ข้ามไปยังเนื้อหา
fluentbyear

การผันคำกริยา

แตะรูปแบบใดก็ได้เพื่อฟังเสียง ส่วนที่เปลี่ยนจะแสดงเป็นสี

ปัจจุบัน

  1. আমি ฉันสอน (ปัจจุบันกาล)
  2. তুই เธอสอน (กันเองมาก, ปัจจุบันกาล)
  3. তুমি เธอสอน (ไม่เป็นทางการ, ปัจจุบันกาล)
  4. আপনি / তিনি คุณ / เขา (แบบสุภาพ) สอน (ปัจจุบันกาล)
  5. সে เขาสอน (ปัจจุบันกาล)
  6. আমরা พวกเราสอน (ปัจจุบันกาล)
  7. তোমরা พวกเธอสอน (ไม่เป็นทางการ, ปัจจุบันกาล)
  8. আপনারা พวกคุณสอน (สุภาพ, ปัจจุบันกาล)
  9. তারা พวกเขาสอน (ปัจจุบันกาล)

อดีต

  1. আমি ฉันได้สอน (อดีตกาลธรรมดา)
  2. তুই เธอได้สอน (กันเองมาก, อดีตกาลธรรมดา)
  3. তুমি เธอได้สอน (ไม่เป็นทางการ, อดีตกาลธรรมดา)
  4. আপনি / তিনি คุณ / เขา (แบบสุภาพ) ได้สอน (อดีตกาลธรรมดา)
  5. সে เขาได้สอน (อดีตกาลธรรมดา)
  6. আমি (অভ্যাস) ฉันเคยสอน (อดีตกาลที่ทำเป็นประจำ)
  7. আপনি (অভ্যাস) คุณ (แบบสุภาพ) เคยสอน (อดีตกาลที่ทำเป็นประจำ)

อนาคต

  1. আমি ฉันจะสอน (อนาคตกาล)
  2. তুই เธอจะสอน (กันเองมาก, อนาคตกาล)
  3. তুমি เธอจะสอน (ไม่เป็นทางการ, อนาคตกาล)
  4. আপনি / তিনি คุณ / เขา (แบบสุภาพ) จะสอน (อนาคตกาล)
  5. সে เขาจะสอน (อนาคตกาล)
  6. আমরা พวกเราจะสอน (อนาคตกาล)

กาลสมบูรณ์

  1. আমি ฉันสอนมาแล้ว (ปัจจุบันสมบูรณ์)
  2. তুই เธอสอนมาแล้ว (กันเองมาก, ปัจจุบันสมบูรณ์)
  3. তুমি เธอสอนมาแล้ว (ไม่เป็นทางการ, ปัจจุบันสมบูรณ์)
  4. আপনি / তিনি คุณ / เขา (แบบสุภาพ) สอนมาแล้ว (ปัจจุบันสมบูรณ์)
  5. সে เขาสอนมาแล้ว (ปัจจุบันสมบูรณ์)
  6. আমি (অতীত সম্পন্ন) ฉันได้สอนไว้แล้ว (อดีตสมบูรณ์)

ต่อเนื่อง

  1. আমি ฉันกำลังสอน (ปัจจุบันกาลต่อเนื่อง)
  2. তুই เธอกำลังสอน (กันเองมาก, ปัจจุบันกาลต่อเนื่อง)
  3. তুমি เธอกำลังสอน (ไม่เป็นทางการ, ปัจจุบันกาลต่อเนื่อง)
  4. আপনি / তিনি คุณ / เขา (แบบสุภาพ) กำลังสอน (ปัจจุบันกาลต่อเนื่อง)
  5. সে เขากำลังสอน (ปัจจุบันกาลต่อเนื่อง)
  6. আমি (অতীত) ตอนนั้นฉันกำลังสอนอยู่ (อดีตกาลต่อเนื่อง)

ประโยคคำสั่ง (Imperative)

  1. তুই สอนสิ (คำสั่งแบบกันเองมาก)
  2. তুমি สอนหน่อย (ขอร้องแบบไม่เป็นทางการ)
  3. আপনি กรุณาสอนด้วย (ขอร้องแบบสุภาพ)
  4. আপনি (বিনীত অনুরোধ) โปรดสอนด้วย (ขอร้องอย่างสุภาพ)
  5. আপনি (প্রশ্নে অনুরোধ) ช่วยสอนฉันได้ไหม (สุภาพ, ทางการ)
  6. তুমি (প্রশ্নে অনুরোধ) สอนฉันหน่อยได้ไหม (ขอร้องแบบเป็นกันเอง)

ปฏิเสธ

  1. আমি (বর্তমান) ฉันไม่สอน (ปัจจุบันกาล)
  2. সে (বর্তমান) เขาไม่สอน (ปัจจุบันกาล)
  3. আপনি (বর্তমান) คุณ (แบบสุภาพ) ไม่สอน (ปัจจุบันกาล)
  4. আমি (চলমান) ฉันไม่ได้กำลังสอน (กาลต่อเนื่อง)
  5. আমি (সম্পন্ন) ฉันยังไม่ได้สอน / ฉันไม่ได้สอน
  6. আমি (ভবিষ্যৎ) ฉันจะไม่สอน (อนาคตกาล)

