ฮินดี
โนอาห์พูดเรื่องอาหารในรายการวิทยุช่วงเช้าและเล่นไพ่กับกลุ่มคนที่จันดี ชอว์ก: ภาษาฮินดีข้างถนนของเดลี เรื่องตลก คำสแลง หนึ่งคืนที่ดาบาบนดาดฟ้า และคำแรกจากมีรา เรียนรู้การเป็นคนตลก และการเข้าใจทุกคน
คำแนะนำเสียง: อังกฤษ
บทเรียน 2 บทเรียนแรกฟรี การสมัครสมาชิกจะปลดล็อกส่วนที่เหลือ ทั้งที่นี่และในแอป
ความคล่องแคล่ว ระดับ 1 - ตอนที่ 1
บทเรียน 1 ถึง 10โปรดิวเซอร์โทรมาที่ร้านอาหารของโนอาห์: นั่นโนอาห์ใช่ไหม ใช่ครับพูดอยู่ ใครครับ วิกแรมพูดจากสถานีเอฟเอ็ม เชิญพูดได้ คือว่าเราอยากได้ช่วงอาหารสิบ นาทีทุกวันเสาร์ ภาษาฮินดีของคุณโอเคนะ รีบตอบตกลงก่อนเขาจะวางสาย เรียบร้อย เจ็ดโมงตรง แล้วเราค่อยคุยกันอีก.
สตูดิโอก่อนเจ็ดโมงสิบห้านาที: คุณคือโนอาห์ใช่ไหม นั่งสิ อย่าตื่นเต้นนะ ผมไม่ได้ตื่นเต้น ผมตัวสั่นอยู่ ตอนนี้ใช้สรรพนามแบบสนิทนะ แต่พอไฟแดงติด ต้องใช้สรรพนามแบบสุภาพกับทุกคน รวมถึงฉันด้วย ออนแอร์ฉันเป็นพิธีกรของคุณ ไม่ใช่เพื่อนคุณ ฉันต้องพูดอะไรก่อน สวัสดีผู้ฟังแล้วพูดชื่อคุณรวดเดียว เหลืออีกสามสิบวินาที สวัสดีตอนเช้าเดลี วันนี้อยู่กับเราคือโนอาห์ สวัสดีเดลี ผมโนอาห์ และผมกลัว.
รายการออกอากาศครั้งแรก: ดิวาลีอีกหนึ่งสัปดาห์ เราทำอะไรกันดี ลัดดูทำจากแป้งถั่วลูกไก่ อันดับแรกตวงแป้งถั่วลูกไก่สองถ้วย แล้วก็ คั่วในเนยใสด้วยไฟอ่อนยี่สิบนาที ผู้ฟังของฉันก็มีงานทำเหมือนกันนะ งั้นลัดดูจะไหม้ หลังจากนั้นพอเย็นแล้วค่อยผสมน้ำตาล ตอนท้ายปั้นเป็นก้อนตอนที่ยังอุ่น ๆ แล้วซ่อนจากเด็ก ๆ เดลี คุณได้ยินเขาแล้วนะ.
ผู้โทรคนแรกของรายการรับสาย: ฮัลโหล นี่สถานีวิทยุใช่ไหมคะ คุณกำลังออกอากาศอยู่นะครับ คุณป้าจีบอกชื่อหน่อยค่ะ กมลา จากลัชปัตนคร แล้วโนอาห์ลูกเอ๊ย หนูบอกใส่กีเนยน้อยเกินไป ใครจะไปเอาด้วย ครึ่งถ้วยนี่ตลกนะ บ้านฉันต้องเต็มถ้วย ถูกแล้วคุณย่าจี แต่หมอจะว่ายังไง หมอก็กินลัดดูของฉันเหมือนกัน มาสตูดิโอสักวันสิ เรียกออโต้มาให้.
ร้านของคุณคุปตาจีเช้าวันจันทร์: ดูสิว่าใครมา ดาววิทยุไง คุณคุปตาจี คุณก็ด้วยเหรอ ตอนนี้คงจำพวกเราไม่ได้แล้วสิ คุณราจูพี่ชาย ผมนั่งออโต้ของพี่ทุกวันเลย เมียผมได้ยินแล้วบอกว่าเด็กคนนี้พูดเก่งกว่าโรฮันอีก อย่าบอกโรฮันนะ เขาคงได้ยินไปแล้ว แล้วทั้งซอยก็กำลังพูดถึงกันหมด ขอออโตกราฟบนถุงน้ำตาลหน่อย เอาน้ำตาลให้ผมก่อน.
