Swedish
เอริกอ่านเรื่องเล่าท้องถิ่นในงานกลางคืนของห้องสมุด เรียนรู้สุภาษิตจากคุณยายอิงกริด และช่วยแอนนาถ่ายทำสารคดีสั้นเกี่ยวกับประวัติของคาเฟ่ เขาได้เรียนรู้กลวิธีการเล่าเรื่อง สำนวน และมุกปิดท้าย เรียนรู้การเล่าเรื่อง การใช้สุภาษิต และการอ่านต่อหน้าสาธารณชนสั้น ๆ
คำแนะนำเสียง: อังกฤษ
บทเรียน 2 บทเรียนแรกฟรี การสมัครสมาชิกจะปลดล็อกส่วนที่เหลือ ทั้งที่นี่และในแอป
ความคล่องแคล่ว ระดับ 2 - ตอนที่ 1
บทเรียน 1 ถึง 10แอนนานำข่าวมาจากห้องสมุด และเอริกเปลี่ยนจากความลังเลสงสัยมาเป็นการตอบตกลง ขณะที่แอนนาเล่าตามลำดับว่าเกิดอะไรขึ้นตอนที่เธอโทรไป.
เอริกพบบรรณารักษ์ที่เคาน์เตอร์ห้องสมุดและคุยกันเรื่องนิทานท้องถิ่นที่เธอหามาได้ โดยใช้กาลสมบูรณ์ (perfect) สำหรับสิ่งที่เกิดขึ้นมาแล้ว และใช้อดีตกาลธรรมดาสำหรับตัวเรื่องเล่าเอง.
เอริกอ่านตอนเปิดเรื่องของนิทานเรือข้ามฟากเก่าแก่ออกเสียง และเรียนรู้ไปกับโซเฟียว่าจะขึ้นต้นประโยคด้วยเวลาหรือสถานที่ แล้ววางกริยาไว้ถัดไปทันทีได้อย่างไร.
โซเฟียโค้ชเอริกเรื่องการเว้นจังหวะและคำบอกลำดับเหตุการณ์ เพื่อให้การอ่านของเขาช้าลงและมีชีวิตชีวามากขึ้น ส่วนแอนนาก็เสริมเคล็ดลับของเธอเอง.
โยฮันเล่าให้ครอบครัวฟังว่าขนมปังเช้านี้ไม่มาส่งเลยได้อย่างไร และเอริกได้เรียนรู้การใช้กาลอดีตสมบูรณ์ (past perfect) เพื่อพูดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นไปแล้วก่อนช่วงเวลาในเรื่องเล่า.
เอริกบรรยายถึงกัปตันเรือข้ามฟากชราในนิทานร่วมกับแอนนา โดยใช้อนุประโยคขยายนามสำหรับ “ชายที่...” และ “เรือที่...” แล้วทั้งสองก็เลือกคำบรรยายที่มีชีวิตชีวากว่า.
แอนนาและเอริกอ่านฉากบนเรือข้ามฟากออกเสียงในบทกัปตันและผู้โดยสาร โดยเติมกริยาแสดงการพูดไว้หลังคำพูด ขณะที่คารินฟังและขอให้กระซิบให้เบาลง.
หลังปิดร้าน โยฮันแสดงให้เอริกเห็นว่าการเล่าเหตุการณ์ในอดีตด้วยปัจจุบันกาลช่วยสร้างความตื่นเต้นได้อย่างไร โซเฟียเตือนไม่ให้ใช้มากเกินไป และเอริกลองเล่าฉากสั้น ๆ.
หลังร้านปิด เอริกซ้อมเล่าเรื่องยาวในคาเฟ่ และได้เรียนรู้ว่าคำเล็กๆ ต้องวางไว้ตรงไหนในประโยคที่มี "เพราะ" "แม้ว่า" และ "เมื่อ".
ในคืนเล่าเรื่องที่ห้องสมุด บรรณารักษ์กล่าวต้อนรับทุกคนในห้อง เอริกขอบคุณผู้ฟังอย่างสุภาพ อ่านเรื่องเล่าเกี่ยวกับเรือข้ามฟากของเขา ตอบคำถาม และได้ฟังความรู้สึกของผู้ฟังที่นั่งอยู่.
ความคล่องแคล่ว ระดับ 2 - ตอนที่ 2
บทเรียน 11 ถึง 20คุณยายอิงกริดนำเค้กมาในวันอาทิตย์ และสอนสุภาษิตบทแรกเกี่ยวกับความอดทนให้เอริก ซึ่งกล่าวถึงความจริงทั่วไปด้วยกาลปัจจุบันธรรมดา.
โยฮันรีบวิ่งเข้ามาในคาเฟ่พร้อมรายการส่งของ และคุณยายอิงกริดก็ทำให้เขาใจเย็นลงด้วยสำนวนเกี่ยวกับความรีบร้อนและความผิดพลาด.
ในวันอาทิตย์ที่คาเฟ่ คุณยาย Ingrid สอนสำนวนโปรดที่ประกอบด้วยสองส่วนที่เข้าคู่กัน และ Erik กับ Anna ก็ฝึกรูปแบบนี้รวมถึงลำดับคำของมัน.
