รัสเซีย
แซมอยู่ต่อจนถึงฤดูใบไม้ผลิ: ต่อวีซ่า เปียโนของโรงเรียนดนตรีที่ต้องตั้งเสียง ฤดูหนาวลบยี่สิบ ปีใหม่กับครอบครัวของดีม่า แพนเค้กในเทศกาลมาสเลนิตซา และการสอบของคัทยา เรียนรู้วิธีพูดถึงวันของคุณ อากาศ สิ่งที่คุณทำ และสิ่งที่คุณจะทำ
คำแนะนำเสียง: อังกฤษ
บทเรียน 2 บทเรียนแรกฟรี การสมัครสมาชิกจะปลดล็อกส่วนที่เหลือ ทั้งที่นี่และในแอป
ระดับเริ่มต้น ระดับ 2 - ตอนที่ 1
บทเรียน 1 ถึง 10เช้าวันถัดจากที่โรงเรียนยื่นข้อเสนอ ที่โต๊ะในครัว: งั้นเธอจะอยู่ต่อ, ฉันจะอยู่ถึงฤดูใบไม้ผลิ, ฉันเริ่มทำงานตั้งแต่วันจันทร์, วีซ่าถึงเดือนธันวาคม, แล้ววันจันทร์ไปที่ออฟฟิศ, กินแพนเค้กของฉันไปจนถึงฤดูใบไม้ผลิ.
กาลีนา เปตรอฟนาพาแซมไปโรงเรียนดนตรีเก่าของเธอ และผู้อำนวยการพาเขาไปดูเปียโน: สวัสดีตอนบ่าย นานแค่ไหนแล้ว นี่แซม ช่างตั้งเสียง เรามีเปียโนสิบสองหลัง และแกรนด์สองหลัง หลังหนึ่งเก่า อยู่ที่ไหน อยู่ในห้องโถง มา.
ในห้องผู้อำนวยการ สิ่งที่ต้องใช้สำหรับวีซ่า: คุณต้องใช้อะไรสำหรับวีซ่า ฉันต้องการจดหมายจากโรงเรียน นี่จดหมาย แล้วอะไรอีก รูปสองใบกับพาสปอร์ต ต้องแปลไหม ไม่รู้ บางทีก็ต้อง ไปถามที่สำนักงาน.
ที่เคาน์เตอร์ของสำนักงาน โดยมีดิมารออยู่ข้างนอก: คนถัดไป ฉันอยากต่อวีซ่า ถึงเมื่อไหร่ ถึงมีนาคม ฉันทำงานที่โรงเรียน พาสปอร์ต จดหมาย และรูปถ่ายสองใบ กรอกแบบฟอร์ม กลับมาในหนึ่งสัปดาห์ หนึ่งสัปดาห์ ในเดือนธันวาคม.
แซมทำงานอยู่ในโถง ทางผู้อำนวยการคอยดู: ตอนนี้ทำอะไรอยู่, ก่อนอื่นฉันฟัง แล้วก็, แล้วก็ตั้งเสียง ทีละสาย, เปียโนหนึ่งตัวยาวนานแค่ไหน สองชั่วโมง บางทีก็สาม แล้วก็ตัวที่สอง, ไม่ แล้วก็พักเที่ยง แล้วก็ตัวที่สอง.
ห้องครัวตอนเย็น บาบา วัลยาถามถึงวันของแซม: เธอตื่นกี่โมง เจ็ดโมง เร็วจัง แล้วอาหารเช้าล่ะ แปดโมง เก้าโมงฉันอยู่ที่โรงเรียน เธอกลับบ้านกี่โมง หกโมง แล้วฉันก็เล่น แล้วก็มื้อเย็น แล้วเธอล่ะคัทยา เธอนอนกี่โมง ตีสอง.
ดีมาวางแผนทั้งสัปดาห์ แล้วกาลินา เปตรอฟนาเพิ่มวันเสาร์เข้าไป: วันจันทร์ฉันอยู่ที่สตูดิโอ ฉันอยู่ที่โรงเรียนถึงวันศุกร์ วันศุกร์มีคอนเสิร์ตนะ มาได้เลย ฉันว่างหลังหกโมง วันเสาร์พวกเราอยู่ที่ดาชากันหมด ท่ามกลางหิมะ ลุงโววามีเตา แล้ววันอาทิตย์เราก็นอนกัน.
หน้าต่างในเช้าวันหนึ่งของเดือนธันวาคม: มองออกไปนอกหน้าต่างสิ หิมะ หิมะกำลังตก ใช่ ฤดูหนาว วันนี้หนาวนะ กี่องศา ลบสิบ ลบสิบหนาวไหม ไม่ นั่นอุ่นแล้ว ลบยี่สิบถึงจะหนาว ใส่หมวกด้วย.
