ฮินดี
มีราเกิดในเดลี เอกสารในสองประเทศ ปู่ย่าตายายจากพอร์ตแลนด์ พิธีตั้งชื่อ พ่อที่ลาพัก และทั้งครอบครัวขึ้นรถไฟไปมุมไบ เรียนภาษาฮินดีของแบบฟอร์ม พิธีการ และครอบครัว
คำแนะนำเสียง: อังกฤษ
บทเรียน 2 บทเรียนแรกฟรี การสมัครสมาชิกจะปลดล็อกส่วนที่เหลือ ทั้งที่นี่และในแอป
ระดับสูง ระดับ 3 - ตอนที่ 1
บทเรียน 1 ถึง 10เช้าวันหนึ่งในเดือนมกราคมก่อนหกโมง ในทางเดินของโรงพยาบาลของปรียา: พยาบาลบอกข่าวกับโนอาห์ โรฮันวิ่งมาถึง และทุกอย่างเพิ่งเกิดขึ้น: ลูกสาวได้เกิดมาแล้ว เธอหลับไปแล้ว ปรียาตื่นแล้ว.
หกโมงเช้า โนอาห์โทรไปที่บ้านของครอบครัวชาร์มา: ข่าว การแสดงความยินดีและการยินดีตอบกลับ และคำอวยพรที่ทุกคนพูดเมื่อมีเด็กเกิดมา—ขอให้เธอมีอายุยืน มีความสุข และขอให้พระเจ้าคุ้มครองให้ทั้งสองคนมีความสุข.
ห้องสิบสอง ครอบครัวยืนล้อมรอบเตียง: Dadi ji ตัดสินว่าลูกมีจมูกเหมือนใคร Mummy ji เห็นดวงตาของโนอาห์กับรอยยิ้มของโรฮัน และโนอาห์ได้เรียนรู้คำสองคำสำหรับ “เหมือน” และคำฮินดีที่แปลว่า “ถอดแบบ/เหมือนพ่อแม่”.
เคาน์เตอร์จำหน่ายออกสามวันต่อมา: พ่อเซ็น ต้องจ่ายบิลก่อน ใบแจ้งเกิดต้องนำไปที่สำนักงานภายในยี่สิบเอ็ดวัน และครอบครัวต้องอยู่เพิ่มอีกหนึ่งคืน.
โนอาห์เดินในตรอกของครอบครัวชาร์มาพร้อมกล่องจากร้าน: ลัดดูจากทางเราสำหรับพี่ราจู (Raju bhaiya) สองลูกเพื่อฉลองให้เด็ก Gupta ji ถามว่าโอกาสอะไร และส่งขนมปังกรอบ (rusks) จากทางเขาให้ปรียา.
สำนักงานเทศบาลในเซาท์เดลี: แบบฟอร์มสูติบัตรในภาษาฮินดีทางการแบบที่ใช้ในเอกสาร—วันเดือนปีเกิด ที่อยู่ถาวร ลายเซ็นของผู้ยื่นคำขอ—และคำเรียกแบบภาษาพูดของเจ้าหน้าที่สำหรับแต่ละอย่าง.
หน้าต่างเดิมที่สำนักงานเทศบาล: ชื่อเด็กในสองตัวอักษร Meera ที่มี ee ยาว Bennett ที่มี t ตัวเดียวเพราะพวกเขาออกเสียงแบบนั้น โนอาห์สะกดทีละตัว และเรื่องของการเขียนกับการออกเสียง.
สตูดิโอถ่ายรูปในตลาดลัจปัตนาการ์: รูปของเด็กสองขนาด ต้องลืมตาทั้งสองข้าง ทำพื้นหลังให้เป็นสีขาวเรียบ และส่งไฟล์ไปที่โทรศัพท์ของปรียา: การให้คนอื่นทำให้ ด้วยคำกริยากรรม causative.
