ข้ามไปยังเนื้อหา
fluentbyear

คำกริยา TURKISH

buluşmak

พบกัน (ตามนัด); นัดเจอ; รวมตัวกัน

  • กริยาปกติ

การผันคำกริยา

แตะรูปแบบใดก็ได้เพื่อฟังเสียง ส่วนที่เปลี่ยนจะแสดงเป็นสี

ปัจจุบัน

  1. ben ฉันกำลังพบ (ปัจจุบันกาลต่อเนื่อง)
  2. sen เธอกำลังพบ (เอกพจน์ ไม่เป็นทางการ)
  3. o เขา/เธอ/มันกำลังพบ
  4. biz เรากำลังพบ
  5. siz คุณกำลังพบ (พหูพจน์หรือแบบสุภาพ)
  6. onlar พวกเขากำลังพบ

อดีต

  1. ben ฉันได้พบ (อดีตกาล)
  2. sen เธอได้พบ (เอกพจน์ ไม่เป็นทางการ)
  3. o เขา/เธอ/มันได้พบ
  4. biz เราได้พบ
  5. siz คุณได้พบ (พหูพจน์หรือแบบสุภาพ)
  6. onlar พวกเขาได้พบ

อนาคต

  1. ben ฉันจะพบ (อนาคตกาล)
  2. sen เธอจะพบ (เอกพจน์ ไม่เป็นทางการ)
  3. o เขา/เธอ/มันจะพบ
  4. biz เราจะพบ
  5. siz คุณจะพบ (พหูพจน์หรือแบบสุภาพ)
  6. onlar พวกเขาจะพบ

กาลสมบูรณ์

  1. ben ฉันได้พบแล้ว (อดีตกาล -miş)
  2. sen เธอได้พบแล้ว (เอกพจน์ ไม่เป็นทางการ)
  3. o เขา/เธอ/มันได้พบแล้ว; ดูเหมือนว่าได้พบ
  4. biz เราได้พบแล้ว
  5. siz คุณได้พบแล้ว (พหูพจน์หรือแบบสุภาพ)
  6. onlar พวกเขาได้พบแล้ว; ดูเหมือนว่าได้พบ

ปฏิเสธ

  1. ben (şimdi) ฉันไม่ได้กำลังพบ (ปัจจุบันกาล)
  2. sen (şimdi) เธอไม่ได้กำลังพบ (เอกพจน์ ไม่เป็นทางการ)
  3. o (şimdi) เขา/เธอ/มันไม่ได้กำลังพบ
  4. biz (şimdi) เราไม่ได้กำลังพบ
  5. siz (şimdi) คุณไม่ได้กำลังพบ (พหูพจน์หรือแบบสุภาพ)
  6. onlar (şimdi) พวกเขาไม่ได้กำลังพบ
  7. ben (geçmiş) ฉันไม่ได้พบ (อดีตกาล)
  8. ben (gelecek) ฉันจะไม่พบ (อนาคตกาล)

รูปเงื่อนไข

  1. ben ถ้าฉันพบ / จะเป็นอย่างไรถ้าฉันพบ
  2. sen ถ้าเธอพบ (เอกพจน์ ไม่เป็นทางการ)
  3. o ถ้าเขา/เธอ/มันพบ
  4. biz ถ้าเราพบ; เราพบกันดีไหม (ใช้กับ mı)
  5. siz ถ้าคุณพบ (พหูพจน์หรือแบบสุภาพ)
  6. onlar ถ้าพวกเขาพบ

ประโยคคำสั่ง (Imperative)

  1. sen พบเถอะ (เอกพจน์ ไม่เป็นทางการ)
  2. o ให้เขา/เธอพบ
  3. biz พบกันเถอะ
  4. siz พบเถอะ (พหูพจน์)
  5. siz (nazik) กรุณาพบ (แบบสุภาพ)
  6. onlar ให้พวกเขาพบ

รูปกริยาไม่ผัน

  1. mastar พบกัน (รูปกริยาพื้นฐาน)
  2. ad eylem การพบกัน; การรวมตัวกัน (คำนามกริยา)
  3. zarf-fiil โดยการพบกัน; พบกันแล้ว...
  4. amaç เพื่อที่จะพบกัน

วิธีใช้ buluşmak

หนึ่งประโยคต่อหนึ่งกาล ตามที่คนพูดกันจริงๆ

  1. ปัจจุบัน

    Bugün arkadaşımla kafede buluşuyorum.

