ญี่ปุ่น
ฮานะเกิดที่เกียวโต: เอกสารในสองประเทศ ปู่ย่าตายายจากโตรอนโต พ่อที่ลาพัก และทางเลือกระหว่างเกียวโตกับโตเกียว เรียนรู้ภาษาญี่ปุ่นของแบบฟอร์ม พิธีการ และครอบครัว
คำแนะนำเสียง: อังกฤษ
บทเรียน 2 บทเรียนแรกฟรี การสมัครสมาชิกจะปลดล็อกส่วนที่เหลือ ทั้งที่นี่และในแอป
ระดับสูง ระดับ 3 - ตอนที่ 1
บทเรียน 1 ถึง 10ตีสามในโรงพยาบาลเกียวโต: พยาบาลผดุงครรภ์บอกข่าวพร้อมน้ำหนัก ยูอิเห็นจมูกของเบนบนหน้าทารก เบนอุ้มลูกสาวแล้วบอกเธอว่าเขาเป็นพ่อ จากนั้นโทรหาแม่ของยูอิพร้อมเวลาคลอด.
ช่วงเย็นที่บ้านตระกูลยามาโมโตะ ที่ยูอิกับฮานะใช้เวลาเดือนแรกอยู่ที่นั่น: แม่ของเธอสั่งให้พักหนึ่งเดือนและห้ามทำงานบ้าน เบนมาถึงจากโอซาก้าและต้องล้างมือ ต้องกลับตอนหกโมง และถูกบอกว่าเขาเป็นคนอาบน้ำให้.
ที่เคาน์เตอร์สำนักงานเขต เบนยื่นใบแจ้งเกิดภายในสิบสี่วัน: ชื่อเป็นฮิรางานะ ช่องอ่าน และนามสกุล ซึ่งในญี่ปุ่นจะเป็นนามสกุลของแม่ คือยามาโมโตะ เพราะเด็กอยู่ในทะเบียนครอบครัวของเธอ.
ที่โต๊ะในครัว เบนอ่านหน้าเว็บของสถานทูตออกเสียงด้วยสำนวนภาษาแบบทางการ: เอกสารที่ต้องใช้ ลืมตาและปิดปากสำหรับรูปถ่าย ต้องไปด้วยตัวเองทั้งพ่อและแม่ที่โตเกียว ยูอิวางแผนไปถ่ายรูปหลังให้นมทันที และเบนโทรไปที่ Hanaya ขอห้องพักสำหรับสามคน.
ที่เคาน์เตอร์สถานทูตในโตเกียว โดยมีฮานะหลับอยู่ในเป้อุ้ม: เจ้าหน้าที่ตรวจยืนยันใบรับรองสัญชาติและพาสปอร์ต ถามว่าใครแปลสูติบัตร ให้เบนเซ็นชื่อในฐานะผู้แปล บอกว่าประมาณสิบสัปดาห์ และถามว่าจะมารับหรือให้ส่งไปรษณีย์.
Hanaya ที่อาซากุสะ คืนก่อนจะไปสถานทูต: คุณซาโตะกล่าว “กลับมาบ้านแล้วนะ” กับทั้งสามคน นัตสึกิทักทายทารกด้วยเคโกะที่สมบูรณ์แบบ คุณซาโตะขออนุญาตอุ้มเธอ ทุกคนเห็นหน้าตาของพ่อหรือแม่ในใบหน้าของเธอ และเบนบอกว่าพวกเขาอยากให้เธอได้เห็นบ้านหลังนี้ก่อน.
สถานีเกียวโต แล้วก็หน้าประตูบ้านตระกูลยามาโมโตะ: เอ็มม่าทักฮานะด้วยภาษาญี่ปุ่นที่เธอฝึกมาหนึ่งเดือน เบนถ่ายทอดคำขอบคุณของแม่ตนเองอย่างถ่อมตนให้แม่ของยูอิ เอ็มม่าถามว่าแม่ของเธอขออุ้มทารกได้ไหม และพ่อทั้งสองที่กำลังร้องไห้ถูกส่งไปตกปลา.
ที่สำนักงานศาลเจ้าและโถงพิธี ตอนครบหนึ่งเดือน: นักบวชนำทางและให้แบบฟอร์ม แม่ของยูอิอธิบายว่าโดยธรรมเนียมแม่ของฝ่ายพ่อจะอุ้มเด็ก นักบวชนับจำนวนการโค้งและการปรบมือ พ่อของยูอิตัดสินว่าเธอเป็นเด็กแข็งแรง และเครื่องรางจะวางไว้ข้างหมอนของเธอจนกว่าเธอจะอายุหนึ่งขวบ.
