ข้ามไปยังเนื้อหา
fluentbyear

การผันคำกริยา

แตะรูปแบบใดก็ได้เพื่อฟังเสียง ส่วนที่เปลี่ยนจะแสดงเป็นสี

ปัจจุบัน

  1. Tôi ฉันรู้ (ปัจจุบัน)
  2. Bạn คุณรู้ (ปัจจุบัน)
  3. Anh ấy เขารู้ (ปัจจุบัน)
  4. Cô ấy เธอรู้ (ปัจจุบัน)
  5. Chúng tôi พวกเรารู้ ไม่รวมผู้ฟัง (ปัจจุบัน)
  6. Chúng ta พวกเรารู้ รวมผู้ฟัง (ปัจจุบัน)
  7. Các bạn พวกคุณรู้ (ปัจจุบัน)
  8. Họ พวกเขารู้ (ปัจจุบัน)

อดีต

  1. Tôi ฉันรู้ / ฉันได้รู้ (อดีต)
  2. Bạn คุณรู้ / คุณได้รู้ (อดีต)
  3. Anh ấy เขารู้ / เขาได้รู้ (อดีต)
  4. Cô ấy เธอรู้ / เธอได้รู้ (อดีต)
  5. Chúng tôi พวกเรารู้ ไม่รวมผู้ฟัง (อดีต)
  6. Chúng ta พวกเรารู้ รวมผู้ฟัง (อดีต)
  7. Các bạn พวกคุณรู้ (อดีต)
  8. Họ พวกเขารู้ (อดีต)

อนาคต

  1. Tôi ฉันจะรู้ (อนาคต)
  2. Bạn คุณจะรู้ (อนาคต)
  3. Anh ấy เขาจะรู้ (อนาคต)
  4. Cô ấy เธอจะรู้ (อนาคต)
  5. Chúng tôi พวกเราจะรู้ ไม่รวมผู้ฟัง (อนาคต)
  6. Chúng ta พวกเราจะรู้ รวมผู้ฟัง (อนาคต)
  7. Các bạn พวกคุณจะรู้ (อนาคต)
  8. Họ พวกเขาจะรู้ (อนาคต)

กาลสมบูรณ์

  1. Tôi ฉันรู้แล้ว (สมบูรณ์)
  2. Bạn คุณรู้แล้ว (สมบูรณ์)
  3. Anh ấy เขารู้แล้ว (สมบูรณ์)
  4. Cô ấy เธอรู้แล้ว (สมบูรณ์)
  5. Chúng tôi พวกเรารู้แล้ว ไม่รวมผู้ฟัง (สมบูรณ์)
  6. Các bạn พวกคุณรู้แล้ว (สมบูรณ์)
  7. Họ พวกเขารู้แล้ว (สมบูรณ์)

ปฏิเสธ

  1. Tôi ฉันไม่รู้ (ปัจจุบัน ปฏิเสธ)
  2. Bạn คุณไม่รู้ (ปัจจุบัน ปฏิเสธ)
  3. Anh ấy เขาไม่รู้ (ปัจจุบัน ปฏิเสธ)
  4. Cô ấy เธอไม่รู้ (ปัจจุบัน ปฏิเสธ)
  5. Chúng tôi พวกเราไม่รู้ (ปัจจุบัน ปฏิเสธ)
  6. Họ พวกเขาไม่รู้ (ปัจจุบัน ปฏิเสธ)
  7. Tôi (chưa) ฉันยังไม่รู้ (ยังไม่)
  8. Tôi (tương lai) ฉันจะไม่รู้ (อนาคต ปฏิเสธ)

รูปเงื่อนไข

  1. Tôi ถ้าฉันรู้
  2. Bạn ถ้าคุณรู้
  3. Anh ấy ถ้าเขารู้
  4. Cô ấy ถ้าเธอรู้
  5. Chúng tôi ถ้าพวกเรารู้
  6. Họ ถ้าพวกเขารู้
  7. Tôi (ước) ถ้าฉันรู้ก็ดีสิ (ความปรารถนา)

ประโยคคำสั่ง (Imperative)

