รัสเซีย
แซมเซ็นสัญญาหนึ่งปี: ห้องของตัวเองแถวอาร์บัต คืนแรกที่คลับแจ๊ส วงแหวนทองกับบาบา วัลยา ฤดูร้อนที่บ้านพักตากอากาศ และคัทยา เรียนรู้วิธีพูดสิ่งที่คุณวางแผน สิ่งที่คุณรู้สึก และเหตุผล
คำแนะนำเสียง: อังกฤษ
บทเรียน 2 บทเรียนแรกฟรี การสมัครสมาชิกจะปลดล็อกส่วนที่เหลือ ทั้งที่นี่และในแอป
ระดับเริ่มต้น ระดับ 3 - ตอนที่ 1
บทเรียน 1 ถึง 10อาหารเช้าที่โซโคลนีกีในเช้าวันถัดจากข้อเสนอของโรงเรียนดนตรี: แซมเซ็นสัญญาไว้หนึ่งปี จนถึงเดือนเมษายนหน้า และบอกกาลีนา เปตรอฟนาและบาบา วัลยาว่าเขากำลังหาห้องของตัวเอง.
ดิมากับแซมเดินลงถนนอาร์บัต แล้วแซมก็บอกว่าเขาจะทำอะไรตลอดทั้งปี: ตั้งเสียงเปียโนของโรงเรียน เล่นแจ๊ซตอนเย็น ที่ไหนสักแห่งที่เขายังไม่รู้ และพูดแต่ภาษารัสเซียเท่านั้น.
คัทยา ดีมา และแซมดูประกาศห้องพักในมือถือ: แซมต้องการห้องแถวอาร์บัต ใกล้เปียโน เงียบ มีหน้าต่าง และดีมาบอกว่า ขอเจ้าของบ้านที่ชอบคนอเมริกันด้วย.
ในตรอกข้างถนนใกล้อาร์บัต เจ้าของบ้านพาแซมดูห้อง: เขาสามารถเปิดหน้าต่างและเชิญเพื่อนมาหาได้ เขาเล่นเปียโนได้แต่ห้ามหลังสี่ทุ่ม ห้ามสูบบุหรี่ และเขาตกลงเอาห้องนี้.
ในโถงที่โซโคลนีกิพร้อมถุงที่มีขวดโหล กาลินา เปตรอฟนาและบาบา วาเลียไปส่งแซมถึงห้อง: โทรหาเราทุกสัปดาห์ เอาผักดองกับแยมไป มาวันอาทิตย์ กินให้ดี และอย่าลืมพูดภาษารัสเซีย.
คัทยาขนกล่องสุดท้ายขึ้นไปยังห้องใหม่ของแซมแถวอาร์บัตแล้วถามว่าเขาคิดยังไง: เขาชอบห้อง โดยเฉพาะหน้าต่าง ไม่ชอบเสียงดังแต่ชอบดนตรี มีคนเล่นกีตาร์อยู่ข้างถนน และชอบมอสโกกับผู้คนของมัน.
เพื่อนบ้านที่อายุมากกว่าบนชานพักอยากรู้ว่าทำไมคนอเมริกันถึงมาอยู่มอสโก และทำไมถึงอุตส่าห์เรียนภาษารัสเซีย: เพราะเขาจูนเปียโน เพราะเขาอยู่ที่นี่และชอบ และเขายังไม่รู้เหตุผลแน่ชัด นั่นแหละถึงได้อยู่ต่อ.
เปียโนแกรนด์ที่สตูดิโอเพี้ยนเสียง และอิกอร์อยากรู้ว่าเมื่อไหร่: แซมจะมาพรุ่งนี้เช้า ตั้งเสียงให้ในสามชั่วโมง หลังจากนั้นเล่นอะไรสักอย่าง แล้วโทรเมื่อพร้อม และอิกอร์จะจ่ายพรุ่งนี้.
ดีมาพาแซมไปที่คลับแจ๊สใต้ดินแถวๆ อาร์บัตในช่วงบ่ายที่เงียบเหงา แล้วอาร์คาดี เจ้าของร้าน ก็ถามว่าอยากมาเล่นวันศุกร์ไหม: เขาอยากมาก เพลงมาตรฐานกับเพลงที่เขาแต่งเองหนึ่งเพลง ซึ่งทุกคนก็อยากฟัง.
บนเวทีคลับกับดับเบิลเบสและเปียโน โคลยาและแซมซ้อมสำหรับวันศุกร์: เรียกชื่อกันตั้งแต่คำแรก เริ่มตั้งแต่ต้น ช้าลง อีกครั้ง พักหลังจากรอบนี้ แล้วซ้อมตอนจบอีกที.
ระดับเริ่มต้น ระดับ 3 - ตอนที่ 2
บทเรียน 11 ถึง 20วันศุกร์ที่บาร์ในคลับก่อนเซ็ตแรกของแซม โดยมีคัทยาอยู่ข้าง ๆ: กลัวไหม นิดหน่อย ในนี้ร้อนและดัง เบื่อไหม ไม่ สนุกดีที่อยู่กับคุณ ไปได้แล้ว ถึงเวลาแล้ว ขอให้โชคดี และคำตอบที่ถูกต้องเพียงข้อเดียว.
