เกาหลี
Eli อยู่กับครอบครัว Kim ตลอดฤดูหนาว: เปิดบัญชีธนาคารกับมีโทรศัพท์ งานเทศกาลโรงเรียน วันทำกิมจิ หิมะแรก และวันปีใหม่ที่บ้านคุณย่าพร้อมซุปเค้กข้าว เรียนรู้การพูดถึงวันของคุณ สภาพอากาศ สิ่งที่คุณทำ และสิ่งที่คุณจะทำ
คำแนะนำเสียง: อังกฤษ
บทเรียน 2 บทเรียนแรกฟรี การสมัครสมาชิกจะปลดล็อกส่วนที่เหลือ ทั้งที่นี่และในแอป
ระดับเริ่มต้น ระดับ 2 - ตอนที่ 1
บทเรียน 1 ถึง 10เช้าวันอาทิตย์ในครัวบ้านตระกูลคิม: คุณพัคถามว่าเอลีอยู่ที่นี่จนถึงฤดูใบไม้ผลิไหม โรงเรียนถึงกุมภาพันธ์ ตั้งแต่พรุ่งนี้ห้องของมินจุนเป็นของเอลี จันทร์ถึงศุกร์ไปโรงเรียน วันอาทิตย์ไปตลาด และตั้งแต่วันนี้เอลีเป็นคนมังวอนแล้ว.
ธนาคารข้างตลาดมังวอน: อีลีเปิดบัญชีโดยมีจี-ยองอยู่ข้างๆ ต้องใช้บัตรพำนัก พาสปอร์ตด้วย ต้องใช้เบอร์โทรด้วย ยังไม่มีโทรศัพท์ งั้นเอาเบอร์ของฉัน โปรดเซ็นตรงนี้ แล้วนี่คือสมุดบัญชีธนาคารกับบัตร.
ร้านขายโทรศัพท์ใกล้ฮงแด: ยินดีต้อนรับ กำลังมองหาอะไรอยู่ ฉันอยากซื้อโทรศัพท์ เครื่องนี้เป็นที่นิยม ฉันอยากได้เครื่องถูกๆ อยากได้แพ็กเกจด้วย ขอพาสปอร์ตกับสมุดบัญชีธนาคารด้วย ฉันอยากโทรเดี๋ยวนี้ โทรหาฉันหน่อย เบอร์คุณอะไร.
วันเสาร์ในห้องของเอลี แล้วโทรศัพท์เครื่องใหม่ก็ดัง: เป็นฉัน มินจุน โทรครั้งแรกของฉัน เธอทำอะไรอยู่ ฉันกำลังเรียนภาษาเกาหลี ตอนนี้เลย วันนี้วันเสาร์ ฉันกำลังกินไก่ทอดกับเพื่อน ฉันจะไป แล้วจี-ยองบอกว่ามินจุนกำลังทำการบ้านอยู่.
ห้องพักครูตอนเที่ยง: จี-ยองถามว่าเอลีตื่นกี่โมง หกโมงครึ่ง กินข้าวเช้าตอนเจ็ดกับคุณนายพาร์ก ไปโรงเรียนตอนแปด เรียนตอนเก้า นอนตอนสิบเอ็ด เรียนภาษาเกาหลีตั้งแต่สิบถึงสิบเอ็ด.
เช้าวันจันทร์ในห้องพักครู: รองผู้อำนวยการโอทักทายทุกคนอย่างเป็นทางการ เดือนนี้มีเทศกาล จัดวันไหน วันศุกร์สุดท้าย ห้องของเราจะร้องเพลงภาษาอังกฤษ คุณบรูคส์ ถูกไหม ใช่ คุณก็ร้องด้วยไหม ใช่ ฉันก็ร้องด้วย.