โต๊ะทำงานของเบนที่โอซาก้า เปิดแฟ้มส่งต่องานไว้: ตั้งแต่วันที่หนึ่งเขาเริ่มลาพักเลี้ยงดูบุตร ระหว่างที่เขาไม่อยู่ เขาฝากงานไว้กับคุณคุโดะ ซึ่งตอบกลับด้วยเคโกะมากเกินไปอย่างแรง คุณนิชิมูระช่วยตัดให้สั้นลง ทัวร์เดือนกุมภาพันธ์ได้หัวหน้าทัวร์ และถ้ามีอะไรเกิดขึ้นพวกเขาจะโทรหา หรือไม่โทรก็ได้.
การประชุมครั้งสุดท้ายของปีของแผนก: คุณโอกาดะประกาศเรื่องลางานดูแลลูกของเบนเพื่อบันทึกไว้ เบนกล่าวสุนทรพจน์ตามถ้อยคำของบริษัท คุณฮามาดะบอกเขาเป็นสำเนียงโอซาก้าว่าให้กลับมาเป็นคนละคน คุณโอกาดะยอมรับว่าเขาได้ศูนย์วัน และของขวัญจากแผนกคือเป้อุ้มเด็ก.
ระดับสูง ระดับ 3 - ตอนที่ 2
บทเรียน 11 ถึง 20ตีสามในแฟลต ฮานะร้องไห้ในความมืด: ยูอิบอกว่าทุกสามชั่วโมงเป๊ะ เบนบอกว่าถึงตาเขาแล้ว เธอสั่งงานกลางคืนจากบนเตียง ให้เปลี่ยนผ้าอ้อมก่อนแล้วค่อยอุ่นนมให้อุณหภูมิเท่ากับร่างกาย และฮานะหลับสนิทด้วยภาษาอังกฤษของพ่อ.
การเยี่ยมทารกแรกเกิดที่แฟลต เครื่องชั่งอยู่บนโต๊ะครัว: เจ้าหน้าที่เยี่ยมสุขภาพบอกอย่างถ่อมตนว่ามาทำไม เบนตอบคำถามในฐานะพ่อที่ลางานอยู่ ฮานะน้ำหนักขึ้นดี ห้องต้องคงไว้ที่ยี่สิบองศา และยูอิบอกว่าในฐานะแม่เธอยังเป็นมือใหม่.
หน้าประตูแฟลตและกล่องขนมจากโอซาก้า: คุณคิโนชิตะชมเสียงที่มีชีวิตชีวาของฮานะทุกคืนเป็นสำเนียงเกียวโต ยูอิแปลความว่าเสียงดัง เบนขอโทษอย่างถ่อมตนเรื่องเสียงรบกวนและยื่นกล่องให้พร้อมวลีประจำเวลามอบของขวัญ และเพื่อนบ้านบอกสิ่งที่เธอรำคาญจริงๆ ว่าหลานๆ ของเธออยู่โตเกียว.
การตรวจสุขภาพครบหนึ่งเดือนที่คลินิก ใบวัคซีนอยู่บนโต๊ะ: คุณหมอบอกว่าฮานะโตขึ้น เบนถามว่าเธอดื่มเยอะเกินไปไหม วัคซีนเริ่มตอนอายุสองเดือน โดยฉีดสามเข็มในวันเดียวกัน และกฎที่เขียนไว้บนใบนั้น ว่าต้องไปรับที่คลินิกที่กำหนด ถูกอ่านออกเสียงแล้วจากนั้นพูดในรูปแบบภาษาพูดว่า “ต้อง”.
เสื่อรองเล่นที่ศูนย์เด็ก เบนเป็นคุณพ่อคนเดียว: คุณแม่คนหนึ่งถามว่าอายุกี่เดือน บอกว่าลูกชายวัยแปดเดือนของเธอกินได้ทุกอย่าง เจอคุณพ่อที่ลางานได้น้อยจึงพูดว่าแปลกจัง แล้วพูดเบาๆ ว่าสามีเธอลาได้สองวัน และเบนบอกว่าฮานะยิ้มทั้งวันและเหมือนแม่.
