ข้ามไปยังเนื้อหา
fluentbyear

การผันคำกริยา

แตะรูปแบบใดก็ได้เพื่อฟังเสียง ส่วนที่เปลี่ยนจะแสดงเป็นสี

ปัจจุบัน

  1. saya ฉันไปรับ / ฉันกำลังไปรับ (ปัจจุบัน)
  2. kamu เธอไปรับ (กันเอง) (ปัจจุบัน)
  3. Anda คุณไปรับ (สุภาพ) (ปัจจุบัน)
  4. dia เขาไปรับ (ปัจจุบัน)
  5. kami พวกเรา (ไม่รวมผู้ฟัง) ไปรับ (ปัจจุบัน)
  6. kita พวกเรา (รวมผู้ฟัง) ไปรับ (ปัจจุบัน)
  7. mereka พวกเขาไปรับ (ปัจจุบัน)

อดีต

  1. saya เมื่อวานฉันไปรับ (อดีต)
  2. kamu เมื่อวานเธอไปรับ (กันเอง) (อดีต)
  3. Anda เมื่อวานคุณไปรับ (สุภาพ) (อดีต)
  4. dia เมื่อวานเขาไปรับ (อดีต)
  5. kami เมื่อวานพวกเรา (ไม่รวมผู้ฟัง) ไปรับ (อดีต)
  6. kita เมื่อวานพวกเรา (รวมผู้ฟัง) ไปรับ (อดีต)
  7. mereka เมื่อวานพวกเขาไปรับ (อดีต)

อนาคต

  1. saya ฉันจะไปรับ (อนาคต)
  2. kamu เธอจะไปรับ (กันเอง) (อนาคต)
  3. Anda คุณจะไปรับ (สุภาพ) (อนาคต)
  4. dia เขาจะไปรับ (อนาคต)
  5. kami พวกเรา (ไม่รวมผู้ฟัง) จะไปรับ (อนาคต)
  6. kita พวกเรา (รวมผู้ฟัง) จะไปรับ (อนาคต)
  7. mereka พวกเขาจะไปรับ (อนาคต)

กาลสมบูรณ์

  1. saya ฉันไปรับแล้ว (สมบูรณ์)
  2. kamu เธอไปรับแล้ว (กันเอง) (สมบูรณ์)
  3. Anda คุณไปรับแล้ว (สุภาพ) (สมบูรณ์)
  4. dia เขาไปรับแล้ว (สมบูรณ์)
  5. kami พวกเรา (ไม่รวมผู้ฟัง) ไปรับแล้ว (สมบูรณ์)
  6. kita พวกเรา (รวมผู้ฟัง) ไปรับแล้ว (สมบูรณ์)
  7. mereka พวกเขาไปรับแล้ว (สมบูรณ์)

ต่อเนื่อง

  1. saya ฉันกำลังไปรับ (ตอนนี้) (กำลังดำเนินอยู่)
  2. kamu เธอกำลังไปรับ (กันเอง) (กำลังดำเนินอยู่)
  3. Anda คุณกำลังไปรับ (สุภาพ) (กำลังดำเนินอยู่)
  4. dia เขากำลังไปรับ (กำลังดำเนินอยู่)
  5. kami พวกเรา (ไม่รวมผู้ฟัง) กำลังไปรับ (กำลังดำเนินอยู่)
  6. kita พวกเรา (รวมผู้ฟัง) กำลังไปรับ (กำลังดำเนินอยู่)
  7. mereka พวกเขากำลังไปรับ (กำลังดำเนินอยู่)

ปฏิเสธ

  1. saya (tidak) ฉันไม่ไปรับ (ปฏิเสธ)
  2. saya (belum) ฉันยังไม่ได้ไปรับ (ปฏิเสธ)
  3. kamu (tidak) เธอไม่ไปรับ (กันเอง) (ปฏิเสธ)
  4. Anda (belum) คุณยังไม่ได้ไปรับ (สุภาพ) (ปฏิเสธ)
  5. dia (tidak) เขาไม่ไปรับ (ปฏิเสธ)
  6. dia (belum) เขายังไม่ได้ไปรับ (ปฏิเสธ)
  7. kami (tidak) พวกเรา (ไม่รวมผู้ฟัง) ไม่ไปรับ (ปฏิเสธ)
  8. mereka (belum) พวกเขายังไม่ได้ไปรับ (ปฏิเสธ)

ประโยคคำสั่ง (Imperative)

  1. kamu (basic) มารับฉันหน่อย (ตรง ๆ กันเอง)
  2. kamu (polite request) ช่วยมารับฉันด้วยนะ (ขอร้องอย่างสุภาพ)
  3. Anda (very polite) รบกวนมารับฉันได้ไหม (ขอร้องอย่างสุภาพมาก)
  4. kamu (friendly request) มารับฉันหน่อยได้ไหม (ขอร้องแบบเป็นกันเอง)
  5. Anda (offer) เชิญไปรับเขาได้เลย (เสนออย่างสุภาพ)
  6. kita (suggestion) ไปรับเขากันเถอะ (ชักชวน)
  7. kamu (reminder) อย่าลืมไปรับน้องนะ (เตือนความจำ)

