Swedish
ระดับสุดท้าย: เอริกได้รับใบอนุญาตพำนักถาวรแล้ว คาเฟ่ก็กิจการรุ่งเรือง และเขาได้ช่วยเหลือนักเดินทางที่หลงทางที่สนามบินอาร์ลันดา ซึ่งสะท้อนการเดินทางมาถึงในบทเรียนแรกของเขาเอง ครอบครัวเฉลิมฉลองด้วยงานปาร์ตี้กับเพื่อนบ้านและสุนทรพจน์เรียบง่ายจากเอริก เรียนรู้การกล่าวสุนทรพจน์สั้น ๆ การจัดการขั้นตอนทางราชการ และการต้อนรับผู้มาใหม่
คำแนะนำเสียง: อังกฤษ
บทเรียน 2 บทเรียนแรกฟรี การสมัครสมาชิกจะปลดล็อกส่วนที่เหลือ ทั้งที่นี่และในแอป
ความคล่องแคล่ว ระดับ 3 - ตอนที่ 1
บทเรียน 1 ถึง 10มีจดหมายจากสำนักงานการย้ายถิ่นฐานส่งมาถึงเอริก และครอบครัวก็ได้ทราบว่าเขาได้รับอนุมัติใบอนุญาตพำนักถาวรแล้ว.
เอริกโทรศัพท์ไปที่สำนักงานเพื่อจองเวลาไปรับบัตรถิ่นที่อยู่ โดยใช้ประโยคขอร้องอย่างสุภาพในความหมาย "ได้ไหม" และ "จะ...ไหม".
เอริกไปรับบัตรถิ่นที่อยู่ที่สำนักงาน: เขาเรียนรู้วิธีพูดว่าสิ่งใดที่คุณต้องทำ สิ่งใดที่คุณจำเป็นต้องทำ และสิ่งใดที่คุณไม่จำเป็นต้องทำ.
Erik ไปที่สำนักงานสรรพากรเพื่อลงทะเบียนที่อยู่ใหม่ และเรียนรู้การสร้างอนุประโยคด้วยคำว่า เพราะว่า, ว่า, ก่อนที่ และ เมื่อ.
ที่ธนาคาร Erik ขอไอดีดิจิทัล และพนักงานอธิบายขั้นตอนให้เขาทีละขั้น โดยแต่ละขั้นขึ้นต้นด้วย "ถ้า".
เอริกลงทะเบียนที่ศูนย์สุขภาพ: เขาบอกชื่อแบบฟอร์มที่ได้รับทางไปรษณีย์ แอนนาบอกว่าเธอเป็นคนที่รู้ประวัติของเขา และพนักงานส่งเขาไปพบแพทย์ที่ทำงานวันพฤหัสบดี.
เอริกโทรศัพท์ไปที่บริษัทสาธารณูปโภคเพื่อเปิดบัญชี และแจ้งวันเริ่มต้น วันเกิด และวันออกบิลโดยใช้เลขลำดับที่.
ในเช้าที่วุ่นที่สุดของเดือน ครอบครัวนี้เปรียบเทียบผู้คน แถว กาแฟ และขนมปังบัน โดยใช้รูป "มากกว่า" และ "มากที่สุด".
คารินและเอริกฝึกงานให้โซเฟียซึ่งเป็นผู้ช่วยวันเสาร์คนใหม่ที่ร้านกาแฟ โดยใช้รูปบอกแผนการและรูปบอกอนาคตเพื่อพูดถึงแผนและสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไป.
ครอบครัวมองย้อนกลับไปถึงปีที่ดีที่สุดของคาเฟ่และยกแก้วดื่มอวยพร โดยใช้รูปอดีตสมบูรณ์ (past perfect) เพื่อบอกว่าอะไรเกิดขึ้นไปแล้ว และอะไรที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน.
ความคล่องแคล่ว ระดับ 3 - ตอนที่ 2
บทเรียน 11 ถึง 20เอริกลงจากเครื่องที่อาร์ลันดาหลังจากไปทำงานต่างถิ่น และบอกเจ้าหน้าที่ตรวจหนังสือเดินทางว่าเขาเพิ่งทำอะไร ทำอะไรไปแล้ว และยังไม่ได้ทำอะไร.
เอริกเห็นนักเดินทางที่หลงทางกำลังจ้องดูแผนที่ จึงเสนอความช่วยเหลือในสามแบบ ได้แก่ ผมช่วยได้ไหม ให้ผม...ไหม และอยากให้ผม...ไหม.
ที่สนามบินอาร์ลันดา มายาเล่าให้เอริกฟังว่าเกิดอะไรผิดพลาดขึ้นกับเธอ: ไม่มีใครมารับเธอ เธอไม่มีข้อความ ไม่มีเงิน และไม่มีบัตร.
