ข้ามไปยังเนื้อหา
fluentbyear

การผันคำกริยา

แตะรูปแบบใดก็ได้เพื่อฟังเสียง ส่วนที่เปลี่ยนจะแสดงเป็นสี

ปัจจุบัน

  1. Saya ฉันนั่ง / ฉันกำลังนั่ง (ปัจจุบัน)
  2. Kamu เธอนั่ง (กันเอง, ปัจจุบัน)
  3. Anda คุณนั่ง (สุภาพ, ปัจจุบัน)
  4. Dia เขานั่ง (ปัจจุบัน)
  5. Kami พวกเรา (ไม่รวมผู้ฟัง) นั่ง (ปัจจุบัน)
  6. Kita พวกเรา (รวมผู้ฟัง) นั่ง (ปัจจุบัน)
  7. Kalian พวกคุณนั่ง (ปัจจุบัน)
  8. Mereka พวกเขานั่ง (ปัจจุบัน)

อดีต

  1. Saya ฉันนั่งเมื่อกี้ (อดีต)
  2. Kamu คุณนั่งเมื่อกี้ (อดีต)
  3. Dia เขานั่งเมื่อกี้ (อดีต)
  4. Kami พวกเรา (ไม่รวมผู้ฟัง) นั่งเมื่อกี้ (อดีต)
  5. Kita พวกเรา (รวมผู้ฟัง) นั่งเมื่อกี้ (อดีต)
  6. Mereka พวกเขานั่งเมื่อกี้ (อดีต)

กาลสมบูรณ์

  1. Saya ฉันนั่งแล้ว / ฉันนั่งเรียบร้อยแล้ว (สมบูรณ์)
  2. Kamu คุณนั่งแล้ว (สมบูรณ์)
  3. Dia เขานั่งแล้ว (สมบูรณ์)
  4. Kami พวกเรา (ไม่รวมผู้ฟัง) นั่งแล้ว (สมบูรณ์)
  5. Kita พวกเรา (รวมผู้ฟัง) นั่งแล้ว (สมบูรณ์)
  6. Mereka พวกเขานั่งแล้ว (สมบูรณ์)

ต่อเนื่อง

  1. Saya ฉันกำลังนั่งอยู่ตอนนี้ (ต่อเนื่อง)
  2. Kamu คุณกำลังนั่งอยู่ตอนนี้ (ต่อเนื่อง)
  3. Dia เขากำลังนั่งอยู่ตอนนี้ (ต่อเนื่อง)
  4. Kami พวกเรา (ไม่รวมผู้ฟัง) กำลังนั่งอยู่ตอนนี้ (ต่อเนื่อง)
  5. Kita พวกเรา (รวมผู้ฟัง) กำลังนั่งอยู่ตอนนี้ (ต่อเนื่อง)
  6. Mereka พวกเขากำลังนั่งอยู่ตอนนี้ (ต่อเนื่อง)

อนาคต

  1. Saya ฉันจะนั่ง (อนาคต)
  2. Kamu คุณจะนั่ง (อนาคต)
  3. Dia เขาจะนั่ง (อนาคต)
  4. Kami พวกเรา (ไม่รวมผู้ฟัง) จะนั่ง (อนาคต)
  5. Kita พวกเรา (รวมผู้ฟัง) จะนั่ง (อนาคต)
  6. Mereka พวกเขาจะนั่ง (อนาคต)

ปฏิเสธ

  1. Saya ฉันไม่นั่ง / ฉันไม่ได้นั่งอยู่ (ปฏิเสธ)
  2. Kamu คุณไม่นั่ง (ปฏิเสธ)
  3. Dia เขาไม่นั่ง (ปฏิเสธ)
  4. Kami พวกเรา (ไม่รวมผู้ฟัง) ไม่นั่ง (ปฏิเสธ)
  5. Mereka พวกเขาไม่นั่ง (ปฏิเสธ)
  6. Saya (belum) ฉันยังไม่ได้นั่ง (ปฏิเสธ, ยังไม่)

ประโยคคำสั่ง (Imperative)

