จีนกลาง
ฤดูใบไม้ผลิสุดท้ายของอาจารย์เฉินที่กระทะ เรื่องราวที่ท่านไม่เคยเล่า มุมมองของคุณลินต่อปี 1985 และหมู่บ้านที่มารวมตัวดูท่านส่งกระทะให้โอเวน ระดับสุดท้ายของภาษาจีนกลาง ทุกสิ่งทุกอย่างที่คุณเรียนมา ด้วยความเร็วของชีวิตจริง
คำแนะนำเสียง: อังกฤษ
บทเรียน 2 บทเรียนแรกฟรี การสมัครสมาชิกจะปลดล็อกส่วนที่เหลือ ทั้งที่นี่และในแอป
ความคล่องแคล่ว ระดับ 3 - ตอนที่ 1
บทเรียน 1 ถึง 10เดินตามขั้นบันไดนากับอาจารย์เฉินในเดือนมีนาคม: ได้ยินว่าปีนี้เป็นปีสุดท้าย ถามว่าเขาพูดจริงไหม ได้ยินว่าพ่อของเขาปลูกพุ่มเหล่านี้ ถามว่าพ่อของเขาผัดชาด้วยไหม ได้ยินว่านี่เป็นเรื่องยาว บอกให้เขาค่อยๆ เล่า ได้ยินว่านั่นเป็นเมื่อหกสิบกว่าปีก่อน แล้วบอกว่าคุณยิ่งอยากฟังเข้าไปใหญ่.
ยืนอยู่ในห้องผัดชากับอาจารย์เฉินและคุณนายหวังก่อนเข้าฤดู: ได้ยินว่ากระทะนี้พ่อของเขาทิ้งไว้ ถามว่าใช้ต่อเนื่องมาจนถึงตอนนี้ไหม ได้ยินว่าใช่ ได้ยินว่ามันเก่ากว่าเขาเสียอีก ถามว่าทำไมไม่เปลี่ยนเป็นใบใหม่ ได้ยินว่าเขาทนเปลี่ยนไม่ได้ ได้ยินว่ากระทะเก่าผัดแล้วหอม และบอกว่าถ้างั้นคุณก็จะไม่เปลี่ยนเหมือนกัน.
นั่งข้างเตาไฟที่เย็นชืดขณะอาจารย์เฉินเล่าเรื่องการคั่วครั้งแรกของเขา: ได้ยินว่าเขาอายุสิบสี่ บอกว่านั่นยังเด็กมาก ได้ยินว่ามือเขาพองเป็นตุ่ม บอกว่าน่าจะเจ็บมาก ได้ยินว่าเจ็บจนร้องไห้ ถามถึงพ่อของเขา ได้ยินว่าพ่อเขาไม่พูดสักคำ ถามว่าต่อจากนั้นเกิดอะไรขึ้น แล้วได้ยินว่าวันถัดมาเขาก็คั่วต่อไป.
ฟังเรื่องน้ำค้างแข็งครั้งใหญ่สมัยอาจารย์เฉินหนุ่ม: ได้ยินว่าน้ำค้างแข็งปีนั้นหนักกว่าทุกปี ถามว่าหนักแค่ไหน ได้ยินว่าทั้งภูเขาขาวโพลน ได้ยินจากคุณป้าหวังว่าไม่เหลือใบไม้สักใบ ถามว่าพวกเขาผ่านปีนั้นมาได้อย่างไร ได้ยินว่าทั้งหมู่บ้านลำบาก ถามว่าเขาได้เรียนรู้อะไร แล้วได้ยินสุภาษิตที่ปิดท้ายเรื่อง.
ฟังมุมมองของอาจารย์เฉินในวันนั้นของปี 1985: ได้ยินว่าวันที่เธอจากไปเขากำลังคั่วชาอยู่ ถามว่าเขาไปสถานีไหม ได้ยินว่าเขาไม่ได้ไป ถามถึงกาน้ำชา ได้ยินว่าเขาส่งมันให้เธอแล้วก็กลับไป ถามว่าเขาเคยเสียใจไหม ได้ยินว่าชาไม่รอคน ถามว่าเธอรู้ไหม แล้วได้ยินว่าตอนนี้เธอรู้แล้ว.
