ข้ามไปยังเนื้อหา
fluentbyear
🇯🇵 ญี่ปุ่น
ความคล่องแคล่ว ระดับ 3

ญี่ปุ่น

ระดับสุดท้าย งานแต่งของเคนตะและสุนทรพจน์เพื่อนเจ้าบ่าวของเบน คุณซาโตะในวัยแปดสิบ บัตรที่ทำให้เบนอยู่ต่อได้ถาวร และนักเดินทางที่หลงทางอยู่หน้า Hanaya เรียนการกล่าวสุนทรพจน์

คำแนะนำเสียง: อังกฤษ

พร้อมแล้ว 30 จาก 30 บทเรียน
เริ่มบทเรียน 1

บทเรียน 2 บทเรียนแรกฟรี การสมัครสมาชิกจะปลดล็อกส่วนที่เหลือ ทั้งที่นี่และในแอป

ความคล่องแคล่ว ระดับ 3 - ตอนที่ 1

บทเรียน 1 ถึง 10
1
คำขอ

ที่โต๊ะครัวของ Hanaya เคนตะขอร้องเบนเรื่องใหญ่ด้วยประโยคตามแบบสำหรับเรื่องนั้น คือสุนทรพจน์ของเพื่อนเจ้าบ่าวในงานเลี้ยง เบนบอกว่าเขาไม่ได้สัญญา คุณนายซาโตะบอกว่าเคนตะฝึกประโยคนั้นมาสามวัน และเบนก็ตอบรับแบบญี่ปุ่น: ด้วยความยินดี.

ฟรี
2
คำที่ห้ามพูด

ที่ฟรอนต์ของ Hanaya เบนถามนัตสึกิเรื่องสุนทรพจน์: สุนทรพจน์มีสามส่วน คือคำเปิด เรื่องเล่า และคำอวยพร และมีคำที่งานแต่งห้ามใช้ ได้แก่ ตัด แยกจากกัน กลับ และจบ โดยแต่ละคำมีคำอีกคำที่ใช้แทน.

ฟรี
3
ร่างแรก

ดึกแล้วที่โต๊ะครัวในแฟลต เบนอ่านร่างแรกของสปีชให้ยูอิฟัง: การแนะนำตัวแบบถ่อมตัวของผู้พูด เบน เพื่อนของเจ้าบ่าว โดยไม่มีคำลงท้ายชื่อ และการนับจำนวนปีตั้งแต่ครั้งแรกที่เขาได้พบเจ้าบ่าว ขณะที่ยูอิถามว่าเขาเจอเธอที่ไหน และบอกให้ใส่ลงไปด้วย.

ต้องสมัครสมาชิก
4
คุณซาโต้ตรวจอ่านก่อน

เช้าในครัวของ Hanaya คุณซาโต้ตรวจอ่านร่างแล้วให้ความเห็นอย่างใจดี: อาจจะทำให้สั้นลงดีกว่า สั้นลงครึ่งหนึ่ง และมันสุภาพไปนิดหน่อย ขณะที่เคนตะตะโกนมาจากทางเดินว่าเรื่องเกี่ยวกับการซ้อมห้ามใส่.

ต้องสมัครสมาชิก
5
เทศกาลโอบงที่เกียวโต

ที่สุสานครอบครัวในเกียวโตช่วงโอบง โดยมีฮานะอยู่บนหลังเบน แม่ของยูอิบอกคุณปู่ว่าฮานะอายุสองขวบ พ่อของยูอิบอกให้เบนพูดเอง เบนมองย้อนกลับไปถึงเจ็ดปีในญี่ปุ่นและมองไปข้างหน้าถึงปีต่อๆ ไป ก่อนที่ม้าแตงกวาและวัวมะเขือม่วงจะอธิบายว่าทำไมครอบครัวถึงกลับบ้านอย่างช้าๆ.

ต้องสมัครสมาชิก
6
คำถามของคุณป้าฟูมิโกะ

ที่โต๊ะของบ้านยามาโมโตะช่วงโอบง คุณป้าฟูมิโกะบอกเบนด้วยภาษาถิ่นโอซาก้าว่าตอนนี้เขาเหมือนคนญี่ปุ่นแท้แล้ว ถามว่าเมื่อไหร่ลูกคนที่สองจะมา แล้วก็ได้คำพูดกันไว้ของบริษัทว่า “จะพิจารณาดู” ซึ่งเธอรู้ว่าหมายถึงไม่: เบนเรียนรู้มันมาจากคุณป้าจากโอซาก้า.