  1. Anda (sopan) เชิญนั่ง (สุภาพ)
  2. Kamu (akrab) นั่งตรงนี้สิ (กันเอง)
  3. Kita นั่งกันเถอะ
  4. Kalian เชิญนั่งทุกคน
  5. Permintaan sopan ขอนั่งตรงนี้ได้ไหม (ขออนุญาตอย่างสุภาพ)

รูปกริยาไม่ผัน

  1. Bentuk dasar นั่ง (รูปพื้นฐาน)
  2. Keinginan อยากนั่ง
  3. Kemampuan นั่งได้
  4. Kata benda ที่นั่ง (ที่สำหรับนั่ง)

วิธีใช้ duduk

หนึ่งประโยคต่อหนึ่งกาล ตามที่คนพูดกันจริงๆ

  1. ปัจจุบัน

    Saya duduk di dekat jendela.

    ฉันนั่งใกล้หน้าต่าง

  2. อดีต

    Tadi saya duduk di taman bersama teman.

    เมื่อกี้ฉันนั่งอยู่ในสวนสาธารณะกับเพื่อน

  3. กาลสมบูรณ์

    Saya sudah duduk di kursi saya.

    ฉันนั่งอยู่บนเก้าอี้ของฉันเรียบร้อยแล้ว

  4. ต่อเนื่อง

    Ibu sedang duduk di ruang tamu.

    แม่กำลังนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น

  5. อนาคต

    Besok kami akan duduk di barisan depan.

    พรุ่งนี้พวกเราจะนั่งแถวหน้า

  6. ปฏิเสธ

    Adik saya belum duduk karena masih bermain.

    น้องของฉันยังไม่ได้นั่งเพราะยังเล่นอยู่

  7. ประโยคคำสั่ง (Imperative)

    Silakan duduk, Bu.

    เชิญนั่งครับ คุณผู้หญิง

  8. ประโยคคำสั่ง (Imperative)

    Permisi, boleh saya duduk di sini?

    ขอโทษครับ ขอนั่งตรงนี้ได้ไหมครับ

  9. รูปกริยาไม่ผัน

    Saya ingin duduk sebentar.

    ฉันอยากนั่งสักครู่

ข้อมูลที่ควรรู้

  • กริยาภาษาอินโดนีเซียไม่เปลี่ยนรูปตามบุคคลหรือกาล "Saya duduk" "Dia duduk" และ "Mereka duduk" ใช้รูปเดียวกันคือ "duduk" บริบทและคำบอกเวลาเป็นตัวบอกว่าเกิดขึ้นเมื่อไร
  • คำบอกเวลาเป็นตัวแสดงกาล: "tadi" (เมื่อกี้) ใน "Saya tadi duduk", "sudah" (แล้ว) ใน "Saya sudah duduk", "akan" (จะ) ใน "Saya akan duduk" และ "sedang" (กำลัง) ใน "Saya sedang duduk"
  • "duduk" มักใช้คู่กับคำบอกสถานที่ "di": "duduk di kursi" (นั่งบนเก้าอี้), "duduk di sini" (นั่งตรงนี้) "duduk" มีความหมายทั้ง "นั่งลง" และ "นั่งอยู่"
  • การเชิญอย่างสุภาพ: "Silakan duduk." รูปแบบกันเองคือ "Duduklah." ถ้าพูดกับกลุ่มคน ใช้ "Mari kita duduk." การขออนุญาตอย่างสุภาพ: "Boleh saya duduk di sini?"
  • การปฏิเสธ: "tidak duduk" หมายถึง ไม่ได้นั่งอยู่ หรือ ไม่นั่ง "belum duduk" หมายถึง ยังไม่ได้นั่ง
  • คำที่เกี่ยวข้อง: "tempat duduk" (ที่นั่ง), "mendudukkan" (ให้ผู้อื่นนั่ง) และ "menduduki" (ครอบครอง) ส่วน "duduk" เป็นกริยารากที่ไม่มีคำเติมหน้า

คำกริยาแบบเดียวกับคำนี้

รูปแบบเดียวกัน กับคำกริยาอื่นๆ: กริยาปกติ