Ir al contenido
fluentbyear

VERBO EN TURKISH

başlamak

empezar; comenzar

  • Verbo regular

Conjugación

Toca cualquier forma para oírla. La parte que cambia está en color.

Presente

  1. ben yo empiezo / estoy empezando (presente)
  2. sen tú empiezas (presente)
  3. o él/ella empieza (presente)
  4. biz nosotros empezamos (presente)
  5. siz ustedes empiezan / usted empieza (presente)
  6. onlar ellos empiezan (presente)

Pasado

  1. ben yo empecé (pasado)
  2. sen tú empezaste (pasado)
  3. o él/ella empezó (pasado)
  4. biz nosotros empezamos (pasado)
  5. siz ustedes empezaron / usted empezó (pasado)
  6. onlar ellos empezaron (pasado)

Futuro

  1. ben yo empezaré (futuro)
  2. sen tú empezarás (futuro)
  3. o él/ella empezará (futuro)
  4. biz nosotros empezaremos (futuro)
  5. siz ustedes empezarán / usted empezará (futuro)
  6. onlar ellos empezarán (futuro)

Perfecto

  1. ben yo he empezado / al parecer empecé (perfecto)
  2. sen tú has empezado (perfecto)
  3. o él/ella ha empezado (perfecto)
  4. biz nosotros hemos empezado (perfecto)
  5. siz ustedes han empezado / usted ha empezado (perfecto)
  6. onlar ellos han empezado (perfecto)

Negativo

  1. ben (şimdiki) yo no empiezo (presente)
  2. sen (şimdiki) tú no empiezas (presente)
  3. o (şimdiki) él/ella no empieza (presente)
  4. biz (şimdiki) nosotros no empezamos (presente)
  5. siz (şimdiki) ustedes no empiezan / usted no empieza (presente)
  6. onlar (şimdiki) ellos no empiezan (presente)
  7. ben (geçmiş) yo no empecé (pasado)
  8. sen (geçmiş) tú no empezaste (pasado)
  9. o (geçmiş) él/ella no empezó (pasado)
  10. biz (geçmiş) nosotros no empezamos (pasado)
  11. siz (geçmiş) ustedes no empezaron / usted no empezó (pasado)
  12. onlar (geçmiş) ellos no empezaron (pasado)

Condicional

  1. ben si yo empezara (condicional)
  2. sen si tú empezaras (condicional)
  3. o si él/ella empezara (condicional)
  4. biz si nosotros empezáramos (condicional)
  5. siz si ustedes empezaran / usted empezara (condicional)
  6. onlar si ellos empezaran (condicional)

Imperativo

  1. ben (öneri) que empiece yo
  2. sen ¡empieza! (informal)
  3. o que él/ella empiece
  4. biz empecemos
  5. siz por favor, empiecen / empiece (plural/formal)
  6. siz (resmî) sírvase empezar (formal, escrito)
  7. onlar que ellos empiecen
  8. ben (rica) ¿puedo empezar? (petición cortés)
  9. biz (rica) ¿podemos empezar? (petición cortés)

Infinitivo

  1. mastar empezar, comenzar (infinitivo)
  2. isim-fiil el empezar; el comienzo (sustantivo verbal)
  3. sıfat-fiil que empieza; inicial (participio)
  4. zarf-fiil (-arak) empezando; comenzando por
  5. zarf-fiil (-madan) antes de empezar
  6. zarf-fiil (-ince) cuando empieza

Cómo usar başlamak

Una frase para cada tiempo, tal como lo dice la gente.

  1. Presente

    Şimdi derse başlıyoruz.

    Ahora empezamos la clase.

  2. Presente

    Bugün yeni projeye başlıyorum.

    Hoy empiezo un proyecto nuevo.

  3. Pasado

    Dün yeni işime başladım.

    Ayer empecé mi nuevo trabajo.

  4. Pasado

    Yağmur yağmaya başladı.

    Empezó a llover.

  5. Futuro

    Yarın Türkçe kursuna başlayacağım.

    Mañana voy a empezar el curso de turco.

  6. Perfecto

    Toplantı başlamış.

    Por lo que veo, la reunión ya empezó.

  7. Negativo

    Ders henüz başlamadı.

    La clase todavía no ha empezado.

  8. Condicional

    Erken başlasak, akşam vaktimiz olur.

    Si empezáramos temprano, tendríamos tiempo en la noche.

  9. Imperativo

    Lütfen başlayın.

    Por favor, empiecen.

  10. Imperativo

    Başlayabilir miyim?

    ¿Puedo empezar?

  11. Infinitivo

    Yeni bir hobiye başlamak istiyorum.

    Quiero empezar un nuevo pasatiempo.

Conviene saber

  • La raíz es "başla-". Ante "-ıyor" se pierde la -a final: "başlıyorum", "başlıyoruz". Ante la mayoría de las demás terminaciones se mantiene: "başladım", "başlayacağım", "başlamış".
  • Başlamak suele llevar dativo (-e/-a): "derse başlıyoruz" (empezamos la clase), "işe başladım" (empecé el trabajo). Con un verbo, usa -meye/-maya: "çalışmaya başladım" (empecé a trabajar).
  • Futuro: aparece una "y" de enlace después de la vocal: "başlayacağım". Ante vocal, la k final se suaviza en ğ: "başlayacağım", "başlayacağız", pero "başlayacaksın" y "başlayacak".
  • "Başlamış" es la forma en -miş. Expresa algo que no viste tú mismo o que acabas de notar: "Toplantı başlamış." (Por lo que veo, la reunión ya empezó.) Para tu experiencia directa, usa "başladı".
  • Negativo: "-ma/-me" va justo después de la raíz: "başlamıyorum" (presente), "başlamadım" (pasado). Imperativo: usa "başlayın" para una petición cortés o en plural, o el más formal "başlayınız".
  • Para una petición u ofrecimiento cortés, usa "Başlayabilir miyim?" (¿Puedo empezar?) o "Başlayalım mı?" (¿Empezamos?).

Verbos como este

El mismo patrón, en otros verbos: verbo regular.