Ir al contenido
fluentbyear

VERBO EN TURKISH

denemek

intentar; probar

  • Verbo regular

Conjugación

Toca cualquier forma para oírla. La parte que cambia está en color.

Presente

  1. ben yo estoy intentando (presente continuo)
  2. sen tú estás intentando
  3. o él/ella está intentando
  4. biz nosotros estamos intentando
  5. siz ustedes están / usted está intentando
  6. onlar ellos están intentando

Pasado

  1. ben yo intenté
  2. sen tú intentaste
  3. o él/ella intentó
  4. biz nosotros intentamos
  5. siz ustedes / usted intentaron / intentó
  6. onlar ellos intentaron

Futuro

  1. ben yo intentaré
  2. sen tú intentarás
  3. o él/ella intentará
  4. biz nosotros intentaremos
  5. siz ustedes / usted intentarán / intentará
  6. onlar ellos intentarán

Perfecto

  1. ben yo he intentado (pasado referido o inferido)
  2. sen tú has intentado / al parecer intentaste
  3. o él/ella ha intentado / al parecer intentó
  4. biz nosotros hemos intentado
  5. siz ustedes / usted han / ha intentado / al parecer intentaron / intentó
  6. onlar ellos han intentado / al parecer intentaron

Negativo

  1. ben (şimdiki) yo no estoy intentando
  2. sen (şimdiki) tú no estás intentando
  3. o (şimdiki) él/ella no está intentando
  4. biz (şimdiki) nosotros no estamos intentando
  5. siz (şimdiki) ustedes no están / usted no está intentando
  6. onlar (şimdiki) ellos no están intentando
  7. ben (geçmiş) yo no intenté
  8. sen (geçmiş) tú no intentaste
  9. o (geçmiş) él/ella no intentó
  10. biz (geçmiş) nosotros no intentamos
  11. siz (geçmiş) ustedes / usted no intentaron / intentó
  12. onlar (geçmiş) ellos no intentaron

Imperativo

  1. sen ¡intenta! (informal, singular)
  2. o que él/ella intente
  3. biz intentemos
  4. siz intenten / intente, por favor (plural o cortés)
  5. siz (resmî) sírvase intentar (formal, escrito)
  6. onlar que ellos intenten
  7. siz (nazik rica) ¿podría intentarlo? (petición cortés)

Condicional

  1. ben si yo intento
  2. sen si tú intentas
  3. o si él/ella intenta
  4. biz si nosotros intentamos
  5. siz si ustedes / usted intentan / intenta
  6. onlar si ellos intentan

Infinitivo

  1. mastar (-mek) intentar; probar
  2. isim-fiil (-me) el intentar; una prueba, un intento o un ensayo
  3. zarf-fiil (-erek) intentando; al intentar
  4. zarf-fiil (-ken) mientras intenta
  5. zarf-fiil (-meden) sin intentar

Cómo usar denemek

Una frase para cada tiempo, tal como lo dice la gente.

  1. Presente

    Bugün yeni bir tarif deniyorum.

    Hoy estoy probando una receta nueva.

  2. Pasado

    Dün bu ayakkabıyı denedim.

    Ayer me probé estos zapatos.

  3. Futuro

    Yarın yeni yolu deneyeceğim.

    Mañana probaré la nueva ruta.

  4. Perfecto

    Kardeşim bu oyunu denemiş.

    Al parecer, mi hermano ya probó este juego.

  5. Negativo

    Bugün tatlıyı denemiyorum, çünkü çok tokum.

    Hoy no voy a probar el postre porque estoy muy llena.

  6. Imperativo

    Bu çayı dene, çok güzel.

    Prueba este té, está muy rico.

  7. Imperativo

    Lütfen bu kalemi bir deneyin.

    Por favor, prueben este bolígrafo.

  8. Imperativo

    Bu ceketi denemek ister misiniz?

    ¿Le gustaría probarse esta chaqueta?

  9. Condicional

    Bir daha denersen, başarırsın.

    Si lo intentas de nuevo, lo lograrás.

  10. Infinitivo

    Yeni şeyler denemek istiyorum.

    Quiero probar cosas nuevas.

  11. Negativo

    Önce denemeden karar vermeyelim.

    No decidamos sin probar primero.

  12. Pasado

    Dün ilk kez yüzmeyi denedim.

    Ayer intenté nadar por primera vez.

Conviene saber

  • Denemek significa intentar, probar, degustar o probarse (ropa). Normalmente lleva un objeto en acusativo: "Bu çorbayı denedim." (Probé esta sopa.) La raíz es "dene-" y sigue la armonía vocálica regular de vocales anteriores (e/i).
  • Antes de -yor, la -e final cambia a -i: "deniyorum", no "deneyorum". Antes de un sufijo que empieza por vocal, se añade -y-: "deneyeceğim", "deneyelim", "deneyin".
  • Para "intentar hacer algo" usa el sustantivo verbal + acusativo, -meyi (-mayı tras vocales posteriores): "Yüzmeyi denedim." (Intenté nadar.) Para "esforzarse por hacer algo" el turco prefiere "çalışmak", p. ej. "gitmeye çalıştım", no "denemek".
  • La negación inserta -me- después de la raíz: "denemiyorum" (no estoy intentando), "denemedim" (no intenté), "denemeyeceğim" (no intentaré). La forma interrogativa es "deniyor musun?".
  • Peticiones corteses: "Dener misiniz?" (¿Podría intentarlo?) o la formal "deneyiniz". El imperativo informal es "dene", y el plural o cortés es "deneyin".
  • El aoristo "dener" también es común ("denerim", "denersin"). En la tabla del condicional, "denersem" significa "si intento". El sustantivo "deneme" significa una prueba, un intento o un ensayo.

Verbos como este

El mismo patrón, en otros verbos: verbo regular.