ฟังมุมมองของคุณป้าหลินในวันนั้นของปี 1985: ได้ยินหลานถามว่าเธอรอเขาไหม ได้ยินว่าเธอรอหนึ่งชั่วโมงที่สถานี ถามว่าเขามาไหม ได้ยินว่าเขาไม่แม้แต่จะบอกลา ถามว่าเธอพกกาน้ำชานี้ติดตัวมาตลอดไหม ได้ยินว่าเธอพกมันมาสี่สิบกว่าปี ได้ยินหลานถามว่าทำไมเธอถึงกลับมา แล้วได้ยินว่าถ้าไม่ใช่เพราะกาน้ำชานี้ เธอก็คงไม่กลับมา.
ฟังมุมมองของคุณป้าหวังที่ขำที่สุด: ได้ยินว่าทั้งหมู่บ้านรู้เรื่องของคู่นั้น ถามว่ารู้จริงเหรอ ได้ยินว่ามีแต่เขาคนเดียวที่คิดว่าเป็นความลับ ได้ยินหลานถามว่าเธอรู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ได้ยินว่าเธอรู้ตั้งแต่วันที่แต่งงานกับเขา ถามว่าเธอไม่โกรธเหรอ แล้วได้ยินว่ามันทำเธอขำจนท้องแข็ง.
ฟังครูซ่งเล่าตำนานกำเนิดชาระหว่างมื้อเย็น: ถูกถามว่าชามาจากไหน เดาว่าหางโจว ได้ยินว่าในตำนานเล่าว่าเสินหนงชิมพืชร้อยชนิด ถามว่าทำไม ได้ยินว่าเขาถูกพิษเจ็ดสิบสองครั้งในวันเดียว ถามว่าทำไมเขาไม่ตาย ได้ยินว่ามีใบไม้ใบหนึ่งตกลงไปในน้ำ ถามว่าเป็นใบชาหรือเปล่า แล้วได้ยินว่าตั้งแต่นั้นมาก็มีชา.
ฟังหลานเล่าตำนานชื่อหมู่บ้านระหว่างมื้อเย็น: ถูกถามว่าทำไมหลงจิ่งถึงชื่อว่าหลงจิ่ง ได้ยินว่ามีมังกรอาศัยอยู่ในบ่อ ถามว่ามีจริงเหรอ ได้ยินว่าชาวบ้านอธิษฐานขอฝนในปีที่แห้งแล้ง ถามว่ามังกรได้ยินไหม ได้ยินว่าฝนตกลงมาจริง ๆ ได้ยินอาจารย์เฉินพูดว่าแล้วแต่จะเชื่อหรือไม่เชื่อ แล้วบอกว่าแน่นอนว่าคุณเชื่อ.
ฟังอาจารย์ซ่งกับคุณนายหวังเล่าตำนานพุ่มชาในราชสำนัก: ฟังว่าองค์จักรพรรดิเฉียนหลงเสด็จลงเจียงหนานและเก็บชาด้วยพระองค์เอง ฟังว่าเขายัดใบชาไว้ในแขนเสื้อ ถามว่าทำไม ฟังว่าพระมารดาทรงประชวรและเขารีบกลับ ฟังว่าพุ่มชา 18 พุ่มนั้นกลายเป็นชาหลวง ถามว่ายังอยู่ไหม และฟังว่ายังอยู่มาจนถึงทุกวันนี้.
ความคล่องแคล่ว ระดับ 3 - ตอนที่ 2
บทเรียน 11 ถึง 20ทักเสี่ยวอู่ที่ประตูในเดือนเมษายน: ฟังว่าเขามาแล้ว พูดว่าห่างกันหนึ่งปี ฟังเขาถามเรื่องยอดอ่อน พูดว่าปีนี้เร็วกว่าปีก่อนสามวัน พูดว่าอาจารย์เป็นคนตัดสิน ฟังว่าปีนี้คุณเป็นคนตัดสินขั้นสุดท้าย และกำหนดการเก็บพรุ่งนี้.
