ญี่ปุ่น
เดือนแรกๆ ของเบนกับยูอิในฐานะสามีภรรยา: พยานที่ Hanaya ปีใหม่ที่เกียวโต เรียวกังของเคนตะ และข้อเสนองานจากโอซาก้า เรียนภาษาญี่ปุ่นสุภาพที่ใช้ในการทำงาน
คำแนะนำเสียง: อังกฤษ
บทเรียน 2 บทเรียนแรกฟรี การสมัครสมาชิกจะปลดล็อกส่วนที่เหลือ ทั้งที่นี่และในแอป
ระดับกลาง ระดับ 3 - ตอนที่ 1
บทเรียน 1 ถึง 10เบ็นกับยุยกลับมาจากโอกินาวะและนำของฝากไปที่ Hanaya ที่ซึ่งเคนตะเอาไปรษณียบัตรของพวกเขาไปติดไว้ จากนั้นเบ็นขอให้คนสองคนเป็นพยานในเอกสารการแต่งงาน คนหนึ่งแบบพูดตรง ๆ และอีกคนแบบสุภาพ พูดว่า ฉันทำให้เธอแล้ว เธอจะทำให้พวกเราได้ไหม และขอบคุณที่เซ็นชื่อ ทั้งแบบพูดตรง ๆ และแบบสุภาพในภาษาญี่ปุ่น.
เบ็นกับยุยนําคำร้องจดทะเบียนสมรสไปที่สำนักงานเขต พูดว่าควรไปช่องไหน ฉันควรเขียนตรงไหน ฉันยินดีที่จะใช้นามสกุลยามาโมโตะ เพราะงั้นตอนนี้เราก็เป็นสามีภรรยากันอย่างเป็นทางการแล้ว และตอนนี้เราก็มีวันครบรอบสองวัน พูดสุภาพกับเจ้าหน้าที่ และพูดแบบกันเองกับกันและกัน.
จานชามกองพะเนินอีกแล้ว ยูก็เลยอยากทำตารางงานบ้านติดไว้บนตู้เย็น พูดว่าอยากให้คุณ..., ช่วย...ได้ไหม, และอยากให้คุณอย่าทำ..., ด้วยคำกริยาและคำว่าอยาก และคำขอแบบรูปธรรมดาด้วยกริยา “รับ/ได้รับ”, ระหว่างสามีภรรยา.
ในงานเลี้ยงส่งท้ายปีของซากุระอิงลิช คุณคิมูระขอให้เบ็นนำชนแก้ว ไมค์ถูกบังคับให้ร้องเพลง และเบ็นถูกบังคับให้ดื่มและฟังสุนทรพจน์ พูดว่า ฉันถูกบังคับให้ดื่ม ฉันถูกบังคับให้ร้องเพลง และขอให้ฉันนำชนแก้ว โดยใช้รูปถูกกระทำ-ถูกสั่งแบบสั้น.
พัสดุมาจากพ่อแม่ของเบนที่โตรอนโต ข้างในมีเสื้อโค้ตกันหนาว และเบนกับยูอิมีของขวัญให้กันและกัน บอกว่าแม่ของฉันส่งมาให้เรา ฉันสั่งทำมา ยูอิให้ตราประทับชื่อฉัน และฉันให้ผ้าพันคอแก่ยูอิ แล้วถามว่าคุณได้อะไรและคุณให้อะไร.
เป็นวันปีใหม่ที่บ้านพ่อแม่ของยูอิในเกียวโต และเบนเป็นคนในครอบครัวแล้ว ให้พูดว่าตอนนี้เป็นครอบครัวกันแล้ว ไม่ต้องเกรงใจ ฉันใช้เวลาทำมันสามวัน คุณยังอายุสิบเก้าอยู่ เพราะงั้นไม่ และปีนี้ฉันจะให้เงินปีใหม่กับคุณด้วย โดยลงท้ายแบบที่ให้เหตุผล.
