ภาษากรีก
ระดับสุดท้าย: Yiayia แก่ขึ้นและครอบครัวตั้งถิ่นฐานเรียบร้อยแล้ว Oliver ได้รับเอกสารที่ทำให้เขาพำนักได้ในระยะยาว และช่วยนักเดินทางที่หลงทางที่สนามบินเหมือนกับที่เขาเคยเป็นเมื่อครั้งหนึ่ง หลักสูตรปิดท้ายตรงจุดที่เริ่มต้น ด้วยภาษาของชีวิตประจำวันและการกล่าวสุนทรพจน์ต่อครอบครัว เรียนรู้การพูดต่อหน้าสาธารณะและการใช้ชีวิตด้วยภาษากรีก: การกล่าวสุนทรพจน์สั้น ๆ และการช่วยเหลือคนแปลกหน้า
คำแนะนำเสียง: อังกฤษ
บทเรียน 2 บทเรียนแรกฟรี การสมัครสมาชิกจะปลดล็อกส่วนที่เหลือ ทั้งที่นี่และในแอป
ความคล่องแคล่ว ระดับ 3 - ตอนที่ 1
บทเรียน 1 ถึง 10ซองจดหมายหนา ๆ จากสำนักงานพำนักอาศัยมาถึงทาเวอร์นา และครอบครัวอ่านคำขึ้นต้นอย่างเป็นทางการ รายการเอกสาร และคำลงท้ายแบบตายตัวของจดหมายที่โต๊ะในครัว.
ที่สำนักงานทะเบียนที่พักอาศัย: โอลิเวอร์ทักทายพนักงานอย่างเป็นทางการ สอบถามว่าเอกสารใดขาดไป และถามอย่างสุภาพว่าเขาจะนำมาในสัปดาห์หน้าได้หรือไม่.
การกรอกแบบฟอร์มแจ้งที่พักอาศัยที่เคาน์เตอร์: ช่องใดบ้างที่ต้องกรอก หัวข้อหนึ่งหมายถึงอะไร ต้องลงชื่อตรงไหน และกริยารูปถูกกระทำที่ตัวแบบฟอร์มใช้.
ที่โต๊ะของทนายความ เอกสารจากลอนดอนถูกอ่านออกเสียง: ข้อความแบบไม่ระบุประธาน ตราประทับ คำแปล และสำเนาฉบับที่สอง.
จดหมายนัดหมายบนโต๊ะในครัว: เอเลนีอ่านวันและเวลาออกเสียง คาเทรินาให้คำแนะนำแก่เธอ และโอลิเวอร์เรียนรู้ที่จะถามเกี่ยวกับกำหนดส่ง.
ที่เคาน์เตอร์สำนักงานที่พัก โอลิเวอร์อธิบายเอกสารที่เขาได้ส่งไปแล้ว และเจ้าหน้าที่ตรวจสอบว่ามีสิ่งใดมาถึงก่อนที่ไฟล์จะถูกปิด.
ที่โต๊ะของทนายความ โอลิเวอร์อ่านอนุประโยคที่กำหนดว่าใครลงนามก่อน และเรียนรู้ว่าภาษากรีกเชื่อมคำอธิบายเข้ากับบุคคลหรือสิ่งของอย่างไร.
ที่สำนักงานถิ่นที่อยู่สำหรับถ่ายภาพและเก็บลายนิ้วมือ โอลิเวอร์ปฏิบัติตามคำสั่งอย่างเป็นทางการ สอบถามเกี่ยวกับการลงชื่อและการรอ และขอบคุณเจ้าหน้าที่.
ในการสัมภาษณ์ที่สำนักงานด้านการพำนักอาศัย โอลิเวอร์เล่าเรื่องราวหลายปีของเขาในเอเธนส์ตามลำดับ ตั้งแต่ฤดูใบไม้ผลิแรกของเขาไปจนถึงคำถามที่ว่าเมืองนี้มีความหมายกับเขาอย่างไรในตอนนี้.
บัตรพำนักมาถึงร้านทาเวอร์นา: Oliver อ่านว่าบัตรได้รับการออกแล้ว ครอบครัวฉลองในครัว และ Eleni อธิบายว่าเขาทำอะไรได้บ้างและอะไรที่ห้ามทำ.
ความคล่องแคล่ว ระดับ 3 - ตอนที่ 2
บทเรียน 11 ถึง 20ที่ห้องโถงผู้โดยสารขาเข้า: มีประกาศแจ้งเที่ยวบิน พนักงานบอกทางด้วยรูปพหูพจน์สุภาพ และเอเลนีเดินผ่านประตูเข้ามา.
ในโถงผู้โดยสารขาเข้า โอลิเวอร์ช่วยนักเดินทางสาวที่หลงทาง: เขาเสนอความช่วยเหลือ ถามว่าเธอจะไปที่ไหน และเดินไปส่งเธอที่จุดจอดแท็กซี่ โดยใช้รูปพหูพจน์สุภาพตลอดเวลา.
ที่เคาน์เตอร์กระเป๋าเดินทางในสนามบิน: โอลิเวอร์ช่วยนักเดินทางที่กระเป๋าเดินทางยังมาไม่ถึง และเขาเรียนรู้ที่จะถ่ายทอดสิ่งที่เจ้าหน้าที่พูด โดยคงคำกริยาไว้ในรูปปัจจุบัน.