อพาร์ตเมนต์ที่ Greater Kailash คืนก่อนวันไปสถานทูต: เช็กแฟ้มอีกครั้งก่อนออกจากบ้าน ใบรับรองมีทั้งสองภาษา ไปถึงแล้วเขาจะยึดโทรศัพท์ทันที และวางแผนตอนเช้าโดยยึดตามรอบให้นมตอนหกโมง.
ช่องหน้าต่างที่สถานทูตอเมริกาใน Chanakyapuri: แบบฟอร์มที่กรอกแล้ว เซ็นอีกครั้งต่อหน้าเจ้าหน้าที่ สำเนาที่พิมพ์ออกมา แนบคำแปลไว้ด้านหลัง เก็บเอกสารไว้ในแฟ้ม และอีกสามสัปดาห์พาสปอร์ตจะส่งไปยังที่อยู่ที่เขียนไว้.
ระดับสูง ระดับ 3 - ตอนที่ 2
บทเรียน 11 ถึง 20สนามบินเดลี อาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศ: เที่ยวบินจากอัมสเตอร์ดัมลงจอดแล้ว พวกเขากำลังจะออกมา เวลาใกล้จะหมดแล้ว นั่นไงมาแล้ว เธอกำลังจะร้องไห้ พ่อกำลังจะกอดคุณ และหลานสาวต้องมาก่อน.
ดื่มชาหลังอาหารกลางวันที่บ้านชาร์มา: แม่ของโนอาห์เป็นย่าของมีรา (ฝั่งพ่อ) พ่อของเขาเป็นปู่ มัมมี่จีและปาป้าจีเป็นคู่ฝั่งแม่ โรฮันกับเนฮาเป็นลุงกับป้า ดาดีจีเป็นทวด และคำแรกจะต้องเป็นของเธอ.
ครัวบ้านชาร์มา แม่ของโนอาห์ถือสมุดโน้ต: เขียนให้แม่ของคุณนะ ก่อนอื่นต้องอุ่นเนยใสให้ร้อน ทำให้ง่ายเข้าไว้ ยางไม้ต้องทอด อัลมอนด์กับมะพร้าวแยกกัน ผัดคนตลอดเวลาครึ่งชั่วโมง แล้วบดทุกอย่างแบบหยาบ ๆ กินวันละหนึ่งช้อน สี่สิบวัน.
ตลาดกลาง Lajpat Nagar กับเนฮา: ของของเด็กก่อน กำไลข้อเท้าหนึ่งคู่ ชุดผ้าฝ้ายนิ่ม ๆ หนึ่งชุด คู่ละสิบกรัม กล่องขนมสี่โหล ผ้าคลุมไหล่ขนสัตว์สองผืน และออกบิลใบเดียวสำหรับทั้งหมด.
อพาร์ตเมนต์ที่ Greater Kailash กองการ์ดที่พิมพ์แล้ว: ขอเรียนเชิญท่านและครอบครัวอย่างนอบน้อม สิ่งที่คุณพูดตอนยื่นการ์ดคือ กรุณามานะ กรุณาพาเด็ก ๆ มาด้วย กรุณามาเร็วหน่อย รวมทั้งหมดหกสิบใบ แปดใบจากร้านอาหาร และอีกหนึ่งใบให้แม่ของโนอาห์ใส่กรอบ.
เช้าวันอาทิตย์ที่บ้านชาร์มา: อุ้มเจ้าตัวเล็กมาหาฉัน เราพูดพร้อมกันไหม เราเริ่มกันไหม แตะความหวานนิดหน่อยที่ริมฝีปากเธอ แตะเท่านั้นนะ เราฟังแม่ของโนอาห์ไหม มาแจกขนมกัน แล้วที่บ้านเรียกเธอว่า “มีรู” กันเถอะ.
คลินิกกุมารเวชที่โรงพยาบาลของปรียา: เพิ่มสองร้อยกรัมทุกสัปดาห์ ให้นมทุกสองชั่วโมง อีกหนึ่งเดือนกลางคืนจะยาวขึ้น วันนี้ฉีดวัคซีนสามเข็ม ที่เหลืออีกสี่สัปดาห์ค่อยฉีด ไปมุมไบด้วยรถไฟในอีกสองสัปดาห์ได้ ไม่มีปัญหาหลังฉีดวัคซีน แล้วนัดครั้งต่อไปอีกสี่สัปดาห์.