ป้าของยูอิจากโอซาก้าถามเบนทุกอย่าง ว่าทำไมเขาถึงอยู่ญี่ปุ่น เงินเดือนเท่าไหร่ และเมื่อไหร่เด็กจะมา เบนอธิบายด้วยรูปลงท้ายที่ให้เหตุผล เลี่ยงคำถามที่ไม่อยากตอบ และยูอิเปลี่ยนเรื่อง พูดว่า “ผมเจอยูอิไงล่ะ..
เคนตะจะรับช่วงต่อ Hanaya เร็วๆ นี้และนอนไม่หลับ ถ้าแขกไม่มาล่ะ ถ้าเขาทำอะไรพังล่ะ เพื่อนๆ กับคุณย่าของเขาตอบ ฝึกพูดว่า ถ้าหากว่า โดยใช้รูป if และคำถามว่า จะทำยังไงดี และ ก็ทำแบบนี้เลย โดยใช้รูป ba.
คุณคิมูระปิดประตูห้องทำงานของเขา และเบนมั่นใจว่าเขากำลังมีปัญหา แต่เปล่าเลย Sakura English ได้เซ็นสัญญาฉบับแรกกับบริษัทหนึ่ง และผู้จัดการขอพบเบน คุณคิมูระยกคำกริยาแบบยกย่องสำหรับ “พูด” และ “มา” ให้กับลูกค้า พูดว่าเขาพูดแล้ว เขามาแล้ว คุณจะมาด้วยไหม และถ้าฉันใช้ภาษาสุภาพผิดล่ะ.
เบ็นขออายะ ซึ่งเป็นแฟนของไมค์และเป็นครูสอนภาษาญี่ปุ่น สอนภาษาญี่ปุ่นสุภาพแบบที่ใช้ในธุรกิจ กฎคือยกย่องอีกฝ่าย และถ่อมตัวเองกับคนของตัวเอง พูดว่า ฉันชื่อเบ็น จากซากุระอิงลิช ฉันสอนภาษาอังกฤษ ฉันจะแวะไปวันที่หนึ่ง และฉันจะไปตอนสองโมง โดยใช้กริยาถ่อมตน.
ระดับกลาง ระดับ 3 - ตอนที่ 2
บทเรียน 11 ถึง 20เบนไปคนเดียวที่สำนักงานโตเกียวของ Tsubame Travel เพื่อการนัดหมายครั้งแรก ที่เคาน์เตอร์ต้อนรับเขาบอกว่าเขาเป็นใครและมาพบใคร และพนักงานต้อนรับเรียกเขา ซึ่งเป็นแขกของบริษัท ด้วยคำยกย่อง แต่เรียกผู้จัดการของตัวเองแค่ว่า ฟูจิตะ พูดว่า ฉันมีนัดหมาย เรารอคุณอยู่แล้ว กรุณารอสักครู่ ฟูจิตะจะมาพบคุณทันที และฉันมาจากโตรอนโต.
คุณฟูจิตะ ผู้จัดการสำนักงานโตเกียวของ Tsubame Travel พบเบนในห้องประชุม พวกเขาแลกนามบัตรด้วยสองมือพร้อมโค้งคำนับ เบนได้ที่นั่งไกลจากประตูที่สุด และคุณฟูจิตะเริ่มวางแผนคลาส พูดว่า ผมเอาครับ/ค่ะ ผมคือฟูจิตะแห่ง Tsubame Travel พนักงานของเราสิบสองคนจะเข้าร่วม วันอังคารกับวันพฤหัสฯ สะดวกไหม และขอดูตารางได้ไหม.
แปดโมงเช้า และเป็นชั้นเรียนภาษาอังกฤษครั้งแรกของเบ็นที่ Tsubame Travel พนักงานง่วงๆ สิบสองคนนั่งล้อมโต๊ะก่อนเริ่มงาน ตอนนี้พวกเขาเป็นลูกค้าแล้ว เบ็นจึงขอให้พวกเขาเข้ามา นั่งลง เขียนชื่อ และเปิดดูหน้า 3 เป็นภาษาญี่ปุ่นแบบสุภาพ คุณอุเอดะตอบทุกอย่าง ส่วนคุณคาโตะไม่พูดอะไรเลยจนถึงตอนท้าย พูดว่าเชิญเข้ามาค่ะ/ครับ เชิญนั่งค่ะ/ครับ กรุณาเขียนชื่อ กรุณาดูหน้า 3 และ “แล้วคนอื่นๆ ล่ะ”.
