ข้ามไปยังเนื้อหา
fluentbyear
🇰🇷 เกาหลี
ระดับกลาง ระดับ 2

เกาหลี

เดดไลน์ของซูอาที่สำนักพิมพ์, คาบแรกของเอลีที่สอนเป็นภาษาเกาหลี, การหางานของมินจุน, งานแต่งของจียอง และเอกสารสำหรับวีซ่าใหม่ เรียนรู้เงื่อนไข ความปรารถนา และคำแนะนำ รวมถึงคำว่า “ถ้า” ในภาษาเกาหลี

คำแนะนำเสียง: อังกฤษ

พร้อมแล้ว 30 จาก 30 บทเรียน
เริ่มบทเรียน 1

บทเรียน 2 บทเรียนแรกฟรี การสมัครสมาชิกจะปลดล็อกส่วนที่เหลือ ทั้งที่นี่และในแอป

ระดับกลาง ระดับ 2 - ตอนที่ 1

บทเรียน 1 ถึง 10
1
กำหนดส่ง

โต๊ะทำงานของซูอาที่สำนักพิมพ์ในฮับจองหลังเก้าโมง เอลีถือกาแฟสองแก้ว: ถ้ามาหลังเก้าโมงประตูจะล็อก สี่ร้อยหน้าต้องเสร็จภายในสิ้นเดือนพฤศจิกายน ถ้าทำงานทุกคืนคุณจะป่วย ถ้าฉันไม่ทำหนังสือจะไม่เสร็จ พอเสร็จแล้วเราไปเดินเลียบแม่น้ำกันทั้งวันอาทิตย์ พอเสร็จแล้วฉันจะนอนทั้งวันอาทิตย์ ถ้ากาแฟเย็นฉันจะเอามาให้อีก ถ้าคุณเอามาให้อีกฉันจะเขียนจบบทหนึ่ง.

ฟรี
2
คำอวยพร

คาเฟ่ที่ฮงแดตอนเที่ยงวันเสาร์ บาริสต้ากำลังรอ: อเมริกาโนสองแก้ว แก้วนึงกับซูอาตามที่เธอชอบ ฉันหวังว่าเดดไลน์จะอยู่เดือนมกราคม ฉันหวังว่าคุณจะกินข้าวเที่ยงก่อน ฉันหวังว่าฉันมีสองคน อีกคนกำลังนอนอยู่ ฉันจะดีใจถ้าคุณสั่งให้ เพราะมีคิวอยู่ข้างหลังคุณ ช็อกโกแลตร้อนแก้วนึง และฉันหวังว่าจะเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ มันเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ และฉันหวังว่าคุณจะรู้.

ฟรี
3
เครื่องเคียงจากแผงลอย

แผงของคุณปาร์คที่ตลาดมังวอนเช้าวันเสาร์: อีไล ซูอากินอยู่ไหม เธอต้องอ่านหนังสือให้จบ แล้วเธอก็ต้องกินให้ดีด้วย เอานี่ไป แล้วต้องจ่ายเท่าไหร่ ฉันไม่เอาเงิน และคุณต้องถือให้ตั้งตรง ต้องเอากล่องกลับมาคืนไหม วันอาทิตย์มากับซูอา แล้วฉันต้องถือซูอาด้วย คุณต้องกินต็อก.

ต้องสมัครสมาชิก
4
ตีสอง

อพาร์ตเมนต์ของอีไลริมแม่น้ำตอนตีสอง ซูอาคุยโทรศัพท์แล้วติดอยู่กับประโยคเดียว: หลับอยู่เหรอ ฉันก็หลับอยู่นะ มีอะไรเหรอ หนึ่งประโยคสองชั่วโมงแล้วยังฟังเหมือนภาษาอังกฤษ ถ้าเป็นฉันนะฉันคงนอนแล้ว ถ้าเป็นฉันนะเธอคงร้องไห้ไปแล้วตั้งชั่วโมงหนึ่ง ถ้าเป็นฉันนะฉันจะอ่านช้าๆ ถ้าเป็นฉันนะฉันจะไม่ให้คำแนะนำตอนตีสอง ถ้าเป็นฉันนะฉันจะกินต็อกของคุณปาร์ค ถ้าเป็นฉันนะเธอคงกินไปตั้งแต่สามทุ่มแล้ว งั้นราตรีสวัสดิ์.

