ข้ามไปยังเนื้อหา
fluentbyear

การผันคำกริยา

แตะรูปแบบใดก็ได้เพื่อฟังเสียง ส่วนที่เปลี่ยนจะแสดงเป็นสี

รูปกริยาไม่ผัน

  1. dasar กลับบ้าน
  2. ingin อยากกลับบ้าน
  3. mau อยากกลับบ้าน (ภาษาพูดทั่วไป)
  4. bisa กลับบ้านได้
  5. harus ต้องกลับบ้าน
  6. boleh ได้รับอนุญาตให้กลับบ้าน
  7. ke rumah กลับไปที่บ้าน
  8. kampung กลับบ้านเกิด

ปัจจุบัน

  1. saya ฉันกลับบ้าน (ปัจจุบัน)
  2. aku ฉันกลับบ้าน (ไม่เป็นทางการ, ปัจจุบัน)
  3. kamu เธอกลับบ้าน (ไม่เป็นทางการ, ปัจจุบัน)
  4. Anda คุณกลับบ้าน (เป็นทางการ, ปัจจุบัน)
  5. dia เขากลับบ้าน (ปัจจุบัน)
  6. kami พวกเรากลับบ้าน (ไม่รวมผู้ฟัง, ปัจจุบัน)
  7. kita พวกเรากลับบ้าน (รวมผู้ฟัง, ปัจจุบัน)
  8. kalian พวกคุณกลับบ้าน (ปัจจุบัน)
  9. mereka พวกเขากลับบ้าน (ปัจจุบัน)

อดีต

  1. saya เมื่อวานฉันกลับบ้าน (อดีต)
  2. aku เมื่อวานฉันกลับบ้าน (ไม่เป็นทางการ, อดีต)
  3. kamu เมื่อวานเธอกลับบ้าน (ไม่เป็นทางการ, อดีต)
  4. Anda เมื่อวานคุณกลับบ้าน (เป็นทางการ, อดีต)
  5. dia เมื่อวานเขากลับบ้าน (อดีต)
  6. kami เมื่อวานพวกเรากลับบ้าน (ไม่รวมผู้ฟัง, อดีต)
  7. kita เมื่อวานพวกเรากลับบ้าน (รวมผู้ฟัง, อดีต)
  8. kalian เมื่อวานพวกคุณกลับบ้าน (อดีต)
  9. mereka เมื่อวานพวกเขากลับบ้าน (อดีต)

กาลสมบูรณ์

  1. saya ฉันกลับบ้านแล้ว (สมบูรณ์)
  2. aku ฉันกลับบ้านแล้ว (ไม่เป็นทางการ, สมบูรณ์)
  3. kamu เธอกลับบ้านแล้ว (ไม่เป็นทางการ, สมบูรณ์)
  4. Anda คุณกลับบ้านแล้ว (เป็นทางการ, สมบูรณ์)
  5. dia เขากลับบ้านแล้ว (สมบูรณ์)
  6. kami พวกเรากลับบ้านแล้ว (ไม่รวมผู้ฟัง, สมบูรณ์)
  7. kita พวกเรากลับบ้านแล้ว (รวมผู้ฟัง, สมบูรณ์)
  8. kalian พวกคุณกลับบ้านแล้ว (สมบูรณ์)
  9. mereka พวกเขากลับบ้านแล้ว (สมบูรณ์)

ต่อเนื่อง

  1. saya ฉันกำลังเดินทางกลับบ้าน (ต่อเนื่อง)
  2. aku ฉันกำลังเดินทางกลับบ้าน (ไม่เป็นทางการ, ต่อเนื่อง)
  3. kamu เธอกำลังเดินทางกลับบ้าน (ไม่เป็นทางการ, ต่อเนื่อง)
  4. Anda คุณกำลังเดินทางกลับบ้าน (เป็นทางการ, ต่อเนื่อง)
  5. dia เขากำลังเดินทางกลับบ้าน (ต่อเนื่อง)
  6. kami พวกเรากำลังเดินทางกลับบ้าน (ไม่รวมผู้ฟัง, ต่อเนื่อง)
  7. kita พวกเรากำลังเดินทางกลับบ้าน (รวมผู้ฟัง, ต่อเนื่อง)
  8. kalian พวกคุณกำลังเดินทางกลับบ้าน (ต่อเนื่อง)
  9. mereka พวกเขากำลังเดินทางกลับบ้าน (ต่อเนื่อง)

อนาคต

  1. saya ฉันจะกลับบ้าน (อนาคต)
  2. aku ฉันจะกลับบ้าน (ไม่เป็นทางการ, อนาคต)
  3. kamu เธอจะกลับบ้าน (ไม่เป็นทางการ, อนาคต)
  4. Anda คุณจะกลับบ้าน (เป็นทางการ, อนาคต)
  5. dia เขาจะกลับบ้าน (อนาคต)
  6. kami พวกเราจะกลับบ้าน (ไม่รวมผู้ฟัง, อนาคต)
  7. kita พวกเราจะกลับบ้าน (รวมผู้ฟัง, อนาคต)
  8. kalian พวกคุณจะกลับบ้าน (อนาคต)
  9. mereka พวกเขาจะกลับบ้าน (อนาคต)