เที่ยงวันจันทร์ที่ซากุระอิงลิช คุณคิมูระไม่อยู่ และโทรศัพท์ดัง เป็นสึบาเมะทราเวล โทรหา คุณคิมูระ และเบ็นต้องพูดถึงหัวหน้าของตัวเองแบบเดียวกับที่พนักงานต้อนรับพูดถึงหัวหน้าของเธอ คือเรียกแค่ชื่อ และใช้ถ้อยคำแบบถ่อมตน พูดทักทาย ซากุระอิงลิช ขอบคุณที่ติดต่อมาเสมอ คิมูระไม่อยู่ตอนนี้ รับฝากข้อความได้ไหม แล้วฉันจะฝากให้คิมูระ.
คุณฟูจิตะพาเบ็นกับคุณคิมูระไปที่ร้านโอโคโนมิยากิที่นิฮงบาชิ ทำอาหารให้พวกเขาด้วยตัวเองแบบโอซาก้า และคอยบอกให้พวกเขากินอยู่เรื่อยๆ เขายกย่องแขกด้วยกริยาสุภาพ และพอเบ็นลองใช้กับตัวเอง ทั้งโต๊ะก็หัวเราะ ถามว่าจะต้องดื่มอะไร บอกว่ากรุณากินตอนยังร้อนอยู่ และเรียนรู้ว่ากับตัวเองต้องพูดว่า itadakimasu.
เช้าวันพุธที่ซากุระอิงลิช เบนรีบตอบอีเมลแบบกันเองเหมือนส่งให้เพื่อน แล้วค่อยมารู้ว่าเขาส่งไปให้ทุกคนที่สึบาเมะทราเวล รวมถึงประธานด้วย คุณฟูจิตะหัวเราะ คุณคิมูระไม่หัวเราะ พูดว่าคุณตอบกลับถึงทุกคนแล้ว ฉันขอโทษจริงๆ เป็นความสะเพร่าของฉัน ช่วยขอโทษคุณฟูจิตะด้วย และคุณฟูจิตะกำลังหัวเราะอยู่.
วันนี้คือวันไวท์เดย์ วันที่ผู้ชายในญี่ปุ่นตอบแทนของกลับคืนสำหรับช็อกโกแลตที่ได้ในวันวาเลนไทน์ เบนมีของขวัญให้ยุย และให้กับทั้งชั้นเรียนที่บริษัทสึบาเมะทราเวล และเคนตะบอกกติกาให้เขาว่า ต้องตอบแทนสามเท่า พูดว่ายังไม่ลืม เพื่อเป็นการตอบแทนช็อกโกแลตทำเองของคุณ เดือนที่แล้วฉันได้รับช็อกโกแลตจากพวกคุณทุกคน นี่เป็นเพียงของเล็กๆ น้อยๆ และฉันได้ให้ขนมกับพนักงานของคุณด้วย.
วันเสาร์ที่ Hanaya คุณนายซาโตะจ้างหญิงสาวคนหนึ่งมาทำงานหน้าฟรอนต์โดยไม่ถามเค็นตะ นัตสึกิอายุยี่สิบหก มาจากฮอกไกโด และภาษาสุภาพของเธอสมบูรณ์แบบ เรียนรู้รูปลงท้ายแบบให้เกียรติที่หน้าตาเหมือนรูปถูกกระทำ จะไปเซ็นโซจิหรือคะ/ครับ จะกลับกี่โมงคะ/ครับ และรูปถ่อมตน ขออนุญาตพาไปที่ห้องพัก นัตสึกิยังบอกเค็นตะด้วยว่าคำไหนใช้เรียกตัวเอง และคำไหนใช้เรียกแขก.