    วันนี้ฉันจะพบเพื่อนที่คาเฟ่

  2. อดีต

    Dün annemle çarşıda buluştum.

    เมื่อวานฉันพบแม่ที่ตลาด

  3. อนาคต

    Yarın saat beşte öğretmenimle buluşacağım.

    พรุ่งนี้ตอนห้าโมงเย็นฉันจะพบครู

  4. กาลสมบูรณ์

    Onlar daha önce parkta buluşmuşlar.

    ดูเหมือนว่าพวกเขาเคยพบกันที่สวนสาธารณะมาก่อน

  5. ปฏิเสธ

    Bu akşam buluşmuyoruz, evde dinleneceğiz.

    คืนนี้เราไม่ได้นัดพบกัน เราจะพักผ่อนอยู่ที่บ้าน

  6. รูปเงื่อนไข

    Yarın işin yoksa kahve içmek için buluşsak mı?

    ถ้าพรุ่งนี้คุณว่าง เราไปพบกันดื่มกาแฟดีไหม

  7. ประโยคคำสั่ง (Imperative)

    Lütfen beş dakika sonra kapıda buluşalım.

    ช่วยมาพบกันที่ประตูในอีกห้านาทีหน่อยนะ

  8. ประโยคคำสั่ง (Imperative)

    Saat dörtte okulun önünde buluşun, lütfen.

    กรุณามาพบกันที่หน้าโรงเรียนเวลาสี่โมงเย็น

  9. รูปกริยาไม่ผัน

    Arkadaşlarımla buluşmak beni mutlu ediyor.

    การได้พบเพื่อน ๆ ทำให้ฉันมีความสุข

  10. ปัจจุบัน

    Hafta sonları arkadaşlarımla kütüphanede buluşuruz.

    วันหยุดสุดสัปดาห์ ฉันกับเพื่อน ๆ พบกันที่ห้องสมุด

  11. ปัจจุบัน

    Yarın sizinle buluşabilir miyim?

    พรุ่งนี้ฉันขอพบคุณได้ไหม

ข้อมูลที่ควรรู้

  • Buluşmak เป็นกริยาแสดงการกระทำต่อกัน (bul- + -uş-): ผู้คนพบกันตามนัด บุคคลที่พบด้วยใช้ -(y)le และสถานที่ใช้ -de: "Ayşe'yle buluşuyorum" (ฉันกำลังจะพบกับ Ayşe), "kafede buluşuruz" (เราจะพบกันที่คาเฟ่)
  • เป็นกริยาอกรรม จึงไม่ใช้การกกรรม (accusative) กับบุคคลที่เราพบ ให้พูดว่า "seninle buluşacağım" (ฉันจะพบกับคุณ) ไม่ใช่ "seni buluşacağım"
  • รากศัพท์ buluş ลงท้ายด้วยพยัญชนะไม่ก้อง ปัจจัยอดีตกาลจึงขึ้นต้นด้วย t: "buluştum", "buluştular" ในอนาคตกาล k จะอ่อนลงเมื่ออยู่หน้าสระ: "buluşacağım" แต่ "buluşacaksın"
  • ปัจจุบันกาลต่อเนื่องเป็นไปตามหลักการกลมกลืนของสระ: "buluşuyorum" รูป aorist "buluşur" / "buluşuruz" ใช้กับกิจวัตรและแผนการ: "hafta sonları buluşuruz" รูปปฏิเสธ: "buluşmuyorum" (ไม่ได้พบกันตอนนี้), "buluşmadım" (ไม่ได้พบกัน)
  • อย่าสับสนกับ "tanışmak" (พบกันครั้งแรก: "tanıştık") หรือ "karşılaşmak" (บังเอิญเจอ: "karşılaştık") Buluşmak หมายถึงการพบกันตามนัด
  • สำหรับการชวนและการขออย่างสุภาพ ใช้ "buluşalım" (พบกันเถอะ), "buluşsak mı?" (เราพบกันดีไหม?), "buluşabilir miyiz?" (เราพบกันได้ไหม?) และ "sizinle buluşabilir miyim?" (ฉันขอพบคุณได้ไหม?)

คำกริยาแบบเดียวกับคำนี้

รูปแบบเดียวกัน กับคำกริยาอื่นๆ: กริยาปกติ