Ir al contenido
fluentbyear

VERBO EN SWEDISH

ställa

colocar; poner (algo) de pie

  • Verbo regular

Conjugación

Toca cualquier forma para oírla. La parte que cambia está en color.

Presente

  1. jag yo coloco / estoy colocando (presente)
  2. du tú colocas (singular, presente)
  3. han/hon él coloca (presente); hon ställer = ella coloca
  4. vi nosotros colocamos (presente)
  5. ni ustedes colocan / usted coloca (plural o formal, presente)
  6. de ellos colocan (presente)

Pasado

  1. jag yo coloqué (pasado)
  2. du tú colocaste (singular, pasado)
  3. han/hon él colocó (pasado); hon ställde = ella colocó
  4. vi nosotros colocamos (pasado)
  5. ni ustedes colocaron / usted colocó (plural o formal, pasado)
  6. de ellos colocaron (pasado)

Perfecto

  1. jag yo he colocado (perfecto)
  2. du tú has colocado (singular, perfecto)
  3. han/hon él ha colocado (perfecto); hon har ställt = ella ha colocado
  4. vi nosotros hemos colocado (perfecto)
  5. ni ustedes han colocado / usted ha colocado (plural o formal, perfecto)
  6. de ellos han colocado (perfecto)

Futuro

  1. jag yo colocaré / voy a colocar (futuro)
  2. du tú colocarás (singular, futuro)
  3. han/hon él colocará (futuro); hon ska ställa = ella colocará
  4. vi nosotros colocaremos (futuro)
  5. ni ustedes colocarán / usted colocará (plural o formal, futuro)
  6. de ellos colocarán (futuro)

Condicional

  1. jag yo colocaría (condicional)
  2. du tú colocarías (singular, condicional)
  3. han/hon él colocaría (condicional); hon skulle ställa = ella colocaría
  4. vi nosotros colocaríamos (condicional)
  5. ni ustedes colocarían / usted colocaría (plural o formal, condicional)
  6. de ellos colocarían (condicional)

Imperativo

  1. du / ni ¡Colócalo! / ¡Colóquenlo! (imperativo, singular o plural)
  2. vi Coloquemos (sugerencia)
  3. artig fråga ¿Puedes colocar esto? (petición cortés)
  4. extra artig fråga ¿Podrías colocar esto? (petición muy cortés)

Negativo

  1. presens yo no coloco (presente negativo)
  2. imperfekt yo no coloqué (pasado negativo)
  3. perfekt yo no he colocado (perfecto negativo)
  4. futurum yo no colocaré (futuro negativo)
  5. imperativ No coloques (imperativo negativo)

Infinitivo

  1. infinitiv colocar (forma de diccionario)
  2. att-infinitiv colocar (con el marcador de infinitivo)
  3. supinum colocado (usado después de har/hade)
  4. perfekt particip (en) colocado (con palabras en)
  5. perfekt particip (ett) colocado (con palabras ett)
  6. perfekt particip (plural) colocados (plural o definido)

Cómo usar ställa

Una frase para cada tiempo, tal como lo dice la gente.

  1. Presente

    Jag ställer vasen på bordet.

    Pongo el florero en la mesa.

  2. Pasado

    Igår ställde jag cykeln i garaget.

    Ayer puse la bicicleta en el garaje.

  3. Perfecto

    Jag har ställt flaskorna i kylen.

    He puesto las botellas en el refrigerador.

  4. Futuro

    Jag ska ställa stolen vid fönstret.

    Voy a poner la silla junto a la ventana.

  5. Imperativo

    Ställ väskan här, tack.

    Pon la bolsa aquí, por favor.

  6. Negativo

    Jag ställer inte skorna på mattan.

    No pongo los zapatos sobre la alfombra.

  7. Condicional

    Jag skulle ställa lampan där borta.

    Yo pondría la lámpara allá.

  8. Infinitivo

    Jag vill ställa blommorna i fönstret.

    Quiero poner las flores en la ventana.

  9. Presente

    Kan du ställa glasen på hyllan?

    ¿Puedes poner los vasos en el estante?

  10. Presente

    Jag ställer in klockan på sju.

    Pongo el reloj a las siete.

  11. Presente

    Får jag ställa en fråga?

    ¿Puedo hacer una pregunta?

  12. Presente

    Jag ställer mig i kön.

    Me formo en la fila.

Conviene saber

  • Ställa es un verbo regular del grupo 2: "ställa – ställer – ställde – ställt". La raíz es "ställ", que también es el imperativo: "Ställ!". El presente "ställer" es igual para todas las personas.
  • Ställa suele significar poner algo derecho o de pie: "Jag ställer vasen på bordet." Para objetos planos, el sueco suele usar lägga; para sentar o fijar algo en su lugar, sätta.
  • Las partículas cambian el significado: "ställa in" significa ajustar o programar, como en "Jag ställer in klockan på sju." "Ställa en fråga" significa hacer una pregunta: "Får jag ställa en fråga?"
  • El reflexivo "ställa sig" significa ir a pararse en algún lugar: "Jag ställer mig i kön." El pronombre cambia según el sujeto: "mig, dig, sig, oss, er, sig".
  • Futuro: "ska ställa" es común para planes, y "kommer att ställa" también es posible. Perfecto: "har ställt", con el supino "ställt". Las peticiones corteses suelen usar "Kan du ställa …?" o "Skulle du kunna ställa …?".

Verbos como este

El mismo patrón, en otros verbos: verbo regular.