เก็บชาข้างป้าหลิวบนขั้นบันไดไร่ชา: ฟังว่าเสี่ยวโอเป็นอาจารย์แล้ว บอกเธอว่าอย่าหัวเราะ ฟังว่าหลังเธอไม่ไหวแล้ว บอกให้เธอนั่งพักสักหน่อย ฟังว่ายอดอ่อนไม่รอ ถามว่าปีหน้าจะมาอีกไหม และฟังเธอตอบว่าแน่นอนมา.
ยืนอยู่หน้าเตากระทะกับท่านอาจารย์เฉินและคุณนายหวัง: ฟังว่าเขายังผัดวันนี้ไหม ฟังว่าเขาผัดแค่วันละหนึ่งกระทะ เสนอให้เพิ่มอีกหนึ่ง ฟังว่ามือเขารับไม่ไหว ถามเรื่องที่เหลือ ฟังว่าที่เหลือเป็นของคุณ ถามว่าถึงเวลาหรือยัง และฟังว่าไฟได้ที่แล้ว.
ยืนที่สุสานครอบครัวบนเช้าวันเช็งเม้ง: ฟังหลานบอกให้คุณจุดธูปให้คุณทวด บอกท่านว่าคุณเป็นใคร ฟังท่านอาจารย์เฉินแนะนำคุณต่อพ่อของเขา ฟังว่าตั้งแต่ปีนี้เป็นต้นไปกระทะจะเป็นของคุณ บอกคุณทวดให้สบายใจ ฟังพ่อของหลานบอกว่าพ่อของเขาในที่สุดก็สบายใจได้ และกลับบ้านไปกินข้าว.
ต้อนรับอาจารย์ซ่งสำหรับฤดูใบไม้ผลิครั้งที่สามสิบหกของเขา: ฟังคุณนายหวังทึ่งว่าอายุแปดสิบแล้วยังมา ฟังว่าเขามาทุกปีตราบเท่าที่เดินไหว เสนอที่นั่งให้ ฟังเขาถามราคาปีนี้ บอกว่ายังเป็นกฎเดิมไม่ขึ้นราคา ฟังเขานับจำนวนปี ฟังว่าเขาเป็นเพื่อนเก่า และฟังเขารับชาไปห้าจิน.
ตอบหญิงสาววัยรุ่นที่สะพายเป้อยู่ที่หน้าประตู: ฟังเธอถามหาอาจารย์โอว บอกว่านั่นคือคุณ แล้วถามว่าเธอเป็นใคร ฟังว่าเธอมาจากเซี่ยงไฮ้ ถามว่าเธอต้องการอะไร ฟังว่าเธอเห็นคุณในโทรทัศน์ ถามว่าแล้วเกิดอะไรขึ้นต่อไป ฟังว่าเธอลาออกจากงานเพื่อมาเรียนการคั่วชา แล้วทักทายเธอด้วยคำพูดเดียวกับที่คุณเคยถูกทักทายมา.
พาผู้มาใหม่เข้าไปในห้องคั่ว: ฟังเธอถามว่าต้องทำอะไร บอกให้ดูก่อนและอย่าแตะต้อง ฟังเธอถามว่ากระทะไม่ทำให้มือคุณเจ็บเหรอ บอกว่าร้อนแน่นอน ฟังอาจารย์เฉินบอกว่ามือต้องไว ใจต้องนิ่ง ฟังเธอถามว่าทำอย่างไร บอกให้ดูมือไม่ต้องดูกระทะ แล้วฟังว่าเธอดูอยู่สามวัน.
วางแผนวันกู่ยวี่กับป้าม่าทางโทรศัพท์: บอกว่าทั้งหมู่บ้านจะมา ฟังเธอถามว่ากี่คน บอกว่าสี่สิบกว่าคน ฟังว่าเธอรับหน้าที่ทำอาหาร ถามว่าเธอไหวคนเดียวไหม ฟังว่ายิ่งคนมากยิ่งดี ฟังว่าผู้ใหญ่บ้านก็ต้องเชิญด้วย แล้วบอกว่าคุณจะไปเชิญเขา.