ตลาดกับคัทยา ที่อุณหภูมิติดลบสิบห้า: ไม่หนาวเหรอ ฉันหนาว หนาวมาก คุณต้องมีหมวกอุ่นๆ สวัสดีตอนบ่าย อยากได้อะไร หมวกอุ่นๆ กับรองเท้าบูท หมวกใบนี้อุ่นมาก ไซซ์อะไร รองเท้าบูท สี่สิบสาม ตอนนี้คุณเป็นชาวมอสโกแล้ว.
รถบัสไม่เคยมาตอนลบยี่สิบองศา ดังนั้นแซมเลยนั่งแท็กซี่ไปโรงเรียน: ไปโซโคลนีกิด้วยครับ/ค่ะ เชิญนั่ง วันนี้หนาว รถบัสไม่มา เมื่อวานลบสิบสอง และพรุ่งนี้ พรุ่งนี้จะลบยี่สิบห้า หูคุณแดงนะ ชา ใช่ครับ/ค่ะ.
ระดับเริ่มต้น ระดับ 2 - ตอนที่ 2
บทเรียน 11 ถึง 20แซมนอนป่วยเป็นหวัดอยู่บนเตียง กาลีนา เปตรอฟนาที่ประตู และคัทยากับปรอทวัดไข้: เป็นอะไรเหรอ ปวดหัว คุณมีไข้ไหม ฉันหนาว สามสิบแปดจุดห้า นอนลง ชาราดแยมราสป์เบอร์รี คุณเป็นหมอแล้วเหรอ เกือบแล้ว.
แซมไปที่ร้านขายยาคนเดียว: สวัสดี ฉันต้องการยาแก้เจ็บคอ เจ็บมากไหม ฉันไอ น้ำเชื่อมนี้วันละสามครั้งหลังอาหาร อันนี้กินหนึ่งเม็ดทุกสามชั่วโมง รวมทั้งหมดเท่าไหร่ ขอให้หายไว ๆ.
แซมกลับมาลุกเดินได้อีกครั้ง และดีมามาถึงบ้านจากที่ทำงาน: ยังไม่ตายสินะ เมื่อวานทำอะไร ฉันนอน แล้วก็อ่าน ทั้งวัน ดูหนังเรื่องหนึ่ง เรื่องไหน คัทยาบอกให้ดู ดูรู้เรื่องไหม ไม่ แต่ฉันหัวเราะ.
ลุงโววามาสายสามชั่วโมงพร้อมต้นสนอยู่บนรถ: นี่ต้นไม้ของคุณ แล้วไปไหนมา ที่ดาชา รถสตาร์ตไม่ติด หนาวเหรอ ลบยี่สิบแปด ต้นไม้อยู่ในสวน หลังบ้านอาบน้ำ ขนขึ้นไป แม่รออยู่.
ในครัววันที่สามสิบเอ็ด บาบาวัลยาเป็นคนคุมงาน: หั่นมันฝรั่งให้เล็ก ๆ แบบนี้ ให้เล็กกว่านี้ แล้วต่อด้วยไข่ ถั่วลันเตา แตงกวาดอง ไส้กรอก แล้วใส่มายองเนส คลุกให้เข้ากัน อร่อยแน่นอน มันคือสลัดโอลีวีเยร์ไง.
ห้างกับดีมา: ของขวัญ ให้ใคร ให้แม่ ให้คุณย่า ให้คัทยา ให้แม่ผ้าพันคอ ให้คุณย่าชา แล้วของคัทยา ถามพนักงาน ให้เด็กผู้หญิงหนังสือ เทียน ผ้าพันคอ หนังสือเกี่ยวกับแจ๊ส เกี่ยวกับดนตรี ใช่.
โต๊ะตอนห้านาทีก่อนเที่ยงคืน เสียงระฆังจากทีวี: ทุกคนมากินข้าว นั่งข้างฉัน แชมเปญ แก้ว เร็ว ๆ เสียงระฆัง ฟังสิ สวัสดีปีใหม่ ขอให้คุณสุขภาพแข็งแรงและมีความสุข แล้วคุณล่ะ แซม ขอให้มีความสุขและได้ภรรยาดี ๆ นะ คุณย่า!
เดินเล่นในสวนวันที่หนึ่งมกราคม แล้วเลนามาสมทบกับพวกเขา: เมื่อคืนเป็นไงบ้าง เรากิน ดื่ม และเต้นจนถึงตีสาม ฉันนอนถึงเที่ยง ฉันไปที่แม่น้ำ ไปดูดอกไม้ไฟ เดินเท้า ไม่สิ นั่งรถไฟใต้ดิน แล้ววันนี้คุณไปไหนมา ไม่ไปไหนเลย ฉันมาหาคุณ.
งานปาร์ตี้เด็กที่โรงเรียนดนตรี ลุงโววาในเสื้อโค้ตสีแดง: เล่นเพลงต้นสนได้ไหม ฉันไม่รู้แต่เล่นตามหูได้ นี่คุณปู่ฟรอสต์ สวัสดีเด็กๆ ลุงโววา?!