อพาร์ตเมนต์ที่เกรเทอร์ไกรลาศ มีราหลับอยู่บนไหล่ของโนอาห์: ให้ฉันอุ้มเธอสักหน่อย ให้เธอหลับไป ปิดร้านอาหารตลอดเดือนมีนาคม ให้พนักงานลางานกัน ให้ฉันแวะมาดูทุกเย็น งดเดลิเวอรีจนถึงเมษายน ให้ปรียาพัก ให้ฉันถ่ายรูปหน่อย และอย่าปลุกเธอด้วยแฟลช.
ร้านอาหารที่ฮอซ คาส วิลเลจ ป้ายประกาศที่ประตู: ปิดถึงวันที่หนึ่งเมษายน ตั้งแต่เมื่อไหร่ ตั้งแต่เริ่ม ตั้งแต่เช้านี้เป็นเวลาหนึ่งเดือน ลูกสาวเพิ่งเกิด หกสัปดาห์ ตั้งแต่นั้นก็อยู่บ้าน ดาลของคุณทุกวันศุกร์ตั้งแต่หน้าร้อน ไปที่จันด์นีโชว์ก แล้วจานแรกในเดือนเมษายน.
เคาน์เตอร์จองตั๋วที่สถานีนิวเดลี: รถไฟขบวนไหน วันที่เท่าไหร่ มุมไบ ราชธนี วันที่สิบสองมีนาคม เก้าคน ตู้แอร์ชั้นสองแบบสองชั้น เตียงล่างสามเตียง สามล่าง สามบน สามเตียงข้างในตู้เดียว เตียงล่างเตียงแรกให้ดาดีจี เด็กทารกฟรี ออกสี่โมงยี่สิบห้าจากชานชาลาหนึ่ง รวมทั้งหมดหนึ่งหมื่นแปดพัน.
ระดับสูง ระดับ 3 - ตอนที่ 3
บทเรียน 21 ถึง 30สถานีนิวเดลี ชานชาลาหนึ่ง ทั้งครอบครัวกับรถเข็นเด็ก: ประกาศแล้ว ทุกคนฟัง เดินช้า ๆ กันทุกคน พวกเธอสองคนอย่าวิ่ง ขึ้นไปก่อน เอากระเป๋าไว้ใต้เตียง นั่งลงกันทุกคน รถไฟกำลังจะออก.
ตู้รถไฟมุมไบ ราชธนีออกจากเดลีมาหนึ่งชั่วโมง พนักงานตรวจตั๋วที่เตียง: ตั๋วกับบัตรประชาชน เก้าคนกับทารก เตียงสามสิบสามเป็นเตียงบน แทนที่จะต้องปีนขึ้นไป ให้ฉันอยู่ตรงนี้เถอะ เอายี่สิบห้าไปแทน ผู้ชายจากโคตาต้องยอม แลกกับขนมหวาน.
ตู้รถไฟหลังอาหารเย็น ไฟสลัว: พอคุณโยกเธอ เธอก็หลับ โยกเธอไปโยกเธอมาเดี๋ยวฉันก็หลับเอง คุยไปคุยมาเราก็กินขนมหวานหมดแล้ว มองทุ่งนาไปมองทุ่งนามาคุณก็เหมือนไปอยู่ที่อื่น ฉันไม่เคยเห็นทะเล พรุ่งนี้เย็นคุณก็จะได้เห็น เดินไปเดินมาเธอก็หลับ ทุกคนนอนนะ ตอนนอนให้วางมือไว้บนตัวเธอ.
คิวแท็กซี่ที่มุมไบเซ็นทรัล แท็กซี่สีดำเหลือง: จะใช้เวลานานแค่ไหน จากที่นี่ไปโกลาบาสี่สิบนาที จะค่าเท่าไหร่ ถ้าตามมิเตอร์ประมาณสามร้อย ทะเลจากโรงแรมไกลแค่ไหน เดินสองนาที พวกเราจะไปทางมารีนไดรฟ์.
