ญี่ปุ่น
มีลูกกำลังจะมา รุ่นน้องที่ทำงาน เพื่อนบ้านในเกียวโตที่ไม่เคยพูดตรง ๆ ว่าหมายถึงอะไร และคำขอที่ละเอียดอ่อนต่อหัวหน้า เรียนการพูดอ้อม การทำให้นุ่มนวล และการปฏิเสธ
คำแนะนำเสียง: อังกฤษ
บทเรียน 2 บทเรียนแรกฟรี การสมัครสมาชิกจะปลดล็อกส่วนที่เหลือ ทั้งที่นี่และในแอป
ระดับสูง ระดับ 2 - ตอนที่ 1
บทเรียน 1 ถึง 10มื้อเย็นวันอาทิตย์ที่แฟลตของพ่อแม่ยูอิ: ยูอิเริ่มด้วย “ฉันมีเรื่องจะบอก” เบนทำให้ข่าวนุ่มลงด้วยคำเล็กๆ ว่า “ที่จริง” แม่ของเธอบอกยินดีด้วยและให้ดูแลตัวเอง พ่อของเธอขอบคุณเบนที่บอกพวกเขา.
คืนวันเสาร์ที่แฟลตในเกียวโต เช้าวันอาทิตย์ที่โตรอนโต: เอ็มม่าแสดงความยินดีกับยูอิด้วยภาษาญี่ปุ่นช้าๆ เบนถ่ายทอดแม่ที่ร้องไห้ของเขาด้วย “เธอบอกว่า” ยูอิตอบด้วย “บอกเธอว่า” เอ็มม่าถ่ายทอดคำถามของพ่อพวกเขา แล้วครอบครัวก็ตัดสินใจจะมาช่วงเดือนพฤศจิกายน.
วันอาทิตย์ตอนห้าโมงที่ตลิ่งแม่น้ำ: พ่อของยูอิบอกว่าเธอมานะ ยอมรับว่าวันก่อนเขาไม่ได้พูดอะไร บอกว่าไม่เคยคิดว่าจะได้เป็นคุณปู่เร็วขนาดนี้ คันเบ็ดโค้ง เบนยกปลาขึ้นมาได้ และหลานกับปลาทำให้วันอาทิตย์เป็นวันที่ดี.
เคาน์เตอร์ที่ที่ทำการเขตในเกียวโต: ยูอิขอสมุดแม่และเด็ก เจ้าหน้าที่ขอใบแจ้งจากโรงพยาบาลและบอกว่าสมุดออกให้วันนี้ เบนถามว่าสามีใช้ได้ด้วยไหม คูปองตรวจสุขภาพใช้ที่โรงพยาบาล และยูอิบอกเบนว่าเขาจะไปทั้งสิบสี่ครั้ง.
แผนกต่างประเทศในเช้าวันจันทร์: คุณโอคาดะประกาศว่าคุณคุโดะจะเข้าร่วมทีมของเบน พนักงานจบใหม่แนะนำตัวสุภาพจนเจ็บใจ คุณนิชิมูระบอกว่าการโค้งของเขาลึกเกินไป เบนบอกว่าไม่จำเป็นต้องเป็นทางการขนาดนั้น และคุณนิชิมูระเตือนเบนว่าเมื่อปีก่อน คนที่เป็นแบบนั้นก็คือเขาเอง.
ที่โต๊ะของเบน มีผู้มาเยือนรออยู่ที่แผนกต้อนรับ: เบนขอให้คุณคุโดะชงชา รุ่นน้องถามว่ามีเขียนไว้ที่ไหนเกี่ยวกับถ้วยไหม เบนบอกว่าไม่ได้เขียนไว้ เป็นกฎ บอกว่าควรรับโทรศัพท์ก่อนเสียงเรียกครั้งที่สาม ยอมรับว่าคุณนิชิมูระสอนเขาเหมือนกันเป๊ะ ๆ และเธอเสริมว่าเขาแย่กว่านั้น.