ที่ป้ายเที่ยวบินขาออก: นักเดินทางคนหนึ่งพลาดประกาศ Oliver อธิบายอย่างเรียบง่าย และข้อความที่สองบอกให้พวกเขาไปยังประตูขึ้นเครื่องใหม่.
โอลิเวอร์พาผู้เดินทางเข้าเมืองด้วยแท็กซี่: เขาบอกชื่อโรงแรม บอกเส้นทางตามลำดับ และจ่ายค่าโดยสาร.
อาหารเย็นที่ทาเวอร์นาของครอบครัว: โอลิเวอร์สั่งอาหารให้ผู้เดินทาง ขอน้ำและจานเล็ก ๆ และบอกว่าอาหารแต่ละจานสำหรับใคร.
ทางโทรศัพท์ที่โต๊ะในร้านทาเวอร์นา: นักเดินทางเล่าสิ่งที่แม่ถามเธอและสิ่งที่เธอตอบ และโอลิเวอร์ช่วยเธอบอกวันที่ให้ครอบครัวของเธอ.
นักเดินทางคนหนึ่งให้โอลิเวอร์ดูที่อยู่ที่เขียนด้วยดินสอ เขาอ่าน สะกด และพูดช้าลงจนกระทั่งเธอเขียนมันได้อย่างถูกต้อง.
ที่เคาน์เตอร์โรงแรมในเอเธนส์ โอลิเวอร์ช่วยนักเดินทางร้องเรียนอย่างสุภาพเกี่ยวกับห้องที่มีขนาดเล็กและฝักบัวที่ใช้งานไม่ได้ และถามด้วยประโยคเงื่อนไขแบบนุ่มนวลว่าคืนนี้จะเปลี่ยนห้องได้หรือไม่.
โอลิเวอร์และนักเดินทางกล่าวอำลากันที่ประตูทางขึ้นเครื่องของสนามบิน พร้อมกับคำขอบคุณ คำอวยพรสำหรับการเดินทาง และสัญญาว่าจะเขียนถึงกัน.
ความคล่องแคล่ว ระดับ 3 - ตอนที่ 3
บทเรียน 21 ถึง 30บ่ายอันแสนช้าๆ กับย่าเยียในห้องด้านหลัง: โอลิเวอร์ฟังไม่ทันคำหนึ่ง ขอให้เธอพูดอีกครั้งช้าๆ และได้เรียนรู้คำโบราณที่ใช้เรียกธรณีประตู.
วันเสาร์ที่แผงขายของในตลาด: โอลิเวอร์ซื้อมะกอก ขณะที่คำเล็ก ๆ ของแม่ค้าช่วยให้บทสนทนาดำเนินไป และทั้งถนนก็รู้ข่าวของเขาแล้ว.
เพื่อนบ้านรั้งโอลิเวอร์ไว้ที่หน้าประตู: โอลิเวอร์เล่าเรื่องราวของเอกสารเป็นสามขั้นตอนสั้น ๆ และบอกว่าเขาจะอยู่ต่อ.
วันอังคารธรรมดา ๆ ที่ร้านทาเวอร์นา: คาเทรินา ยอร์กอส และโอลิเวอร์เปรียบเทียบว่าพวกเขาทำอะไรเสมอ ทำอะไรเป็นประจำ ทำอะไรบางครั้ง และไม่เคยทำอะไร.
มื้อเที่ยงวันอาทิตย์ที่ร้านทาเวอร์นา ครอบครัวขอให้โอลิเวอร์พูดสักสองสามคำที่โต๊ะ และเขาเรียนรู้ที่จะเชื่อมโยงการพูดสั้น ๆ ด้วยคำว่า ก่อน จากนั้น และสุดท้าย.
ที่โต๊ะในครัว โอลิเวอร์ร่างสุนทรพจน์ของเขา และเรียนรู้ที่จะรักษาระดับภาษาแบบกันเองในครอบครัวไว้ตรงกลาง และใช้ระดับภาษาแบบทางการไว้ตอนท้ายของข้อความเดียวกัน.
การซ้อมคำกล่าววันอาทิตย์ในทาเวอร์นาที่ว่างเปล่า: โอลิเวอร์เริ่มเร็วเกินไป ย้ายชื่อยาย่าไปไว้ข้างหน้า และได้เรียนรู้ว่าควรเว้นจังหวะตรงไหน.
ก่อนมื้อกลางวันวันอาทิตย์ ยอร์กอสเติมแก้วให้เต็ม และครอบครัวก็ยกแก้วอวยพรกัน: เพื่อสุขภาพ เพื่อบ้าน และเพื่อปีข้างหน้า.
วันอาทิตย์ที่ร้านทาเวอร์นา: โอลิเวอร์ลุกขึ้นและกล่าวสุนทรพจน์สั้น ๆ ต่อครอบครัว เริ่มต้นด้วยคำขอบคุณ เอ่ยถึงสิ่งที่เขาได้เรียนรู้ และปิดท้ายด้วยถ้อยคำที่เขารู้จักดีที่สุด.
เช้าวันถัดมาหลังการกล่าวสุนทรพจน์: โอลิเวอร์เปิดบานเกล็ดหน้าต่าง ครอบครัวเรียกเขามากินกาแฟ และเขากล่าวขอบคุณอีกครั้งอย่างช้า ๆ.