ห้องดนตรีหลังเลิกเรียน: นักเรียนถามว่าซ้อมเมื่อไหร่ วันจันทร์กับวันพุธ และวันศุกร์ แต่วันศุกร์ไม่สะดวก งั้นวันพฤหัส วันพฤหัสโอเค เทศกาลจัดวันไหน วันศุกร์สุดท้าย สัปดาห์ละสามครั้ง.
ห้องดนตรี: ทุกคนเล่นเพลงนี้ได้ไหม เร็วเกินไป เราเล่นไม่ได้ งั้นช้า ๆ อีกครั้ง เล่นกีตาร์ได้ไหม ได้ เล่นช้า ๆ ได้ไหม ได้แน่นอน พร้อมไหม คุณครูคิมเต้นได้ไหม ฉันเต้นไม่ได้ ไม่เป็นไร อีกครั้ง.
ในยิมหลังจากร้องเพลง: ครู พวกเราทำได้แล้ว ครูร้องดีมาก เด็กผู้ชายคนหนึ่งลืมเนื้อร้อง ฉันก็ลืมเหมือนกัน แต่ทุกคนหัวเราะ คุณบรูคส์ มันดีมาก นักเรียนพยายามหนักมาก คุณซ้อมเยอะไหม สัปดาห์ละสามครั้ง เยี่ยมมาก.
โต๊ะอาหารเย็นในคืนเทศกาล: เทศกาลเป็นยังไง สนุกมาก เธอแสดงอะไร เพลงอังกฤษ คนเยอะไหม ห้าร้อย ตื่นเต้นไหม ใช่ แต่สนุก มีวิดีโอไหม มี จี-ยองถ่ายไว้.
ระดับเริ่มต้น ระดับ 2 - ตอนที่ 2
บทเรียน 11 ถึง 20วันที่ทำกิมจิที่อพาร์ตเมนต์ของบ้านคิม มีคุณยายมาจากชอนจูและกะหล่ำปลีสี่สิบหัวอยู่ที่ระเบียง: ล้างกะหล่ำปลี, ที่ไหน, ในกะละมังใหญ่, โรยเกลือแบบนี้, เท่าไหร่, เยอะๆ, แล้วก็รอ, นานแค่ไหน, จนถึงคืนนี้, ยกกะละมัง.
ในครัววันทำกิมจิ นับว่ามีอะไรบ้าง: กะหล่ำปลีมีกี่หัว สี่สิบ พวกเรามีกี่คน ห้าคน หัวละแปด กีกระเทียมมีกี่หัว สิบ คุณย่า คุณย่าทำกิมจิมากี่ปีแล้ว เจ็ดสิบ ฉันหนึ่งวัน กลับมาอีกปีหน้า แล้วค่อยสองวัน.
โต๊ะหลังวันทำกิมจิ หมูและกิมจิสด: ชิมสิ คุณยายชิมก่อน รสเผ็ดไหม เผ็ดนิดหน่อยแต่อร่อย กินเยอะ ๆ นะ เหนื่อยไหม พักผ่อนนะ วันนี้คุณยายเข้านอนเร็ว หลับฝันดี กินหมูเพิ่มอีกนะ ครับ ขอบคุณครับคุณพ่อ.
ประตูห้องพักตอนเจ็ดโมงเช้าในเช้าที่หนาวครั้งแรก แท็กซี่ของคุณคิมอยู่ข้างล่าง: วันนี้หนาวนะ หมวกไหม หนาวมากไหม ฤดูหนาวมาแล้ว มินนีแอโพลิสติดลบสามสิบ งั้นโซลก็อุ่นสิ ก็ยังหนาวอยู่ เอาผ้าพันคอไปด้วย พรุ่งนี้อากาศเป็นไง หนาวอีก ขึ้นรถ ไปด้วยกันเถอะ.