สวนริมแม่น้ำที่โอซาก้า ผ้าปูสีน้ำเงินของแผนกใต้ต้นซากุระ: คุณคุโดะจองที่ไว้ตั้งแต่หกโมงครึ่ง เบนกับคุณโอคาดะต่างก็พูดว่าเหนื่อยหน่อยนะโดยใช้คำที่เหมาะกับฝ่ายของตน คุณนิชิมูระบอกรุ่นน้องว่าคำไหนใช้กับคนข้างล่าง คุณฮามาดะพูดเป็นสำเนียงโอซาก้าว่าเขาก็นั่งตรงนี้ด้วย และเบนถูกบังคับให้ร้องเพลงอีกครั้ง พร้อมคุณคุโดะ.
ชานพักของอพาร์ตเมนต์ที่เกียวโต: คุณคิโนชิตะชมว่าเบนพยายามกับภาษาญี่ปุ่นมาก แม้แต่ตอนกลางคืน และเสียงดีมาก เบนขอบคุณและโทษสายโทรศัพท์ไปแคนาดา ที่บ้าน ยูอิถอดรหัสให้: พยายามหมายถึงเสียงดังเกินไป รอยยิ้มคือการบ่น และพรุ่งนี้ให้ขอโทษก่อน.
ที่โต๊ะของเบน มีอีเมลฉบับแรกของคุณคุโดะรอให้ตรวจ: เขาถามว่ายังขอให้คุณนิชิมูระช่วยได้ไหม เบนบอกโครงประโยคขอร้องว่า ถ้าคุณช่วยดูให้จะช่วยฉันได้มาก โดยปล่อยจบไว้ที่ "แต่" คุณคุโดะพูดกับเธอ และเธอเจอคำว่า OK ในบรรทัดที่สอง.
สวนกวางที่นาราในช่วงโกลเด้นวีคกับพ่อแม่ของยูอิ: คนขายข้าวเกรียบกวางบอกราคาเป็นสำเนียงนารา กวางตัวหนึ่งโค้งลึกกว่าเบน แม่ของยูอิบอกว่าอย่าหักโหม ยูอิตอบว่านี่คือเดือนที่ห้า ไม่ใช่เดือนที่เก้า พ่อของเธอบอกว่าพระใหญ่รอได้สิบ นาที เบนไปดื่มชาโดยที่ไม่มีใครหักโหม และกวางก็กินแผนที่ของเขา.
ระดับสูง ระดับ 2 - ตอนที่ 2
บทเรียน 11 ถึง 20ศาลเจ้าในเกียวโตในเดือนที่ห้า: เบนบอกที่สำนักงานศาลเจ้าอย่างถ่อมตัวว่าพวกเขามาเพื่อขอพรคลอดปลอดภัย บาทหลวงถามชื่อและบอกลำดับการโค้ง แม่ของยูอินำผ้าคาดท้องมา และยูอิอธิบายว่าทำไมต้องเป็นสุนัข.
ฝนที่หน้าต่างออฟฟิศกับคุณซาไคทางโทรศัพท์: อัตราค่าโค้ชจะขึ้น 15% ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม เบนบอกอย่างสุภาพเป็นทางการว่าไม่สามารถรับได้ ขอราคาเดิมถึงกันยายนและขอวันที่จะให้คำตอบได้ และคุณนิชิมูระสังเกตว่าเขาปฏิเสธได้โดยไม่พูดว่า “ไม่”.
ที่ Hanaya ในอาซากุสะ ท่ามกลางสายฝน: เบนมาถึงพร้อมทัวร์เรียวกังสำหรับครอบครัวชุดแรก เคนตะพูดคำต้อนรับที่ซ้อมไว้ นัตสึกิบอกว่าห้องพักพร้อมแล้ว เบนส่งมอบงานด้วยประโยคถ่อมตนว่า “ขอมอบไว้ในมือคุณ” และเคนตะขอให้เขาอยู่ต่อเพราะเคโกะของเขาหมดหลังพูดแค่สองประโยค.
เคาน์เตอร์ของ Hanaya ตอนกลางคืน: แขกห้องสามปวดหลังและขอเตียง นัตสึกิบอกว่าไม่สามารถจัดเตียงให้ได้ แต่ใช้การปฏิเสธที่เสนออย่างอื่นแทน—ปูฟุตงซ้อนกันสองผืน เคนตะเพิ่มเก้าอี้สำนักงานเข้าไป และเบนเป็นคนไปบอกต่อ.
