ฮินดี
โนอาห์ทำอาหารอยู่ที่พอร์ตแลนด์ เขาไปถึงเดลีโดยมีเวลาหนึ่งเดือนเพื่อเรียนรู้การทำอาหารของครอบครัวของโรฮันเพื่อนของเขาที่ร้านขนมของพวกเขาใน Chandni Chowk โดยที่พูดฮินดีไม่ได้เลย และพักห้องหนึ่งที่บ้านชาร์มาใน Lajpat Nagar เรียนภาษาฮินดีในชีวิตประจำวัน: namaste และคำขอบคุณ ออโต้และรถไฟใต้ดิน ราคา อาหาร และมื้อกลางวันวันอาทิตย์ที่โต๊ะของ Dadi ji
คำแนะนำเสียง: อังกฤษ
บทเรียน 2 บทเรียนแรกฟรี การสมัครสมาชิกจะปลดล็อกส่วนที่เหลือ ทั้งที่นี่และในแอป
ระดับเริ่มต้น ระดับ 1 - ตอนที่ 1
บทเรียน 1 ถึง 10Noah ลงจอดที่เดลี และเพื่อนของเขา Rohan รออยู่กับน้องสาว Priya: สวัสดี สบายดีไหม (พูดกับผู้ชายและกับผู้หญิง) ฉันสบายดี แล้วคุณล่ะ ขอบคุณ นี่น้องสาวฉัน ยินดีที่ได้รู้จัก ฉันก็เช่นกัน ไปกันเถอะ.
โรฮันขับรถรับโนอาห์จากสนามบิน โดยมีปรียาอยู่ข้างๆ: ที่นี่เดลี รถติดมาก นั่นอะไร นั่นคือรถไฟฟ้าเมโทร ตรงนี้ลาชปัตนาการ์ใช่ไหม ไม่ใช่ ค่อยๆ พูดอีกครั้ง แล้วก็ตอนนี้.
มัมมีจีเปิดประตูบ้านที่ลาชปัตนาการ์: ทักทายด้วยคำเล็กๆ ที่สุภาพ เชิญเข้ามา สบายดีไหมทั้งแบบกันเองและแบบสุภาพ นั่ง ขอบคุณ ภาษาฮินดีนิดหน่อย ดีมาก.
โรฮันพาโนอาห์ดูบ้าน: นี่คือครัว ห้องน้ำอยู่ไหน อยู่ตรงนั้น ห้องฉัน ห้องเธออยู่ข้างบนบนดาดฟ้า นี่คือห้องของเธอ ว้าว ดีมาก เจอกันพรุ่งนี้.
มื้อเย็นแรกของโนอาห์ที่โต๊ะบ้านชาร์มา กับปาป้าจีและดาดีจี: มา นั่ง กิน นี่คือดาล นี่คือโรตี คุณชอบดาลไหม ฉันชอบมาก อร่อยมาก เอาอีกไหม อีกนิดพอแล้ว.
ชาช่วงเช้ากับมัมมีจี: ชา ใช่แน่นอน คุณมาจากไหน ฉันมาจากอเมริกา จากพอร์ตแลนด์ ไกลไหม ไกลมาก คุณเป็นพ่อครัวเหรอ ฉันเป็นพ่อครัว โรฮันก็เป็นพ่อครัวเหมือนกัน ฉันเป็นครู.
รายการของมัมมีจีที่ร้านขายของชำมุมถนนของคุปตาจี: สวัสดี บอกมาสิ นมด้วยค่ะ/ครับ เอากี่ถุง เลขหนึ่งถึงสิบ ไข่ ไข่หกฟอง เอาอะไรอีกไหม ไม่ แค่นี้แหละ มาอีกนะ.
ปรียาดูรูปในโทรศัพท์ของโนอาห์: นี่ใคร นี่แม่ฉัน นี่พ่อฉัน พี่/น้องสาวของเธอ เธออยู่ที่พอร์ตแลนด์ เธอมีพี่/น้องชายไหม มีพี่/น้องสาวคนเดียว แค่นั้นแหละ มีพี่/น้องชายคนเดียว หนึ่งคนก็พอแล้ว.
ปาป้าจีพาโนอาห์ดูร้านขนมหวานของครอบครัวที่จันด์นีโชว์ก: นี่คือร้าน ใหญ่มาก ลัดดูหนึ่งลูก เอาไป กินสิ หวานมาก เจเลบีร้อนๆ ขนมชิ้นเล็กๆ ในน้ำเชื่อม เล็กแต่ดีมาก ร้านดี.