ต้องสมัครสมาชิก
5
หัวหน้าบรรณาธิการ

สำนักพิมพ์ที่ฮับจองตอนเที่ยง อีลียืนอยู่ที่ประตูพร้อมกล่องข้าวตอนหัวหน้าบรรณาธิการเดินออกมา: โรงพิมพ์อยากได้วันที่ยี่สิบ ฉันอยากทำงานจากบ้านมากกว่า หนุ่มถือกล่องข้าวคนนี้เป็นใคร ผมชื่ออีลี ผมแค่นำอาหารมา ของผมด้วย กินดีกว่า ฉันอยากให้คุณกลับบ้านมากกว่า ผมอยากถือกระเป๋าให้ ปล่อยกระเป๋าไว้แล้วไป.

ต้องสมัครสมาชิก
6
สัปดาห์วิทยาศาสตร์

ห้องทำงานของรองผอ.โอ ก่อนสัปดาห์วิทยาศาสตร์ในเดือนธันวาคม จี-ยองอยู่ข้างเอลี: คุณจะสอนเป็นภาษาเกาหลีได้ไหม สอนเป็นภาษาเกาหลี และถ้าฉันทำผิดจะเป็นไรไหม ผิดได้แต่ห้ามนอน ฉันนั่งข้างหลังได้ไหม นั่งได้ นักเรียนหัวเราะได้ไหม หัวเราะได้ แล้ววันพฤหัส วันพฤหัสก็ได้ และฉันใช้ห้องวิทยาศาสตร์ได้ไหม ใช้ได้แต่ห้ามก่อไฟ.

ต้องสมัครสมาชิก
7
ซ้อม

ห้องพักครูหลังเลิกเรียน จี-ยองสอนเอลีให้สอนคาบภาษาเกาหลี: ถ้าอยากให้พวกเขาฟังให้เริ่มด้วยคำถาม ถามอะไร แบบนี้ไง แล้วทำไมลูกโป่งถึงโต ถ้าฉันอยากให้พวกเขาเงียบ ให้ลดเสียงลง ถ้าฉันอยากฝึกตอนนี้ ฉันจะเป็นนักเรียนที่แย่ที่สุด ถ้าอยากเป็นคนแย่ที่สุดให้นั่งหลังห้องแล้วหาว.

ต้องสมัครสมาชิก
8
มินจุนเล่นเป็นนักเรียน

ครัวบ้านตระกูลคิมในวันอาทิตย์ น้ำส้มสายชู เบกกิ้งโซดา ขวดกับลูกโป่ง คุณย่าดูอีไลซ้อมกับมินจุนที่เป็นนักเรียน: ฉันไม่รู้ว่านี่วิทยาศาสตร์หรือทำอาหาร ฉันไม่รู้ว่ามันจะพองไหม ดูนะ ฉันไม่รู้ว่าพวกเธอสองคนทำอะไรกัน บทเรียนหนึ่ง แล้วฉันไม่รู้ว่าพวกเขาจะเข้าใจไหม พูดให้ดังเพราะเบาๆ ก็ถูกลืม ฉันไม่รู้ว่าภาษาเกาหลีของเธอพอไหม ฉันไม่รู้ว่าของเธอพอไหม เช็ดโต๊ะทั้งคู่เลย.

ต้องสมัครสมาชิก
9
ชั้นเรียน

ห้องวิทยาศาสตร์วันพฤหัสบดี คลาสแรกของเอลีที่สอนเป็นภาษาเกาหลี เด็กผู้หญิงปีสองถาม รองผู้อำนวยการโออยู่ด้านหลัง: ทุกคน วันนี้เป็นภาษาเกาหลีนะ คุณครูทำไมลูกโป่งถึงพองขึ้น เป็นแก๊ส แล้วฉันเอามาสองลูกเผื่อมันแตก เผื่อมันแตกฉันขยับไปข้างหลัง ดมดูเผื่อคุณไม่เชื่อ ฉันกลัวว่าจะไม่เข้าใจ ฉันก็กลัวเหมือนกัน สี่สิบห้านาทีเป๊ะๆ และทำได้ดีมาก.