ไปยืมเก้าอี้จากร้านน้ำชาของลุงหู: ฟังเขาเรียกคุณว่าหนุ่มหล่อแล้วแก้เป็นอาจารย์โอว บอกว่าคุณอยากยืมเก้าอี้ ฟังเขาถามว่ากี่ตัว บอกว่าสี่สิบตัวสำหรับวันกู่ยวี่ ฟังว่าเก้าอี้กับโต๊ะเขาจัดการให้ ถามว่าเท่าไร ฟังว่าไม่ต้องเกรงใจ เพราะ “ญาติไกลไม่สู้เพื่อนบ้านใกล้” แล้วบอกให้เขานั่งด้านหน้า.
นั่งคุยกับพ่อแม่ของหลานในคืนก่อนวันกู่ยวี่: ฟังพ่อของเธอถามว่าพ่อจะไม่คั่วจริง ๆ รอบนี้เหรอ ฟังหลานบอกว่าเขาแค่พูดไปงั้น บอกว่ามือเขายังยิบ ๆ อยู่ ฟังแม่ของเธอถามว่าเขาอยู่ที่ไหน ฟังว่าเขานั่งคนเดียวดูเตา ฟังเธอถามว่าทำไมชั่วโมงนี้ยังไม่นอน ฟังพ่อของเธอเดิมพันว่าเขาจะคั่ว แล้วบอกว่าพรุ่งนี้ก็รู้.
ความคล่องแคล่ว ระดับ 3 - ตอนที่ 3
บทเรียน 21 ถึง 30เก็บตะกร้าสุดท้ายของฤดูใบไม้ผลิในเช้าวันกู่ยวี่: ฟังว่าวันนี้คือกู่ยวี่ บอกว่านี่คือตะกร้าใบสุดท้าย ฟังว่าชาฝนก่อนหมดวันนี้ ถามว่าพรุ่งนี้หยุดเก็บไหม ฟังว่าหลังผ่านกู่ยวี่แล้วเป็นอะไร เห็นด้วยว่าพอเก็บเสร็จแล้วก็เลิกงาน แล้วฟังว่าทุกคนให้มาที่บ้าน.
เจอป้าม่าที่หน้าประตูในวันกู่ยวี่: ถูกถามว่ากินข้าวหรือยัง บอกว่ายัง ฟังว่าเธอเอาอาหารมาเต็มรถ บอกว่ามีคนสามสิบคน ฟังว่าเธอจัดการคนเดียวไหว ฟังคุณนายหวังอาสาช่วย ฟังกฎเก่าที่ทำให้เธอเข้าไปในครัวไม่ได้ แล้วฟังว่าเธอยอมสำหรับวันนี้.
จัดเตรียมห้องทอดกับเสี่ยวอู่และโจวอวี่ก่อนที่ชาวบ้านจะมาถึง: ถูกถามว่าโต๊ะวางไว้ตรงไหน ให้บอกให้ย้ายไปที่ปากประตู ถูกถามเรื่องกระทะ ให้บอกให้ขัดจนเงาวับ ได้ยินโจวอวี่รับหน้าที่ ถูกถามว่าตื่นเต้นไหม ให้บอกว่าถ้าบอกว่าไม่ตื่นเต้นก็คงเป็นเรื่องโกหก และได้ยินว่าเพื่อนของคุณอยู่ที่นั่น.
ต้อนรับผู้ใหญ่บ้านและผู้เฒ่าที่ประตูห้องทอด: ได้ยินเขานับหกสิบสี่ปี ได้ยินอาจารย์เฉินเรียกให้หาที่นั่ง ได้ยินว่าไม่มีใครในหมู่บ้านทอดมานานกว่าเขา ได้ยินอาจารย์เฉินบอกว่าเขาแก่แล้ว ได้ยินว่าพวกเขามาดูกันหมดแล้ว ต้อนรับให้ทุกคนเข้าห้อง เชิญผู้ใหญ่บ้านนั่ง และได้ยินว่าทุกคนกำลังฝากความหวังไว้ที่คุณ.
