ข้ามไปยังเนื้อหา
fluentbyear

การผันคำกริยา

แตะรูปแบบใดก็ได้เพื่อฟังเสียง ส่วนที่เปลี่ยนจะแสดงเป็นสี

ปัจจุบัน

  1. saya ฉันจำได้ (ปัจจุบัน)
  2. aku ฉันจำได้ (ไม่เป็นทางการ, ปัจจุบัน)
  3. kamu เธอจำได้ (ไม่เป็นทางการ, ปัจจุบัน)
  4. Anda คุณจำได้ (สุภาพ, ปัจจุบัน)
  5. dia เขาจำได้ (ปัจจุบัน)
  6. kami พวกเราจำได้ (ไม่รวมผู้ฟัง, ปัจจุบัน)
  7. kita พวกเราจำได้ (รวมผู้ฟัง, ปัจจุบัน)
  8. kalian พวกคุณจำได้ (ปัจจุบัน)
  9. mereka พวกเขาจำได้ (ปัจจุบัน)

อดีต

  1. saya ฉันเพิ่งนึกได้เมื่อครู่ (อดีต)
  2. aku ฉันเพิ่งนึกได้เมื่อครู่ (ไม่เป็นทางการ, อดีต)
  3. kamu เธอเพิ่งนึกได้เมื่อครู่ (ไม่เป็นทางการ, อดีต)
  4. Anda คุณเพิ่งนึกได้เมื่อครู่ (สุภาพ, อดีต)
  5. dia เขาเพิ่งนึกได้เมื่อครู่ (อดีต)
  6. kami พวกเราเพิ่งนึกได้เมื่อครู่ (ไม่รวมผู้ฟัง, อดีต)
  7. kita พวกเราเพิ่งนึกได้เมื่อครู่ (รวมผู้ฟัง, อดีต)
  8. kalian พวกคุณเพิ่งนึกได้เมื่อครู่ (อดีต)
  9. mereka พวกเขาเพิ่งนึกได้เมื่อครู่ (อดีต)

กาลสมบูรณ์

  1. saya ฉันจำได้แล้ว (สมบูรณ์)
  2. aku ฉันจำได้แล้ว (ไม่เป็นทางการ, สมบูรณ์)
  3. kamu เธอจำได้แล้ว (ไม่เป็นทางการ, สมบูรณ์)
  4. Anda คุณจำได้แล้ว (สุภาพ, สมบูรณ์)
  5. dia เขาจำได้แล้ว (สมบูรณ์)
  6. kami พวกเราจำได้แล้ว (ไม่รวมผู้ฟัง, สมบูรณ์)
  7. kita พวกเราจำได้แล้ว (รวมผู้ฟัง, สมบูรณ์)
  8. kalian พวกคุณจำได้แล้ว (สมบูรณ์)
  9. mereka พวกเขาจำได้แล้ว (สมบูรณ์)

อนาคต

  1. saya ฉันจะจำไว้ (อนาคต)
  2. aku ฉันจะจำไว้ (ไม่เป็นทางการ, อนาคต)
  3. kamu เธอจะจำไว้ (ไม่เป็นทางการ, อนาคต)
  4. Anda คุณจะจำไว้ (สุภาพ, อนาคต)
  5. dia เขาจะจำไว้ (อนาคต)
  6. kami พวกเราจะจำไว้ (ไม่รวมผู้ฟัง, อนาคต)
  7. kita พวกเราจะจำไว้ (รวมผู้ฟัง, อนาคต)
  8. kalian พวกคุณจะจำไว้ (อนาคต)
  9. mereka พวกเขาจะจำไว้ (อนาคต)

ต่อเนื่อง

  1. saya ฉันกำลังพยายามนึก (กำลังดำเนินอยู่)
  2. aku ฉันกำลังพยายามนึก (ไม่เป็นทางการ, กำลังดำเนินอยู่)
  3. kamu เธอกำลังพยายามนึก (ไม่เป็นทางการ, กำลังดำเนินอยู่)
  4. Anda คุณกำลังพยายามนึก (สุภาพ, กำลังดำเนินอยู่)
  5. dia เขากำลังพยายามนึก (กำลังดำเนินอยู่)
  6. kami พวกเรากำลังพยายามนึก (ไม่รวมผู้ฟัง, กำลังดำเนินอยู่)
  7. kita พวกเรากำลังพยายามนึก (รวมผู้ฟัง, กำลังดำเนินอยู่)
  8. kalian พวกคุณกำลังพยายามนึก (กำลังดำเนินอยู่)
  9. mereka พวกเขากำลังพยายามนึก (กำลังดำเนินอยู่)

ปฏิเสธ

  1. saya ฉันจำไม่ได้ (ปฏิเสธ)
  2. aku ฉันจำไม่ได้ (ไม่เป็นทางการ, ปฏิเสธ)
  3. kamu เธอจำไม่ได้ (ไม่เป็นทางการ, ปฏิเสธ)
  4. Anda คุณจำไม่ได้ (สุภาพ, ปฏิเสธ)
  5. dia เขาจำไม่ได้ (ปฏิเสธ)
  6. kami พวกเราจำไม่ได้ (ไม่รวมผู้ฟัง, ปฏิเสธ)
  7. kita พวกเราจำไม่ได้ (รวมผู้ฟัง, ปฏิเสธ)
  8. kalian พวกคุณจำไม่ได้ (ปฏิเสธ)
  9. mereka พวกเขาจำไม่ได้ (ปฏิเสธ)
  10. belum ฉันยังจำไม่ได้ (ปฏิเสธ, ยังไม่)

