ข้ามไปยังเนื้อหา
fluentbyear
🇰🇷 เกาหลี
ความคล่องแคล่ว ระดับ 2

เกาหลี

เอลีอ่านเรื่องเกาหลีออกเสียงดังในชมรมห้องสมุด เรียนสุภาษิตจากคุณย่าและเล่าเรื่องที่โต๊ะชูซอก ขณะที่มินจุนถ่ายทำสารคดีเกี่ยวกับตลาดมังวอน เรียนรู้การเล่าเรื่อง โดยมีสุภาษิตและพอยต์หักมุม

คำแนะนำเสียง: อังกฤษ

พร้อมแล้ว 30 จาก 30 บทเรียน
เริ่มบทเรียน 1

บทเรียน 2 บทเรียนแรกฟรี การสมัครสมาชิกจะปลดล็อกส่วนที่เหลือ ทั้งที่นี่และในแอป

ความคล่องแคล่ว ระดับ 2 - ตอนที่ 1

บทเรียน 1 ถึง 10
1
หนังสือภาพ

เวลาเข้านอนที่แฟลตของอีไลในมาโพ: ซูอานำหนังสือนิทานพื้นบ้านที่สำนักพิมพ์ของเธอพิมพ์กลับบ้าน และอีไลอ่านตอนต้นของ “เสือกับลูกพลับแห้ง” ให้ฮาอึนฟัง: วันนี้วางจำหน่ายแล้ว อ่านให้เธอฟังสิ นานมาแล้ว เขาว่ากันว่า มีเสือตัวหนึ่งอาศัยอยู่ ช้าลงหน่อย คุณไม่ได้อ่านพยากรณ์อากาศนะ เสือลงมาที่หมู่บ้าน ฮาอึนพูดว่าเสือ ตอนจบพรุ่งนี้ ฉันยังอ่านคำว่าลูกพลับแห้งไม่ได้ ฉันลงชื่อคุณไว้ให้ชมรมอ่านออกเสียงแล้ว โดยไม่ถามฉันเลย และการเริ่มต้นคือครึ่งหนึ่ง ฉันทำครึ่งของคุณแล้ว.

ฟรี
2
คลับ

ห้องสมุดมาโปในเช้าวันเสาร์ คลับอ่านออกเสียงครั้งแรกของเอลี: ช้ากว่าตอนอยู่ในวิทยุ ฉันชื่อเอลี ฉันเป็นครูวิทยาศาสตร์ ยิ่งอ่านช้า พวกเขายิ่งฟังดี เป็นบุรุษไปรษณีย์มาสี่สิบปี ฉันมาที่นี่เพื่อกาแฟ หายใจทุกครั้งที่เจอจุลภาค วางหนังสือต่ำๆ ยิ่งเขาอ่าน เขายิ่งฟังดูเป็นคนเกาหลี สัปดาห์หน้า คุณยุนจะเป็นเสือ แล้วนี่ก็สามปีแล้ว ยิ่งฉันทำไปนานเท่าไร ฉันก็ยิ่งหิวมากขึ้น.

ฟรี
3
ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์

ห้องสมุดมาโพ ชมรมอ่านเรื่อง ‘พระอาทิตย์กับพระจันทร์’ โดยคุณยุนเป็นเสือ เอลีเป็นแม่ และคุณซอเป็นเด็ก ๆ: เอาต็อกหนึ่งชิ้นให้ฉันแล้วฉันจะไม่กินเธอ ที่เนินสุดท้ายไม่มีต็อกแล้ว เสือบอกว่าถึงตาเธอแล้ว เสือขอเชือกด้วย เชือกผุแล้วเขาก็ตกลงไปในทุ่งข้าวฟ่าง เขาบอกว่าจะกินเธอ ถามว่าแข็งแรงไหม บอกว่าปีนกันเถอะ ไม่เคยมีเชือกหย่อนลงมาเลย และก็เพราะเธอไม่เคยขอเลย.

