จีนกลาง
ในปักกิ่ง โอเวนเปิดแผงในตลาดชาใหญ่ของเมือง ดื่มชามะลิกับชาวปักกิ่งรุ่นเก่า และขึ้นเวทีแสดงเซียงเชิงเกี่ยวกับวรรณยุกต์ เรียนการเล่นคำ สำนวน และอารมณ์ขันแบบจีนเหนือ
คำแนะนำเสียง: อังกฤษ
บทเรียน 2 บทเรียนแรกฟรี การสมัครสมาชิกจะปลดล็อกส่วนที่เหลือ ทั้งที่นี่และในแอป
ความคล่องแคล่ว ระดับ 2 - ตอนที่ 1
บทเรียน 1 ถึง 10นั่งแท็กซี่จากสถานีปักกิ่งไปตลาดชา: บอกชื่อถนน ได้ยินคนขับเดาว่าคุณจะไปไหน เดาว่าเขาเป็นคนปักกิ่ง ได้ยินว่าแค่สำเนียงก็รู้ ชี้ให้เห็นรถติด ได้ยินเขาบอกว่าไม่เป็นไร พูดว่าคุณไม่ได้รีบ และได้ยินว่าคุณสองคนจะค่อยๆ ไป.
เช่าแผงในตลาดชาจากเพื่อนบ้านที่คอยดูแลอยู่: ถามว่าว่างไหม ได้ยินคำว่า “คุณ” แบบสุภาพที่ใช้เรียกคุณ ถามค่าเช่า ได้ยินว่าเดือนละแปดพัน ถามเรื่องเงินมัดจำ ได้ยินสี่พยางค์ของการเช่า ถามว่าเปิดร้านได้เมื่อไหร่ และได้ยินว่าต้องทำสัญญาก่อน.
ดื่มชามะลิของเพื่อนบ้านที่แผงข้าง ๆ: ถูกบอกให้ลอง ถามว่ามาจากฝูเจี้ยนไหม ได้ยินว่าคนปักกิ่งชอบดื่มอันนี้มาก ได้ยินสุภาษิตถูกสอดเข้ามาในบทสนทนา เห็นด้วยว่าจะคอยช่วยกัน ได้ยินว่ามีอะไรก็แค่พูด ขอให้เขาช่วยดูแผงให้ตอนคุณไปกินข้าว และได้ยินว่าเขาจัดการให้ได้.
รับลูกค้าคนแรกของคุณ เป็นคุณปู่ชาวปักกิ่งที่ไม่ค่อยเชื่อหลงจิ่งของคนนอกพื้นที่: ได้ยินเขาถามว่าเป็นของแท้ไหม บอกว่าจิบเดียวก็รู้ ได้ยินเขาว่าก็ไม่แย่และถามราคา บอกราคา ได้ยินเขาบอกว่าอย่าคุยโวแล้วเสนอราคาต่ำ ตอบด้วยคำพูดประจำตลาดทุกแห่ง ได้ยินราคาสุดท้ายของเขา แล้วปิดดีล.
ตามลูกค้าคนแรกกลับบ้านไปที่เรือนลานในหูท่ง: ถูกบอกให้เข้ามานั่ง ตื่นตากับบ้านเรือนลาน ถูกเรียกว่าหนุ่มน้อยและให้นั่งลง ถามว่าชงในถ้วยมีฝาปิดไหม ได้ยินว่าชามะลิต้องชงแบบนั้น บอกว่าหอมเป็นพิเศษแล้วส่งของฝากให้ ได้ยินว่าคุณเป็นเพื่อนแท้จริง ๆ และถูกบอกให้แวะมาบ่อย ๆ.
ใช้เทศกาลไหว้พระจันทร์ไกลบ้านผ่านวิดีโอคอลไปที่หมู่บ้าน: แลกคำอวยพรเทศกาลกับหลาน ถามว่าคุณนายหวังอยู่ด้วยไหม ถูกถามว่าคุณฉลองเทศกาลคนเดียวหรือเปล่า บอกว่าพระจันทร์เหนือปักกิ่งกลมเต็มดวง ได้ยินว่าที่หมู่บ้านก็กลมเท่ากัน ได้ยินวรรคคลาสสิกที่ทุกคนพูดในคืนแบบนี้ บอกว่าคิดถึงพวกเขาเหมือนกัน และถูกบอกให้กินขนมไหว้พระจันทร์ด้วยกัน.