ต้องสมัครสมาชิก
7
บัตรเชิญ อ่านออกเสียง

ที่เคาน์เตอร์ของ Hanaya นัตสึกิอ่านด้านภาษาญี่ปุ่นของบัตรเชิญงานแต่งด้วยสำนวนภาษาเขียนว่า “ขอกราบเรียนเชิญให้มาร่วมงาน” เบนตรวจด้านภาษาอังกฤษ เคนตะบอกว่าพ่อแม่ของเบนจะดูจากโตรอนโตผ่านหน้าจอ และถามว่าเจ้าบ่าวควรเรียกพ่อของเจ้าสาวว่าอะไร.

ต้องสมัครสมาชิก
8
โปสการ์ด

ที่ตู้จดหมายของแฟลต ยูอิยื่นโปสการ์ดจากตรวจคนเข้าเมืองให้เบน: ได้รับอนุญาตให้พำนักถาวร ให้ไปรับบัตรภายในสองเดือน ดังนั้นเขาจึงไม่ต้องต่ออายุอีกและอยู่ได้ตลอดไป และเคนตะ ผู้ค้ำประกันของเขา โทรมาถามว่าเขาค้ำประกันให้คนที่ถูกไหม.

ต้องสมัครสมาชิก
9
จุดที่ใส่มุกหัวเราะ

ในห้องของชมรมราคุโกะหลังซ้อม อาจารย์ให้เบนอ่านเฉพาะส่วนที่เป็นเรื่องเล่าในสปีชเท่านั้น คือเรื่องขอแต่งงานที่เคนตะซ้อมกับเขา และชี้ให้ดูว่าควรเว้นจังหวะตรงไหนและหักมุมยังไง: พอคิดว่าเป็นมุกตลก ให้ทำให้ใจดี.

ต้องสมัครสมาชิก
10
ซ้อมจริง จับเวลา

ที่แฟลต โดยมีฮานะกับเมเปิลเป็นผู้ชม ยูอิจับเวลาสปีชไว้ที่สามนาที ขณะที่เบนเปิดด้วยวลีตายตัว “เมื่อสักครู่นี้ได้มีการแนะนำ” อวยพรให้คู่บ่าวสาวมีความสุขยืนยาว และปิดอย่างถ่อมตัวโดยไม่ใช้คำต้องห้าม ด้วย “ด้วยเหตุนี้ ข้าพเจ้าขอจบคำกล่าวแสดงความยินดีเพียงเท่านี้”.

ต้องสมัครสมาชิก

ความคล่องแคล่ว ระดับ 3 - ตอนที่ 2

บทเรียน 11 ถึง 20
11
สองครอบครัวได้พบกัน

คืนก่อนวันแต่งงาน ในห้องใหญ่ของ Hanaya พ่อแม่ของนัตสึกิจากฮอกไกโดพบกับฝั่งของเคนตะ: พ่อของเธอพูดวลีตายตัวว่าเป็นลูกสาวที่ยังไม่เอาไหน เคนตะตอบด้วยวลีตายตัวว่าเป็นลูกเขยที่ยังไม่เอาไหน แม่ของเธอถามว่าแขกคนไหนเป็นชาวแคนาดาที่โค้งลึกเกินไป พ่อของเธอบอกว่าไม่เลยในสำเนียงฮอกไกโด และเคนตะถามว่าขอเรียกเขาว่าพ่อตั้งแต่คืนนี้ได้ไหม.

ต้องสมัครสมาชิก
12
ที่ศาลเจ้า

ที่ศาลเจ้าอาซากุสะข้างวัดเซ็นโซจิ นักบวชขอให้เจ้าบ่าวอ่านคำปฏิญาณ เคนตะอ่านด้วยสำนวนภาษาเขียน “เราสองคนขอปฏิญาณไว้ ณ ที่นี้” “ทั้งยามสุขภาพดีและยามเจ็บป่วย” ขณะที่เบ็นกับยุยกระซิบกันบนที่นั่งว่าใครสั่นมากกว่า แล้วก็พิธีสามถ้วย สามครั้ง จิบทีละน้อย.

ต้องสมัครสมาชิก
13
งานเลี้ยงเริ่มเปิด

ห้องใหญ่ของ Hanaya งานเลี้ยงรับรอง: ไมค์พิธีกรแนะนำตัวอย่างถ่อมตนและขอให้ทุกคนในห้องลุกขึ้น พ่อของนัตสึกิกล่าวชนแก้ว คุณโอคาดะพูดว่าเห็นไหม อย่างที่บอกไงในสำเนียงโอซาก้า และบอกว่าในโอซาก้าหัวหน้าถูกเสมอ ไมค์ให้ทุกคนนั่งและเรียกสุนทรพจน์จากเพื่อน ก่อนมื้ออาหาร.