ต้องสมัครสมาชิก
4
ตับกระต่าย

ห้องสมุดมาโพ ชมรมอ่านเรื่อง “ตับของกระต่าย” โดยเอลิเป็นเต่าและคุณยุนเป็นกระต่าย: กระต่าย ราชาแห่งท้องทะเลป่วย กระต่ายแกล้งทำเป็นคิดดู เขาแกล้งทำเป็นไม่กลัว ฉันทิ้งตับไว้ที่บ้าน กษัตริย์ไม่แกล้ง เขาแค่เชื่อ สัตว์อะไรจะเก็บตับไว้นอกร่างกายได้ ส่วนของกระต่ายคือโจ๊กเย็นๆ ฉันแกล้งทำเป็นเข้าใจ และฉันรู้ ฉันเห็นมาหมดแล้ว.

ต้องสมัครสมาชิก
5
ขวานทองกับขวานเงิน

ห้องสมุดมาโป วันนี้ไม่มีหนังสือ: อีไลเล่านิทาน “ขวานทองกับขวานเงิน” คนเดียวด้วยห้าคำ เรื่องราวเดินไปบนห้าคำ: แล้วภูตภูเขาก็ปรากฏตัว ขวานของฉันคือขวานเหล็ก ดังนั้นเขาจึงให้ขวานทั้งสามเล่ม แต่แล้วเพื่อนบ้านที่โลภได้ยิน ขณะที่เรื่องนั้นกำลังเกิดขึ้น ภูตก็หายไป ท้ายที่สุดเขาเสียแม้แต่ขวานเหล็กของตัวเอง เรื่องราวเดินไปบนห้าคำ ขวานที่ไว้ใจได้ตัดเท้าคุณ และสุภาษิตคือเกลือ แค่หยิบมือเดียว.

ต้องสมัครสมาชิก
6
ชายชรากับก้อนปูด

ห้องสมุดมาโพ ชมรมอ่านเรื่อง “ชายชรากับก้อนเนื้อ” เรื่องเล่าสองช่วง: ชายชรามีก้อนเนื้อร้องเพลงในภูเขา เพลงนั้นมาจากไหน มาจากก้อนเนื้อนี่ไง พอเขาพูดแบบนั้น พวกปีศาจก็ซื้อก้อนเนื้อ เพื่อนบ้านก็ขึ้นไปเหมือนกันและร้องเพลง เขากลับบ้านมาพร้อมก้อนเนื้อเพิ่มอีกก้อน ช่วงที่สองเร็วกว่า ฉันเล่าให้หลานฟัง เขาถามว่าทองหายไปไหน และเด็กๆ ก็มักจะตามเงินไปเสมอ.

ต้องสมัครสมาชิก
7
วันแรกของการถ่ายทำ

แผงของคุณปาร์คที่ตลาดมังวอน วันแรกของสารคดีของมินจุน อีไลอยู่ข้างขาตั้งกล้อง: มันเป็นหนังเกี่ยวกับตลาด ตลาดคือคุณ ถ่ายกิมจิสิ ไม่ใช่หน้าฉัน เธอเคยพูดแบบนั้นในวิทยุด้วย ขาตั้งกล้องเกือบตกลงไปในถังกิมจิ แล้วก็จะกลายเป็น “กิมจิกับกล้อง” ไปทั้งฤดูหนาว วันแรกฉันขายได้หัวไชเท้าแค่หัวเดียว ไม่มีต้นไม้ต้นไหนยืนได้หลังถูกฟันสิบครั้ง ฉันเกือบเชื่อเธอ และฉันก็เกือบจะพูดว่าไม่เหมือนกัน.

ต้องสมัครสมาชิก
8
พี่น้องสองคนกับน้ำเต้า

ก่อนนอนที่แฟลตของเอลี เล่าเรื่อง The Two Brothers and the Gourd ให้ฮา-อึน: พี่ชายใจดีซ่อมขานกนางแอ่น ตอนเลื่อยน้ำเต้าแล้วข้าวไหลออกมา ตอนเขาได้ยินว่าเขาจับนกนางแอ่นได้ ฮา-อึนก็พูดอีกว่าอยากได้น้ำเต้าอีก น้ำเต้าในรูปเป็นขนมข้าวเหนียว คุณข้ามน้ำเต้าลูกที่สองไป ตอนฉันพูดคำว่า “ก็อบลิน” เธอก็ซ่อนใต้ผ้าห่ม เธอหลับแล้ว ตอนที่คุณพูดคำว่า “นกนางแอ่น” และ “นกนางแอ่น” เป็นคำที่ฉันเก่งที่สุด.