นี่คือเย็นคืนสุดท้ายที่คุณซาโตะเป็นเจ้าของ Hanaya หลังจากรับช่วงต่อจากพ่อของเธอเมื่อห้าสิบปีก่อน ลูกค้าประจำเอาดอกไม้มามอบ คู่สามีภรรยาที่มาทุกฤดูใบไม้ผลิมาสามสิบปีถามว่าเรียวกังเริ่มต้นอย่างไร และหลังอาหารเย็น เคนตะพูดต่อหน้าทุกคนแบบเป็นทางการ แล้วพูดแบบธรรมดากับคุณย่า เรียนรูปถูกกระทำของสิ่งที่ถูกสร้าง เรียนว่าเรียวกังนี้สร้างเมื่อไร เจ็ดสิบปีก่อนโดยพ่อของฉัน การอธิบายสุนทรพจน์แบบเป็นทางการ และตั้งแต่พรุ่งนี้ฉันจะรับช่วงต่อ.
เช้าวันแรกของเคนตะในฐานะเจ้าของ Hanaya เขาไม่ได้นอน และตอนสิบโมงมีคู่สามีภรรยาสูงอายุจากโอซาก้ามาถึงก่อนเวลา 5 ชั่วโมง ในทริปครบรอบแต่งงาน 40 ปี เคนตะใช้ภาษาสุภาพของเรียวกัง แต่ถามคำถามสลับด้าน แล้วนัตสึกิก็ช่วยเขาไว้ เบนบอกเขาว่าถ้าฝึก เขาจะทำได้เอง พูดว่าได้จองไว้ไหม เราจะดูแลกระเป๋าให้ ทำตัวตามสบายเลย ผม/ฉันพูดภาษาสุภาพไม่ได้นะ และถ้าคุณฝึก คุณจะทำได้.
ระดับกลาง ระดับ 3 - ตอนที่ 3
บทเรียน 21 ถึง 30เช้าตรู่ของวันหนึ่งในฤดูร้อน เบนรักษาสัญญาและไปตกปลากับพ่อของยุย ที่แม่น้ำในเนินเขาทางเหนือของเกียวโต มีคันเบ็ดสองคัน กระติกชา และความเงียบยาวๆ บอกว่าคุณรักษาสัญญาไว้ แล้วถ้าฉันไปแคนาดา ก็คงจะดีถ้าเราทุกคนไปด้วยกันได้ และค่อยๆ พูดนะ กับรูป if และความปรารถนาที่มากับมัน.
ประธานบริษัท Tsubame Travel เดินทางจากโอซาก้ามาเพื่อพบบ็น เขาแนะนำตัวด้วยคำถ่อมตนที่ใช้เมื่อได้พบใครสักคน เธอบอกเขาว่าเธออ่านอีเมลของเขาแล้ว และกระเป๋าที่หายจากรถไฟสนามบินก็แสดงให้เห็นว่าบ็นทำอะไรได้ในสองภาษา พูดว่าเป็นเกียรติที่ได้พบคุณ พอออกทางออกฝั่งตะวันออกแล้วจะอยู่ทางซ้าย และถ้าเขาแสดงพาสปอร์ต ก็จะได้คืน.
ในเย็นฝนตก เบนอายุสามสิบสอง และอายุของเขาควรเป็นความลับ มีกล่องยาวมาจากเกียวโต เป็นคันเบ็ดที่ไม่มีการ์ด แล้วเคนตะ นัตสึกิ และโซตะก็มาถึงทั้งตัวเปียกพร้อมเค้กและเทียนสามสิบสองเล่ม พูดว่าคุณอยากได้คันเบ็ดของตัวเอง พ่อส่งมาให้เรา มันเป็นความลับ และเคนตะอยากรู้มานานแล้ว โดยใช้รูปลงท้ายสำหรับ “สิ่งที่คนอื่นต้องการ”.
วันอาทิตย์หนึ่งในเดือนกรกฎาคม เบนนั่ง N2 และไมค์นั่ง N5 และอายะมาพร้อมอาหารเช้าและความคิดเห็นมากมาย ไมค์ถูกบังคับให้เรียนทุกคืนและถูกปลุกตอนตีห้า พูดว่า ฉันมาโดยไม่ได้กินอาหารเช้า, กินแล้วค่อย..., ฉันถูกบังคับให้เรียน, และพอฉันผ่านแล้ว..., โดยใช้รูป “ถูกบังคับให้” แบบยาวและคำเล็ก ๆ ที่แปลว่า “พอ/เมื่อ”.
