จีนกลาง
Owen ขายชาอยู่ที่ซีแอตเทิล เขาไปถึงหางโจวพร้อมเวลาแค่หนึ่งเดือน พูดจีนไม่ได้เลย และมีกาน้ำชาเก่าใบหนึ่งสำหรับปรมาจารย์ชา ที่เขายังไม่เคยพบ เรียนภาษาจีนกลางที่ใช้ทุกวัน ตั้งแต่คำทักทายกับราคา ไปจนถึงชาชุดแรกของฤดูใบไม้ผลิ
คำแนะนำเสียง: อังกฤษ
บทเรียน 2 บทเรียนแรกฟรี การสมัครสมาชิกจะปลดล็อกส่วนที่เหลือ ทั้งที่นี่และในแอป
ระดับเริ่มต้น ระดับ 1 - ตอนที่ 1
บทเรียน 1 ถึง 10โอเวนลงจากรถไฟที่หางโจว แล้วหลานมาพบเขาที่สถานี พูดสวัสดี ถามว่าใครสักคนคือโอเวนไหมและตอบว่าใช่ บอกชื่อของคุณ พูดว่ายินดีที่ได้รู้จัก ต้อนรับใครสักคนสู่หางโจว และพูดขอบคุณกับไม่เป็นไร.
โอเวนไปถึงเกสต์เฮาส์ที่ป้าม่ารออยู่ที่ประตู ทักทายอย่างสุภาพ ถามว่าใครคือป้าม่า บอกว่าคุณเป็นคนอเมริกัน ถามว่ามีใครพูดจีนได้ไหม แล้วบอกว่าได้นิดหน่อย บอกว่าคุณไม่เข้าใจ และขอให้พูดช้าลงหน่อย.
อาหารเช้าใต้ต้นบ๊วยที่บ้านป้าม่า พูดสวัสดีตอนเช้า ตอบว่าได้กินหรือยัง ถามว่าสิ่งนั้นคืออะไร สั่งซาลาเปานึ่งหรือปาท่องโก๋ บอกว่าอร่อย และบอกว่าอิ่มแล้ว.
โอเวนเข้าไปในร้านมือถือเพื่อซื้อซิมการ์ด พูดว่าคุณอยากได้ซิมการ์ด ยื่นพาสปอร์ต รอสักครู่ นับเลข 0 ถึง 9 ฟังและพูดหมายเลขโทรศัพท์ และพูดบ๊ายบาย.
โอเวนกินมื้อกลางวันที่ร้านก๋วยเตี๋ยวเล็ก ๆ เรียกเจ้าของว่าบอส ถามว่าเมนูคืออะไรและเผ็ดไหม สั่งก๋วยเตี๋ยวเนื้อชามหนึ่งไม่ใส่พริก ถามราคา นับจากสิบถึงห้าสิบ และเลือกระหว่างสแกนโค้ดกับจ่ายเงินสด.
โอเวนอยากไปดูสะพานหักที่ทะเลสาบตะวันตก แต่เขาหลงทาง พูดว่าขอโทษ บอกว่าคุณหลงทาง ถามว่าสถานที่หนึ่งอยู่ที่ไหน และเข้าใจว่าให้ไปตรงไป เลี้ยวซ้าย เลี้ยวขวา และมันไม่ไกล.
โอเวนกับลานนั่งอยู่ในโรงน้ำชาเก่า ๆ แถวทะเลสาบตะวันตก เรียกพนักงาน สั่งหลงจิ่งหนึ่งแก้ว ถามว่าแล้วคุณล่ะ พูดว่าคุณชอบอะไร ถามว่าเคยมีใครดื่มชามาก่อนไหม บอกว่ากลิ่นหอมมากและขมนิด ๆ และบอกว่าฉันเลี้ยงเอง.