  1. Bạn (thân mật) บอกให้ฉันรู้หน่อยนะ (ขอร้องแบบเป็นกันเอง)
  2. Bạn (lịch sự) กรุณาบอกให้ฉันทราบด้วย (ขอร้องอย่างสุภาพ)
  3. Bạn (rất lịch sự) รบกวนกรุณาแจ้งให้ฉันทราบด้วย (ขอร้องอย่างสุภาพมาก)
  4. Bạn (hỏi) ช่วยบอกให้ฉันทราบได้ไหม (คำถามอย่างสุภาพ)
  5. Bạn (nhắc) อย่าลืมบอกให้ฉันรู้นะ (เตือนแบบเป็นกันเอง)

วิธีใช้ biết

หนึ่งประโยคต่อหนึ่งกาล ตามที่คนพูดกันจริงๆ

  1. ปัจจุบัน

    Tôi biết đường đến chợ.

    ฉันรู้ทางไปตลาด

  2. ปัจจุบัน

    Bạn có biết nấu phở không?

    คุณทำเฝอเป็นไหม

  3. อดีต

    Hồi nhỏ, tôi đã biết bơi.

    ตอนเด็ก ๆ ฉันว่ายน้ำเป็นแล้ว

  4. อนาคต

    Ngày mai tôi sẽ biết kết quả.

    พรุ่งนี้ฉันจะรู้ผล

  5. กาลสมบูรณ์

    Tôi đã biết rồi, cảm ơn bạn.

    ฉันรู้แล้ว ขอบคุณนะ

  6. ปฏิเสธ

    Xin lỗi, tôi không biết đường.

    ขอโทษนะ ฉันไม่รู้ทาง

  7. ปฏิเสธ

    Tôi chưa biết giờ tàu chạy.

    ฉันยังไม่รู้เลยว่ารถไฟออกกี่โมง

  8. รูปเงื่อนไข

    Nếu tôi biết, tôi sẽ nói với bạn.

    ถ้าฉันรู้ ฉันก็จะบอกคุณ

  9. ประโยคคำสั่ง (Imperative)

    Xin cho tôi biết giờ mở cửa.

    กรุณาแจ้งเวลาเปิดทำการให้ฉันทราบด้วย

ข้อมูลที่ควรรู้

  • คำกริยาภาษาเวียดนามไม่ผันรูป "biết" คงรูปเดิมสำหรับทุกบุคคล: "Tôi biết", "Anh ấy biết", "Họ biết" เวลาแสดงด้วยคำ เช่น "đã" (อดีต), "sẽ" (อนาคต) และ "rồi" (แล้ว)
  • "biết" หมายถึงรู้ข้อเท็จจริง รู้จักบุคคลหรือสถานที่ หรือทำสิ่งใดเป็น: "Tôi biết anh ấy.", "Tôi biết bơi." เปรียบเทียบกับ "hiểu" (เข้าใจ) ซึ่งเกี่ยวกับการเข้าใจความหมาย
  • ในรูปปฏิเสธ "không biết" หมายถึง ไม่รู้: "Tôi không biết" ส่วน "chưa biết" หมายถึง ยังไม่รู้: "Tôi chưa biết"
  • การถามคำถามแบบใช่/ไม่ใช่ ใช้ "có ... không": "Bạn có biết ... không?" คำตอบสั้น ๆ คือ "Biết" (ฉันรู้) หรือ "Không biết" (ฉันไม่รู้)
  • "biết" บรรยายสภาวะ จึงไม่ค่อยใช้ "đang biết" หากต้องการบอกว่ารู้บางอย่างอยู่แล้ว ให้ใช้ "đã biết rồi": "Tôi đã biết rồi." ด้วยเหตุนี้จึงไม่มีตารางรูปกำลังดำเนินอยู่
  • สำหรับคำขอร้องอย่างสุภาพ ใช้ "cho tôi biết" (บอกให้ฉันทราบ): "Xin cho tôi biết" หรือ "Làm ơn cho tôi biết" เติม "nhé" เพื่อให้น้ำเสียงเป็นกันเอง: "Cho tôi biết nhé."

คำกริยาแบบเดียวกับคำนี้

รูปแบบเดียวกัน กับคำกริยาอื่นๆ: กริยาปกติ