Zum Inhalt springen
fluentbyear

SWEDISH-VERB

kosta

kosten

  • Regelmäßiges Verb

Konjugation

Tippe auf eine Form, um sie zu hören. Der Teil, der sich ändert, ist farbig markiert.

Präsens

  1. det es kostet (Präsens)
  2. den es kostet (Präsens, bei Utrum-Substantiven)
  3. de sie kosten (Präsens)

Vergangenheit

  1. det es kostete (Präteritum)
  2. den es kostete (Präteritum, bei Utrum-Substantiven)
  3. de sie kosteten (Präteritum)

Perfekt

  1. det es hat gekostet (Perfekt)
  2. den es hat gekostet (Perfekt, bei Utrum-Substantiven)
  3. de sie haben gekostet (Perfekt)

Zukunft

  1. det es wird kosten (Futur)
  2. den es wird kosten (Futur, bei Utrum-Substantiven)
  3. de sie werden kosten (Futur)

Konditional

  1. det es würde kosten (Konditional)
  2. den es würde kosten (Konditional, bei Utrum-Substantiven)
  3. de sie würden kosten (Konditional)

Verneinend

  1. det (present) es kostet nicht (Präsens)
  2. det (past) es kostete nicht (Präteritum)
  3. det (perfect) es hat nicht gekostet (Perfekt)

Infinitiv

  1. infinitive with att kosten
  2. after a modal verb kosten (wie in „es kann kosten“)
  3. supine gekostet (nach „har“ oder „hade“)

So verwendest du kosta

Ein Satz pro Zeitform – so, wie man es sagt.

  1. Präsens

    Ursäkta, vad kostar den här jackan?

    Entschuldigung, was kostet diese Jacke?

  2. Präsens

    Hur mycket kostar biljetten?

    Wie viel kostet das Ticket?

  3. Vergangenheit

    Kaffet kostade trettio kronor.

    Der Kaffee hat dreißig Kronen gekostet.

  4. Perfekt

    Det har kostat mer än jag trodde.

    Es hat mehr gekostet, als ich dachte.

  5. Zukunft

    Det kommer att kosta lite mer i morgon.

    Morgen wird es etwas mehr kosten.

  6. Konditional

    Den skulle kosta för mycket för mig.

    Das würde für mich zu viel kosten.

  7. Verneinend

    Äpplena kostar inte mycket idag.

    Die Äpfel kosten heute nicht viel.

  8. Infinitiv

    Det brukar kosta tjugo kronor.

    Es kostet normalerweise zwanzig Kronen.

Gut zu wissen

  • Kosta ist ein regelmäßiges Verb der Gruppe 1: Infinitiv "kosta", Präsens „kostar“, Präteritum „kostade“, Supinum "kostat". Es verändert sich nicht nach der Person, daher haben „jag“, „du“, "det" und "de" in jeder Zeitform dieselbe Form.
  • In der Praxis wird kosta meist mit Dingen als Subjekt verwendet: "Det kostar tio kronor." Mit Personen als Subjekt kommt es selten vor, daher zeigen die Tabellen "det", "den" und "de".
  • Um nach Preisen zu fragen, verwende "Vad kostar det?" oder "Hur mycket kostar den?" Setze „Ursäkta“ an den Anfang, um höflich zu sein: "Ursäkta, vad kostar den här jackan?"
  • Nach „att“ oder einem Modalverb steht der Infinitiv "kosta": "Det kommer att kosta mer." Für das Perfekt verwende „har“ plus Supinum "kostat": "Det har kostat mycket."
  • Bei der Verneinung steht „inte“ im Hauptsatz nach dem Verb: "Det kostar inte mycket." Verwende „kostade inte“ für das Präteritum und "har inte kostat" für das Perfekt.

Verben wie dieses

Dasselbe Muster bei anderen Verben: regelmäßiges verb.