ออโต้ของพี่ราชูจากซอยไปสถานีรถไฟใต้ดิน: ไปไหน, นั่ง, ชื่อคุณ, ฉันชื่อโนอาห์, เรียกว่าพี่ราชู, เท่าไหร่, เลขสิบไปถึงร้อย, สี่สิบรูปี, ได้, นี่ครับ, ขอบคุณ.
ระดับเริ่มต้น ระดับ 1 - ตอนที่ 2
บทเรียน 11 ถึง 20โนอาห์กับโรฮันนั่งรถไฟใต้ดินจากลาจปัตนครไปจันด์นีโชว์ก: โทเค็นหนึ่งใบครับ, ไปไหน, หกสิบรูปี, สายไหน, สายสีม่วงแล้วต่อสีเหลือง, สถานีไหน, และประกาศที่ทุกคนรู้.
ที่แผงขายชาข้างร้านในจันด์นีโชว์ก โนอาห์สั่งให้โรฮันกับตัวเอง: ชาสองแก้ว, น้ำตาลน้อย, นมมาก, ซาโมซาหนึ่งชิ้น, ร้อนไหม, รวมเท่าไหร่, สามสิบรูปี, นี่ครับ, ขอบคุณ, เชิญมาอีกนะครับ.
ลูกค้าที่เคาน์เตอร์ของร้านในจันด์นีโชว์กอยากได้ขนมกลมสิบสองลูกกับขนมเกลียวในน้ำเชื่อมสิบห้าเส้น และปาปาจีให้โนอาห์นับ: เลขสิบเอ็ดถึงยี่สิบ, เอาอะไรอีกไหม, เท่านี้, เชิญมาอีกนะ.
ดาดีจีพาโนอาห์ไปตลาดผักที่ลาจปัตนคร: มะเขือเทศเท่าไหร่, แปดสิบรูปีต่อกิโล, แพงไป, หกสิบ, เจ็ดสิบ, สองกิโล, หัวหอม, หนึ่งกิโลครับ, รวมเท่าไหร่, หนึ่งร้อยแปดสิบรูปี.
ปรียาพาโนอาห์ไปคาเฟ่ที่ข่านมาร์เก็ต: รับอะไรดี, กาแฟสำหรับฉัน, ร้อนหรือเย็น, เย็น, มาซาลาชาสำหรับเธอ, เอาอะไรอีกไหม, ไม่ เท่านี้, ขอเช็กบิลด้วย, ได้ครับ.
วงเวียนของคอนนอทเพลสดูคล้ายกันไปหมด โนอาห์เลยหยุดคนเดินผ่าน: ขอโทษครับ สถานีรถไฟใต้ดินอยู่ที่ไหน, ตรงไปแล้วเลี้ยวซ้าย, ไกลไหม, ใกล้, ห้านาที, ไม่ใช่ขวา, ไม่ ซ้าย, ขอบคุณมากครับ, ไม่เป็นไรครับ.
เช้าวันหนึ่งในลาจปัตนคร: กี่โมงแล้ว, แปดโมง, ฉันสายแล้ว, วันนี้ร้านเปิดเก้าโมง, กี่โมง, เก้าโมง, ตอนนี้แปดโมง, เร็วเข้า ไปกันเถอะ, เก้าโมง, ได้.
ในครัวหลังร้านที่จันด์นีโชว์ก โนอาห์ถามว่าทุกคนทำอะไร: โรฮันทำขนมเกลียวในน้ำเชื่อม ปาปาจีนั่งอยู่ที่เคาน์เตอร์ ดาดีจีทำขนมกลม อร่อยที่สุด โนอาห์ดูและเรียนรู้ และที่พอร์ตแลนด์เขาก็ทำอาหารด้วย.
กินชาตริมทางมากเกินไป แล้วปรียา คุณหมอมาที่โต๊ะครัว: เป็นอะไรไป ท้องฉันเจ็บ ปวดหัวไหม มีไข้หรือเปล่า ไม่รู้ ไม่มีไข้ กินยานี้ วันละสองครั้ง ดื่มน้ำ วันนี้ห้ามกินชาต ขอบคุณนะคุณหมอ.
มุมมีจีที่โต๊ะอาหารเช้า: วันนี้วันอะไร วันพฤหัสบดี วันต่าง ๆ ตั้งแต่วันจันทร์ถึงวันอาทิตย์ วันอาทิตย์ร้านปิด ทุกคนอยู่บ้าน อาหารของดาดีจี ปรียาทำงานวันเสาร์ และวันอาทิตย์อยู่บ้าน.