สตูดิโอตอนหกโมงเช้าในเช้าธันวาที่มีหมอก: เข้ามาสิ ชาร้อนนะ ฉันหนาวจะตาย ชีวิตจะหลุดออกจากตัวอยู่แล้ว พอร์ตแลนด์ไม่มีหน้าหนาวเหรอ มีสิ แต่มีเครื่องทำความร้อน แล้วที่นี่ในบ้านหนาวกว่าข้างถนน หน้าหนาวเดลีคือเสื้อกันหนาวสองตัว หมวกไหมพรมแบบคลุมหัว และผ้าห่มนวมบนโต๊ะ มือเท้าชาฉันจะถือไมค์ยังไง ทุกคนมาสายในหมอก อีกสองนาทีก็ขึ้นรายการแล้ว งั้นเอาชามาที่ไมค์ด้วย.
ออกอากาศอยู่: คุณทำอาหารอะไรทุกวัน ฉันทำดาลทุกวันในรูปผู้หญิง เดลี แขกรับเชิญของเราเพิ่งกลายเป็นผู้หญิง ฉันหมายถึง ฉันทำอาหาร ขอโทษ พูดใหม่อีกที นี่วิทยุถ่ายทอดสด อะไร ๆ ย้อนกลับไม่ได้ งั้นก็ปล่อยมันไปแล้วกัน เพราะผู้หญิงทำกับข้าวเก่งกว่าอยู่แล้ว รอดไป แล้วคุณกำลังพูดถึงอะไรนะ ฉันกำลังพูดถึงอะไรนะ เออ ดาลนั่นแหละ.
รายการรับสาย: ฉันเรขาจากโรฮินี มีคำถามถามโนอาห์จี ถามเลย เวลาเมียดุคุณ ดุเป็นภาษาฮินดีหรือภาษาอังกฤษ ทั้งสองอย่าง แล้วฉันก็ไม่เข้าใจทั้งอันนี้ทั้งอันนั้น เดลี เขาเป็นเชฟด้วย และเป็นสามีของหมอด้วย ไม่เธอก็อยู่โรงพยาบาล ไม่งั้นฉันก็อยู่ร้านอาหาร เพราะงั้นการดุก็ดุทางโทรศัพท์ แล้วคุณง้อกันยังไง ไม่ว่าจะเป็นภาษาฮินดีหรือภาษาอังกฤษ ด้วยอาหาร.
ที่ร้านตอนเที่ยง: เสียงนี้ คุณคือคนในวิทยุใช่ไหม ใช่คุณป้าจีนั่นแหละเขา ชาวอเมริกันของเรา และพี่เขยของฉัน โอ้โห ฉันทำลัดดูตามของคุณ ทุกคนกินเกลี้ยงเลย ไม่หรอก ทั้งหมดนี่เพราะร้านของโรฮัน เอาสักกิโลสิ เขาทำพวกนี้ ถ้าไม่อร่อยก็ดุโรฮันเลย คุณทำได้ยอดเยี่ยมมาก งั้นเอาสองกิโลให้ฉันหน่อย เป็นเพราะความรักของคุณนะคุณป้าจี.
มื้อเช้าวันอาทิตย์หลังรีเพลย์: คุณพูดดีนะ แต่ช้าลงหน่อยเพราะคนเดลีครึ่งเมืองอายุเท่าฉัน เย็นวันเสาร์มาที่ร้านแล้วเราเล่นไพ่บนดาดฟ้า ไว้ดูก่อน ที่เดลี “ไว้ดูก่อน” แปลว่าไม่ งั้นก็พูดว่าใช่หรือพูดว่าไม่ “เดี๋ยวเสร็จ” แปลว่าไม่มีวัน “กำลังไปเดี๋ยวนี้” แปลว่าอีกชั่วโมง งั้นเสาร์นี้แน่นอน แน่นอน แล้วเอาเสื้อกันหนาวมาด้วยเพราะดาดฟ้าหนาว เขาจะเอามาสองตัว.