ผ่านมื้อเช้าที่คนนอกทุกคนต้องผ่าน: ได้ยินคุณปู่กวนสั่งน้ำถั่วเขียวสองชามกับขนมวงทอด ได้ยินเจ้าของร้านบอกว่าเดี๋ยวมา ถามว่านี่ใช่จริง ๆ เหรอ ถูกถามว่าจิบแรกมีรสชาติยังไง พูดว่าเปรี้ยวและเหม็น ได้ยินว่าดมเหม็นแต่กินแล้วหอม พูดว่าคุณกินไม่ชิน และถูกบอกว่าเข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม แล้วเอาอีกชาม.
นั่งรอให้ผ่านบ่ายวันฝนตกที่แผง: พูดว่าไม่มีลูกค้าแม้แต่คนเดียว ได้ยินว่าวันฝนตกค้าขายช้า ยอมรับว่าคุณกังวลนิดหน่อย ได้ยินครึ่งแรกของสำนวนสองท่อน ถามว่าหมายความว่าอะไร ได้ยินครึ่งหลัง คิดออกว่าลูกค้าจะมาหาเอง และเรียนรู้ว่าสำนวนแบบนี้เรียกว่าอะไร.
พาไปดูหลานที่ปักกิ่งในฤดูใบไม้ร่วง: ฟังเธอเปิดไลฟ์จากแผง บอกว่าฤดูใบไม้ร่วงของปักกิ่งสวยที่สุด ฟังเพื่อนบ้านชมว่าเธอสวยและเก่ง ฟังเธอโบกมือปัดคำชมแบบถ่อมตัว บอกว่าเธอเป็นสตรีมเมอร์ของคุณ ฟังเธอชวนไปเดินเล่นที่โฮ่วไห่ สัญญาว่าคราวหน้าจะพาเธอไปปีนกำแพงเมืองจีน และฟังเพื่อนบ้านบอกว่าเขาจะเฝ้าแผงให้.
ถูกพาไปฟังเซียงเซิงที่โรงน้ำชาเก่า: ฟังว่าคืนนี้คุณจะไปฟัง ถามว่าที่ไหน ฟังว่าซื้อตั๋วแล้ว ถามว่าคุณจะฟังรู้เรื่องไหม ฟังว่าฟังเข้าใจได้ครึ่งหนึ่งก็ดีแล้ว ฟังมุกตลกที่เรียกว่า “เปา ฝู่” บอกว่าคุณหัวเราะจนปวดท้อง และฟังว่าคราวหน้าจะมาอีก.
ความคล่องแคล่ว ระดับ 2 - ตอนที่ 2
บทเรียน 11 ถึง 20ถูกพาไปหลังเวทีหลังการแสดงเซียงเซิง: ฟังคุณปู่กวานพาคุณเข้าไป ถูกถามว่าคุณเป็นใคร บอกชื่อของคุณ ถูกบอกว่าภาษาจีนของคุณเป็นธรรมชาติมาก บอกว่าคุณฟังเข้าใจได้ครึ่งหนึ่ง ฟังทักษะสี่อย่างของเซียงเซิง และถูกเสนอให้ลองสองท่อน.
เรียนเซียงเซิงครั้งแรกของคุณ: ถูกบอกให้ฝึกคำคล้องจองลิ้น ถามว่านั่นคืออะไร ฟังว่า สี่ก็คือสี่ สิบก็คือสิบ บอกว่าคุณตามไม่ทัน ฟังว่า สิบสี่กับสี่สิบ บอกว่าลิ้นพันกัน ฟังว่าฝึกบ่อย ๆ จะเก่งเอง และสัญญาว่าจะฝึกทุกวัน.
พบอาจารย์กัว นักตลก: ได้รับการแนะนำให้รู้จัก ทักทายเขา ฟังว่าใครเป็นฝ่ายยิงมุกและใครเป็นฝ่ายรับมุก ถามว่าฝ่ายรับมุกทำอะไร ฟังว่า ฉันพูด คุณรับมุก ฟังคำตอบสำเร็จรูปสองแบบของฝ่ายรับมุก ลองพูดเองหนึ่งแบบ และถูกบอกว่าคุณช้าไปครึ่งจังหวะ.
เรียนคำพ้องเสียงเบื้องหลังข้อห้ามกับอาจารย์กัว: ถูกถามว่าส่งนาฬิกาเป็นของขวัญปีใหม่ได้ไหม บอกว่าไม่ได้แต่ถามว่าทำไม ฟังว่ามันฟังเหมือนการไปส่งคนถึงหลุมศพ ถามว่ามีข้อห้ามอะไรอีก ฟังว่าห้ามแบ่งลูกแพร์กินด้วยกัน คิดออกว่าทำไม และบอกว่าทำไมปีใหม่ถึงต้องมีปลา.