โอเวนอยู่คนเดียวในถนนที่มีร้านชาสมัยเก่า ตอบแม่ค้าที่เรียกคุณว่าหล่อ ถามว่าเป็นชาอะไรและหนึ่งจินราคาเท่าไหร่ นับหลักร้อยและหลักพัน บอกว่าแพงเกินไป ขอให้ถูกลงหน่อย แล้วบอกว่าคุณซื้อแล้ว.
โอเวนไปกินมื้อกลางวันที่แฟลตของพ่อแม่ของหลาน เรียกทักทายเป็นคุณลุงกับคุณป้า มอบของฝากเล็กน้อย ได้ยินคำว่า “เกรงใจมากเลย” บอกว่าทำอาชีพอะไร ปัดคำชมเรื่องภาษาจีนของคุณ และถูกบอกให้กินอีก.
โทรศัพท์ของโอเวนดังตอนเย็น และเป็นอาจารย์เฉิน รับสาย บอกว่าใครโทรมา ได้ยินว่าชาพร้อมแล้ว ถามว่ากี่โมง เข้าใจเวลาโมงตรงและครึ่งโมง บอกว่าเข้าใจแล้ว และบอกว่าเจอกันพรุ่งนี้.
ระดับเริ่มต้น ระดับ 1 - ตอนที่ 2
บทเรียน 11 ถึง 20โอเวนไปถึงบ้านสีขาวของปรมาจารย์ชาในหมู่บ้านหลงจิ่ง ได้รับการต้อนรับด้วยชาหนึ่งถ้วย พบภรรยาของอาจารย์ นั่งลง บอกว่านี่คือชาที่คุณซื้อ ได้ยินว่ามันไม่ใช่หลงจิ่งทะเลสาบตะวันตก เรียนบทเรียนแบบมีค่าเล่าเรียน และบอกว่าคุณเหนื่อยนิดหน่อย.
ก่อนพระอาทิตย์ขึ้นบนไร่ชาที่เป็นขั้นบันได ป้าหลิวสอนโอเวนให้เก็บใบชา ถูกเรียกว่า Little O ได้ยินคำว่า หนึ่งยอด หนึ่งใบ ถามว่าถูกไหม ถูกบอกว่าช้าเกินไป พูดว่ากำลังทำอะไรอยู่ และบอกว่าไม่ ยังไม่มีแฟน.
ในห้องทอดของบ้านตระกูลเฉิน คนทอดหนุ่มจากอันฮุยมีชื่อเรียกโอเวน และมันไม่ใช่โอเวน บอกว่าร้อน บอกว่ามีชื่อ ขอให้สอน ได้ยินว่าให้ดูก่อน ได้รับคำเตือนว่าร้อน และได้ยินพยากรณ์น้ำค้างแข็งของพรุ่งนี้.
คืนที่มีน้ำค้างแข็งบนไหล่เขาด้านหลังบ้าน Chen พูดว่าลมแรง ถามและบอกว่าหนาวไหม ขอความช่วยเหลือ พูดว่าทำด้วยกันเถอะ พูดว่าทำไมคุณถึงมา และได้ยินว่าชาเสียไปครึ่งหนึ่งแล้วและทำอะไรไม่ได้.
ที่โต๊ะในสถานีตำรวจในเมืองด้านล่างหมู่บ้าน เจ้าหน้าที่หนุ่มมีแบบฟอร์มสำหรับ Owen พูดว่าคุณมาลงทะเบียน ส่งพาสปอร์ตของคุณ ฟังว่าวันนี้วันอะไรและคุณมาสายหนึ่งวัน พูดวันเกิดของคุณ และถามวันที่.
ในห้องชงชา อาจารย์เฉินวางแก้วสองใบเคียงกัน ดู ดม ชิม บอกว่าใบไหนเป็นชาเขียวและใบไหนหอมกว่า ได้ยินคำว่าอ่อนนุ่มและแก่เกินไป พบอาจารย์ซ่ง และได้ยินว่ามิตรคือมิตร เงินคือเงิน.