ความคล่องแคล่ว ระดับ 1 - ตอนที่ 2
บทเรียน 11 ถึง 20ดาดฟ้าร้านในย่าน Chandni Chowk เย็นวันเสาร์เดือนธันวาคม มีเตียงเชือกกับเตาถ่าน: ปาปาจีแนะนำลูกเขยของเขา บัลลาจีจากร้านผ้าข้าง ๆ เรียกเขาว่าลูกชายและถามว่าเล่นเป็นไหม โซนูยกชามาให้ และชื่อเรียกของทุกคนในตรอก พร้อมคำว่า “นะ” เล็ก ๆ ท้ายประโยคที่ใช้ขอความเห็นด้วย.
เล่น court piece บนดาดฟ้าร้าน ปาปาจีกับโนอาห์สู้กับบัลลาจีกับพี่ราชู: สับไพ่แล้วแจก คนละห้าใบก่อน ใครเป็นคนเรียกทรัมป์ สี่ดอกกับไพ่หน้า อย่าบอกเขาว่าเขาอยู่อีกฝั่ง เล่นเอซ เก็บกองที่ชนะแล้วเก็บไว้ และวันนี้บัลลาจีเป็นคนเลี้ยงชา.
แพ้สามตาบนดาดฟ้า แล้วโต๊ะก็หันมาเล่นงานโนอาห์: ที่แท้ก็เป็นผู้เล่นตัวใหญ่สินะ, เออเหรอ, ช่างมันเถอะ, ไพ่มันแย่เอง, ผู้เล่นก็ดีนี่ ใช่ไหมล่ะ, อย่ามาพูดเลย, อย่างนั้นเหรอ, งั้นแจกใหม่, และยังไง ๆ ชาก็คุณเลี้ยงอยู่ดีนะลูก.
โซนูชิมนมช็อกโกแลตหวาน ๆ แบบใหม่ที่โนอาห์ทำให้ร้าน: โคตรดี, เด็ด, ของเก่าใช้ไม่ได้, แค่ฆ่าเวลา และคำสแลงแต่ละคำวางคู่กับคำธรรมดาที่มันแทน รวมถึงกฎของโรฮันสำหรับหน้าเคาน์เตอร์ และของบัลลาจีสำหรับในวิทยุ.
บ่ายวันเสาร์ที่ร้าน มีออร์เดอร์งานแต่งสี่สิบกิโลต้องส่งหกโมง แต่ตู้เย็นพัง: เรียกช่างพรุ่งนี้ก็เท่ากับไม่มีวัน โซนูถูกส่งไปข้าง ๆ เดี๋ยวก็เรียบร้อย ปาปาจีมีข้อตกลงกันอยู่ เราจะเอาน้ำแข็งประคองไปก่อน ที่เดลีอะไรก็พอไหว นี่แหละการแก้ขัด และถ้าไม่ไหว ก็มีขนมสี่สิบกิโลให้กิน.
ชนะตาหนึ่งบนดาดฟ้าแล้วบัลลาจีหลุดเป็นภาษาปัญจาบี: เฮ้ลูก เป็นไงบ้าง, ดี ๆ, พี่ราชู แจก; พี่ราชูแปล โนอาห์ถามว่าควรตอบเป็นปัญจาบีไหม และกฎคือให้ตอบเป็นภาษาฮินดี คนเดลีตั้งครึ่งเมืองก็ทำแบบนั้น.
แผงที่หัวมุมตรอกในเย็นฤดูหนาว: ร้อน ๆ, สด ๆ, สี่ชิ้นยี่สิบ, ทิกกี้มันฝรั่ง, สองจานแยกกัน เผาน้อยจานหนึ่ง, ชาหรืออะไรสักอย่าง, ชาตหรืออะไรสักอย่าง, น้ำสักหน่อยหรืออะไรสักอย่าง, และค่อย ๆ นะครับ ร้อนอยู่.
หยุดเล่นไพ่เพื่อฟังโอเวอร์สุดท้ายจากวิทยุเก่าของบัลลาจี อินเดียกำลังตี: เงียบ, หกแต้ม, ตีสวยมาก, ลูกโดนรับ, ไม่ รับหลุด, โอ้โห มือแบบนั้นนี่นะ, เอาน่า คุณก็คงรับหลุดเหมือนกัน, ตาใคร, ตอนนี้ไม่มีใครเล่นแล้ว, สี่แต้ม, แล้วก็ชาสำหรับทุกคน.