ต้องสมัครสมาชิก
14
สุนทรพจน์

เบ็นที่ไมโครโฟนในห้องใหญ่ของ Hanaya: คำเปิดสุนทรพจน์แบบตายตัว “เมื่อสักครู่นี้เพิ่งได้รับการแนะนำตัว” เรื่องตอนขอแต่งงานที่เคนตะซ้อมกับเขา “คุณสัญญาแล้วนี่” ของเคนตะ และ “ไม่ได้สัญญาสักหน่อย” ของเบ็นโต้กันข้ามห้อง มุกที่ทำให้ทั้งอาซากุสะโล่งอก การแก้ของนัตสึกิ และคำอวยพรให้มีชีวิตคู่ยืนยาวและมีความสุข.

ต้องสมัครสมาชิก
15
จดหมายและคำขอบคุณ

ช่วงท้ายของงานเลี้ยง: นัตสึกิอ่านจดหมายถึงพ่อแม่ด้วยสไตล์กันเอง “ขอบคุณที่เลี้ยงดูมาจนถึงตอนนี้” และบอกว่าที่ตั้งใจอยู่โตเกียวหนึ่งปีกลายเป็นห้าปี แม่ของเธอบอกให้กลับบ้านช่วงปีใหม่แล้วพาเขามาด้วย เคนตะขอบคุณคุณย่าที่เลี้ยงดูเขาและเลี้ยงดูเรียวกัง และบอกให้พัก คุณซาโตะบอกว่าจะพักตอนอายุร้อย.

ต้องสมัครสมาชิก
16
วันถัดมา

เคาน์เตอร์ของ Hanaya เช้าวันหลังงานแต่ง: เบ็นขอบคุณนัตสึกิสำหรับเมื่อวานด้วยคำแบบเป็นทางการ เธอตอบว่าต้องขอบคุณคุณ เคนตะบอกว่าแขกยังพูดถึงเรื่องการซ้อมอยู่ นัตสึกิอ่านยอดเงินของขวัญตามกฎเลขคี่ สามหมื่นของคุณโอคาดะและห้าหมื่นของประธานพร้อมโน้ต เคนตะบอกให้มาคืนนี้ ยังมีเค้กเหลือและไม่มีใครพูดคำว่า “ตัด”.

ต้องสมัครสมาชิก
17
แปดสิบ กระซิบกัน

หน้าประตูครัวของ Hanaya กระซิบกัน: เคนตะบอกว่าวันเสาร์นี้ย่าจะอายุแปดสิบและไม่อยากจัดงาน นัตสึกิบอกว่าแปดสิบคือวัยคันเรกิและสีของมันคือสีทอง ยุยบอกว่าพวกเขาจะทำแบบที่ย่าไม่รู้ตัว ตอนสามโมงระหว่างงีบ เคนตะไล่รายชื่อคนที่จะโทรเรียก นัตสึกิบอกเบา ๆ ว่าย่าได้ยินทุกอย่างจากครัว และคุณซาโตะก็บอกจากครัวว่าได้ยินทุกอย่าง.

ต้องสมัครสมาชิก
18
ทุกคนกลับมาอีกครั้ง

ห้องใหญ่ของ Hanaya ตอนสามโมง: เบนอวยพรคุณซาโตะให้มีความสุขในวันอายุครบแปดสิบ เธอบอกว่ารู้อยู่แล้ว ตั้งแต่วันอังคาร แล้วก็มีคนจากทุกเลเวลพูดคนละประโยค—คุณโมริกับราเม็งของเขา คุณทานากะเพื่อนบ้านเก่า ริคุจากคามาคุระ ไดจิกับทีมฟุตซอล—ก่อนที่คุณซาโตะจะบอกว่าแปดสิบน่ะไม่เท่าไหร่ เจอกันตอนเก้าสิบทุกคน แล้วเบนก็ให้สัญญา.

ต้องสมัครสมาชิก
19
กล่าวชนแก้วให้คุณซาโตะ

งานเลี้ยง โดยมีเอ็มม่าอยู่บนจอจากโตรอนโต: เบนขอบคุณคุณซาโตะอย่างเคารพ ขอบคุณที่คุณเปิดประตูให้เมื่อเจ็ดปีก่อน ทำให้เขามีครอบครัวที่นี่ และเธอได้อ่านสุนทรพจน์แรกของเขากับอันนี้ด้วย; เธอบอกว่าอ่านเมื่อเช้านี้แล้วยังยาวเกินไป ยูอิบอกว่าเธอตัดให้เหลือครึ่งอีกแล้ว เอ็มม่าขอบคุณเธอแทนน้องชายของเธอ คุณซาโตะชวนเธอมาช่วงปีใหม่พร้อมพ่อแม่ของเธอ แล้วเบนก็ยกชนแก้ว—แปดสิบปีและหนึ่งเรียวกัง.