ต้องสมัครสมาชิก
9
เรื่องของคุณยุน

กาแฟหลังงานอ่านที่ห้องสมุดมาโป เรื่องของคุณยุนจากการทำไปรษณีย์สี่สิบปี: มีจดหมายจากปูซานมาทุกเดือน ฉันดูป้ายชื่อแล้วชื่อไม่เหมือนเดิม คุณยายคนนั้นอ่านมาทุกฉบับ ลูกชายบอกว่าส่งให้เธอต่อไป เธออ่านให้ฉันฟังที่หน้าประตู นั่นแหละคือเรื่อง เธอมองลงไปตามถนน ฉันจะอ่านจดหมายจากมินนีแอโพลิสให้ฟัง ได้ยินร้อยครั้งไม่เท่าเห็นครั้งเดียว เอาหิมะมาด้วย.

ต้องสมัครสมาชิก
10
คืนอ่านหนังสือ

คืนอ่านหนังสือในห้องเด็กของห้องสมุดมาโป ซูอากับฮาอึนอยู่แถวหน้า เอลีอ่านเรื่อง The Tiger and the Dried Persimmon จนจบ: ผู้อ่านคือเอลี บรูคส์ มือฉันสั่น ถึงฟ้าจะถล่มก็ยังมีรูให้ปีนออก รูนั้นคือประโยคแรก ลูกพลับแห้ง ตอนนั้นเองทารกก็หยุดร้อง ปรากฏว่าลูกพลับเป็นผลไม้แห้ง ฮาอึนตะโกนว่าเสือ ก่อนลูกพลับให้หายใจสามครั้ง และตอนชูซ็อกทุกคนอยากฟังเรื่องเล่า.

ต้องสมัครสมาชิก

ความคล่องแคล่ว ระดับ 2 - ตอนที่ 2

บทเรียน 11 ถึง 20
11
ประตูบ้านคุณย่า

ประตูบ้านคุณย่าที่ชอนจูช่วงปิดเทอมฤดูร้อน เอลี ซูอา และฮาอึนลงจากรถไฟพร้อมกล่องสาลี่: มาถึงแล้วเหรอ เสือน้อยหลับบนรถไฟไหม เธอหลับถึงอิกซานแล้วร้องเพลงถึงชอนจู โอ้ กล่องสาลี่ ย่าคะ ขอโทษนะ แม้แต่ลิงก็ยังตกจากต้นไม้ ย่าคะ พวกเรามาแล้ว เขาฝึกสุภาษิตบนรถไฟ ทำไมสุภาษิตถึงพูดเหมือนหนังสือ สุภาษิตไม่พูดกับคน พูดกับอากาศ ตอนนี้เธอเป็นคนเกาหลีแล้ว เก็บสาลี่ขึ้นมา.

ต้องสมัครสมาชิก
12
โต๊ะของคุณยาย

โต๊ะของคุณย่าที่ช็อนจู ซุปถั่วงอกกับข้าว: ย่าคะ เล่าเรื่องให้พวกเราฟังตอนกินสิ แม้แต่ภูเขาคึมกังก็ต้องรอหลังมื้ออาหาร คนหิวไม่ได้ยินอะไร นั่นแหละกฎ เธอบอกแบบนั้นกับทุกคน ก็กินเถอะ ซุปเป็นไง เหมือนหน้าร้อนที่แล้วเลย ย่าคะ ซุปที่เหมือนเดิมเสมอต้องอร่อยแน่ๆ ย่าคะ แล้วเรื่องสะพานหิน หลังข้าวก็งีบ เรื่องเล่าพรุ่งนี้.

ต้องสมัครสมาชิก
13
ตลาดในวัยเด็กของเธอ

เฉลียงบ้านคุณย่าที่ชอนจู ยามเย็นของวันหยุดฤดูร้อน: ตลาดที่ฉันเคยไปตอนเป็นเด็กผู้หญิงอยู่ตรงประตูใต้ แม่ฉันขายต็อกจากตะกร้า ต็อกหนึ่งชิ้นราคาเท่าไร ไข่หนึ่งฟองที่แม่ไก่ซึ่งฉันเคยให้อาหารออกให้ ตะกร้าที่ฉันเคยหิ้วยังอยู่ในห้องเก็บของ แผงที่มังวอนก็คือตะกร้านั่น โตแล้ว หลังผ่านความลำบากก็จะมีความสุขตามมา ฉันจะจ่ายด้วยไข่ แม่ไก่ตัวนั้นตายไปสี่สิบปีแล้ว เอามาสองฟอง.