ประโยคคำสั่ง (Imperative)

  1. kamu จำไว้นะ (เตือนแบบไม่เป็นทางการ)
  2. kamu (sopan) โปรดจำไว้ (ขอร้องอย่างสุภาพ)
  3. Anda กรุณาจดจำไว้ (ขอร้องอย่างเป็นทางการ)
  4. kalian จงจำไว้ (ค่อนข้างเป็นทางการหรือภาษาวรรณกรรม)
  5. kita มาจำไว้กันเถอะ

รูปกริยาไม่ผัน

  1. bentuk dasar จำ (รูปพื้นฐาน)
  2. bentuk aktif นึกถึง, ระลึกถึง (รูปกรรตุวาจก)
  3. bentuk pasif ถูกจดจำ (รูปกรรมวาจก)
  4. menyebabkan เตือนให้นึกถึง (รูปการีต)
  5. tiba-tiba นึกขึ้นได้ทันที

วิธีใช้ ingat

หนึ่งประโยคต่อหนึ่งกาล ตามที่คนพูดกันจริงๆ

  1. ปัจจุบัน

    Saya ingat nama Anda.

    ฉันจำชื่อคุณได้

  2. อดีต

    Tadi saya ingat ibu sedang menunggu di rumah.

    เมื่อครู่ฉันเพิ่งนึกได้ว่าแม่รออยู่ที่บ้าน

  3. กาลสมบูรณ์

    Saya sudah ingat kata sandinya.

    ฉันจำรหัสผ่านได้แล้ว

  4. อนาคต

    Saya akan ingat tanggal pertemuannya.

    ฉันจะจำวันประชุมไว้

  5. ต่อเนื่อง

    Saya sedang mengingat nama toko itu.

    ฉันกำลังพยายามนึกชื่อร้านนั้นอยู่

  6. ปฏิเสธ

    Saya tidak ingat di mana kunci saya.

    ฉันจำไม่ได้ว่ากุญแจอยู่ที่ไหน

  7. ปฏิเสธ

    Saya belum ingat nomor kamarnya.

    ฉันยังจำหมายเลขห้องไม่ได้

  8. ประโยคคำสั่ง (Imperative)

    Tolong ingat, rapatnya mulai jam sembilan.

    โปรดจำไว้ว่าการประชุมเริ่มเก้าโมง

  9. รูปกริยาไม่ผัน

    Saya suka mengingat masa kecil saya.

    ฉันชอบนึกถึงวัยเด็กของตัวเอง

  10. ปัจจุบัน

    Saya masih ingat rumah nenek.

    ฉันยังจำบ้านของคุณยายได้

ข้อมูลที่ควรรู้

  • คำกริยาภาษาอินโดนีเซียไม่เปลี่ยนรูปตามบุคคลหรือพจน์ ใช้รูป "ingat" เดียวกันกับ saya, kamu, dia, kami และ mereka ส่วนเวลาจะบอกด้วยคำอย่าง "sudah", "akan" และ "sedang"
  • "Ingat" เป็นรูปพื้นฐานและใช้บ่อยมากในภาษาพูด: "Saya ingat" แปลว่า "ฉันจำได้" ส่วนรูปกรรตุวาจกที่มีอุปสรรค "mengingat" ใช้มากในภาษาอินโดนีเซียแบบระมัดระวังหรือภาษาเขียน และมักหมายถึง "ระลึกถึง" หรือ "นึกถึง"
  • สำหรับอดีต ภาษาอินโดนีเซียใช้คำบอกเวลา ไม่ใช่การเติมท้ายคำกริยา: "Tadi saya ingat" (ฉันเพิ่งนึกได้เมื่อครู่) ส่วน "Sudah ingat" หมายถึง "จำได้แล้ว / ตอนนี้จำได้" เช่น "Saya sudah ingat"
  • "Tidak ingat" หมายถึง "จำไม่ได้" ใช้ "belum ingat" สำหรับ "ยังจำไม่ได้" ส่วน "Masih ingat" หมายถึง "ยังจำได้อยู่" เช่น "Saya masih ingat rumah nenek"
  • รูปที่เกี่ยวข้อง: "mengingatkan" หมายถึง "เตือนให้นึกถึง", "teringat" หมายถึง "นึกขึ้นได้ทันที" และ "diingat" เป็นรูปกรรมวาจก "ถูกจดจำ" ส่วน "Mohon diingat" เป็นสำนวนทางการว่า "กรุณาจดจำไว้"
  • "Ingat" ยังใช้เป็นคำเตือนหรือการย้ำเตือนได้ด้วย: "Ingat, ya." หากต้องการขอร้องอย่างนุ่มนวลให้ใช้ "Tolong ingat" ส่วน "Ingatlah" เป็นคำสั่งที่ค่อนข้างเป็นทางการหรือเป็นภาษาวรรณกรรมมากกว่า

คำกริยาแบบเดียวกับคำนี้

รูปแบบเดียวกัน กับคำกริยาอื่นๆ: กริยาปกติ