ต้องสมัครสมาชิก
20
ล้างจานตอนอายุแปดสิบ

ครัวของ Hanaya ดึกแล้วหลังงานเลี้ยง: คุณซาโตะบอกเบนให้ทิ้งจานไว้ แล้วก็บอกให้เช็ดให้แห้ง เพราะเขาเป็นครอบครัว; เบนบอกว่าเมื่อเจ็ดปีก่อนเธอบอกเขาว่าให้กลับมาได้ทุกเมื่อ แล้วเขาก็กลับมา; เธอนึกถึงวันเก่าๆ ตอนที่เขาพูดขอบคุณกับข้าว เขาบอกว่ารู้สึกเหมือนเมื่อวาน เธอบอกว่าภาษาญี่ปุ่นของเขาอบอุ่นขึ้น แล้วถามว่าเขาจะอยู่ต่อไหม ไม่ใช่ปีนี้ แต่อยู่ไปตลอด.

ต้องสมัครสมาชิก

ความคล่องแคล่ว ระดับ 3 - ตอนที่ 3

บทเรียน 21 ถึง 30
21
บัตร

ที่เคาน์เตอร์ตรวจคนเข้าเมือง เจ้าหน้าที่เรียกหมายเลขสามสิบสองและยื่นบัตรผู้พำนักถาวรให้เบน: ไม่มีการกำหนดระยะเวลา ตราบเท่าที่เขาอยู่ในญี่ปุ่น อย่างไรก็ตาม ตัวบัตรจะต่ออายุหนึ่งครั้งทุกๆ เจ็ดปี การไปอยู่ต่างประเทศเกินหนึ่งปีต้องมีใบอนุญาตกลับเข้าประเทศ และสองสัปดาห์ที่โตรอนโตช่วงปีใหม่ยังอยู่ภายในหนึ่งปี ไม่ต้องใช้อะไร.

ต้องสมัครสมาชิก
22
วันจันทร์ที่ออฟฟิศ

เช้าวันจันทร์ที่ออฟฟิศอาซากุสะของ Tsubame Travel: คุณคุโดะรายงานว่า Hanaya เต็มในวันที่ยี่สิบธันวาคม เบนขอเขาเบาๆ ให้ช่วยเช็ก Tsukiya ที่เกียวโตให้ เขาได้ยินคำพูดเลี่ยงๆ ของตัวเองสะท้อนกลับมาจากรุ่นน้องและเอ่ยชื่อมัน จากนั้นคุณฮายาชิโทรมาจากโอซาก้าเรื่องบัตร และมอบออฟฟิศอาซากุสะให้เขาไปตลอด.

ต้องสมัครสมาชิก
23
ประตูสถานรับเลี้ยงเด็ก

ห้าโมงที่ประตูสถานรับเลี้ยงเด็ก: คุณครูเอ็นโดบอกพ่อของฮานะว่าฮานะร้องเพลงทั้งวัน เป็นเพลงแมวที่มีคำแรกของเธออยู่ในนั้น และเธอก็กินหมดทุกอย่าง ตามที่เขียนไว้ในสมุด เบนให้ฮานะโบกมือลา แล้วบอกว่าแม่ของเธอจะมารับพรุ่งนี้.

ต้องสมัครสมาชิก
24
แบบเดิม

ร้านราเม็งตรงหัวมุม: คุณโมริถามทั้งสองคนว่าเอาเหมือนเดิมไหม เบนบอกว่าเจ็ดปี ที่นั่งเดิม คุณโมรินึกถึงตอนที่เบนสั่งด้วยนิ้ว เคนตะบอกว่าตอนนี้เขาสั่งให้ทุกคนแล้ว คุณโมริถามเจ้าบ่าวใหม่ว่ายังเหมือนเดิมไหม แล้วเคนตะก็มีกฎที่ต้องรักษาไว้: วันอังคารต้องกลับบ้านก่อนสามทุ่ม เลยไม่เอาไข่ ไม่มีเวลา.

ต้องสมัครสมาชิก
25
กำลังคิดอะไรอยู่

วันเสาร์ที่โต๊ะของ Hanaya: โซตะได้โบนัสฤดูหนาวครั้งแรกและกำลังคิดจะขอมิโอะแต่งงานปีหน้า มิโอะได้ยินทุกคำ โซตะถามพี่เขยของเขาว่าเขาทำยังไง แล้วเคนตะทำยังไง เบนบอกว่าบนสะพานที่เกียวโต แล้วเคนตะก็ซ้อมกับเขาก่อน มิโอะบอกว่านั่นเป็นธรรมเนียม แล้วโซตะก็ตัดสินใจว่าจะไม่ทำ.

