนั่ง / จะอาศัยอยู่
  4. biz เราจะนั่ง / จะอาศัยอยู่
  5. siz คุณ (พหูพจน์/สุภาพ) จะนั่ง / จะอาศัยอยู่
  6. onlar พวกเขาจะนั่ง / จะอาศัยอยู่

รูปเงื่อนไข

  1. ben (eğer) ถ้าฉันนั่ง
  2. sen (eğer) ถ้าคุณ (เอกพจน์) นั่ง
  3. o (eğer) ถ้าเขา/เธอ/มันนั่ง
  4. biz (eğer) ถ้าเรานั่ง
  5. siz (eğer) ถ้าคุณ (พหูพจน์/สุภาพ) นั่ง
  6. onlar (eğer) ถ้าพวกเขานั่ง
  7. ben (olurdu) ฉันคงจะนั่ง / ฉันเคยนั่งเป็นประจำ
  8. sen (olurdu) คุณ (เอกพจน์) คงจะนั่ง / เคยนั่งเป็นประจำ
  9. o (olurdu) เขา/เธอ/มันคงจะนั่ง / เคยนั่งเป็นประจำ
  10. biz (olurdu) เราคงจะนั่ง / เคยนั่งเป็นประจำ

ประโยคคำสั่ง (Imperative)

  1. sen นั่งสิ (ไม่เป็นทางการ, คนเดียว)
  2. siz นั่งเถอะ (พหูพจน์หรือสุภาพ)
  3. siz (resmî) เชิญนั่ง (เป็นทางการ, ส่วนใหญ่ใช้ในภาษาเขียน)
  4. siz (rica) กรุณานั่งได้ไหม (การขอร้องอย่างสุภาพ)
  5. sen (rica) นั่งหน่อยไหม (การขอร้องแบบเป็นกันเอง)
  6. biz นั่งกันเถอะ
  7. o ให้เขา/เธอนั่ง
  8. onlar ให้พวกเขานั่ง

ปฏิเสธ

  1. ben (şimdi) ฉันไม่ได้กำลังนั่ง / ฉันไม่ได้อาศัยอยู่
  2. sen (şimdi) คุณ (เอกพจน์) ไม่ได้กำลังนั่ง
  3. o (şimdi) เขา/เธอ/มันไม่ได้กำลังนั่ง
  4. biz (şimdi) เราไม่ได้กำลังนั่ง
  5. ben (geçmiş) ฉันไม่ได้นั่ง
  6. sen (geçmiş) คุณ (เอกพจน์) ไม่ได้นั่ง
  7. o (geçmiş) เขา/เธอ/มันไม่ได้นั่ง
  8. biz (geçmiş) เราไม่ได้นั่ง
  9. ben (gelecek) ฉันจะไม่นั่ง
  10. o (gelecek) เขา/เธอ/มันจะไม่นั่ง
  11. ben (geniş) ปกติฉันไม่นั่ง
  12. o (geniş) ปกติเขา/เธอ/มันไม่นั่ง

รูปกริยาไม่ผัน

  1. mastar นั่ง; อาศัยอยู่
  2. ad-fiil (-ma) การนั่ง (เป็นคำนาม เช่น oturma odası: ห้องนั่งเล่น)
  3. sıfat-fiil (-an) ที่กำลังนั่ง; ผู้ที่อาศัยอยู่ (เช่น burada oturan kişi)
  4. zarf-fiil (-arak) โดยการนั่ง; ขณะนั่ง
  5. zarf-fiil (-ip) นั่งแล้ว... (ใช้เชื่อมคำกริยา)

วิธีใช้ oturmak

หนึ่งประโยคต่อหนึ่งกาล ตามที่คนพูดกันจริงๆ

  1. ปัจจุบัน

    Akşamları balkonda otururum.

    ตอนเย็นฉันนั่งที่ระเบียง

  2. ปัจจุบัน

    Buraya oturabilir miyim?

    ขอนั่งตรงนี้ได้ไหม

  3. ต่อเนื่อง

    Ankara'da oturuyorum.