แผงขายเสื้อผ้าข้าง ๆ ของคุณปาร์คที่ตลาดมังวอน: กำลังมองหาเสื้อบุนวม ใช่ แบบที่อุ่น ๆ ลองตัวนี้นะ อุ่นนะ ราคาเท่าไหร่ แปดหมื่นวอน มีถุงมือไหม ลองอันนี้นะ ห้าพัน ใส่หมวกด้วยสิ ฉันไม่ใส่หมวก หน้าหนาวทุกคนใส่หมวกกัน.
หิมะแรก มองจากหน้าต่างตอนเจ็ดโมง แล้วไปที่ลานกับมินจุนและเพื่อนบ้านที่ถือพลั่ว: ตื่นสิ หิมะตก จริงด้วย ออกไปข้างนอกกันเถอะ เจ็ดโมงแล้ว มาปั้นตุ๊กตาหิมะกัน โอเค ไปกัน หิมะตกมาเยอะเลย สวยจริง ๆ มาช่วยกันกวาดกันเถอะ เดี๋ยวค่อยทำตุ๊กตาหิมะ.
ในครัว จี-ยองดูสภาพอากาศในโทรศัพท์: วันนี้กี่องศา ลบเจ็ด แล้วเมื่อวาน ลบสาม แล้วพรุ่งนี้ ลบสิบสอง มินนิแอโพลิสตอนนี้ ลบยี่สิบ งั้นโซลก็ดีแล้ว.
ห้องของเอลี คุณพัคถือปรอทวัดไข้ และจี-ยองคุยโทรศัพท์กับโรงเรียน: ป่วยเหรอ ปวดหัวแล้วก็เจ็บคอ มีไข้ไหม มีนิดหน่อยแล้วก็หนาว สามสิบแปดจุดห้า นอนลง เดี๋ยวฉันโทรหาโรงเรียน พักผ่อนนะ ขอบคุณและขอโทษ ดื่มนี่ ชาขิง ร้อน ๆ.
ร้านขายยาที่หัวมุม เอลีมาคนเดียว: เจ็บตรงไหน คอฉันกับไอ เป็นตั้งแต่เมื่อไหร่ ตั้งแต่เมื่อวาน มีไข้นิดหน่อย วันละสามครั้งหลังอาหาร แล้วสำหรับคอ ทุกสี่ชั่วโมง ทั้งหมดเท่าไหร่ เก้าพันวอน หายไว ๆ นะ ขอบคุณ.
ห้องนั่งเล่นในวันแรกที่เอลีลุกขึ้นมา คุณยายกับคุณปาร์กคอยเฝ้า: วันนี้อย่าออกไปนะ ฉันไม่เป็นไร อย่าโกหก เสียงของเธอ อย่าดื่มน้ำเย็น น้ำอุ่นก็พอ มินจุนอย่าส่งเสียง เขาไม่ได้นอน เขาดูทีวีอยู่ อย่าบอกนะ อย่าดูทีวี นอน ได้ค่ะคุณยาย.
ระดับเริ่มต้น ระดับ 2 - ตอนที่ 3
บทเรียน 21 ถึง 30ห้องพักครูในวันสุดท้ายของเทอม แล้วมินจุนคุยโทรศัพท์: พรุ่งนี้เริ่มวันหยุดแล้ว เธอจะทำอะไร ฉันจะเรียนภาษาเกาหลีแล้วก็ไปเที่ยว ไปจอนจูช่วงปีใหม่ ฉันจะนอน คืนนี้เราจะดูหนังเกาหลีแบบมีซับไตเติล.
ห้องขายตั๋วที่สถานียงซาน ที่เอลีกับมินจุนซื้อตั๋วของครอบครัวไปชอนจู: ขอห้าใบ จากโซลไปชอนจู วันก่อนวันปีใหม่ รถไฟด่วนรอบเก้าโมง ใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงสี่สิบนาที โดยรถไฟ โดยรถยนต์ โดยบัตร.