ที่เชิงหมู่บ้านมีโรงน้ำชาสำหรับนักท่องเที่ยว และเจ้าของเรียกโอเวนเข้าไป ถูกขอให้ซื้อซีอิ๊ว ถูกเชิญให้เข้าไปดื่มชา พูดว่าคุณเคยดื่มชานี้มาก่อน ได้ยินราคาต่อวันสำหรับการนั่งอยู่ในโรงน้ำชาของเขา พูดว่าไม่ และได้ยินว่าอย่าซื้อชาของเขา.
หลานชูโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วไลฟ์จากสวนชา ทักทายผู้ชม ต้อนรับพวกเขาสู่หมู่บ้านหลงจิ่ง แนะนำศิษย์ชาวต่างชาติ ได้ยินว่าทุกคนกำลังซื้อชาทางออนไลน์และออเดอร์มีมากเกินไป แล้วเรียกอาจารย์.
ดึกดื่นในห้องคั่ว ชุดสุดท้ายของชาชุดแรกต้องทำให้เสร็จก่อนเที่ยงคืน ถามเวลา ได้ยินว่าห้าทุ่มครึ่งและเหลืออีกครึ่งชั่วโมง ได้ยินว่าเป็นกระทะสุดท้าย ได้ยินให้หยุดคั่วและชาไม่รอ พูดว่ามะรืนนี้ฉันจะกลับบ้าน และถูกบอกให้พักผ่อนแต่หัวค่ำ.
เป็นวันชิงหมิง และฝนตกบนเนินเขาเหนือบ้านตระกูลเฉิน บอกว่าเป็นวันชิงหมิงและฝนกำลังตก ไปกวาดสุสาน ได้ยินอาจารย์พูดกับพ่อแม่ของเขา ถูกบอกให้มาด้วย กินขนมลูกข้าวสีเขียว ถามว่าหวานไหม และได้ยินว่าเขายังสามารถคั่วได้.
ระดับเริ่มต้น ระดับ 1 - ตอนที่ 3
บทเรียน 21 ถึง 30เสี่ยวอู๋จะออกเดินทางไปอันฮุย และบ่ายวันนั้นอาจารย์เฉินโดนกระทะลวกมือ กล่าวคำลาไว้เจอกันปีหน้าและเดินทางโดยสวัสดิภาพ ถามว่าเป็นอะไร พูดว่ามือฉันโดนลวก พูดว่าอย่าขยับและน้ำเย็น พูดว่าฉันไปเดี๋ยวนี้ แล้วพูดว่าเราไปโรงพยาบาลกัน.
ในห้องฉุกเฉิน คุณหมอหยางทำแผลที่มือของอาจารย์เฉิน ถามว่าเจ็บไหม พูดว่าสองสัปดาห์และคุณห้ามผัดชา พูดว่านั่นเป็นไปไม่ได้ ฟังว่าให้กินยาวันละสามครั้งและต้องพักผ่อนให้มากขึ้น เสนอให้ขายใบชาสด แล้วพูดว่าฉันจะผัด ฉันจะเรียนรู้ มาลองกัน.
เหล่าหูนำเครื่องของเขามา และโอเวนผัดชาของตัวเองหนึ่งชุดภายใต้สายตาของอาจารย์เฉิน พูดว่าฉันเป็นเพื่อนบ้านของคุณและฉันมีเครื่อง ฟังว่าไม่ถูก เอาใหม่อีกครั้งและเบากว่านี้ พูดว่าไหม้แล้ว ฟังว่ามือต้องไว ใจต้องช้า ถามว่าดีกว่าเมื่อวานไหม และฟังว่าใช้ได้.