ดิมาพาแซมไปสตูดิโอและอิกอร์ได้ยินเขาเล่น: นี่คือแซม ช่างจูน ชาวอเมริกัน เขาเล่นได้ไหม ได้นิดหน่อย นั่นไม่นิดหน่อยนะ นั่นแจ๊ส คุณอยู่มอสโกมานานแค่ไหนแล้ว สองเดือนแล้ว สองเดือนแล้วคุณพูดรัสเซียได้ มาในวันศุกร์นะ เราจะอัดเสียงกัน.
ระดับเริ่มต้น ระดับ 2 - ตอนที่ 3
บทเรียน 21 ถึง 30กุมภาพันธ์ที่โต๊ะครัว: ฤดูหนาวจบเมื่อไหร่ สิ้นเดือนมีนาคม ในพอร์ตแลนด์หน้าหนาวฝนตก หน้าร้อนอุ่นและแห้ง ที่นี่หน้าร้อนไปเดชา ใบไม้ร่วงเห็ด ฤดูใบไม้ผลิโคลน แล้วก็ไลแลก.
ลานสเก็ตในสวนกอร์กี: ตั๋วสองใบกับรองเท้าสเก็ตสองคู่ ไซซ์สี่สิบสาม คืนก่อนสามทุ่ม ลุกขึ้นไหวไหม ฉันทำไม่ได้ ช่วยด้วย ฉันทำไม่ได้ ฉันขำอยู่ ฉันล้มอีกแล้ว.
รถไฟใต้ดินกลับบ้านกับดิมา: เดือนมีนาคมจะทำอะไร ฉันจะทำงานที่โรงเรียน แล้วเดือนเมษายนไม่รู้ วีซ่าถึงเดือนมีนาคม จะกลับบ้านไหม อาจจะ ใครจะตั้งเสียงเปียโน คุณไง ฉันจะสอนคุณ.
เช้าวันแรกของเทศกาลมาสเลนิตซา สัปดาห์แพนเค้ก ที่เตาของบาบา วาลยา: สัปดาห์นี้คือสัปดาห์แพนเค้ก กินแพนเค้กทุกวัน เทแป้งลงไป เป็นก้อน แพนเค้กแผ่นแรกมักจะเป็นก้อนเสมอ กินกับอะไร กินกับซาวร์ครีม แล้วก็กินกับคาเวียร์ วันอาทิตย์กินคาเวียร์ กินกับครอบครัว.
วันสุดท้ายของสัปดาห์แพนเค้กที่งานแฟร์ในสวน: ไปงานแฟร์กัน ก่อนอื่นไปกินกัน แพนเค้กร้อนๆ ห้าชิ้นสามร้อย เอาสิบชิ้นกับซาวร์ครีม ชาจากซาโมวาร์ เขากำลังเผาฤดูหนาว ไปดูกัน ลาก่อนฤดูหนาว.
ครัวตอนตีสอง: ทำไมยังไม่นอน วันพฤหัสมีสอบนะ ฉันต้องอ่านหนังสือ สอบอะไร ผ่าตัด สามร้อยข้อ จะเอาชาไหม ฉันต้องการกาแฟ เข้มๆ ต้องนอนนะ แม่ ฉันต้องอ่านหนังสือ.
วันสอบ: คำอวยพรที่หน้าประตูและคำตอบ จากนั้นสอบเป็นไง ฉันผ่านแล้ว ได้ห้า ดีมาก ขอแสดงความยินดี เรารออยู่ มีเค้ก ฉันกำลังมา ฉันหิว ทำได้ดีมาก ลูกสาวคนเก่งของฉัน.
วันสตรีสากล: วันนี้วันที่แปดมีนาคม และดอกไม้ให้แม่ คุณย่า และคัทยา ทิวลิป ไมโมซา กุหลาบ สามช่อ อย่างละห้าดอก ใช่ ห้า ไม่ใช่สี่ อันนี้ให้คุณ สุขสันต์วันที่แปดมีนาคม มื้อกลางวันตอนบ่ายสอง.
ออฟฟิศของผู้อำนวยการในเดือนมีนาคม: วีซ่าคุณหมดเมื่อไหร่ ใกล้แล้ว ในอีกสองอาทิตย์ อยู่ต่อสิ มีสัญญา จะอยู่นานแค่ไหน หนึ่งหรือสองปี ไม่รู้ เดี๋ยวคิดดูก่อน คิดสิ โทรพรุ่งนี้นะ จะโทร แล้วจะบอกพ่อแม่ด้วย.
โต๊ะครัวกับทั้งครอบครัว: พ่อแม่คุณพูดว่าอะไร, เขาบอกให้อยู่, แล้วคุณล่ะ ฉันจะอยู่, หนึ่งปี ทั้งปีเลย, แต่ฉันต้องการห้องของตัวเอง, ใกล้อาร์บัต ฉันรู้จักห้องหนึ่ง, หนึ่งปี, ดี และแพนเค้กก็พร้อมแล้ว.