Ir al contenido
fluentbyear

VERBO EN SWEDISH

gå

ir; caminar

  • Verbo irregular

Conjugación

Toca cualquier forma para oírla. La parte que cambia está en color.

Presente

  1. jag yo voy / camino / estoy caminando (presente)
  2. du tú vas / caminas (singular, presente)
  3. han/hon él/ella va / camina (presente)
  4. vi nosotros vamos / caminamos (presente)
  5. ni ustedes van / caminan; usted va / camina (plural o formal, presente)
  6. de ellos/ellas van / caminan (presente)

Pasado

  1. jag yo fui / caminé (pasado)
  2. du tú fuiste / caminaste (singular, pasado)
  3. han/hon él/ella fue / caminó (pasado)
  4. vi nosotros fuimos / caminamos (pasado)
  5. ni ustedes fueron / caminaron; usted fue / caminó (plural o formal, pasado)
  6. de ellos/ellas fueron / caminaron (pasado)

Perfecto

  1. jag yo he ido / caminado (perfecto)
  2. du tú has ido / caminado (singular, perfecto)
  3. han/hon él/ella ha ido / caminado (perfecto)
  4. vi nosotros hemos ido / caminado (perfecto)
  5. ni ustedes han ido / caminado; usted ha ido / caminado (plural o formal, perfecto)
  6. de ellos/ellas han ido / caminado (perfecto)

Futuro

  1. jag yo voy a ir / caminar (futuro)
  2. du tú vas a ir / caminar (singular, futuro)
  3. han/hon él/ella va a ir / caminar (futuro)
  4. vi nosotros vamos a ir / caminar (futuro)
  5. ni ustedes van a ir / caminar; usted va a ir / caminar (plural o formal, futuro)
  6. de ellos/ellas van a ir / caminar (futuro)

Condicional

  1. jag yo iría / caminaría (condicional)
  2. du tú irías / caminarías (singular, condicional)
  3. han/hon él/ella iría / caminaría (condicional)
  4. vi nosotros iríamos / caminaríamos (condicional)
  5. ni ustedes irían / caminarían; usted iría / caminaría (plural o formal, condicional)
  6. de ellos/ellas irían / caminarían (condicional)

Imperativo

  1. du ¡Ve! / ¡Camina! (a una persona)
  2. ni ¡Vayan! / ¡Caminen! (a varias personas)
  3. vi ¡Vamos! / ¡Caminemos!
  4. artig fråga ¿Puedes caminar conmigo? (petición cortés)

Negativo

  1. presens yo no voy / no camino (presente)
  2. preteritum yo no fui / no caminé (pasado)
  3. perfekt yo no he ido / caminado (perfecto)
  4. futurum yo no voy a ir / caminar (futuro)
  5. imperativ ¡No vayas! / ¡No camines! (imperativo)

Infinitivo

  1. infinitiv ir; caminar (infinitivo)
  2. efter modalverb poder ir / caminar (infinitivo simple tras un verbo modal)
  3. supinum ido / caminado (supino, se usa después de "har")

Cómo usar gå

Una frase para cada tiempo, tal como lo dice la gente.

  1. Presente

    Jag går till jobbet varje morgon.

    Camino al trabajo todas las mañanas.

  2. Presente

    Vi går till parken i dag.

    Hoy vamos caminando al parque.

  3. Pasado

    I går gick jag hem tidigt.

    Ayer me fui a casa temprano.

  4. Perfecto

    Jag har gått till biblioteket.

    He ido a la biblioteca.

  5. Futuro

    I morgon ska jag gå till museet.

    Mañana voy a ir al museo.

  6. Condicional

    Jag skulle gärna gå med dig.

    Con gusto iría contigo.

  7. Imperativo

    Kan du gå med mig till stationen?

    ¿Puedes caminar conmigo hasta la estación?

  8. Imperativo

    Låt oss gå hem nu.

    Vámonos a casa ya.

  9. Negativo

    Jag går inte i regnet i dag.

    Hoy no camino bajo la lluvia.

  10. Presente

    Det går bra, tack.

    Va bien, gracias.

Conviene saber

  • Los verbos suecos no cambian según la persona: "jag går", "du går", "vi går" y "de går" usan todos "går". Las formas principales son "gå", "går", "gick" y "gått". El pasado "gick" es irregular.
  • "Gå" suele significar ir a pie: "Jag går till skolan." Para vehículos, el sueco suele usar "åka": "Jag åker buss." "Gå" también puede significar irse o funcionar.
  • Perfecto: "har gått" ("Jag har gått hem"). Futuro: "ska gå" para planes o "kommer att gå" para predicciones. Condicional: "skulle gå" ("Jag skulle gå med dig").
  • Muchos verbos con partícula usan "gå": "gå ut" (salir), "gå in" (entrar), "gå hem" (ir a casa), "gå med" (acompañar, unirse), "gå förbi" (pasar por delante). La partícula suele ir después del verbo.
  • La expresión "Det går bra" significa "Va bien". La pregunta "Hur går det?" significa "¿Cómo estás?" o "¿Cómo va todo?".
  • En las oraciones principales, la negación coloca "inte" después del verbo: "Jag går inte". Después de un auxiliar, "inte" va antes del infinitivo: "Jag ska inte gå". En el perfecto: "Jag har inte gått".

Verbos como este

El mismo patrón, en otros verbos: verbo irregular.