ต้องสมัครสมาชิก
10
หลังเลิกเรียน

ทางเดินหลังคลาสภาษาเกาหลีของเอลี แล้วก็ที่คาเฟ่ ที่ซูอามาถึงพร้อมกระเป๋าใบใหญ่: คุณควรพูดช้ากว่านี้นะ ใช่ ฉันควรพูดช้ากว่านี้ คุณควรเอาลูกโป่งมาเพิ่มอีกลูก ฉันควรเขียนคำนั้นที่ยากไว้บนกระดาน ซูอา ทำไมกระเป๋าใบใหญ่จัง หนังสือของฉันกับสำเนาแรกมาถึงแล้ว คุณควรบอกตั้งแต่แรกสิ ฉันควรนอนให้พอในเดือนพฤศจิกา และตอนนี้ฉันจะทำแล้ว.

ต้องสมัครสมาชิก

ระดับกลาง ระดับ 2 - ตอนที่ 2

บทเรียน 11 ถึง 20
11
จะใหญ่หรือเล็กก็ตาม

โต๊ะบ้านตระกูลคิมส์ในเดือนกุมภาพันธ์มีดอกไม้วางอยู่ มินจุนเพิ่งเรียนจบ: เรียนจบแล้วไงต่อ ตอนนี้ก็หางาน ไม่ว่าจะเป็นบริษัทใหญ่หรือเล็กก็เริ่ม ไม่ว่าเขาจะกินหรือไม่เขาก็ผอม ไม่ว่าฉันจะกินหรือไม่ฉันก็ต้องมีสูท ไม่ว่าจะสำเร็จหรือไม่มื้อกลางวันฉันเลี้ยงเอง อเมริกันหรือเกาหลีก็กิน และไม่ว่าจะชนแก้วหรือไม่ก็รินชา.

ต้องสมัครสมาชิก
12
เพื่อที่จะสมัคร

ห้องของมินจุนมีแล็ปท็อปกับกระดาษว่างสองหน้า เอลีนั่งอยู่บนพื้น: เพื่อสมัคร ฉันต้องมีจดหมายแนะนำตัวเอง จะเขียนสองหน้าก็บอกว่าคุณทำอะไรมา กองทัพและมหาวิทยาลัย จะบอกเพิ่มก็บอกว่าคุณเรียนรู้อะไร ฉันเรียนรู้ที่จะตื่นหกโมง เขียนอย่างนั้น แล้วเพื่อให้ได้สัมภาษณ์ให้เขียนสั้นๆ จะเขียนให้สั้นช่วยฉันหน่อย และจะตัดให้สั้นให้อ่านออกเสียง.

ต้องสมัครสมาชิก
13
อย่าหยิบอันที่เงาวับนะ

ร้านขายสูทในฮงแดกับมินจุนอยู่หน้ากระจกและเอลีนั่งบนสตูล: เพราะเป็นสัมภาษณ์ก็อย่าใส่ตัวเงา ฉันชอบตัวเงา อย่านะ แล้วก็อย่าให้ดูเหมือนนักร้อง สีกรมท่าและอย่าใส่รองเท้าสีน้ำตาล ต้องฟิตขนาดนี้เลยเหรอ อย่ากินมื้อเที่ยงก่อนสัมภาษณ์ อย่าไปฟังนั่น กินเถอะ แล้วก็คุณไม่ควรเลือกเนกไทเอง.

ต้องสมัครสมาชิก
14
ถ้าคุณให้โอกาสฉัน

ห้องนั่งเล่นของบ้านตระกูลคิมกลายเป็นห้องสัมภาษณ์ เอลีนั่งหลังโต๊ะในฐานะผู้สัมภาษณ์ และจี-ย็องถือสมุดโน้ต: กรุณาแนะนำตัวหน่อย ถ้าคุณให้โอกาสฉัน ฉันจะเรียนรู้เร็ว ถ้าเรารับคุณเข้าทำงาน คุณจะทำอะไรก่อน ถ้าคุณรับฉัน ฉันจะท่องชื่อทุกคนให้จำได้ ถ้างานหนัก คุณจะทำอย่างไร ถ้าหนัก ฉันจะถามและยังทำต่อไป ถ้าคุณยิ้มแบบนั้น คุณจะผ่าน และถ้าฉันผ่าน มื้อเที่ยงฉันเลี้ยง.