มื้ออาหารครบหนึ่งร้อยวันที่โต๊ะบ้านยามาโมโตะ ชามเคลือบแลกเกอร์ใบเล็กๆ กับก้อนหิน: แม่ของยูอิสั่งลำดับพิธี ป้าฟูมิโกะอ้างสิทธิ์ป้อนในฐานะคนที่อายุมากที่สุดด้วยสำเนียงโอซาก้าแล้วแพ้ให้พ่อของยูอิ ก้อนหินมาทีหลังสุดเพื่อให้ฟันแข็งแรง เบนถามว่าทำแค่พอเป็นพิธีหรือเปล่า และยูอิบอกเหตุผล: เพื่อให้ตลอดชีวิตเธอไม่ขัดสนเรื่องอาหาร.
วิดีโอคอล โซตะในชุดสูทและฮานะนั่งบนตักเบน: โซตะขอให้สอนเคโกะสำหรับสัมภาษณ์ก่อนวันศุกร์ เบนให้เขาแนะนำตัวเอง บอกว่าโค้งของเขาเร็วเกินไปเหมือนที่เคยมีคนบอกเขามา ห้ามยกเงินเดือนเป็นเหตุผลที่สมัคร และได้ยินประโยคที่ถูกต้องว่า ผมสมัครเพราะอยากทำให้การเดินทางง่ายขึ้น โดยให้ฮานะเป็นกรรมการตัดสิน.
วิดีโอคอลเดิมในเย็นวันถัดไป เบนเป็นผู้สัมภาษณ์และมิโอะนั่งข้างโซตะ: เบนถามคำถามสุภาพแบบผู้สัมภาษณ์ ทั้งจุดแข็งจุดอ่อน ช่วงมหาวิทยาลัย และมีคำถามถามพวกเราไหม โซตะตอบอย่างสุภาพ มิโอะบอกว่าเขาดีกว่าตอนอยู่บ้าน และคำถามหนึ่งของโซตะคือคุณพ่อก็ลางานดูแลลูกได้เหมือนกันไหม.
วิดีโอคอลไปโตเกียว ไมค์กับอายะอยู่ในหน้าจอเดียว: พวกเขาตัดสินใจเป็นเดือนสิงหาคม โรงแรมที่ชินจูกุที่ไมค์อยากได้ Hanaya ฮานะจะอายุเก้าเดือนตอนนั้น ไมค์ขอให้เบนเป็นพิธีกร อายะบอกว่าแขกแปดสิบคนและเธอจะช่วยแก้สคริปต์ แล้วเบนก็ตอบรับ เป็นความรับผิดชอบที่หนักแต่ก็ยินดี และครั้งนี้ใช้คำที่ถูกต้องสำหรับปิดงานแต่งงาน.
แฟลตในตอนเย็น เป้อุ้มอยู่บนตะขอ: ยูอิบอกว่าสองเดือนผ่านไปแวบเดียว เบนบอกว่าเขาค่อย ๆ เรียนรู้ที่จะทำอะไรได้สารพัดอย่างและเริ่มรู้ว่าเสียงร้องของเธอหมายถึงอะไร พรุ่งนี้ต้องไปโอซาก้าตอนเจ็ดโมง และตั้งแต่เดือนเมษายนโรงพยาบาลจะรับยูอิกลับไป ทั้งสองคนจะเดินต่อไปด้วยกัน และฮานะพูดว่า อ้า อู ซึ่งเบนแปลว่า ไปดีนะ.
ระดับสูง ระดับ 3 - ตอนที่ 3
บทเรียน 21 ถึง 30ประชุมเช้าของวันที่ 1 มีนาคม: เบนกล่าวสุนทรพจน์สั้น ๆ ตอนไปทำงานอีกครั้ง คุณนิชิมูระถามถึงลูกสาวของเขาและเขาตอบว่าเป็นเพราะทุกคนช่วยกัน คุณคุโดรายงานว่าทัวร์เดือนกุมภาพันธ์จบลงโดยไม่มีเหตุการณ์ใด ๆ ขาดร่มไปหนึ่งคัน และคุณโอกาดะบอกว่าท่านประธานเรียกเบนอยู่.
เคาน์เตอร์งานดูแลเด็กของสำนักงานเขตพร้อมใบคะแนน: พ่อแม่ทั้งคู่ทำงาน เลยได้ร้อยคะแนน กะกลางคืนบวกห้า และกรณีปู่ย่าตายายอยู่ในระยะสามสิบนาที ลบห้า; เบนไม่อยากเชื่อว่ามีครอบครัวกลับทำให้เสียคะแนน.