โรงแรมเล็ก ๆ ในโกลาบา ที่เคาน์เตอร์: การจองชื่อ Bennett สามห้องกับเตียงเด็ก สองห้องพร้อมแล้ว ส่วนห้องที่สามยังไม่พร้อม เตียงเด็กยังไม่ได้อยู่ในห้อง สำเนาพาสปอร์ตอยู่ที่นี่แล้ว เหลือแค่ที่อยู่กับลายเซ็น ยังมีห้องว่างชั้นล่างสำหรับดาดีจี.
เกตเวย์ออฟอินเดียยามพระอาทิตย์ตก ดาดีจีได้เห็นทะเลเป็นครั้งแรก: นี่แหละคือทะเล ใหญ่มากเลย ฝั่งโน้นคือแอฟริกา วิวสวยจัง เป็นครั้งแรกในรอบแปดสิบสองปี แสงสวยมากเลย คุณช่วยถ่ายรูปให้พวกเราได้ไหม เข้ามาใกล้ๆ แล้วยิ้มหน่อย วันนี้ช่างเป็นวันที่สุดยอด.
แผงขายใกล้เชาว์พัตตี ชายผู้ทอดของทอดมันฝรั่งของมุมไบในขนมปัง: วาดาพาวสองชิ้นกับพาวภาจีหนึ่งที่ เผ็ดหรือเผ็ดน้อย วาดาทำยังไง ก่อนอื่นต้มมันฝรั่ง ฉันต้มมันฝรั่ง แล้วทอดในแป้งชุบทอด ผ่าขนมปัง โรฮานผ่าขนมปัง กระเทียมกับมะพร้าวคั่วแล้วโขลก.
สถานีเชอร์ชเกตหลังช่วงเร่งด่วนตอนเช้า นั่งไปดาดาร์แล้วกลับ: ถึงแม้จะสิบเอ็ดโมงแล้ว ดูฝูงชนสิ ถึงอย่างนั้นเราก็จะลอง ตู้ผู้หญิง ถึงแม้คนจะแน่นก็ยังได้นั่ง ฉันไม่เคยเห็นรถไฟแบบนี้มาก่อน ถึงอย่างนั้นคนก็ใจดี ประตูเปิดอยู่ทั้งที่รถไฟกำลังวิ่ง แม้จะมีอะไรๆ ก็ยังวิ่งตรงเวลา เกาะไว้ด้วยสองมือ.
หาดจูฮูแต่เช้าตรู่ ดาดีจีอยู่ริมทะเล: ฉันไม่เคยเอาเท้าลงทะเลมาก่อน จับมือฉันไว้และอย่ากลัว ฉันไม่เคยกลัวน้ำเลย เท้าของมีร่าด้วย แค่ครั้งเดียว สักวันเธอจะว่ายน้ำในนั้น สักวันเธอจะมากับลูกๆ ของเธอเอง บางครั้งฉันก็แทบไม่อยากเชื่อ คุณเคยไปมุมไบไหม สักวันหนึ่ง ทะเลที่พอร์ตแลนด์ ไม่เคย นี่แหละคือทะเลของฉัน.
โถงขาออกของสนามบินมุมไบ คุณตาคุณยายกำลังบินกลับบ้าน: ตอนมีร่าเดินได้แล้วกลับมาอีกนะ สัญญาสิ ตอนร้านอายุครบหนึ่งร้อยเดี๋ยวพ่อจะมา ตอนเธอกลับมา ฉันจะทำขนมหวานเอง พอเธอกลับถึงบ้านเธอจะส่งรูปมา ตอนมีร่าพูดคำแรก วิดีโอคอล เอาขนมหวานของดาดีจีไปพอร์ตแลนด์ ถ่ายรูปอีกสักรูปสุดท้าย ส่งข้อความมาหาเราตอนถึง แล้วรายการวิทยุก็โทรมา.