Present
ปัจจุบัน · now and habits: the bare verb, ไม่ in front for not, ไหม at the end to ask
- Affirmative I accept
- Negative I don’t accept
- question do you accept?
Conjugation
Tap any form to hear it. The part that changes is in colour.
Past
อดีต · แล้ว for done, ไม่ ได้ for didn’t, หรือ ยัง to ask “yet?”, ยัง ไม่ ได้ for not yet
- done I have accepted
- Negative I didn’t accept
- yet-question have you accepted yet?
- not-yet I haven’t accepted yet
Future
อนาคต · จะ in front: plans and what is going to happen
- Affirmative I will accept
- Negative I won’t accept
- question will you accept?
Ever and never
เคย · เคย in front: have you ever, I have never
- ever I have accepted before
- never I have never accepted
- ever-question have you ever accepted?
Want, must and can
อยาก ต้อง ได้ · อยาก and ต้อง in front of the verb, ได้ after it
- want I want to accept
- must I must accept
- can I can accept
- cannot I can’t accept
- can-question can you accept?
Requests
คำขอร้อง · หน่อย for please, ช่วย … หน่อย for a favour, อย่า for don’t, กัน เถอะ for let’s
- softened please accept
- favour please accept for me
- Please don’t please don’t accept
- Let’s let’s accept
How to use ยอมรับ
One sentence for each tense, the way people say it.
-
Present
ผม ยอมรับ ครับ, ผม ผิด เอง.
I admit it, it was my fault.
-
Past
เขา ยอมรับ แล้ว ค่ะ, ว่า ลืม ล็อก ประตู.
He's admitted he forgot to lock the door.
-
Future
ผม จะ ยอมรับ ทุก ความ เห็น ครับ.
I'll accept every opinion.
-
Ever and never
เคย ยอมรับ ผิด ต่อ หน้า ทุก คน ไหม คะ?
Have you ever admitted a mistake in front of everyone?
-
Want, must and can
ยอมรับ ไม่ ได้ ครับ, งาน หยาบ เกิน ไป.
I can't accept this, the work's too rough.
-
Requests
ยอมรับ กัน เถอะ ค่ะ, ว่า เรา หลง ทาง.
Let's admit it, we're lost.
Good to know
- ยอมรับ is accepting a fact or admitting a fault, ยอมรับ ผิด; accepting a gift or an offer into your hands is รับ.
Verbs like this one
The same pattern, on other verbs: verb.