ที่คลับหลังจากเซ็ตแรกของแซม โดยมีอาร์คาดี คัทยา และดีมานั่งล้อมรอบเปียโน: เก่งมาก ดีใจที่ได้ฟังคุณ ฉันก็ดีใจเหมือนกัน ดีใจที่คุณเล่นเพลงของตัวเอง เราก็ดีใจกันทุกคน ทุกวันศุกร์ ด้วยความยินดี ดีใจที่คุณอยู่กับพวกเรา มาฉลองกันเถอะ.
มื้อเย็นวันอาทิตย์ที่โซโคลนีกิ ที่ซึ่งบาบา วัลยาประกาศเรื่องทริป: ฉันเกิดใกล้ซุซดาล ไกลจากที่นี่ไหม สองร้อยกิโลเมตร ที่นั่นสวยนะ ฉันไม่เคยไปเลย ไปกันเถอะเดือนมิถุนายน แม่ คุณอายุแปดสิบสองแล้ว นั่นแหละเหตุผลที่ฉันจะไป คุณจะไปไหม ฉันไป เราไปด้วยกัน.
ที่ห้องขายตั๋วในสถานี โดยมีบาบาวัลยาอยู่ข้างๆ แซม: ตั๋วสองใบไปวลาดีมีร์ สำหรับเมื่อไหร่ สำหรับเช้าวันเสาร์ รถไฟจากมอสโกตอนเจ็ดโมงสี่สิบ และกลับจากวลาดีมีร์วันอังคาร ขอริมหน้าต่างด้วย สองพันสี่ร้อยรูเบิล.
เนินเขาในวลาดีมีร์ มหาวิหารสีขาวและแม่น้ำด้านล่าง บาบาวาเลียกับแซม: ดูสิ วิวสวยอะไรอย่างนี้ มหาวิหารอะไรอย่างนี้ หินสีขาว มันเก่าแค่ไหน แปดร้อยปี แม่น้ำอะไรอย่างนี้ มันชื่ออะไรนะ คลยาซมา ที่นี่เงียบจัง เป็นวันที่ดีจริงๆ.
แผงขายน้ำผึ้งที่ตลาดซุซดัล ที่บาบาวัลยาต่อราคาและแซมซื้อ: น้ำผึ้งเท่าไหร่ โหลละแปดร้อย แพงนะ ถูกลงหน่อย เจ็ดร้อย สดกว่าที่มอสโก แตงกวาของคุณดีกว่า ดีที่สุดในซุซดัล เอาสองโหล อันไหนหวานกว่า อันสีเข้ม เอาอันนั้น.
ประตูรั้วในหมู่บ้านใกล้ซุซดัล ที่บาบา ซีนาพบบาบา วาลยาอีกครั้งหลังจากสี่สิบปีและถามถึงแซม: เป็นเธอเหรอ เป็นฉันเอง สี่สิบปี คนนี้ใคร หลานเธอเหรอ ไม่ นี่แซม อายุเท่าไหร่ ฉันสามสิบ ฉันแปดสิบสาม วาลยาแปดสิบสอง เธอแก่กว่า เข้ามาสิ.
โรงเหล้าไม้ในซุซดัล บาบาวัลยากับแซมสั่งอาหาร: อยากรับอะไรดี ซุปกะหล่ำปลีหนึ่งชามกับควาสหนึ่งแก้ว แพนเค้กหนึ่งจาน เอาครีมเปรี้ยวหรือเอาน้ำผึ้ง เอาน้ำผึ้งกับชาหนึ่งถ้วย มีดหนึ่งแก้วเล็ก เอาอะไรอีกไหม น้ำเปล่าหนึ่งขวด.
ริมแม่น้ำที่ซุซดาลยามเย็น ระฆังดัง บาบา วาลยากับแซม: ได้ยินเสียงระฆังไหม ฉันได้ยิน เหนื่อยแต่มีความสุข คุณชอบซุซดาลไหม ชอบมาก คุณชอบที่สุดอะไร ระฆังกับตลาด แล้วก็ซีนา ฉันชอบซีนา เธอหัวเราะเหมือนคุณ.
ชานชาลาที่มอสโก ซึ่งคัทยาได้พบกับบาบาวัลยาและแซมจากรถไฟวลาดิเมียร์: เป็นยังไงบ้าง, ดีมาก, เริ่มงานที่โรงพยาบาลเมื่อไหร่, วันจันทร์, ฉันทำงานตลอดทั้งฤดูร้อน, เดือนสิงหาคมฉันมีวันหยุด, มาสิในเดือนกรกฎาคม, เดือนกรกฎาคมฉันจะอยู่ที่เดชา, แล้วก็เดือนสิงหาคมด้วย.