เป็นวันเสาร์สุดท้ายของเดือนกรกฎาคม และดอกไม้ไฟเหนือแม่น้ำสุมิดะกลับมาแล้ว ปีที่แล้วเคนตะเป็นคนจองที่ ปีนี้เป็นหน้าที่ของโซตะ และมิโอะรักษาสัญญา ไมค์ใส่ยูกาตะโดยอายะ นัตสึกิพูดได้แต่ภาษาสุภาพ และไดจิถามว่าทุกคนคิดอะไรอยู่ บอกว่า "กลับมาอีกแล้วสินะ" "เห็นไหม บอกแล้ว" และ "ไม่ใช่อย่างนั้น" ด้วยภาษากันเองของเพื่อน.
เย็นวันศุกร์ โทรศัพท์ของเบนดังขึ้นตอนที่เขากำลังทำอาหาร เป็นคุณฟูจิตะ พูดด้วยน้ำเสียงสุภาพที่สุด มีเรื่องจะคุยและขอให้เบนไปโอซาก้า เมื่อวางสายแล้ว ยูอิก็เดาไปเอง พูดว่า จริงๆ แล้วมีเรื่องอยากคุยด้วย มาที่สำนักงานใหญ่ได้ไหม แล้วไม่ใช่เรื่องงานใช่ไหม พร้อมด้วยการเปิดฉากประกาศที่ชวนอึดอัด.
เบนนั่งรถไฟชินคันเซ็นไปโอซาก้า และประธานบริษัทสึบาเมะทราเวลยื่นข้อเสนอให้เขาบนชั้นเก้า ทีมใหม่สำหรับลูกค้าต่างประเทศ และเธออยากให้เขาเป็นหัวหน้าทีม เบนขอเวลา และขอยูอิด้วย พูดว่า จริงๆ แล้วผมมีเรื่องอยากขอความช่วยเหลือ ผมอยากขอให้คุณเป็นหัวหน้าทีมนั้น ขอให้ผมคิดดูก่อนได้ไหม และผมอยากตัดสินใจกับภรรยาผม.
เช้าวันอาทิตย์ ผลสอบ N2 ออก และเบนสอบผ่าน จากนั้นเขากับยูอินั่งลงพร้อมกระดาษจากโอซาก้า และพอถึงสิ้นวันพวกเขาก็ตัดสินใจได้ พูดว่า “ยิ่งคิดยิ่งไม่รู้”, “ฉันอยากลองดู”, “ถ้าเป็นเกียวโต เราก็อยู่ใกล้แม่”, และ “ตัดสินใจแล้ว เราจะย้ายไปเกียวโต” โดยใช้ if แบบการตัดสินใจ.
เบนต้องบอกก่อนกับผู้ชายที่จ้างเขาเมื่อสามปีก่อน ตอนห้าโมงในห้องครูใหญ่ เขาเล่าเรื่องโอซาก้าให้คุณคิมูระฟัง และคุณคิมูระที่รู้มาตั้งแต่เดือนมิถุนายนก็อวยพรให้เขา จากนั้นไมค์ถูกขอให้มารับช่วงต่อ พูดว่าพูดยากนะ ฉันอยากออกตอนปลายกันยายน ฉันรู้อยู่แล้ว และฉันอยากทำมากจริง ๆ โดยใช้รูปถ่อมตนของการขออนุญาต.
เป็นค่ำคืนวันเกิดอายุครบยี่สิบของโซตะ ที่โต๊ะยาวของ Hanaya และเบนมีสัญญาที่ต้องรักษา โซตะได้ดื่มเบียร์แก้วแรกและมันขม จากนั้นเบนมีข่าวจะบอกทุกคน ยูอิก็มีข่าวของเธอ และคุณนายซาโตะพูดปิดท้าย พูดชนแก้ว พี่ชาย คนส่วนใหญ่ตอนแรกก็เป็นแบบนั้น เราจะย้ายไปเกียวโต กลับมาเมื่อไหร่ก็ได้ และฉันชื่อเบน ตั้งแต่วันนี้ฝากตัวด้วย.