ต้องสมัครสมาชิก
15
ไม่อย่างนั้นคนถัดไป

โต๊ะอาหารเย็นบ้านตระกูลคิม โดยเปิดลำโพงโทรศัพท์ของมินจุนไว้ตรงกลาง มีผู้สัมภาษณ์จากยออีโดอยู่ในสาย: คุณผ่านแล้วและเริ่มงานเดือนเมษายน ขอตอบพรุ่งนี้ได้ไหม ภายในพรุ่งนี้ไม่งั้นก็เป็นคนถัดไป งั้นฉันตอบรับตอนนี้ ถ้าคุณไม่เอาเอกสารมา ก็ไม่มีสัญญา ทักทายให้ถูกต้อง ไม่งั้นจะน่าอาย ขอบคุณมาก แล้วฉันจะมาวันจันทร์ แล้วก็กินหน่อย ไม่งั้นจะล้ม.

ต้องสมัครสมาชิก
16
ฉันจะดูแลเธออย่างดี

โต๊ะของครอบครัวคิมในเย็นวันอาทิตย์ของเดือนเมษายน โด-ยุน คู่หมั้นของจี-ย็อง มานั่งโต๊ะเป็นครั้งแรก: ผมจะดูแลเธอให้ดี ดังนั้นช่วยให้พรด้วย เธออยู่คนเดียวก็ทำได้ดีแล้ว งั้นคุณจะทำอะไร ผมจะทำอาหารสุดสัปดาห์ก็เลยไม่เป็นไร ฉันจะส่งกับข้าวไปให้ งั้นทำแค่นิดเดียวก็พอ ฉันจะตอบตกลง งั้นกินก่อนเดี๋ยวเย็น คุณจะช่วยงานแต่ง ดังนั้นฝึกไหว้ด้วย ฉันจะฝึกทุกคืน งั้นช่วยสอนฉันด้วย แล้วฉันจะสอนคุณด้วย งั้นทำด้วยกันเถอะ.

ต้องสมัครสมาชิก
17
ในกรณีฝนตก

โต๊ะประชาสัมพันธ์ของห้องจัดงานแต่งในมาโพ โดยแฟ้มของพนักงานเปิดอยู่ จี-ยองกับโด-ยุนกำลังเลือก อีไลอยู่ข้างๆ: กรณีฝนตกเราถ่ายในร่ม กรณีแขกเกินสองร้อยคน กรณีนั้นเราจะเปิดฮอลล์ที่สอง กรณีเปลี่ยนวัน กรณีครั้งที่สองจะมีค่าธรรมเนียม และกรณีมีแขกต่างชาติ เราจะพิมพ์แผ่นพับภาษาอังกฤษให้ ไม่ต้องกังวล และกรณีไหว้ผิดก็ไม่มีใครรู้.

ต้องสมัครสมาชิก
18
ขอแค่ใส่ได้ก็พอ

แผงขายฮันบกใต้หลังคาตลาดกวางจัง คุณพัคกับ Eli อยู่กับพนักงานร้าน: ขอให้ใส่ได้สีก็ไม่สำคัญ ขอแค่อย่าเป็นสีชมพู ขอแค่มัดกางเกงให้ดีจะนั่งได้ ฉันมัดยังไง ขอแค่มัดเชือกไว้ด้านหน้าก็พอ ขอแค่เขาก้มคำนับได้เราจะซื้อ ขอแค่อย่าให้ใครถ่ายฉัน แล้วมินจุนจะถ่ายเพราะเขาเป็นลูกฉัน.

ต้องสมัครสมาชิก
19
ขอให้ท่านนั่งประจำที่

ห้องนั่งเล่นบ้านตระกูลคิม โดยมีมินจุนยืนข้างทีวีทำหน้าที่เป็นพิธีกรงานแต่ง เอลีกับจี-ยองนั่งบนโซฟาเป็นแขก: แขกครับ/ค่ะ ขอเชิญนั่งให้เรียบร้อย พูดให้ดังขึ้นแล้วพูดอีกครั้ง ขอเชิญต้อนรับเจ้าบ่าว คุณพูดคำว่าเจ้าบ่าวเหมือนคำว่า “รองเท้า” งั้นพูดใหม่ ขอเชิญต้อนรับเจ้าสาว ขอให้หยุดเถอะเพราะฉันร้องไห้อยู่ ขอเชิญปิดโทรศัพท์ และขอให้ฝึกอีกหน่อย.

ต้องสมัครสมาชิก
20
ถ้าฉันร้องไห้ล่ะ?