ภัลลา จีอธิบายว่าเดลีเดินเกมกันยังไง ผ่านถ้อยคำจากโต๊ะไพ่: อย่าเปิดไพ่ก่อนเด็ดขาด, เก็บไพ่ตายไว้ในกระเป๋า, ซัพพลายเออร์ราคาถูกกับญาติของเจ้าของบ้าน, อย่าวางไพ่ทั้งหมดลงในมือเดียว, มือเปล่า และคนที่ชนะเกมคือคนที่กลับบ้านก่อนชายจะมา.
ท้ายค่ำบนดาดฟ้าและบัญชีของโซนู: ชายแปดแก้วกับกะหรี่พัฟสองจาน คนแพ้เป็นคนจ่าย แล้วใครเป็นคนแพ้ล่ะ แพ้กันคนละสองตา คนที่แพ้ตาสุดท้าย ปาปา จีฝั่งนี้รอบนี้ และรอบหน้าคนที่มาสาย ซึ่งก็คือราจูตลอด ขนมหวานสองชิ้นให้โซนู และอีกหนึ่งชิ้นให้คนแจกไพ่.
ความคล่องแคล่ว ระดับ 1 - ตอนที่ 3
บทเรียน 21 ถึง 30ดาดฟ้าร้านในเย็นวันหนึ่งของเดือนมกราคม บทเรียนของภัลลา จีระหว่างไพ่สองมือ: มุกตลกมีสามส่วน กาลครั้งหนึ่ง ผู้ชายคนหนึ่งไปหาหมอแล้วบอกว่าลืมทุกอย่าง ตั้งแต่เมื่อไหร่ ตั้งแต่เมื่อไหร่อะไร อย่าอธิบายมุกตลก เล่าเป็นปัจจุบัน และหยุดตรงพั้นช์.
ร้านอาหารริมทางบนดาดฟ้าในพาฮาร์กันจ์หลังเที่ยงคืน หลังร้านปิดแล้ว: ขึ้นมาสิ เตาดินยังร้อนอยู่ ปาราทาใส่เนยสามชิ้นกับดาลที่มีเครื่องเจียว ชายแก้วใหญ่หรือแก้วเล็ก คนวิทยุเป็นแขกของร้าน คนที่ใส่เนยเยอะเป็นของโซนู และคนที่มีผักดองเป็นของคนขายขนมหวาน.
ร้านอาหารริมทางบนดาดฟ้าเดิมในพาฮาร์กันจ์หลังตีหนึ่ง: โรฮานเล่าวันแรกของโนอาห์ที่ร้าน เขากินเหมือนช้าง ขนมหวานสองชิ้นกลายเป็นสองร้อย เรื่องหนึ่งเล่าซ้ำร้อยครั้ง พันครั้ง เขาดื่มน้ำเหมือนอูฐ เผ็ดพริกมากจนเกือบตาย เรื่องเล่าทุกเรื่องที่ร้านนี้จะทวีคูณ ดังนั้นโนอาห์เลยทำให้เป็นสี่ร้อย.
วันอาทิตย์ที่ลาจปัตนคร มีราอยู่บนตักของโนอาห์: พูดว่า “เจ๋งมาก” ต่อหน้าเด็กเหรอ ขอโทษนะ ติดมาจากดาดฟ้า ที่นี่เราพูดว่า “ดีมาก” ไม่ใช่ “โคตรเจ๋ง” แต่เป็น “ยอดเยี่ยม” ไม่ใช่ “ไร้ค่า” แต่เป็น “แย่” ตอนนี้เขาพูดเหมือนคนจันดี โชว์กแล้ว คำที่ถูกต้องต่อหน้าผู้ใหญ่และในวิทยุ และบนดาดฟ้าด้วย เพราะมัมมี่ จีได้ยินทุกอย่าง.