ชั้นเก้าพร้อมตัวเลขฤดูใบไม้ผลิในกระดาษแผ่นเดียว: เมื่อเทียบกับปีก่อน แขกเป็นสองเท่า Hanaya เต็มทุกสุดสัปดาห์เพราะอาหารเช้า ข้อร้องเรียนแปดเรื่องเกี่ยวกับห้องอาบน้ำ และแผนของท่านประธานสำหรับสำนักงานที่อาซากุสะ.
ห้องเดิมที่ชั้นเก้า แล้วก็โถงบันได: ท่านประธานแต่งตั้งเบนเป็นหัวหน้าสำนักงานอาซากุสะตั้งแต่เดือนพฤษภาคม เบนบอกว่าเป็นเกียรติแต่เขายังตอบรับทันทีไม่ได้และขอปรึกษาครอบครัวก่อน และคุณนิชิมูระบอกว่า ทุกคนรู้กันหมดแล้ว.
โต๊ะในครัวตอนดึก ฮานะหลับอยู่: ยุยอยากพูดคำว่าโตเกียวออกมา บอกว่าอยากไปและก็ไม่อยากไป แล้วทั้งคู่ก็ไล่เหตุผลของแต่ละฝ่ายไปเรื่อยๆ จนเธอบอกว่าต้องตัดสินใจภายในสิ้นเดือน และให้เบนเป็นคนบอกพ่อแม่ของเธอเอง.
ครัวบ้านยามาโมโตะ แม่ของยุยปอกอะไรอยู่โดยหันหลังให้: เบนบอกว่าบริษัทอยากให้เขาไปโตเกียวตั้งแต่เดือนพฤษภาคม เธอบอกว่าถ้าพวกเธอสองคนตัดสินใจกันแล้วก็โอเค ว่าโตเกียวห่างแค่สองชั่วโมง ว่าเธอไม่ได้เหงาหรืออะไรหรอก แล้วก็ให้เอาหม้อหุงข้าวไป ยุยถอดรหัสว่า: นั่นแปลว่าโอเค.
แม่น้ำตอนตีห้าในเดือนมีนาคม คันเบ็ดสองคัน: พ่อของยุยบอกให้ตกปลาก่อน รู้เรื่องโตเกียวอยู่แล้วจากแม่ของเธอตอนตีสอง บอกว่าการตกปลาไม่ต้องใช้คำพูด เรื่องนี้ก็เหมือนกัน ว่าขอแค่มีแม่น้ำก็พอ แล้วก็ยื่นคันเบ็ดให้เบน; เบนตอบด้วย “ปีหน้า ที่โตรอนโต”.
วิดีโอคอลไปที่เคาน์เตอร์หน้าของ Hanaya สามคนอยู่ในจอเดียว: เบนบอกว่าตัดสินใจกันแล้ว จะไปอาซากุสะตั้งแต่เดือนพฤษภาคม คุณซาโตะบอกว่าเธอพูดว่าให้กลับมาเมื่อไหร่ก็ได้ ไม่เคยบอกให้ไปสองปี เคนตะรู้แล้วและจะถามคุณอิชิอิเกี่ยวกับบ้านว่างที่ไม่มีบันได และคุณซาโตะบอกว่าในเทศกาลเดือนพฤษภาคม เบนเป็นคนแบก.
ชั้นเก้าตอนเก้าโมง แผนกตอนสิบโมง: เบนรับตำแหน่งอย่างเป็นทางการด้วย “ขอน้อมรับไว้” คุณโอคาดะอ่านประกาศโยกย้ายบุคลากรด้วยสำนวนภาษาเขียน “มีผล ณ วันที่ 1 พฤษภาคม” คุณคุโดะได้ยินชื่อของตัวเอง คุณนิชิมุระหลุดพูดสำเนียงโอซาก้า แล้วงานเลี้ยงอำลาก็จบลงด้วยดูเอตครั้งสุดท้าย.
เคาน์เตอร์สำนักงานเขตที่เวทีนี้เริ่มขึ้น แล้วก็สถานีเกียวโตกับกระเป๋าใบใหญ่: เบนยื่นใบแจ้งย้ายออกสำหรับสามคนไปยังเขตไทโตะ เจ้าหน้าที่บอกให้ยื่นใบรับรองภายในสิบสี่วัน แม่ของยุยแพ็กหม้อหุงข้าวกับปลาที่พ่อของเธอไม่พูดถึง ยุยบอกว่าจะกลับมาอีกทีเดือนมิถุนายน และเบนพูดว่าขอบคุณสำหรับทุกอย่าง.