    ฉันอาศัยอยู่ที่ Ankara

  4. ต่อเนื่อง

    Büyükannem İzmir'de oturuyor.

    คุณยายของฉันอาศัยอยู่ที่ Izmir

  5. อดีต

    Dün parkta bir saat oturduk.

    เมื่อวานเรานั่งในสวนสาธารณะหนึ่งชั่วโมง

  6. กาลสมบูรณ์

    Komşum bu evde uzun yıllar oturmuş.

    ดูเหมือนว่าเพื่อนบ้านของฉันเคยอาศัยอยู่ในบ้านหลังนี้หลายปี

  7. อนาคต

    Yarın seninle kafede oturacağım.

    พรุ่งนี้ฉันจะนั่งกับคุณที่คาเฟ่

  8. รูปเงื่อนไข

    Pencerenin yanına otursam, manzarayı görürüm.

    ถ้าฉันนั่งริมหน้าต่าง ฉันจะเห็นวิว

  9. ประโยคคำสั่ง (Imperative)

    Lütfen buraya oturun.

    เชิญนั่งตรงนี้

  10. ปฏิเสธ

    Bugün evde oturmayacağım, parka gideceğim.

    วันนี้ฉันจะไม่นั่งอยู่แต่ในบ้าน ฉันจะไปสวนสาธารณะ

  11. รูปกริยาไม่ผัน

    Bahçede oturmak istiyorum.

    ฉันอยากนั่งในสวน

ข้อมูลที่ควรรู้

  • Oturmak มีความหมายทั้ง “นั่ง” และ “อาศัยอยู่” เมื่อใช้กับสถานที่ "Ankara'da oturuyorum" หมายถึง “ฉันอาศัยอยู่ที่ Ankara” ส่วน "Koltuğa oturdum" หมายถึง “ฉันนั่งลงบนเก้าอี้นวม” (การก dative = การเคลื่อนไปสู่ท่านั่ง)
  • คำกริยานี้เป็นคำกริยาปกติ: รากศัพท์ otur- เปลี่ยนสระตามหลักความกลมกลืนของสระ (o/u) จึงได้ "oturuyorum", "oturdum" และ "oturacağım" ภาษาตุรกีมักละสรรพนามประธาน: "Oturuyorum" เพียงคำเดียวก็หมายถึง “ฉันกำลังนั่ง / ฉันอาศัยอยู่” แล้ว
  • รูป aorist (ตาราง “ปัจจุบัน”) สร้างด้วย -ur: "otururum", "oturursun" ใช้บอกนิสัยและข้อเท็จจริงทั่วไป: "Akşamları balkonda otururum." ส่วนรูป -yor ("oturuyorum") ใช้บอกสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นตอนนี้ หรือบอกว่าใครอาศัยอยู่ที่ไหน
  • รูปปฏิเสธของ aorist ไม่เป็นไปตามกฎ: "oturmam", "oturmazsın", "oturmaz", "oturmayız" ส่วนกาลอื่น ๆ จะเติม -ma- หน้าปัจจัยบอกกาล: "oturmuyorum", "oturmadım", "oturmayacağım"
  • เมื่อต้องการขอร้อง ใช้ "Oturun" (พหูพจน์/สุภาพ) หรือ "Oturur musunuz?" ซึ่งนุ่มนวลกว่า "Otur" เป็นรูปเอกพจน์แบบไม่เป็นทางการ "Oturunuz" เป็นทางการและส่วนใหญ่ใช้ในภาษาเขียน "Buraya oturabilir miyim?" หมายถึง “ขอนั่งตรงนี้ได้ไหม”
  • รูป -miş ("oturmuşum", "oturmuş") ใช้เล่าสิ่งที่ไม่ได้เห็นด้วยตนเอง หรือสิ่งที่เพิ่งรู้: "Komşum burada oturmuş" หมายถึง “ดูเหมือนว่าเพื่อนบ้านของฉันเคยอาศัยอยู่ที่นี่”

คำกริยาแบบเดียวกับคำนี้

รูปแบบเดียวกัน กับคำกริยาอื่นๆ: กริยาปกติ