ชาในครัวของ Hanaya ตอนเที่ยงคืน: คุณซาโตะถามเบนว่าทำไมไม่หลับ เบนบอกว่าไม่ใช่ว่าเขาไม่ดีใจ แต่เขากลัว เคนตะบอกว่าพ่อของเขาเคยพูดแบบเดียวกันในครัวนี้แล้วก็ผ่านไปได้ และคุณซาโตะบอกว่าเด็กทารกจะมาก็ตอนที่ถึงเวลามา.
ห้องชั้นเก้าในบริษัท Tsubame Travel: เบนรายงานผลสามเดือนแรกของทัวร์เรียวกังสำหรับครอบครัวให้คุณฮายาชิ คุณฟูจิตะ และคุณโอกาดะ ด้วยสำนวนทางการ “เกี่ยวกับ” และ “พวกเราเชื่อว่า” คุณฟูจิตะเสนอเรียวกังสองแห่งในอาซากุสะ แผนกเห็นด้วย และคุณคุโดะเปลี่ยนสไลด์ช้า.
ห้องชั้นเก้าเดิม: คุณฟูจิตะถามว่าในเดือนพฤศจิกายนถ้าเรียวกังเต็ม แขกจะไปไหน เบนตอบแบบประวิงว่า ณ ขั้นตอนนี้ยังพูดไม่ได้ จะตรวจสอบแล้วรายงานกลับ คุณฮายาชิบอกว่าพูดว่า “จะไปหาข้อมูล” ดีกว่า “ไม่รู้” และคุณนิชิมูระในทางเดินบอกว่าปีที่แล้วเขาคงตอบว่าโอเค.
วันเสาร์ที่แฟลตในเกียวโต ไมค์โทรมาจากโตเกียว: เขากำลังคิดจะขออายะแต่งงานและถามว่าเบนทำยังไง เบนบอกว่าเริ่มจากพ่อของเธอก่อนและฝึกเคโกะสามสัปดาห์ แล้วบอกว่า “ถ้าเป็นฉัน” จะบอกอายาก่อน แล้วค่อยพ่อแม่ และยูอิแย่งโทรศัพท์ไปบอกว่าอายารู้อยู่แล้ว.
ถนนในเกียวโตที่ประดับโคมไฟในคืนก่อนเทศกาลกิอง: โซตะอยากดื่มเบียร์ เบนก็ไม่ค่อยจะดื่มได้เมื่อยูอิดื่มไม่ได้ คนขายรถแห่ขายเครื่องรางและขอไม่ให้คนจับรถแห่ พ่อของยูอิบอกว่ายูอิคงยืนสามชั่วโมงไม่ไหว แล้วยูอิก็ไม่ค่อยจะนั่งได้ในเมื่อทุกคนกำลังเดินกันอยู่.
เช้าวันขบวนพาเหรดเทศกาลกิอง จากชั้นสองของร้านกับป้าฟูมิโกะ: ป้าถามด้วยสำเนียงโอซาก้าว่าเป็นเด็กผู้ชายหรือเด็กผู้หญิง ยูอิบอกว่าตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ถาม เบนบอกว่าตัดสินใจแล้วว่าจะไปรู้เอาเดือนตุลาคม แม่ของยูอิบอกให้ดูรถแห่ แล้วป้าฟูมิโกะขอให้เบนบอกเธอเป็นความลับ.
ระดับสูง ระดับ 2 - ตอนที่ 3
บทเรียน 21 ถึง 30โต๊ะของคุณโอคาดะหลังหกโมง แผนกว่างเปล่า: เบนปูทางว่า “รู้ว่าเป็นเวลาที่ไม่เหมาะ” ขอให้อนุญาตให้ลางานเลี้ยงดูบุตร ได้ยินว่ายังไม่เคยมีผู้ชายในบริษัทคนไหนเคยลา แล้วก็ได้คำตอบที่ไม่ถึงกับว่าไม่.
ช่วงโอบง ที่หลุมศพของคุณตาของยูอิบนเนินเขา: แม่ของยูอิบอกกับศิลาว่าเป็นโอบง ยูอิบอกว่าจะมีเด็กทารกมาในเดือนตุลาคม พ่อของเธอบอกว่าเขาคงจะดีใจ เบนราดน้ำและสัญญาว่าจะมาทุกปี.
