Ir al contenido
fluentbyear

VERBO EN SWEDISH

kunna

poder; ser capaz de; saber (hacer algo)

  • Verbo irregular

Conjugación

Toca cualquier forma para oírla. La parte que cambia está en color.

Presente

  1. jag yo puedo (presente)
  2. du tú puedes (singular, presente)
  3. han/hon él/ella puede (presente)
  4. vi nosotros podemos (presente)
  5. ni ustedes pueden / usted puede (plural o formal, presente)
  6. de ellos pueden (presente)

Pasado

  1. jag yo pude / podía (pasado)
  2. du tú pudiste / podías (singular, pasado)
  3. han/hon él/ella pudo / podía (pasado)
  4. vi nosotros pudimos / podíamos (pasado)
  5. ni ustedes pudieron / usted pudo (plural o formal, pasado)
  6. de ellos pudieron / podían (pasado)

Perfecto

  1. jag yo he podido (perfecto)
  2. du tú has podido (singular, perfecto)
  3. han/hon él/ella ha podido (perfecto)
  4. vi nosotros hemos podido (perfecto)
  5. ni ustedes han podido / usted ha podido (plural o formal, perfecto)
  6. de ellos han podido (perfecto)
  7. jag (pluperfect) yo había podido / yo habría podido (pluscuamperfecto)

Futuro

  1. jag yo podré (futuro)
  2. du tú podrás (singular, futuro)
  3. han/hon él/ella podrá (futuro)
  4. vi nosotros podremos (futuro)
  5. ni ustedes podrán / usted podrá (plural o formal, futuro)
  6. de ellos podrán (futuro)

Condicional

  1. jag yo podría (condicional)
  2. du tú podrías (singular, condicional; petición cortés)
  3. han/hon él/ella podría (condicional)
  4. vi nosotros podríamos (condicional)
  5. ni ustedes podrían / usted podría (plural o formal, condicional; petición cortés)
  6. de ellos podrían (condicional)

Negativo

  1. jag (present) yo no puedo (presente negativo)
  2. jag (past) yo no pude / no podía (pasado negativo)
  3. jag (perfect) yo no he podido (perfecto negativo)
  4. jag (future) yo no podré (futuro negativo)
  5. jag (conditional) yo no podría (condicional negativo)

Infinitivo

  1. infinitiv poder (infinitivo)
  2. infinitiv med att poder (infinitivo con att)
  3. supinum podido (supino, usado después de har/hade)

Cómo usar kunna

Una frase para cada tiempo, tal como lo dice la gente.

  1. Presente

    Jag kan simma.

    Sé nadar.

  2. Presente

    Jag kan lite svenska.

    Sé un poco de sueco.

  3. Presente

    Kan du hjälpa mig med väskan?

    ¿Me puedes ayudar con la bolsa?

  4. Presente

    Kan ni visa mig vägen, tack?

    ¿Me puede mostrar el camino, por favor?

  5. Pasado

    Jag kunde inte komma igår.

    Ayer no pude venir.

  6. Perfecto

    Jag har kunnat cykla sedan jag var sex år gammal.

    Sé andar en bicicleta desde que tenía seis años.

  7. Futuro

    Jag kommer att kunna hjälpa dig i morgon.

    Mañana podré ayudarte.

  8. Condicional

    Skulle du kunna öppna fönstret?

    ¿Podrías abrir la ventana?

  9. Negativo

    Vi kan inte komma i dag.

    Hoy no podemos venir.

  10. Infinitivo

    Jag vill kunna spela piano.

    Quiero poder tocar el piano.

Conviene saber

  • Kunna es un verbo modal irregular. Sus formas principales son "kunna" (infinitivo), "kan" (presente), "kunde" (pasado) y "kunnat" (supino). La forma no cambia según el sujeto: "jag kan", "hon kan", "de kan".
  • Después de "kan" o "kunde", el siguiente verbo va en infinitivo sin "att": "Jag kan komma", "Jag kunde hjälpa". En el futuro, usa "kommer att kunna": "Jag kommer att kunna komma".
  • Kunna expresa tanto capacidad como habilidad: "Jag kan simma" significa "puedo nadar" o "sé nadar". Con un idioma o una materia significa saberlo: "Jag kan lite svenska".
  • Para pedir algo con cortesía, "Kan du hjälpa mig?" es común y amable. "Skulle du kunna hjälpa mig?" es un poco más cortés. Usa "Kan ni...?" para varias personas o para tratar de usted.
  • En la negación, "inte" suele ir después del verbo conjugado: "Jag kan inte komma", "Jag kunde inte komma". En el perfecto, "inte" va antes del supino: "Jag har inte kunnat komma".
  • Kunna no tiene un imperativo normal, por eso no aparece aquí. Usa "Jag vill kunna spela piano" para "quiero poder tocar el piano". Para pedir permiso, el sueco suele usar "få" en su lugar: "Får jag sitta här?"

Verbos como este

El mismo patrón, en otros verbos: verbo irregular.