Indonesian
ทอมจัดรายการวิทยุช่วงสั้น ๆ และใช้เวลายามเย็นที่ตลาดกลางคืนกับเพื่อนบ้าน ได้ยินทั้งคำสแลงและมุกตลก เขาได้เรียนรู้วลีภาษาพูด อารมณ์ขัน และการสนทนาที่เร็วขึ้นกับเพื่อน ๆ เรียนรู้ภาษาอินโดนีเซียแบบไม่เป็นทางการ วลีภาษาพูด และวิธีตามมุกตลกในชีวิตประจำวันให้ทัน
คำแนะนำเสียง: อังกฤษ
บทเรียน 2 บทเรียนแรกฟรี การสมัครสมาชิกจะปลดล็อกส่วนที่เหลือ ทั้งที่นี่และในแอป
ความคล่องแคล่ว ระดับ 1 - ตอนที่ 1
บทเรียน 1 ถึง 10ทอมมาถึงสตูดิโอวิทยุในช่วงเย็น ได้พบกับดิมัสผู้ร่วมจัดรายการและซารีโปรดิวเซอร์ และได้เรียนรู้การใช้คำว่า "ฉัน" และ "เธอ" แบบกันเองกับเพื่อน ๆ แทนคู่คำแบบทางการ.
ก่อนเริ่มรายการ ซารีเช็กไมโครโฟนกับทอมและดิมัส และทอมได้เรียนรู้คำสั้น ๆ แบบกันเองที่แปลว่า "ไม่".
ก่อนออกอากาศไม่นาน ซารี ดีมัส และทอมตรวจดูลำดับรายการ: ใครอ่านรายการแล้ว ใครกินข้าวแล้ว และแขกรับเชิญมาถึงหรือยัง.
ก่อนออกอากาศ ซารี ทอม และดีมัสตรวจทานบทกัน: เหลือเวลาแค่ห้านาที ทอมมีคำถามแค่ข้อเดียว และมีแค่คำเดียวที่เขาไม่รู้.
Dimas แนะนำ Bang Joko คนขายสะเต๊ะ ในฐานะแขกรับเชิญของรายการวิทยุคืนนี้ ทั้งคู่คุยกันเรื่องตลาดที่คึกคัก กลิ่นที่แรง และสะเต๊ะ โดยใช้คำว่า "มาก" แบบกันเอง.
ทางวิทยุ ดีมัส ทอม และซารีชวนผู้ฟังให้มาที่ตลาดกลางคืน โดยใช้คำช่วยแบบกันเองที่ทำให้คำขอหรือการเร่งเร้านุ่มนวลขึ้น.
ระหว่างรายการวิทยุภาคค่ำ มีผู้ฟังโทรเข้ามา นั่นคือลีนา เธอเล่าว่าตอนนี้ตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ ขณะที่ดิมัสและทอมคุยกับเธอ.
ทอมพูดพลาดระหว่างรายการสด พิธีกรร่วมและโปรดิวเซอร์ของเขาจึงถามว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้น โดยใช้คำแบบกันเองสำหรับคำถามที่แสดงความประหลาดใจ จากนั้นพวกเขาก็หัวเราะกลบเกลื่อนไปด้วยกัน.
ในช่วงพยากรณ์อากาศของรายการภาคค่ำ ทอม ดิมัส และซารีบอกว่าฝนและลมกำลังมา และตลาดจะยังเปิดอยู่ โดยใช้คำกริยาแบบสั้นที่เป็นกันเอง.
ทอม ดีมัส และซารีปิดรายการภาคค่ำ รินีมาถึงที่ประตูสตูดิโอ และพวกเขาใช้คำท้ายประโยคแบบกันเองที่แปลว่า “ใช่ไหม” เพื่อเช็กว่าทุกคนเห็นด้วย.
ความคล่องแคล่ว ระดับ 1 - ตอนที่ 2
บทเรียน 11 ถึง 20ทอม รินี และลีนามาถึงตลาดกลางคืน ชี้ไปที่แผงร้านต่าง ๆ ด้วยคำพูดแบบกันเองที่แปลว่า "อันนี้ตรงนี้" และ "อันนั้นตรงนั้น" แล้วเลือกว่าจะกินอะไรก่อน.
ทอมแวะไปที่ร้านสะเต๊ะของบังโจโกในตลาดกลางคืน และใช้คำที่แปลว่า "ให้" แบบกันเองเพื่อสั่งสิบไม้ เลือกไก่ ขอซอสเพิ่ม และขอจาน.
ที่แผงขายผลไม้ในตลาดกลางคืน ทอมถามราคาส้ม บอกว่าแพงไปหน่อย และตกลงซื้อสองกิโลโดยใช้วลีแบบเป็นกันเองที่แปลว่า "งั้นก็ได้".
อันดีชวนทอมมาเล่นเกมโยนห่วงที่ตลาดนัดกลางคืน และทอม ลีนา กับอันดีใช้คำเล็กๆ แบบกันเองที่หมายถึง "แค่" "เพียง" และ "ง่ายๆ" ขณะที่ทอมลองโยน พลาด และในที่สุดก็โยนโดนขวด.