อพาร์ตเมนต์ของเอลีริมแม่น้ำคืนก่อนวันแต่งงาน จี-ย็องโทรมา และซู-อานั่งที่โต๊ะฟังอยู่: ถ้าฉันร้องไห้ตอนโค้งคำนับล่ะ แล้วโด-ยุนก็ร้องไห้ด้วยก็ไม่เป็นไร ถ้ามินจุนลืมบทพูดล่ะ งั้นฉันจะอ่านแทน ถ้าฝนตกละ งั้นเราถ่ายในร่ม แล้วนอนตอนนี้ดีไหม ถ้าจี-ย็องไม่นอนล่ะ แล้วถ้าคุณพูดถูกล่ะ งั้นราตรีสวัสดิ์.

ต้องสมัครสมาชิก

ระดับกลาง ระดับ 2 - ตอนที่ 3

บทเรียน 21 ถึง 30
21
งานแต่งงาน

ห้องจัดงานแต่งที่มาโพในเดือนพฤษภาคม มินจุนเป็นพิธีกร จี-ยองกับโด-ยุนในชุดประจำชาติไหว้พ่อแม่ เอลีไหว้กับครอบครัว: เจ้าสาวและเจ้าบ่าวไหว้พ่อแม่ ใช้ชีวิตคู่ให้ดีทั้งสองคนและมีความสุข ยินดีด้วยและขอให้มีความสุข คุณไหว้เก่งกว่าโด-ยุนอีก ยินดีด้วยกับคุณด้วย และจบแล้ว เชิญไปห้องอาหาร ถอดชุดประจำชาติ และหวังว่าจะมีวันอาทิตย์แบบนี้อีก.

ต้องสมัครสมาชิก
22
การชนแก้วของครอบครัว

โต๊ะของครอบครัวคิมในค่ำคืนวันแต่งงาน คู่บ่าวสาวไปเชจูแล้ว คนละแก้วและชาสำหรับคุณย่า: คนละแก้วและให้คู่บ่าวสาว ให้หลานสาวฉันกับเจ้าบ่าวด้วย ให้เจ้าภาพที่ไม่ลืม ให้เจ้าภาพที่ลืมโทรศัพท์ ให้แม่กับพ่อ ให้เอลีที่โค้งคำนับในชุดพื้นเมือง และให้งานแรกของมินจุน ให้คนต่อไปไม่ว่าใคร แล้วดื่มแล้วก็ล้างจาน.

ต้องสมัครสมาชิก
23
ปีสาม

สำนักงานรองผู้อำนวยการโอในเดือนมิถุนายน สัญญาปีสามอยู่บนโต๊ะ จี-ยองอยู่ข้างเอลี: ปีสามแล้วงั้นจะเซ็นไหม ได้ แล้วฉันต้องทำอะไรบ้าง คุณต้องต่อวีซ่าด้วยตัวเอง คุณต้องจองก่อนเดือนสิงหาคม คุณต้องถ่ายรูปด้วย ฉันต้องไปอีกเพื่อรับบัตรไหม คุณต้องไปสองรอบ แล้วนี่ และฉันต้องซื้อปากกาก่อนด้วย.

ต้องสมัครสมาชิก
24
การจองเวลาไปเยี่ยม

แฟลตของเอลีริมแม่น้ำ ซูอานั่งที่แล็ปท็อปบนหน้าจองคิวของสำนักงานตรวจคนเข้าเมือง: แค่ต้องเลือกวัน ไม่มีวันว่าง งั้นก็ทำใหม่อีกทีตอนเก้าโมงพรุ่งนี้ แล้วก็เอกสาร พาสปอร์ต สัญญา รูป แล้วก็แค่นั้น ถ้ารูปเก่าล่ะ ไม่เป็นไรถ้าเป็นรูปปีนี้ แล้วเป็นรูปปีนี้ไหม เป็นรูปจากมินนีแอโพลิส งั้นก็ต้องถ่ายใหม่ แล้วไปด้วยกันเถอะ.