คลาสสำหรับคุณพ่อที่โรงพยาบาลเกียวโต พร้อมตุ๊กตา: ผดุงครรภ์ไล่รายการการอุ้ม การอาบน้ำ และการเปลี่ยนผ้าอ้อม เบนบอกว่าไม่แน่ใจว่าจะทำได้ไหม เรียนว่าศีรษะต้องอยู่ในมือซ้าย และใช้ข้อศอกทดสอบอุณหภูมิน้ำอาบ แล้วยูอิก็บอกทั้งห้องว่าเขาซ้อมใส่ผ้าอ้อมกับแมว.
ชานพักในเดือนกันยายน: คุณคิโนะชิตะนำเครื่องรางจากวัดของเธอมาฝากเพื่อให้คลอดปลอดภัย เบนปฏิเสธครั้งหนึ่งแล้วค่อยรับไว้โดยไม่เกรงใจ เธอชมจักรยานคันใหญ่สวยในโถงทางเดิน และเบนก็ขอโทษและย้ายมันก่อนที่ใครจะเอ่ยปาก.
โต๊ะของคุณโอคาดะ: ท่านประธานตอบตกลง สองเดือนตั้งแต่มกราคม เป็นผู้ชายคนแรกของบริษัท และเบนก็ไม่รู้จะขอบคุณยังไง; จากนั้นบอกทีม คุณนิชิมูระเป็นคนดูแล คุณคุโดะทุ่มเทเต็มที่กับการชงชา และพอถึงกุมภาพันธ์เขาจะเป็นเบน.
กะสุดท้ายของยูอิในวอร์ดเสร็จแล้ว: เบนชวนออกไปกินข้าวเย็นข้างนอกในช่วงที่เธอยังเดินไหว เธอแก้เป็นในช่วงที่เธอยังนั่งไหว แม่ของเธอมาถึงหน้าประตูพร้อมรายการของจำเป็นและจัดกระเป๋าให้เสร็จในช่วงที่ยังมีเวลา เพราะยูอิเองก็เคยคลอดก่อนกำหนดสามสัปดาห์.
เช้าวันที่เบนออกไปค้างที่ออฟฟิศโตเกียวสองคืน: ยูอิไปส่ง เขาสัญญาว่าจะโทรทันทีที่ประชุมจบ คุณคิโนะชิตะบอกว่าอยู่ห้องข้างๆ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น และกำชับเขาว่าอย่าเที่ยวเล่นในโตเกียว ส่วนคุณโอกาดะบอกว่าถ้ามีอะไรเกิดขึ้นให้รีบกลับมาตรงๆ.
ออฟฟิศโตเกียวที่นิฮงบาชิ ระหว่างการประชุม: คุณฮิราโนะเอาสายโทรจากเกียวโตมาให้ แม่ของยูอิบอกว่าน้ำเดินแล้วและอยู่ที่โรงพยาบาล เบนขอตัวออกจากที่ประชุมกลางคัน คุณฟุจิตะไล่ให้เขารีบวิ่งไปขึ้นชินคันเซ็นขบวนสุดท้าย และคุณคุโดะรับสไลด์ไป.
สถานีโตเกียวตอนสองทุ่มสี่สิบ: เบนถามพนักงานขายตั๋วว่ามีที่นั่งบนขบวนสุดท้ายไหม ได้ยินว่าอาจต้องยืน เขาบอกว่าไม่มีทางเลือก ได้ยินประกาศว่าประตูกำลังจะปิด เขาบอกเคนตะทางโทรศัพท์ว่าไปทันแล้วและต้องยืนสองชั่วโมง แล้วคนขับแท็กซี่ที่สถานีเกียวโตบอกว่าไปโรงพยาบาลใช้เวลา 15 นาที.
โรงพยาบาลที่เกียวโตตอนห้าทุ่ม คลอดก่อนกำหนดสามสัปดาห์: พยาบาลผดุงครรภ์บอกว่ายังอีกนาน หมอบอกแบบลังเลว่าอาจถึงเช้าก็ได้หรืออาจเร็วกว่านั้น เบนส่งพ่อแม่ของยูอิกลับบ้านและสัญญาว่าจะโทร ยูอิบอกว่าเขามีกลิ่นชินคันเซ็น และตัดสินชื่อแล้วว่า “ฮานะ” เขียนด้วยฮิรางานะ.