คุณป้าหลินโทรมาจากซีแอตเทิลผ่านวิดีโอคอล ถามว่าเป็นยังไงบ้าง ถามว่าตอนนี้ที่ซีแอตเทิลกี่โมง ถามว่ามือดีขึ้นนิดหน่อยไหม ฟังว่าเขายังเป็นแบบนั้นอยู่ ฟังว่าวันนี้เป็นต้นไปพูดภาษาจีน ฟังว่าชาของปีนี้คุณเป็นคนซื้อ คุณตัดสินใจ และฉันไว้ใจคุณ.
โอเวนสั่งซื้อครั้งแรกให้ร้านชาของหลิน ถามว่าแบบไหนดีที่สุด ฟังว่าชาชุดแรกดีที่สุด พูดว่าคุณอยากซื้ออะไร ฟังราคา ถามว่ารวมทั้งหมดเท่าไหร่ ขอส่วนลด ฟังว่าไม่ได้และมีของแถม แล้วพูดว่าตกลง.
โอเวนส่งกล่องชาจากที่ทำการไปรษณีย์ไปยังซีแอตเทิล พูดว่าคุณอยากส่งอะไรไปอเมริกา พูดว่าคืออะไร พูดว่าหนักเท่าไหร่ ถามว่ากี่วัน เข้าใจว่าเจ็ดถึงสิบวัน พูดชื่อวันในสัปดาห์ พูดว่าวันจันทร์หน้าฉันไปทำงาน และพูดว่าวันนี้ฉันเลี้ยงเอง.
วันนี้เป็นวันเกิดของโอเวน และไม่ได้บอกใครเลย พูดว่าสุขสันต์วันเกิด ถามว่ารู้ได้ยังไง ฟังว่าอย่ากัดบะหมี่อายุยืนให้ขาด ถามว่าอายุเท่าไหร่ พูดว่ายี่สิบแปด ฟังว่าตอนที่เธอจากไปเธอก็อายุยี่สิบแปดเหมือนกัน พูดว่าชนแก้ว แล้วอวยพรให้อายุยืนถึงร้อยปี.
หลานไลฟ์สดจากห้องชา และวันนี้มีอาจารย์เฉินเข้ากล้องเป็นครั้งแรก พูดว่าอาจารย์เฉินก็อยู่ที่นี่วันนี้ด้วย ถามว่าใครคนหนึ่งทำอะไรในเดือนนี้ พูดว่าฉันเก็บชาและคั่วชา พูดว่าเขาจ่ายค่าเล่าเรียนแล้วและได้เรียนรู้มาก พูดว่าชาของเราเป็นของแท้ พูดว่าขายหมดแล้ว และพูดว่าฉันจะไปส่งคุณถึงบ้าน.
วันนี้เป็นวันกู่ยวี่ วันสุดท้ายของการเก็บเกี่ยว และครอบครัวนั่งลงกินมื้อเย็น พูดว่าวันนี้เป็นวันกู่ยวี่และกระทะจีนใบสุดท้ายทำเสร็จแล้ว ชวนใครสักคนมากิน ถามว่าใครคนหนึ่งจะออกเดินทางเมื่อไหร่ พูดว่าวันอาทิตย์ ถามว่าใครคนหนึ่งวางแผนจะทำอะไรหลังกลับบ้าน พูดว่าฉันไม่รู้ ได้ยินว่ากาน้ำชาเป็นของขวัญในปี 1985 และได้ยินว่าฉันรู้มานานแล้ว.
เป็นเช้าวันสุดท้าย และไฟลต์ของโอเวนออกคืนนี้ ได้ยินคำถามว่าจะมาอีกปีหน้ามั้ย พูดว่าฉันจะไม่ไปแล้ว พูดว่าฉันรู้ ถามว่าแล้วเครื่องบินของคุณล่ะ ถามว่าหน้าร้อนก็มีชาด้วยไหม ได้ยินว่าหน้าร้อนก็มีชาของหน้าร้อน และพูดว่าอย่างนั้นก่อนอื่น ดื่มชาสักถ้วย.