บ้านเก่าของคุณยายที่ชอนจูตอนครอบครัวมาถึง: เข้ามาสิ หนาวไหม เคยไปชอนจูมาก่อนไหม นี่เป็นครั้งแรกของฉัน เคยลองข้าวหน้าโถไหม ยังเลย เคยนอนพื้นอุ่นไหม ไม่เคย งั้นคืนนี้นะ ถอดรองเท้า.
ครัวของคุณย่าในคืนก่อนวันปีใหม่ ซุปสำหรับพรุ่งนี้: หั่นต็อกแล้วใส่ลงชาม แบบนี้ บางกว่านี้ แล้วก็ต้มซุปแล้วใส่ต็อก ใครทำซุป ต้องกี่ชาม สิบสอง ฉันจะหั่นแล้วล้างจาน.
ห้องหลักในบ้านคุณยายวันปีใหม่ การไหว้กับซอง: สวัสดีปีใหม่ เช่นกันนะ ไหว้แบบนี้ เข่าก่อนแล้วมือ เยี่ยม ขอให้สุขภาพแข็งแรง เงินปีใหม่ ฉันอายุยี่สิบแปด ที่บ้านคุณยายทุกคนเป็นเด็ก ตอนนี้ซุป.
มื้อโต๊ะปีใหม่ที่บ้านคุณย่า ซุปและคำถามเรื่องอายุ: กินซุปเถอะ หนึ่งชามคือหนึ่งปี งั้นวันนี้ฉันอายุยี่สิบเก้า ในเกาหลีใช่ไหม ย่าคะย่าอายุเท่าไหร่ แปดสิบห้า ขอฉันสองชาม มินจุนอายุยี่สิบสี่ จี-ยองอายุสามสิบสอง อย่าพูดสิ ขออีกชามค่ะ/ครับ.
ย่านบ้านเก่าในจอนจู ที่มินจุนกับเอลีเช่าชุดพื้นเมืองเพื่อถ่ายรูป: มาเช่ากันเถอะ, ฉันใส่อันนั้นไม่ได้, ทุกคนใส่ได้, ไซซ์อะไร, ใหญ่ค่ะ/ครับ, ลองใส่ดู, ฉันผูกริบบิ้นไม่ได้, ฉันผูกให้, เรียบร้อย, ถ่ายรูปกันเถอะ, ฉันยิ้มไม่ได้, หนาวเกินไป.
วันอาทิตย์ที่กลับมาอยู่โซล แม่น้ำฮันกับจี-ยองและมินจุน: ไปที่แม่น้ำกันไหม อากาศหนาวขนาดนี้ จะนั่งรถบัสดีไหม เดินกันเถอะ กินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปริมแม่น้ำกันไหม ให้ฉันซื้อกาแฟด้วยไหม ขอร้อนนะ นั่งตรงนี้กันไหม แม่น้ำกลายเป็นน้ำแข็ง สวยจัง.
ห้องทำงานของรองผู้อำนวยการโอในวันแรกที่กลับมา มีกระดาษวางบนโต๊ะ: เชิญนั่ง ปีการศึกษาจบในเดือนกุมภาพันธ์ ปีหน้าด้วยโรงเรียนก็ยังต้องการคุณ ค่าตอบแทนเท่าเดิม อีกหนึ่งปี ฉันจะคิดดูก่อน บอกฉันภายในวันศุกร์ ฉันจะโทรหาพ่อแม่แล้วตอบ.
โต๊ะครัวกับทั้งครอบครัว และคำตอบของเอลี: แล้วพ่อแม่ของเธอล่ะ เขาโอเคกับมันไหม แล้วเธอล่ะ ฉันจะอยู่ต่ออีกหนึ่งปี ก็ดีที่สุด แต่ว่าฉันอยากอยู่ที่ของฉันเอง ทำไม บ้านเราก็ดีเหมือนกันนะ ฉันยี่สิบเก้าแล้วนะ มีแฟลตแถวแม่น้ำ ฉันรู้จักเอเจนต์ อยู่มังวอนหนึ่งปี แล้วค่อยว่ากัน.