รูปกริยาไม่ผัน

  1. bentuk dasar รากศัพท์: ไปรับ (ใช้ในคำสั่งและภาษาพูด)
  2. bentuk aktif ไปรับ (กรรตุวาจก รูปในพจนานุกรม)
  3. bentuk pasif มีคนมารับ (กรรมวาจก)
  4. dengan ingin อยากไปรับ
  5. orang ผู้ที่ไปรับ (คำนาม)
  6. kata benda การไปรับ (คำนาม)

วิธีใช้ menjemput

หนึ่งประโยคต่อหนึ่งกาล ตามที่คนพูดกันจริงๆ

  1. ปัจจุบัน

    Saya menjemput adik di sekolah setiap hari.

    ฉันไปรับน้องที่โรงเรียนทุกวัน

  2. อดีต

    Kemarin saya menjemput nenek di stasiun.

    เมื่อวานฉันไปรับคุณยายที่สถานี

  3. อนาคต

    Besok saya akan menjemput Anda di bandara.

    พรุ่งนี้ฉันจะไปรับคุณที่สนามบิน

  4. กาลสมบูรณ์

    Saya sudah menjemput anak-anak dari sekolah.

    ฉันไปรับเด็ก ๆ จากโรงเรียนแล้ว

  5. ต่อเนื่อง

    Saya sedang menjemput teman di rumahnya.

    ตอนนี้ฉันกำลังไปรับเพื่อนที่บ้านของเธอ

  6. ปฏิเสธ

    Hari ini saya tidak menjemput ibu, tetapi ayah yang menjemput.

    วันนี้ฉันไม่ได้ไปรับแม่ แต่พ่อไปรับ

  7. ปฏิเสธ

    Saya belum menjemput Budi.

    ฉันยังไม่ได้ไปรับ Budi เลย

  8. ประโยคคำสั่ง (Imperative)

    Tolong jemput saya jam lima, ya.

    ช่วยมารับฉันตอนห้าโมงนะ

  9. ประโยคคำสั่ง (Imperative)

    Bisakah Anda menjemput saya di hotel?

    รบกวนมารับฉันที่โรงแรมได้ไหม

  10. รูปกริยาไม่ผัน

    Saya ingin menjemput tamu kita di stasiun.

    ฉันอยากไปรับแขกของเราที่สถานี

  11. ปัจจุบัน

    Setelah kelas, saya dijemput ayah.

    หลังเลิกเรียน พ่อมารับฉัน

ข้อมูลที่ควรรู้

  • กริยาภาษาอินโดนีเซียไม่เปลี่ยนรูปตามบุคคลหรือกาล: "menjemput" ใช้รูปเดียวกันสำหรับ "saya", "dia" และ "mereka" กาลจะแสดงด้วยคำบอกเวลาและคำบ่งชี้ เช่น "kemarin", "sudah", "sedang" และ "akan"
  • "menjemput" มาจากรากศัพท์ "jemput" บวกอุปสรรค meN- เมื่อนำหน้า j อุปสรรค meN- จะกลายเป็น "men-" ดังนั้น "jemput" จึงกลายเป็น "menjemput" เป็นกริยาปกติ
  • "menjemput" มักตามด้วยบุคคล: "Saya menjemput adik" ระบุสถานที่ด้วย "di": "di sekolah", "di stasiun", "di bandara"
  • ในการขอร้องและภาษาพูดในชีวิตประจำวัน มักตัดอุปสรรคออก: "Tolong jemput saya jam lima, ya." หากต้องการขอร้องอย่างสุภาพยิ่งขึ้น ให้ใช้ "Bisakah Anda menjemput saya?"
  • รูปกรรมวาจกคือ "dijemput" (มีคนมารับ): "Saya dijemput ayah." คำนามคือ "penjemput" (ผู้ที่ไปรับ) และ "penjemputan" (การไปรับ)
  • สำหรับคำว่า "ไม่" ใช้ "tidak menjemput" สำหรับการปฏิเสธทั่วไป และ "belum menjemput" สำหรับ "ยังไม่" ใช้ "Anda" สำหรับ "คุณ" แบบสุภาพ และ "kamu" สำหรับ "เธอ" แบบกันเอง "kami" ไม่รวมผู้ฟัง ส่วน "kita" รวมผู้ฟังด้วย

คำกริยาแบบเดียวกับคำนี้

รูปแบบเดียวกัน กับคำกริยาอื่นๆ: กริยาปกติ