ที่เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ในสนามบินอาร์ลันดา เอริกและมายาถามคำถามทางอ้อมเกี่ยวกับรถไฟ รถบัส การชำระเงิน และชานชาลา.
ที่ตู้จำหน่ายตั๋วในสนามบินอาร์ลันดา เอริกช่วยมายาเลือกตั๋ว บัตร และชานชาลา โดยใช้คำถาม "อันไหน" และ "แบบไหน" ในรูปที่ถูกต้อง.
เอริกพามายาจากสนามบินเข้าเมือง และเล่าลำดับการเดินทางด้วยคำว่า ก่อนอื่น จากนั้น ก่อน หลังจาก และเมื่อ.
เอริกโทรหาโฮสเทลแทนมายา ซึ่งปรากฏว่าการจองของเธอผิดพลาด และพนักงานก็หาเตียงที่อื่นให้เธอ โดยใช้คำที่บอกเหตุผล จุดประสงค์ และความขัดแย้ง.
แอนนา คาริน และเอริกต้อนรับมายาสู่คาเฟ่ และใช้สรรพนามบุคคลทั่วไปอธิบายว่าที่นั่นทำสิ่งต่าง ๆ อย่างไร ทั้งการสั่ง การจ่ายเงิน การให้ทิป การถอดรองเท้า และการขอบคุณสำหรับอาหาร.
ระหว่างนั่งฟีกาที่คาเฟ่ เอริกเล่าให้มายาฟังว่าในช่วงวันแรก ๆ เขาเคยหลงทางและขี้อายอย่างไร และอันนาก็เล่าความทรงจำของเธอเกี่ยวกับเขาเพิ่มเติม.
มายาถามว่าควรไปดูอะไรในสตอกโฮล์ม แล้วครอบครัวก็ให้คำแนะนำอย่างเป็นมิตรด้วยคำที่แปลว่า "ควร" และ "สมควร" จากนั้นจึงกล่าวลา.
ความคล่องแคล่ว ระดับ 3 - ตอนที่ 3
บทเรียน 21 ถึง 30ครอบครัวนั่งลงวางแผนงานปาร์ตี้ของละแวกบ้าน และผลัดกันเสนอความคิดเรื่องสถานที่ วัน ดนตรี อาหาร และบัตรเชิญ.
แอนนา เอริก และโยฮันเขียนบัตรเชิญสำหรับงานเลี้ยงของชุมชน และกำหนดวัน เวลา ระยะเวลา เดือน และวิธีแจกจ่าย.
Karin และ Erik ซื้อของที่ตลาดสำหรับงานเลี้ยงของละแวกบ้าน และพูดคุยเรื่องปริมาณ: ไม่กี่ เพียงพอ มากเกินไป และอีกนิดหน่อย.
โยฮันขอให้เพื่อนบ้านให้ยืมโต๊ะสำหรับงานปาร์ตี้ และเพื่อนบ้านก็ให้ยืม ให้ และสัญญาโดยใช้กรรมสองตัว: บุคคลมาก่อน แล้วจึงตามด้วยสิ่งของ.
ในห้องครัวกับคุณยาย Ingrid และ Anna นั้น Erik ได้ฟังและใช้ประโยคคำสั่งเชิงปฏิเสธและคำเตือน: อย่าลืม อย่าปล่อยให้ อย่าหยุด.
ในช่วงเริ่มงานเลี้ยงของละแวกบ้าน คารินต้อนรับแขก และทุกคนก็บอกว่าอะไรเป็นของตัวเขาเอง ของตัวเธอเอง หรือของตัวพวกเขาเอง.
ในงานปาร์ตี้ของชุมชน Erik คุยเล่นกับเพื่อนบ้านเรื่องที่ว่าเขาอาศัยและทำงานอยู่ที่นี่มานานเท่าไร โดยใช้คำว่า "เป็นเวลา" "ตั้งแต่" และ "ที่แล้ว" กับเวลา.
เอริกซ้อมกล่าวสุนทรพจน์ขอบคุณกับแอนนา: เขาบอกว่าตัวเองอยากทำอะไร และขอบคุณผู้คนที่ได้มาร่วมงาน ต้อนรับเขา สอนเขา และช่วยเหลือ.
ในงานเลี้ยงของละแวกบ้าน เอริกขอให้ทุกคนเงียบและกล่าวสุนทรพจน์สั้น ๆ เพื่อขอบคุณครอบครัวและเพื่อนบ้านในถนน แล้วปิดท้ายด้วยการชนแก้ว.
แขกกลับกันหมดแล้วและลานบ้านก็เงียบสงบ เอริกกับครอบครัวเล่าว่าค่ำคืนนี้เป็นอย่างไรและพวกเขารู้สึกอย่างไร แล้วเอริกก็บอกว่าสตอกโฮล์มได้กลายเป็นบ้านแล้ว.