ปีนกำแพงเมืองจีนกับคณะในวันฤดูหนาว: ฟังว่ามาวันนี้เพื่อปีน ถามขอถ่ายรูปบนกำแพง ฟังสุภาษิตที่เป็นชื่อสถานที่ บอกว่าจะเป็น “ชายชาติบุรุษ” ให้ได้ ฟังว่าบันไดชันเกินไป บอกว่าปีนต่อไม่ไหวแล้ว ถูกบอกให้พักและดื่มน้ำ ฟังว่ายิ่ง坚持ต่อก็ยิ่งคือชัยชนะ แล้วพูดว่ามาถึงแล้ว.
แต่งบท “เซียงเซิง” กับคุณโหว: ฟังว่าคุณกำลังเขียนบทใหม่ ถามว่าเป็นมุกของชาวต่างชาติหรือเปล่า ฟังว่าพูดถึงวรรณยุกต์สี่เสียง พูดว่า แม่ ปอ (ป่าน) ม้า ด่า ฟังว่าเสียงเดียวสี่ความหมาย พูดประโยคเกี่ยวกับแม่กับม้า ถูกถามว่าชาวต่างชาติพูดยังไง แล้วพูดมุกตบท้าย.
ซ้อมการแสดงกับคุณโหวและคุณกั๋ว: ฟังว่าให้เริ่มซ้อมตั้งแต่ต้น ถูกหยุดเพราะปล่อยมุกตบท้ายออกมาก่อน ถามว่าเร็วไปครึ่งจังหวะหรือเปล่า ฟังกฎ “สามพลิกสี่สลัด” เช็กให้แน่ใจ ถูกบอกอีกครั้ง บ่นว่าแค่นาทีเดียวทำไมยากขนาดนี้ แล้วฟังสุภาษิตเรื่องการฝึกซ้อม.
เตรียมตัวคืนก่อนการแสดง: ถูกบอกให้ลองสวมชุดยาว บอกว่ายาวเกินไป ได้รับพัด ฟังหลานพูดว่าฝ่ามือคุณมีเหงื่อออก พูดว่าคุณประหม่าเรื่องขึ้นเวที ถูกบอกว่าอย่าตื่นเวที ถามว่าถ้าลืมบทจะทำยังไง แล้วฟังคำพูดของหลานเรื่องล่อกับม้า.
ขึ้นเวทีกับคุณโหว: กล่าวทักทายผู้ชม ฟังว่าวันนี้คุณแสดงเซียงเซิงหนึ่งบท พูดว่าคุณเป็นชาวต่างชาติที่ภาษาจีนไม่ค่อยดี ฟังว่ามัน “ได้อรรถรส” กว่าของเขาเสียอีก ถามว่านั่นคือชมเชยหรือเหน็บแนม ฟังคุณปู่กวานตะโกนขออังกอร์ พูดว่าคุณรู้แค่บทเดียว แล้วโค้งคำนับ.
ได้รับเชิญไปออกรายการชาทางทีวี: ฟังคำเชิญของพิธีกร ถามว่าอัดรายการเมื่อไหร่ ฟังว่าคือวันเสาร์ ฟังหลานบอกว่าคุณจะออกทีวี ฟังพิธีกรขอเสียงปรบมือ แนะนำตัว ถูกถามให้สรุปเรื่องชาในหนึ่งประโยค แล้วตอบด้วยมุก.
ความคล่องแคล่ว ระดับ 2 - ตอนที่ 3
บทเรียน 21 ถึง 30ปิดแผงเพื่อหยุดยาวเทศกาล: ถูกถามว่าจะกลับบ้านไปฉลองปีใหม่ไหม พูดว่าคุณจะนั่งรถไฟความเร็วสูงไป ฟังว่าเถ้าแก่หวงจะช่วยดูแผงให้ อวยพรทุกคนสุขสันต์ปีใหม่ล่วงหน้า ถูกบอกให้กลับมาบ่อย ๆ บอกคุณปู่กวานให้ดูแลตัวเองให้ดี ฟังคำอวยพรสำหรับการนั่งรถไฟ แล้วพูดว่าพบกันใหม่ครั้งหน้า.
หาตั๋วกลับบ้านในฤดูกาลเดินทางที่คึกคักที่สุดในโลก: ถูกถามว่าได้ตั๋วหรือยัง, บอกว่าตั๋วหายากมาก, ได้ยินว่าช่วงเร่งด่วนตรุษจีนต้องแย่งซื้อตั๋ว, ถามว่ายังไง, ได้ยินว่าหลานจะช่วยลงรายชื่อรอคิวให้, บอกว่าชั้นสองก็ได้, ได้ยินว่ารอคิวสำเร็จแล้ว, และบอกว่าคุณกำลังจะกลับบ้าน.