ที่โต๊ะในตลาดกลางคืน พ่อของรินีนึกถึงว่าเมื่อก่อนตลาดเคยเล็กแค่ไหน แล้วทอม แม่ของรินี และรินีก็ช่วยแก้ให้เขาอย่างนุ่มนวลด้วยคำแบบกันเองที่แปลว่า "จริง ๆ แล้ว".
ทอม รินี และลินารอคิวยาวที่ตลาดกลางคืน และใช้คำสั้น ๆ แบบกันเองที่หมายถึง “เดี๋ยว/ทีหลัง” และ “เมื่อกี้”.
ทอมกับรินีเลือกเครื่องดื่มเย็น ๆ ที่ร้านในตลาดกลางคืน และใช้คำเล็ก ๆ ที่ฟังนุ่มนวลเพื่อบอกว่าบางอย่างดี แต่ยังไม่สมบูรณ์แบบ.
ที่โต๊ะในตลาดกลางคืน อันดี ทอม และลีนาคุยกันแบบสบายๆ ว่าเป็นยังไงบ้าง ทำไมทอมมาสาย สิ่งที่อยู่บนโต๊ะคืออะไร กินยังไง และทำไมถึงเป็นสีฟ้า.
ที่โต๊ะในตลาดกลางคืน รินี ทอม และอีบูซีตีคุยกันว่าอาหารนั้นสำหรับใครและแต่ละคนมากับใคร โดยใช้คำแบบเป็นกันเองสำหรับ 'สำหรับ' และ 'กับ'.
ฝนเริ่มตกที่ตลาดกลางคืน และเพื่อน ๆ ต้องตัดสินใจว่าจะทำอะไรดี: บังโจโกชวนให้มาหลบใต้หลังคาแผงลอย และทุกคนก็บอกว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้ารอ วิ่ง หรืออยู่ต่อ.
ความคล่องแคล่ว ระดับ 1 - ตอนที่ 3
บทเรียน 21 ถึง 30ที่ตลาดกลางคืน Andi อ้างว่าตัวเองเคยกินสะเต๊ะห้าสิบไม้ ส่วน Tom, Lina และ Rini ก็ตอบกลับด้วยคำว่า "ไม่จริงน่า" แบบกันเองและเป็นมิตร จนตัวเลขลดลงเหลือแค่สิบไม้.
ที่ตลาดกลางคืน ลีนาและรินีแซวทอมเรื่องท่าเดิน การกิน การพูด และท่าทางของเขา แล้วทอมก็แซวกลับโดยใช้คำแบบกันเองที่แปลว่า "เหมือน".
ที่โต๊ะในตลาดกลางคืน Andi, Lina, Tom และ Rini ผลัดกันเล่นทายปริศนา เดาคำตอบ บอกว่าถูกหรือผิด และยอมแพ้.
ที่โต๊ะในตลาดกลางคืน อันดีพูดเร็วมากจนทอมตามไม่ทัน ทอมจึงขอให้เขาพูดช้าลง และลีนาอธิบายว่าคำต่าง ๆ ถูกบีบรวมกันอย่างไร.
ที่ตลาดกลางคืน อันดีเรียกทอมว่าเพื่อนของเขา และทุกคนชมแผงร้าน เพลง และค่ำคืนนี้ด้วยคำแบบกันเองที่หมายถึง เพื่อน เจ๋ง และสบาย ๆ.
ที่ตลาดกลางคืน ทอม รินี และลีนาพูดเกินจริงกันเล่น ๆ ว่าอากาศร้อนมาก คนเยอะมาก และอาหารเผ็ดมากจนพวกเขากินไม่ได้ นั่งไม่ได้ หรือร้องไห้ไม่หยุด จนกระทั่งพวกเขากลับบ้าน.
ที่ตลาดกลางคืน ทอมเล่าเรื่องตลกที่เกิดขึ้นที่สถานีวิทยุให้เพื่อน ๆ ฟัง โดยใช้คำเชื่อมแบบกันเองที่แปลว่า เลย, แล้วก็ และหลังจากนั้น.
ที่ตลาดกลางคืน ลีนา ทอม รินี และอันดีบอกต่อข่าวกันด้วยคำพูดแบบกันเองที่แปลว่า "เขาบอกว่า" และ "ได้ยินมาว่า".
ที่ตลาดกลางคืนในยามดึก เพื่อน ๆ เร่งชวนกันด้วยคำแบบกันเองที่แปลว่า "มา...กันเถอะ" และเตือนกันด้วยคำที่แปลว่า "อย่า".
ในคืนสุดท้ายของรายการวิทยุ ทอมได้รู้ว่าผู้ฟังเขียนข้อความมามากแค่ไหน และคุณยายก็โทรเข้ามาออกอากาศสดพร้อมเสนอจะเล่าเรื่องราวของเธอ ตลอดทั้งเรื่องมีคำอุทานแบบกันเองที่แสดงความประหลาดใจ ความขบขัน และการขอบคุณ.