ระดับเริ่มต้น ระดับ 1 - ตอนที่ 3
บทเรียน 21 ถึง 30ตลาดลัชปัตนาการ์กับปรียา ซื้อชุดคุรตาสำหรับดิวาลี: สีอะไร สีน้ำเงิน สีแดงและสีขาว อันนี้ ใหญ่ไปหน่อย อันเล็ก ขอนะ นี่ค่ะ/ครับ ราคาเท่าไหร่ แปดร้อยรูปี ดีมาก.
สัปดาห์ดิวาลีที่เคาน์เตอร์ร้านในจันด์นีโจว์ก: ขนมคาจูสองกิโล กล่อง สี่กล่อง กล่องละครึ่งกิโล เอาอย่างอื่นอีกไหม ขนมกลมยี่สิบลูก เอาขนมเกลียวด้วย เป็นของขวัญดิวาลีขนมเกลียวสิบชิ้น สุขสันต์วันดิวาลี เช่นกัน.
เย็นวันดิวาลีบนดาดฟ้าที่ลัชปัตนาการ์: ขึ้นมา วางตะเกียงไว้ตรงนี้ เอาอันนั้นมา เอากี่อัน เอาหมดเลย ดูสิ สวยแค่ไหน กินขนม แล้วก็สุขสันต์วันดิวาลี.
ตรอกพาราทาในจันด์นีโจว์กกับโรฮัน: รับอะไรดี พาราทาไส้มันฝรั่งสองอันสำหรับผม/ฉัน พาราทาไส้ปะนีร์หนึ่งอัน โยเกิร์ตหรือ ลัสซี ลัสซีหวาน ผม/ฉันด้วย เอาอย่างอื่นอีกไหม ไม่ แค่นี้ รวมเท่าไหร่ สองร้อยสี่สิบรูปี.
วันเสาร์ในครัวของดาดีจี ทำข้าวพุดดิ้ง: ก่อนอื่นใส่นม จากนั้นใส่ข้าว จากนั้นใส่น้ำตาล ไม่ ยังไม่ใช่ ตอนนี้คน ช้า ๆ แบบนี้ ตอนนี้ใส่น้ำตาล ชิม ดีมาก.
มื้อกลางวันวันอาทิตย์ที่โต๊ะของดาดีจีกับทั้งครอบครัว: ทุกคนมากินได้แล้ว ข้าวพุดดิ้งนี่ของเธอเหรอ ใช่ ของฉัน อร่อยมาก คิดยังไงกับเดลี ฉันชอบเดลีมาก แล้วอาหารล่ะ ฉันชอบอาหารมาก ตักเพิ่มอีกหน่อย พอแล้ว.
รถออโต้จากตลาดลัชปัตนาการ์ไปอินเดียเกตกับปรียา: พี่ครับ อินเดียเกต หนึ่งร้อยรูปี แพงไป เจ็ดสิบ แปดสิบ โอเค นั่งเลย ต้องไปอินเดียเกตแล้วกลับด้วย กลับด้วยเหรอ งั้นร้อยห้าสิบ ไปกัน นี่ครับ/ค่ะ.
สมุดโน้ตสูตรอาหารหายไป: สมุดโน้ตฉันอยู่ไหน สมุดเล่มไหน เล่มสูตรอาหาร บนโต๊ะ ไม่ได้อยู่บนโต๊ะ ในห้องของคุณ ไม่ได้อยู่ในห้องเหมือนกัน ใกล้ประตู ดูในกระเป๋า นี่ไง.
รถออโต้ของราจูไบย่าไปเมโทร ผ่านมาได้หนึ่งเดือน: สวัสดี เมโทร ตอนนี้คุณพูดภาษาฮินดีได้แล้ว นิดหน่อย ฉันพูดภาษาฮินดีได้นิดหน่อย คุณฟังเข้าใจไหม ครับ ผมฟังเข้าใจ ช้า ๆ ดีมาก สี่สิบรูปี ขอบคุณ.
สัปดาห์สุดท้ายของเดือน ดื่มชากับทั้งครอบครัว: เที่ยวบินเมื่อไหร่ วันอาทิตย์หน้า เร็วจัง อยู่ต่อจนถึงหน้าหนาว ฉันอยากอยู่ต่อ แต่พอร์ตแลนด์ พอร์ตแลนด์ไว้ทีหลัง คุณอยากได้อะไร ฉันอยากอยู่เดลี ชาสำหรับทุกคน.