ดูคุณนายหวังจัดที่นั่งให้คนสามสิบคน: ได้ยินว่าไม่มีใครพูดตอนกำลังทอดชา ได้ยินหูเฒ่าตกลง ได้ยินว่าต้องปิดโทรศัพท์ ได้ยินครูซ่งบอกว่าของเขาปิดมานานแล้ว ได้ยินว่าหูเฒ่าถูกส่งไปนั่งข้างหลัง ได้ยินเขาถามว่าทำไม ได้ยินว่าเพราะเขาพูดมากเกินไป และได้ยินว่าไม่มีใครขยับได้.
ยืนข้างอาจารย์เฉินที่กระทะใบสุดท้ายของเขา: ได้ยินเขาขอให้เงียบ บอกว่าไฟพร้อมแล้ว ถูกบอกให้ฟังเสียงกระทะ บอกว่ากำลังฟังอยู่ ได้ยินว่าความร้อนกำลังพอดี ได้ยินเสี่ยวอู่กระซิบให้ดูมือของเขา บอกว่ามือของเขายังไวเหมือนเดิม และได้ยินว่านี่คือกระทะใบสุดท้าย.
ได้ยินอาจารย์เฉินส่งต่อกระทะต่อหน้าชาวบ้าน: ได้ยินคุณนายหวังขอให้เขาพูดสักสองสามคำ ได้ยินว่ากระทะใบนี้เป็นของพ่อเขา ว่าเขารับมาจากมือของพ่อเมื่อตอนอายุสิบสี่ ว่าวันนี้เขาส่งต่อให้โอเวน ถามว่าทำไมต้องเป็นคุณ ได้ยินว่ามือของคุณนิ่งกว่าของเขา ได้ยินว่าชาไม่รอใคร และได้ยินว่าถึงตาคุณแล้ว.
ตอบอาจารย์เฉินต่อหน้าชาวบ้าน: ถูกขอให้พูดสักสองสามคำ บอกว่าหกปีก่อนคุณมาที่นี่ ได้ยินหลานบอกว่าคุณไม่รู้ภาษาจีนแม้แต่คำเดียว นึกถึงประโยคแรกที่อาจารย์สอนคุณ ได้ยินเขาพูดมัน ตอบด้วยสำนวนเกี่ยวกับน้ำและแหล่งที่มา ได้ยินเขาบอกให้จำไว้ และสัญญาว่าจะไม่ทำให้เขาผิดหวัง.
ยกแก้วที่โต๊ะยาวในวันกู่ยวี่: ได้ยินครูซ่งชนแก้วให้เหล่าเฉินด้วยคำว่าเปลวไฟส่งต่อ ได้ยินหูเฒ่าพูดว่าศิษย์เหนือครูแล้ว ได้ยินป้าหลิวอวยพรให้เขาอายุยืนร้อยปี ได้ยินหูเฒ่าขอให้คุณนายหวังพูดสักสองสามคำ ได้ยินว่ามิตรคือมิตร เงินคือเงิน ได้ยินป้าหลิวถามเกี่ยวกับวันนี้ และได้ยินว่าวันนี้ไม่มีใครต้องจ่าย.
รับกระทะ: ได้ยินว่าตอนนี้มันเป็นของคุณแล้ว บอกว่าคุณจับมันไว้แล้ว ถูกบอกให้ทอด ได้ยินคุณนายหลินชงชุดแรกของคุณในกาน้ำชาเก่า ให้ถ้วยแรกกับเธอ ได้ยินเธอส่งต่อให้เหล่าเฉิน ได้ยินคำตัดสินของเขา และเมื่อคนในห้องทยอยออกไปหมดแล้ว ได้ยินคำถามแรกที่คุณเคยถูกถาม และตอบมัน.