Indonesian
ทอมฟังนิทานของ Nenek และอ่านออกเสียงที่ห้องสมุดประจำชุมชน เขาได้เรียนรู้สุภาษิต นิทานพื้นบ้าน และวิธีจบเรื่องด้วยมุกเด็ด ครอบครัวช่วยกันบันทึกประวัติศาสตร์บอกเล่าไว้สำหรับคาเฟ่ เรียนรู้การเล่าเรื่อง การใช้สุภาษิต และการสร้างความบันเทิงให้ผู้ฟัง
คำแนะนำเสียง: อังกฤษ
บทเรียน 2 บทเรียนแรกฟรี การสมัครสมาชิกจะปลดล็อกส่วนที่เหลือ ทั้งที่นี่และในแอป
ความคล่องแคล่ว ระดับ 2 - ตอนที่ 1
บทเรียน 1 ถึง 10ยามเย็นบนระเบียงดาดฟ้า ทอมทักทาย Nenek อย่างสุภาพ และใช้คำว่า "กรุณา" ขอให้เธอเล่านิทานให้ฟัง.
เนเน็กเริ่มเล่านิทานบนดาดฟ้า: นานมาแล้ว มีหมู่บ้าน แม่น้ำ ต้นไม้ และชายชราคนหนึ่ง แล้วทอมก็ถามว่ามีอะไรอีกบ้าง.
บนระเบียงดาดฟ้า เนเน็กบรรยายถึงกระจง จระเข้ และแม่น้ำในนิทานของเธอ ส่วนทอมกับลีนาถามเรื่องความกล้าหาญและฟัน.
Nenek เล่าว่าวันหนึ่งกระจงหิว และ Tom ได้เรียนรู้ว่ากริยายังคงรูปเดิมเมื่อพูดถึงอดีต: คำบอกเวลา เช่น วันหนึ่ง เมื่อวาน และเมื่อเช้านี้ จะบอกว่าเหตุการณ์เกิดขึ้นเมื่อไร.
เนเน็กเล่านิทานกระจงตามลำดับ รินีเข้ามาและถามว่าเล่าไปถึงไหนแล้ว แล้วทอมก็สรุปเรื่องด้วยคำบอกลำดับทั้งสี่คำ.
บนดาดฟ้า ลีนาถามว่าทอมดื่มชาหมดแล้วหรือยัง และนิทานของเนเน็กก็ดำเนินต่อไป ขณะที่ทอมและเนเน็กบอกว่าอะไรเสร็จแล้วและอะไรยังไม่เสร็จ.
บนระเบียงดาดฟ้า คุณยายเล่าว่าลิง สัตว์ต่าง ๆ และกระจงทำอะไรบ้าง และทอมได้เรียนรู้วิธีบอกว่าสิ่งใดถูกกระทำโดยใช้กรรมวาจก.
Nenek เล่าว่ากระจงกับจระเข้พูดกันอย่างไร และ Tom ลองทำเสียงจระเข้ เป็นการยกคำพูดโดยตรงด้วยคำกริยาที่หมายถึงถาม ตอบ และพูด.
คุณยายเล่าสุภาษิตเก่าแก่สั้น ๆ เกี่ยวกับความอดทนที่สร้างขึ้นในรูปแบบการเปรียบเทียบ และทอมถามว่าสุภาษิตนั้นหมายความว่าอะไร พูดซ้ำช้า ๆ และสัญญาว่าจะเล่าให้เพื่อนฟัง.
ทอมพบคุณลุงฮาซันผู้สูงวัยบนถนน คุณลุงฮาซันยกสุภาษิตขึ้นมาด้วยวลีที่หมายถึง 'ดังสุภาษิตโบราณว่าไว้' แล้วอธิบายความหมาย จากนั้นทอมก็นำไปใช้ตอบกลับ.
ความคล่องแคล่ว ระดับ 2 - ตอนที่ 2
บทเรียน 11 ถึง 20ทอมเดินเข้าไปในห้องสมุด บอกบรรณารักษ์ว่าเขาอยากสมัครเป็นสมาชิก และถามอย่างสุภาพว่าเขายืมหนังสือได้ไหมและยืมได้นานเท่าไร.
ที่ห้องสมุด Tom ขอหนังสือนิทานพื้นบ้านจาก Ibu Dewi และบอกว่าเขาหมายถึงเล่มไหน โดยมี Pak Hasan ให้ความเห็น.
ทอมหยุดระหว่างอ่านออกเสียงในห้องสมุด ถามบรรณารักษ์ว่าคำหนึ่งแปลว่าอะไร ฟังคำอธิบาย ได้เรียนรู้ความหมายที่สองจากรีนี และถามวิธีสะกดคำนั้น.
ในช่วงเล่านิทานที่ห้องสมุด ดิกะขอให้ทอมอ่านออกเสียง และทอมใช้คำกริยาบอกการพูดสำหรับการกระซิบ การตะโกน และการตอบ ขณะที่บรรณารักษ์ชมเสียงเล่านิทานของเขา.
ในชั่วโมงเล่านิทานสำหรับเด็กที่ห้องสมุด ทอมชวนเด็ก ๆ ให้นั่ง ดู และฟัง อ่านหน้าแรกออกเสียง และเรียกเด็ก ๆ ให้เข้ามาใกล้ ๆ เมื่อดิกาขอให้เขาอ่านช้าลง.