รูปกริยาไม่ผัน

  1. নাম-রূপ การสอน / สอน (รูปพจนานุกรม)
  2. অসমাপিকা (-তে) สอน (รูปกริยาไม่ผัน)
  3. অসমাপিকা (-ইয়া) หลังจากสอนแล้ว
  4. শর্তসূচক (-লে) ถ้าหรือเมื่อ (ใครบางคน) สอน
  5. সম্বন্ধ (-র) ของการสอน, เพื่อการสอน

วิธีใช้ শেখানো

หนึ่งประโยคต่อหนึ่งกาล ตามที่คนพูดกันจริงๆ

  1. ปัจจุบัน

    আমি বাচ্চাদের বাংলা শেখাই।

    ฉันสอนภาษาเบงกาลีให้เด็ก ๆ

  2. อดีต

    গতকাল আমি আমার বন্ধুকে সাইকেল চালানো শেখালাম।

    เมื่อวานฉันสอนเพื่อนขี่จักรยาน

  3. อดีต

    আগে আমি স্কুলে অঙ্ক শেখাতাম।

    ฉันเคยสอนคณิตศาสตร์ที่โรงเรียน

  4. อนาคต

    কাল আমি তোমাকে রান্না শেখাব।

    พรุ่งนี้ฉันจะสอนเธอทำอาหาร

  5. กาลสมบูรณ์

    আমি আমার ছোট বোনকে ছবি আঁকা শিখিয়েছি।

    ฉันสอนน้องสาววาดรูปมาแล้ว

  6. ต่อเนื่อง

    এখন আমি ক্লাসে গান শেখাচ্ছি।

    ตอนนี้ฉันกำลังสอนร้องเพลงอยู่ในชั้นเรียน

  7. ประโยคคำสั่ง (Imperative)

    দয়া করে আমাকে একটু শেখান।

    ช่วยสอนฉันหน่อยนะ

  8. ปฏิเสธ

    আমি রবিবার শেখাই না।

    ฉันไม่สอนในวันอาทิตย์

  9. รูปกริยาไม่ผัน

    বাচ্চাদের শেখাতে আমার ভালো লাগে।

    ฉันชอบสอนเด็ก ๆ

ข้อมูลที่ควรรู้

  • শেখানো เป็นรูปการิต (causative) ของ শেখা (เรียน): "আমি শিখি" แปลว่า ฉันเรียน ส่วน "আমি শেখাই" แปลว่า ฉันสอน ผู้ที่ได้รับการสอนจะเติม -কে หรือ -দের เช่น "ছাত্রদের শেখাই", "তোমাকে শেখাব"
  • คำลงท้ายกริยาเปลี่ยนตามระดับความสุภาพของประธาน: "তুই শেখাস" (กันเองมาก), "তুমি শেখাও" (ไม่เป็นทางการ), "আপনি শেখান" และ "তিনি শেখান" (สุภาพ), "সে শেখায়" (ทั่วไป) ประธานพหูพจน์ใช้คำลงท้ายเดียวกับประธานเอกพจน์ที่สอดคล้องกัน
  • รูปสมบูรณ์ใช้ต้นศัพท์ที่เปลี่ยนเป็น শিখিয়ে-: "আমি শিখিয়েছি" (ฉันสอนมาแล้ว), "সে শিখিয়েছে" ส่วนกาลอื่น ๆ ส่วนใหญ่ยังคงใช้ শেখা-: "শেখালাম", "শেখাব", "শেখাচ্ছি"
  • การปฏิเสธ: ในปัจจุบันกาลและอนาคตกาล ให้วาง না ไว้หลังกริยา เช่น "শেখাই না" และ "শেখাব না" สำหรับความหมายแบบปัจจุบันสมบูรณ์และอดีตกาลธรรมดา ให้ใช้ -নি: "শেখাইনি" (ฉันยังไม่ได้สอน / ฉันไม่ได้สอน)
  • อดีตกาลที่ทำเป็นประจำ "আমি শেখাতাম" หมายถึง ฉันเคยสอน หรือ ฉันสอนเป็นประจำ ส่วนรูปอดีตกาลธรรมดาบุรุษที่สาม "সে শেখাল" เขียนเป็น "সে শেখালো" ได้ด้วย
  • สำหรับการขอร้อง "দয়া করে শেখান" เป็นแบบสุภาพ และ "আপনি কি আমাকে শেখাবেন?" เป็นคำถามที่สุภาพ ส่วน "তুমি শেখাও" เหมาะกับเพื่อนและคนที่อายุน้อยกว่า

คำกริยาแบบเดียวกับคำนี้

รูปแบบเดียวกัน กับคำกริยาอื่นๆ: กริยาปกติ