ในวันอาทิตย์ที่ฝนตก คุณยายอินกริดเล่าคำพังเพยเกี่ยวกับอากาศ และเอริกได้เรียนรู้ว่าประโยคแบบ ถ้า...ก็..
Sofia เท้าเย็นก่อนสอบ และคุณยาย Ingrid ก็ตอบด้วยสำนวนเกี่ยวกับร่างกายของเธอเอง: สำนวนตายตัวมีความหมายต่างไปจากคำที่ประกอบขึ้น.
ที่คาเฟ่ Johan, Ingrid และ Erik เปรียบเทียบคนกับสัตว์: บางคนดื้อรั้นเหมือนลา ขยันเหมือนผึ้ง หน้าแดงเหมือนกุ้งเครย์ฟิช.
ระหว่างกินเค้กวันอาทิตย์ อิงกริดและแอนนาแสดงให้เอริกเห็นว่าสำนวนแต่ละสำนวนต้องใช้คำเล็ก ๆ ที่ตายตัวของมันเอง และเขาจดสำนวนห้าสำนวนลงบนการ์ด.
คุณยายอิงกริดเล่าว่าครั้งหนึ่งเธอพลาดรถไฟและได้พบเพื่อนสนิทที่สุดบนชานชาลา แล้วปิดท้ายด้วยข้อคิดเรื่องโชค.
เอริกตอบรับข่าวดีด้วยสุภาษิตที่ไม่เข้ากับสถานการณ์ แล้วโซเฟียกับแอนนาก็แสดงให้เขาเห็นว่าคำเล็ก ๆ สองคำช่วยให้สำนวนฟังดูเป็นธรรมชาติได้อย่างไร.
เอริกขอให้ยายอิงกริดช่วยหาสุภาษิตสักบทไว้เปิดการอ่านครั้งต่อไปของเขา และได้เรียนรู้สองวิธีในการบอกเล่าสิ่งที่ผู้คนมักพูดกัน.
ความคล่องแคล่ว ระดับ 2 - ตอนที่ 3
บทเรียน 21 ถึง 30แอนนาอยากถ่ายทำประวัติของคาเฟ่ของครอบครัว และเอริกได้เรียนรู้สองวิธีในการพูดถึงอนาคต ได้แก่ แผนการและการคาดการณ์.
แอนนาถ่ายวิดีโอสัมภาษณ์แม่ของเธอเกี่ยวกับจุดเริ่มต้นของร้านคาเฟ่ และเอริกก็ร่วมถามคำถามของตัวเองด้วย โดยใช้คำถามปลายเปิดที่ขึ้นต้นด้วยคำแสดงคำถาม.
เลนนาร์ต ลูกค้าประจำรุ่นเก่าของร้านกาแฟ เล่าให้กล้องของแอนนาฟังว่าเขาเคยทำอะไรและถนนเคยมีหน้าตาเป็นอย่างไร ส่วนเอริกถามถึงกิจวัตรของเขา.
แอนนาถ่ายวิดีโอโยฮัน พ่อของเธอ ข้างรถตู้คาเฟ่คันเก่า และเขาเล่าว่าซื้อรถคันนี้มาเมื่อนานเท่าไรแล้ว และขับมันมากี่ปีแล้ว.
Erik และ Anna ถามแม่ค้าในตลาดว่าตลาดและรายการสั่งซื้อของคาเฟ่เปลี่ยนไปอย่างไร และเรียนรู้การเปรียบเทียบอดีตกับปัจจุบัน.
คุณยายอิงกริดเล่าว่าในสมัยของเธอทำขนมปังอบเชยกันอย่างไร ขณะที่แอนนาถ่ายวิดีโอ: รูปกรรมวาจกบอกว่าแป้งโดและขนมปังถูกทำอะไรบ้าง.
เอริกอ่านร่างแรกของบทบรรยายภาพยนตร์เกี่ยวกับคาเฟ่ให้อันนาฟัง แล้วทั้งสองก็ช่วยกันทำให้หนักแน่นขึ้นด้วยการยกส่วนสำคัญขึ้นก่อนและตัดส่วนที่ไม่จำเป็นออก.
โซเฟียสอนเอริกเรื่องจังหวะของการเล่ามุกตลก: ปูเรื่องให้สั้น วางจุดหักมุมไว้ท้ายสุด และใช้คำเล็ก ๆ ที่แสดงความขัดแย้งและความประหลาดใจ.
แอนนาอัดเสียงบรรยายของเอริกสำหรับภาพยนตร์เกี่ยวกับคาเฟ่ที่ห้องพัก และเอริกได้เรียนรู้วิธีแก้คำพูดตัวเองกลางประโยคและการถามคำถามผู้ฟัง.
ร้านกาแฟเต็มไปด้วยผู้คนที่มาชมการฉายภาพยนตร์ของอันนา เอริกอ่านคำปิดท้าย ครอบครัวบอกว่าชอบอะไรบ้าง และคารินมองไปข้างหน้าถึงเรื่องเอกสารของเอริก.