ปฏิเสธ

  1. saya (tidak) ฉันไม่กลับบ้าน / ฉันจะไม่กลับบ้าน
  2. kamu (tidak) คุณไม่กลับบ้าน / คุณจะไม่กลับบ้าน
  3. dia (tidak) เขาไม่กลับบ้าน / เขาจะไม่กลับบ้าน
  4. kami (tidak) พวกเราไม่กลับบ้าน / พวกเราจะไม่กลับบ้าน
  5. mereka (tidak) พวกเขาไม่กลับบ้าน / พวกเขาจะไม่กลับบ้าน
  6. saya (belum) ฉันยังไม่ได้กลับบ้าน
  7. kamu (belum) คุณยังไม่ได้กลับบ้าน
  8. dia (belum) เขายังไม่ได้กลับบ้าน
  9. kami (belum) พวกเรายังไม่ได้กลับบ้าน
  10. mereka (belum) พวกเขายังไม่ได้กลับบ้าน
  11. saya (tidak akan) ฉันจะไม่กลับบ้าน (ปฏิเสธในอนาคต)
  12. saya (tidak jadi) สรุปแล้วฉันไม่กลับบ้าน

ประโยคคำสั่ง (Imperative)

  1. kamu (akrab) กลับบ้านเถอะ (เป็นกันเอง, นุ่มนวล)
  2. kamu (santai) กลับบ้านก่อนนะ (ภาษาพูด)
  3. Anda (sopan) เชิญกลับบ้านได้เลย (สุภาพ)
  4. kalian เดินทางกลับบ้านปลอดภัยนะทุกคน (พูดกับหลายคน)
  5. kita (ajakan) กลับบ้านกันเถอะ
  6. kita (sopan) เรากลับบ้านกันเถอะ (ชวนอย่างสุภาพ)
  7. kamu (jangan) อย่ากลับบ้านดึกเกินไปนะ (เตือนด้วยความห่วงใย)

วิธีใช้ pulang

หนึ่งประโยคต่อหนึ่งกาล ตามที่คนพูดกันจริงๆ

  1. รูปกริยาไม่ผัน

    Saya ingin pulang dan istirahat.

    ฉันอยากกลับบ้านไปพักผ่อน

  2. ปัจจุบัน

    Saya pulang jam lima setiap hari.

    ฉันกลับบ้านตอนห้าโมงเย็นทุกวัน

  3. ปัจจุบัน

    Kita pulang bersama, yuk.

    กลับบ้านด้วยกันเถอะ

  4. ปัจจุบัน

    Kamu pulang jam berapa?

    คุณกลับบ้านกี่โมง

  5. อดีต

    Kemarin saya pulang lebih awal.

    เมื่อวานฉันกลับบ้านเร็วกว่าปกติ

  6. กาลสมบูรณ์

    Ibu sudah pulang dari kantor.

    แม่กลับมาจากที่ทำงานแล้ว

  7. ต่อเนื่อง

    Kami sedang pulang naik bus.

    พวกเรากำลังนั่งรถบัสกลับบ้าน

  8. อนาคต

    Besok saya akan pulang ke Bandung.

    พรุ่งนี้ฉันจะกลับบ้านที่บันดุง

  9. ปฏิเสธ

    Adik belum pulang dari sekolah.

    น้องยังไม่กลับจากโรงเรียนเลย

  10. ปฏิเสธ

    Hari ini saya tidak jadi pulang.

    วันนี้สรุปแล้วฉันไม่กลับบ้าน

  11. ประโยคคำสั่ง (Imperative)

    Pulanglah dengan hati-hati, ya.

    กลับบ้านปลอดภัยนะ

  12. ประโยคคำสั่ง (Imperative)

    Silakan pulang dulu, Pak.

    เชิญท่านกลับบ้านก่อนได้เลยค่ะ

ข้อมูลที่ควรรู้

  • "pulang" ไม่เปลี่ยนรูป "Saya pulang" "Dia pulang" และ "Mereka pulang" ใช้คำกริยาเดียวกันทั้งหมด กาลเวลาดูได้จากบริบทหรือคำบ่งชี้ เช่น "sudah pulang" (แล้ว) "sedang pulang" (กำลัง) และ "akan pulang" (จะ)
  • ใช้ "ke" เพื่อบอกจุดหมาย: "pulang ke rumah" (กลับบ้าน) "pulang ke Bandung" (กลับไปบันดุง) ส่วน "pulang kampung" หมายถึงกลับบ้านเกิดหรือกลับหมู่บ้านของตน
  • "saya" เป็นกลางและสุภาพ "aku" ไม่เป็นทางการ และ "Anda" เป็นทางการ "kita" รวมผู้ฟังด้วย ("Kita pulang") ส่วน "kami" ไม่รวมผู้ฟัง ("Kami pulang")
  • การปฏิเสธ: "tidak pulang" หมายถึงจะไม่กลับบ้านหรือไม่กลับบ้าน และ "belum pulang" หมายถึงยังไม่ได้กลับบ้าน ตัวอย่าง: "Dia tidak pulang hari ini" และ "Dia belum pulang"
  • ประโยคคำสั่ง: "Pulanglah" ที่เติม -lah ฟังนุ่มนวลและเป็นกันเอง "Silakan pulang" สุภาพ "Ayo pulang" ใช้ชวนให้กลับไปด้วยกัน "Jangan pulang terlalu malam" เป็นการเตือนด้วยความห่วงใย
  • "pulang" เป็นอกรรมกริยา คำกริยาที่แปลงมาอย่าง "memulangkan" หมายถึงส่งใครหรือสิ่งใดกลับบ้าน หรือส่งคืน เช่น "Sekolah memulangkan murid lebih awal." (โรงเรียนปล่อยนักเรียนกลับบ้านเร็วกว่าปกติ)

คำกริยาแบบเดียวกับคำนี้

รูปแบบเดียวกัน กับคำกริยาอื่นๆ: กริยาปกติ