ต้องสมัครสมาชิก
26
สัปดาห์ที่ถูกแบ่ง

คืนวันอาทิตย์ที่แฟลต ตารางยังติดอยู่ที่ตู้เย็น: ยูอิอยู่กะกลางคืนวันอังคารกับวันศุกร์ ดังนั้นเบนจะทำอาหารเย็นไว้ เธอขอให้เขาทำอ่างอาบน้ำวันพุธ แล้วเขาบอกว่าไว้ใจฉันได้ วันพฤหัสเขาอยู่เกียวโต และตารางที่เขาทำไว้เมื่อสี่ปีก่อน ตอนนี้กลายเป็นที่นั่งของเมเปิลไปแล้ว เลยคุยกันเฉยๆ อย่างที่ทำกันมาเจ็ดปี ส่วนใหญ่เป็นภาษาญี่ปุ่น.

ต้องสมัครสมาชิก
27
สายของเอ็มมา

เช้าวันอาทิตย์บนหน้าจอจากโตรอนโต: เอ็มมาถามแทนพ่อแม่ของพวกเขาว่า เบนจะไม่กลับมาอีกแล้วเหรอ ตอนนี้ที่ได้บัตรแล้ว เบนบอกว่าไม่ใช่ว่าเขาจะไม่กลับ แต่ที่นี่คือบ้าน เอ็มมาบอกว่าจะบอกพวกเขา แล้วพวกเขาจะร้องไห้นิดหน่อย เบนบอกว่าทุกคนจะมาช่วงปีใหม่ ยูอิเตือนเอ็มมาว่า พ่อของเธอสัญญากับพ่อของยูอิว่าจะเอาปลามาให้ และเอ็มมาพูดถึงทะเลสาบที่กลายเป็นน้ำแข็งตอนห้าโมง และบอกว่าตอนนี้ภาษาญี่ปุ่นของพ่อดีกว่าภาษาอังกฤษของเธอแล้ว.

ต้องสมัครสมาชิก
28
สองเรื่อง

เลานจ์ของ Hanaya: ไมค์มีสองเรื่องจะบอกรุ่นพี่ เขาสอบผ่าน N2 และเรื่องที่สองคือกำหนดคลอดเดือนพฤษภาคม เบนบอกยินดีด้วย แล้วบอกอายะให้ดูแลตัวเอง และบอกไมค์ให้ดูแลอายะ ไมค์ถามว่าพ่อพูดว่า “ไม่” เป็นภาษาญี่ปุ่นยังไง เบนบอกว่าเขาไม่พูด เขาจะพูดว่า “จะพิจารณาดู” แล้วก็ทำจริง อายะบอกว่าคำสุภาพเป็นของเธอ อันนั้นของเบน และเบนบอกว่าทั้งหมดนั้นมาจากป้าที่โอซาก้า.

ต้องสมัครสมาชิก
29
มองย้อนกลับ

ริมแม่น้ำที่อาซากุสะระหว่างเดินเล่นตอนเย็น ฮานะหลับอยู่ในรถเข็นเด็ก: ยูอิถามว่าเมื่อเจ็ดปีก่อน เบนพูดอะไรได้บ้างที่แม่น้ำสายนี้ สวัสดี ขอบคุณ และฉันชื่อเบน และตอนนี้เขาพูดสุนทรพจน์ ซึ่งไม่เคยคิดเลยว่าจะทำเป็นภาษาญี่ปุ่นได้ เธอถามว่าเขาจะบอกผู้ชายที่สะพายเป้คนนั้นว่าอะไร “เข้าไป บอกชื่อ ขอบคุณข้าว” แล้วจากนี้ไป พวกเขาอยู่ที่นี่ และแค่นั้นเอง และนั่นคือทั้งหมด.

ต้องสมัครสมาชิก
30
นักเดินทาง

เย็นวันหนึ่งในฤดูใบไม้ร่วงบนถนนหน้า Hanaya: นักเดินทางหนุ่มที่สะพายเป้ถามเบนอย่างช้าๆ ว่า Hanaya อยู่ที่ไหน เบนถามอย่างสุภาพว่าเขาหลงทางหรือเปล่า และบอกว่า Hanaya ไปทางนี้ นักเดินทางบอกว่าภาษาญี่ปุ่นของเขา..

ต้องสมัครสมาชิก