ระดับเริ่มต้น ระดับ 3 - ตอนที่ 3
บทเรียน 21 ถึง 30ที่ประตูบ้านพักตากอากาศในเดือนกรกฎาคม รถของลุงโววาสตาร์ตไม่ติดอีกแล้ว: เป็นอะไร มันไม่ยอม มันไม่ติดเลย มันติดตอนหน้าร้อน ผลัก เรากำลังผลัก ลองตอนนี้ มันติดแล้ว นั่นแหละเรียกว่าโชค.
ลุงโววาปลุกแซมตอนตีสี่ไปที่ทะเลสาบ: เราต้องไป ทำไมเช้าจัง เพราะปลามันตื่นตอนตีสี่ แล้วฉันต้องทำอะไร คุณต้องเงียบ คุณไม่ต้องพูด คุณต้องรอ ได้แล้วหนึ่งตัว.
ลุงโววาพาแซมกับดีมาเข้าไปในบันยา: ด้วยกิ่งเบิร์ช จะไม่เจ็บเหรอ, ใช้กิ่งดีกว่า, ราดควาสส์บนหิน, เอาไอน้ำอีก, พอแล้ว, ฉันร้อน, หลังออกจากบันยา เธอกับฉันเรียกกันด้วยชื่อได้แล้ว ตกลงไหม, ด้วยความยินดี, ขอให้เพลิดเพลินกับไอน้ำ.
ในป่าเบิร์ช บาบา วัลยา สอนแซมให้หาเห็ด: คุณรู้วิธีไหม ฉันไม่รู้ ฉันไม่เห็นเลย ดูใต้ต้นเบิร์ช เห็นไหม ฉันเห็นแล้ว ฉันกินได้ไหม อันนั้นกินไม่ได้ มีพิษ อันนี้กินได้ ตอนนี้ฉันรู้วิธีแล้ว.
พายุฝนฟ้าคะนองโถมเข้าครัวบ้านพักตากอากาศ ขณะที่แยมกำลังอยู่บนเตา: ปิดหน้าต่าง หน้าต่างปิดแล้ว เอาขวดโหลจากระเบียงมา เอาใบไหน เอามาทั้งหมด ช่วยเขาหน่อย ไม่ต้องกังวล เดี๋ยวมันก็ผ่านไป อย่าพูด คนแยม เสร็จแล้ว อย่ากลัว เราอยู่นี่.
วันหยุดเดือนสิงหาคมของคัทยาเริ่มขึ้นแล้ว และเธอกับแซมเดินลงไปที่แม่น้ำ: คุณชอบทำอะไรที่นี่ ฉันชอบว่ายน้ำตอนเช้า ฉันชอบนอนตอนเช้า ฉันชอบนั่งริมแม่น้ำ ฉันก็ชอบเหมือนกัน แล้วคุณไม่ชอบอะไร ยุงกับกะกลางคืน ไปที่แม่น้ำกันเถอะ.
เลนากับดิมามาอยู่สุดสัปดาห์ และที่โต๊ะระเบียงแซมถามว่าทำไมเขาถึงมารัสเซีย: มาจูนเปียโนหนึ่งตัว แล้วเขาก็อยู่ต่อเพื่อเล่นแจ๊ซ และเพื่อเรียนภาษารัสเซีย และเพื่อไปตกปลากับฉัน เรื่องนั้นด้วย และฉันมาหาคาตยา แค่คาตยาเหรอ?
คัทยาและแซมที่ตลิ่งแม่น้ำใต้ท้องฟ้าเต็มดาว: แซม ใช่ คุณชอบที่นี่ ฉันชอบที่นี่และฉันชอบคุณ คุณชอบฉัน มากเลย ตั้งนานแล้ว ฉันก็ชอบคุณเหมือนกัน งั้นเราอยู่ต่ออีกสักหน่อยเถอะ.
ครัวที่บ้านพักตากอากาศเช้าวันหลังจากไปแม่น้ำ: วันนี้เธอมีความสุขใช่ไหม ฉันก็มีความสุข และคัทยาก็มีความสุข ฉันแก่แต่ไม่ได้ตาบอด กาลีนา เปตรอฟนา รู้ไหม กาลีนา เปตรอฟนา รู้ทุกอย่าง เธอพอใจไหม ฉันพอใจ คัทยาพอใจ นั่นแหละสำคัญ กินสิ คนมีความสุขก็กินเหมือนกัน.
วันที่หนึ่งกันยายนบนถนนอาร์บัต ปีการศึกษาเริ่มต้น: วันนี้โรงเรียนเปิดแล้ว และชมรมวันศุกร์ ขอให้โชคดี หน้าร้อนหน้า ฉันจะอยู่ที่นี่ ไปปีเตอร์สเบิร์กดูคืนขาวกันเถอะ คุณกับฉัน อีกปีคุณจะพูดเหมือนคนรัสเซีย และอีกปีฉันจะเป็นฝ่ายขอเรียน.