กลับบ้านที่หมู่บ้าน: ถูกบอกให้ดื่มชาก่อน, บอกว่าคุณกลับมาแล้ว, ได้ยินว่าวันที่ยี่สิบสี่เดือนสุดท้ายจะกวาดบ้าน, ถามว่าทำไมวันนี้, ได้ยินว่าเอาของเก่าออก เอาของใหม่เข้ามา, ได้ยินว่าทุกคนยุ่งเตรียมปีใหม่, เสนอตัวจะกวาด, และถูกบอกว่าดื่มชาก่อน แล้วค่อยกวาด.
เขียนกลอนคู่ปีใหม่กับคุณครูซ่ง: ถูกเรียกให้มาเขียน, บอกว่าเขียนไม่สวย, ได้ยินว่าใครเขียนบรรทัดบน ใครเขียนบรรทัดล่าง, ถามเรื่องป้ายแนวนอนด้านบน, ได้ยินว่ามีแค่สี่ตัวอักษร, ถูกบอกว่าคำว่าโชคกลับหัว, ตอบเล่นคำว่าโชคมาถึงแล้ว, และถูกบอกว่าอย่าแตะเพราะหมึกยังไม่แห้ง.
นั่งลงกินมื้อค่ำคืนส่งท้ายปี: ได้ยินว่าพร้อมแล้ว, เสนอตัวจะยกแก้วให้ทุกคนก่อน, ถูกบอกว่าต้องให้ผู้ใหญ่ก่อน, ยกแก้วให้อาจารย์เฉิน, ถูกบอกให้เหลือปลาไว้หน่อย, ถามว่าทำไม, ได้ยินสำนวนเรื่องให้เหลือเฟือทุกปี, และได้ยินเสียงชนแก้วกับคำว่า คืนนี้ทุกคนอยู่ดึกเฝ้าปี.
เฝ้าปีตอนเที่ยงคืน: ถูกเรียกให้มาห่อเกี๊ยว, ถามว่าหลานใส่อะไรไว้ในลูกหนึ่ง, ได้ยินว่าใครเจอเหรียญคนนั้นโชคดี, ได้ยินว่ากาลาเริ่มแล้ว, ได้ยินหลานถามว่าช่วงการแสดงตลกไหม, ได้ยินอาจารย์เฉินถามว่ามุกอยู่ตรงไหน, บอกว่าอยู่ประโยคสุดท้าย, และได้ยินว่าเที่ยงคืนแล้วกับสวัสดีปีใหม่.
ออกไปไหว้ปีใหม่ตามบ้านในหมู่บ้าน: ถูกบอกให้ไปไหว้ปีใหม่, ถามว่าบ้านใครก่อน, ได้ยินว่าบ้านลุงหู, อวยพรปีใหม่ให้เขาที่หน้าประตูบ้าน, ได้ยินคำว่า ขอให้ทุกอย่างสมใจ, อวยพรให้เขาสุขภาพแข็งแรง, ให้ซองแดงเด็ก, และได้ยินคำว่า ขอให้ร่ำรวย กับให้นั่งดื่มชา.
รับการมาเยี่ยมปีใหม่ของเสี่ยวอู๋: แลกคำอวยพรวันหยุด, บอกเขาว่าอ้วนขึ้น, ได้ยินว่าคุณผอมลงและหาเงินได้ปีละเท่าไร, เลี่ยงคำถาม, ได้ยินคำถามว่าเด็กๆ จะมาเมื่อไหร่, ได้ยินหลานพูดว่าปล่อยไปตามธรรมชาติ, ถามว่านี่คือความห่วงใยหรือการซักถาม, และถูกพาไปกินข้าว.
ทายปริศนาโคมไฟในเทศกาลโคมไฟ: ถูกเรียกให้มาทาย ถามว่าทายยังไง ได้ยินปริศนาพร้อมสูตรของมัน ตอบคำทาย ได้ยินว่าคุณทายถูก ได้ยินหลานขออีกข้อ ถูกบอกว่าบัวลอยต้องกินตอนร้อนๆ แล้วบอกว่าร้อนและหวาน.
นั่งที่โต๊ะสุดท้ายของปีใหม่: ได้ยินอาจารย์เฉินบอกว่าฤดูใบไม้ผลินี้เป็นครั้งสุดท้าย ถามว่าครั้งสุดท้ายเรื่องอะไร ได้ยินว่าเขาแก่แล้วและมือช้าลง ได้ยินว่าเขาผัดชามาห้าสิบปี ได้ยินว่ากระทะส่งต่อให้คุณ บอกว่าคุณยังเรียนไม่พอ ได้ยินว่าชาไม่รอใคร และถูกบอกให้กลับมาอีกทีเดือนมีนาคม.