ห้องของดาดี จีในเช้าวันหนาว: สบายดีไหม เจ้าหนู กินข้าวหรือยัง ในภาษาถิ่นของหมู่บ้านเธอ แล้วก็เป็นคำเดิมที่เดลีพูด ไม่ยัง จากนั้นก็กินสิ ฉันกำลังทำปาราทา เธอพูดว่าอะไรนะ เขาตามไม่ทัน เขาตอบใช่ไหม แล้วฉันควรตอบยังไง ในภาษาฮินดีของเธอนั่นแหละ ลูกเอ๋ย ฉันเข้าใจทุกอย่าง แล้วก็ปาราทาสองชิ้น.
ออโต้ของราจูพี่ชายติดอยู่บนถนนวงแหวนตอนเที่ยง โนอาห์ไปถึงร้านสาย: เดี๋ยวก็จัดการเอง ไม่ต้องเครียด รถติดยาวเป็นกิโล นี่เดลีไงพี่ อะไรก็เป็นไปได้ แล้วถ้าออเดอร์มาสาย ก็ต้องทำก็ต้องทำ แล้วถ้าไม่มีใครทำ มันก็จะเสร็จเอง เดลีอยู่ได้ตั้งห้าร้อยปีโดยไม่มีคุณ.
ห้องนั่งเล่นบ้านตระกูลชาร์มา บ่ายวันอาทิตย์ มีราอายุสิบเดือน: คุณยายอยู่ไหน ทำไมถึงเรียกมัมมี่จีว่าคุณยาย จากฝั่งมีรา แม่ของฉันคือคุณยายของเธอ ปาป๊าจีคือคุณตาของเธอ โรฮันเป็นลุง เนหาเป็นป้า ดาดีจีเป็นทวดทวด แล้วฉันล่ะเป็นอะไร คุณเป็นพ่อไง เธอพูดแต่นมกับนอน ปรบมือ บ๊ายบายให้ลุง สกปรก อย่าไปจับ.
มื้อเที่ยงวันอาทิตย์ที่ลาจปัตนาการ์ในเดือนกุมภาพันธ์ มีข้าวพุดดิ้งอยู่บนโต๊ะ: เธอพูดว่าคุณยายน่ะเหรอ ไม่มีทาง เธอพูดว่าคุณตาต่างหาก ฉันได้ยินกับหูตัวเอง เหลวไหล เธอมองฉันแล้วพูดว่าทวดทวด เชื่อก็เชื่อ ไม่เชื่อก็แล้วแต่ เธอไม่พูดอะไรสักคำ โกหกทั้งนั้น เธอพูดชัด ๆ อยู่คำเดียว คำว่าอะไรนะ ‘เอาอีก’ เธอมองพุดดิ้งแล้วพูดว่าเอาอีก งั้นก็ให้เธออีกสิ สรุปคำแรกก็ได้แล้ว.
ดาดฟ้าร้านเย็นวันเสาร์ โต๊ะไพ่เป็นเหมือนคณะลูกขุน: ผมขอเล่ามุกเป็นภาษาฮินดีได้ไหม เล่ามาเลยลูก พวกเราฟังอยู่ คนอเมริกันบอกคนขับออโต้ให้ไปตามมิเตอร์ คนขับบอกว่ามิเตอร์กำลังวิ่ง แต่ออโต้ไม่วิ่ง อันนั้นฝืดนะ ผมหัวเราะนิดหน่อย ไม่ได้ขำจนกลิ้ง มันเหนือหัวผมไปหน่อย พอยต์คืออะไร พอยต์โอเคนะ แต่จังหวะช้า อาทิตย์หน้าขอแบบฮ็อตกว่านี้.
โฮลีที่หน้าร้านในจันด์นีเชาก์เดือนมีนาคม สีเต็มไปหมด ขนมหวานกับนมอัลมอนด์เย็น ๆ: อย่าถือสา เป็นโฮลีนี่นา นั่นหูของฉัน ขอฉันป้ายสีให้คุณด้วยนะ ป้ายเลย ทุกอย่างก็ชมพูอยู่แล้ว โรฮันกำลังถ่ายหนังเกี่ยวกับร้อยปีของร้าน ชมรมหนังสืออยากให้โนอาห์อ่านเรื่องออกเสียง เรื่องหนึ่ง เป็นภาษาฮินดี มีพอยต์ ขอให้มีความสุข อายุยืน กินขนมหวานสิ.