ในชั่วโมงเล่านิทานของห้องสมุด ทอมเล่านิทานเรื่องกระจงจากหนังสือ และแสดงสาเหตุกับผลลัพธ์ด้วยคำที่แปลว่า "ดังนั้น" "เพราะ" และ "นั่นคือเหตุผลที่".
ในชั่วโมงเล่านิทานที่ห้องสมุด ทอมเล่าว่าจระเข้ตัวใหญ่จับกระจงตัวเล็กไม่ได้อย่างไร และดิกาก็ค้นพบข้อคิดของนิทานเรื่องนี้.
ที่ห้องสมุด ทอมยืมหนังสือตำนานเกี่ยวกับภูเขาใกล้บันดุง และเรียนรู้วิธีบอกว่าทำบางสิ่งไปเพื่ออะไร: เพื่อให้ และ เพื่อที่จะ.
คุณฮาซัน ทอม และคุณบูดีแลกเปลี่ยนสุภาษิตเกี่ยวกับการฝึกฝน ความรีบร้อน และความอดทน โดยใช้รูปประโยคที่บอกว่ายิ่งสิ่งหนึ่งมากขึ้น อีกสิ่งหนึ่งก็ยิ่งมากขึ้นตาม.
ลีนากังวลเรื่องข้อสอบที่ยาก ทอมบอกว่าเรื่องนี้ทำให้เขานึกถึงสุภาษิตบทหนึ่ง คุณฮาซันยกสุภาษิตมาให้สองบท และทอมเลือกบทที่เหมาะสม.
ความคล่องแคล่ว ระดับ 2 - ตอนที่ 3
บทเรียน 21 ถึง 30ที่ร้านกาแฟ รินีบอกว่าครอบครัวจะบันทึกเรื่องราวของพวกเขา ทอมถามว่าจะวางเครื่องบันทึกเสียงไว้ตรงไหนและเสนอว่าจะทดสอบให้ ส่วนอิบุสิตีก็รู้สึกประหม่าก่อนที่จะเริ่ม.
ทอมสัมภาษณ์คุณแม่ของรินีเพื่อบันทึกประวัติศาสตร์บอกเล่าของครอบครัว โดยถามว่าเธอเปิดร้านเมื่อไหร่และเพราะอะไร ทำอาหารจานแรกอย่างไร และอะไรคือส่วนที่ยากที่สุด.
Tom ถามคุณพ่อของ Rini ว่าถนนสายนี้เป็นอย่างไรตอนที่ท่านยังเด็ก แล้วครอบครัวก็ได้ฟังว่าเมื่อก่อนเด็ก ๆ เคยเล่นอะไรกัน ซื้อขนมกันที่ไหน และถนนสายเก่ามีกลิ่นอย่างไร.
ทอมถามคุณยายว่าเมื่อก่อนร้านของครอบครัวเป็นอย่างไร และคุณยายก็เล่าให้เขาฟังถึงโต๊ะตัวเล็ก ๆ ราคาที่ถูก และรสชาติที่ไม่เคยเปลี่ยนไป.
บนดาดฟ้า ทอมถามคุณยายว่าท่านหมายถึงตลาดเก่าแห่งไหน ตรวจสอบว่าเขาเข้าใจถูกต้องว่าตลาดอยู่ที่ไหน และถามว่าผู้คนย้ายไปแล้วหรือไม่.
ทอมเล่าให้รินีฟังว่าแม่ พ่อ และคุณยายของเธอพูดและถามอะไรบ้าง โดยใช้คำพูดทางอ้อมในการถ่ายทอดคำพูดเหล่านั้น.
คุณฮาซันเล่าเรื่องผีแบบน่ากลัวแต่เป็นกันเองให้ทอมและดีกาฟัง โดยใช้คำบอกจังหวะเวลาที่หมายถึง "ทันใดนั้น" "ในจังหวะนั้นเอง" และ "แล้วก็" พร้อมคำลงท้ายเพื่อเน้นย้ำที่ปิดเรื่องด้วยเสียงหัวเราะ.
ปักฮาซันเล่ามุกตลกสั้น ๆ เกี่ยวกับชายคนหนึ่งกับแว่นตาของเขา และทอมได้เรียนรู้วิธีจบเรื่องแบบหักมุม รวมถึงการเล่าซ้ำให้สั้นและรวดเร็ว.
ในค่ำคืนของครอบครัว รินีเล่าเรื่องตลกสั้น ๆ เกี่ยวกับแท็กซี่ และคนอื่น ๆ ก็ตอบสนองอย่างผู้ฟังที่ดี ทั้งแสดงความประหลาดใจ ถามว่าเกิดอะไรขึ้นต่อ พูดว่าไม่จริงน่า และหัวเราะ.
ในค่ำคืนแห่งการเล่าเรื่องที่ร้านกาแฟ รินีกล่าวต้อนรับทุกคน คุณยายและคุณฮาซันเล่านิทานและสุภาษิต ส่วนทอมเล่าเรื่องของตัวเองโดยมีการเปิดเรื่อง การเล่าตามลำดับ และมุกเด็ด จากนั้นจึงปิดเรื่องและขอบคุณผู้ฟัง.