ต้องสมัครสมาชิก
25
รูปถ่าย

สตูดิโอถ่ายรูปในมาโพ พนักงานร้านอยู่หลังกล้อง ซูอานั่งบนม้านั่ง: ถ่ายรูปวีซ่าเลยห้ามยิ้ม ถ้ารู้ก่อนฉันคงใส่เสื้อเชิ้ตสีขาว ถ้าคุณมาช่วงเช้า วันนี้ก็คงไม่ต้องต่อคิว ถ้าคุณฟัง เราก็คงมาช่วงเช้าแล้ว ถ้าคุณบอกเหตุผลฉัน ฉันก็คงฟัง ถ้าคุณยิ้ม เราก็จะถ่ายใหม่ หกชุด สิบนาที และถ้ารู้ก่อนฉันก็คงเอากาแฟมา.

ต้องสมัครสมาชิก
26
ช่องสาม

สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง เรียกหมายเลขสี่สิบสองไปที่ช่องสาม เจ้าหน้าที่อยู่หลังกระจก ซูอานั่งบนม้านั่ง: ให้ช่วยอะไรได้บ้าง ฉันมาขอต่อวีซ่า จดหมายนี้ไม่มีตราประทับ ถ้าคุณบอกฉัน ฉันจะขอบคุณมาก ตราประทับของโรงเรียนภายในวันศุกร์ ฉันจะกลับมาวันศุกร์ ถ้าคุณกรอกให้ ฉันจะขอบคุณมาก และจากบนม้านั่ง ถ้าคุณซื้อข้าวกลางวันให้ฉัน ฉันจะขอบคุณมาก.

ต้องสมัครสมาชิก
27
แมวน้ำ

สำนักงานของโรงเรียนในบ่ายวันศุกร์ เจ้าหน้าที่ที่เคาน์เตอร์ รองผู้อำนวยการโอเข้าประชุม สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองปิดหกโมง: อยู่กับรองผอ.

ต้องสมัครสมาชิก
28
การรอสองสัปดาห์

ร้านกาแฟที่ฮงแดหลังเลิกงาน มินจุนในชุดสูทสีกรมท่า เป็นน้องเล็กสุดในออฟฟิศ อีลีต้องรอการ์ดอีกสองสัปดาห์: อเมริกาโนเย็นสองแก้ว อันหนึ่ง แล้วโทรไปดีไหม อย่าดีกว่า แล้วเจ้านายคุณล่ะ ใจดีแต่ฉันเป็นเด็กสุดเลยต้องชงกาแฟ คุณควรชงให้ดีนะ แล้วคุณสอนฉันได้ไหม คุณควรถามบาริสต้านะ แล้วคุณควรซื้อกาแฟก่อนสักแก้ว.

ต้องสมัครสมาชิก
29
บัตรใหม่

ช่องสามอีกครั้ง สองสัปดาห์ต่อมา เจ้าหน้าที่พร้อมบัตรพำนักใบใหม่ ซูอานั่งบนม้านั่ง: บัตรของคุณใช้ได้ถึงสิงหาคมหน้า ขอบคุณ แล้วก็หนึ่งปี ภายในสิบห้าวันคุณต้องแจ้ง จากนั้นเรื่องเดินทางล่ะ คุณต้องกลับมาก่อนเดือนสิงหาคม ถ้าฉันไม่ทำหายแค่นั้นพอไหม ใช่ แล้วหมายเลขถัดไปสี่สิบสาม และจากม้านั่งคุณต้องใส่กรอบมัน.

ต้องสมัครสมาชิก
30
โทรกลับบ้าน

แฟลตของ Eli ริมแม่น้ำในเย็นวันหนึ่งของเดือนกรกฎาคม พ่อแม่ของเขาโทรมาจากมินนีแอโพลิสเป็นภาษาอังกฤษ Su-a นั่งข้างๆ คอยบอกเขาว่าต้องพูดอะไร: แม่ถามว่ามันเป็นปีสามจริงๆ ไหม ไม่ใช่ว่า “ถ้า” แต่คุณมีบัตรแล้ว พ่อถามว่าพวกเขาขอมาช่วงฤดูใบไม้ร่วงได้ไหม ไม่ใช่ว่าพวกเขามาหรือไม่ แต่เป็นว่าพวกเขาจะมาเมื่อไหร่ เมื่อพวกเขามา ครอบครัวโอเคไหม เมื่อพวกเขามา คุณปาร์กจะทำอาหาร พ่อถามว่าฉันแปลไหม แปลเป็นเกาหลีด้วยเพราะฉันก็อยากได้ยินเหมือนกัน แล้วตอนคุณมา ฉันจะแปล.

ต้องสมัครสมาชิก