ต้องสมัครสมาชิก
14
ฮาอึนกับข้าว

มื้อเที่ยงที่บ้านคุณย่าในชอนจู ฮาอึนโยนข้าวให้ไก่ที่ไม่มีแล้ว: ฮาอึน ข้าวเอาไว้กินนะ เธอโยนให้แม่ไก่ที่ไม่มีอยู่ ไม่ว่าฉันจะบอกกี่ครั้ง เธอก็โยน นิสัยตอนสามขวบอยู่ไปถึงแปดสิบ เอาช้อนที่เล็กที่สุดให้เธอ ฉันเองก็ยังโยนข้าวให้ птицы เหมือนกันนะ ย่า ฮาอึนเรียกคุณย่าว่า “ย่าใหญ่” ซึ่งเป็นคำเรียกทวดแบบเด็ก ๆ ฉันรอสองปีแล้ว ไม่ว่าฉันจะพยายามยังไง ทวดก็ไม่ออกมาหาฉัน.

ต้องสมัครสมาชิก
15
ร้านที่ปิดอยู่

เดินเล่นในตลาดเก่าเมืองชอนจูกับคุณย่า ร้านต็อกวัยเด็กของเธอปิดและเพื่อนบ้านเดินผ่าน: I was going to buy you the rice cake from the old shop, but look, it's shut, Grandma, the day you go is market day, you've learnt it the wrong way round, today it's the bad one, the day you go is market day, the rice-cake lady's at a wedding, she's back at three, we were going to wait, now we're going for cold noodles, you're the one on the radio, right, read us the menu, cold buckwheat noodles, nine thousand won, and the voice costs extra.

ต้องสมัครสมาชิก
16
ทะเลาะกันผ่านกำแพง

อพาร์ตเมนต์ของครอบครัวคิมที่มังวอนในความร้อนของหน้าร้อน คุณยายมาจากชอนจู เอลีกับซูอาเดินเข้ามาจากที่จอดรถด้วยหน้าบึ้งสองคน: หน้าคุณเป็นอะไร ฉันพูดผิดในที่จอดรถ ถ้าคำที่ออกไปดี คำที่กลับมาก็ดี แล้วคำไหนออกไปก่อน ทะเลาะกันจะจบก็ต่อเมื่อมีคนหัวเราะ ฉันจะหัวเราะก็ต่อเมื่อคุณบอกว่าฉันพูดถูกเรื่องที่จอดรถ คุณยาย เขาไปจอดในที่ของเพื่อนบ้าน ฉันจะไปย้ายรถ ก็ต้องให้ฉันไปด้วยสิ นั่นไง หัวเราะแล้ว.

ต้องสมัครสมาชิก
17
การสัมภาษณ์

แผงของคุณปาร์คที่ตลาดมังวอน กล้องของมินจุนอยู่บนขาตั้ง และเอลียืนอยู่หน้ากล้อง: พี่ชาย มาได้ยังไงถึงตลาด คุณปาร์คให้กิมจิหัวไชเท้าชิ้นหนึ่งกับผม พอมาที่นี่ ผมก็เริ่มรู้จักทุกแผงจากกลิ่น หลังอยู่โรงเรียนหมู่บ้านสามปี แม้แต่หมาก็ท่องบทกวีได้ เขาอยู่มาหกปี งั้นผมนี่แหละหมา ต่อราคาทุกสัปดาห์ เขาได้สำเนียงชอลลา กล้องยังอัดอยู่ไหม กล้องอัดตลอดแหละ.

ต้องสมัครสมาชิก
18
แหวนในแท็กซี่

แฟลตของครอบครัวคิมตอนเย็น กล้องของมินจุนจับภาพคุณคิมกับเรื่องเล่าแท็กซี่ของเขา: พ่อ กล้องกำลังถ่ายอยู่ เรื่องแหวน เจ้าสาวขึ้นรถที่มังวอน เพราะฝนตก ทั้งมาโพกลายเป็นลานจอดรถไปหมด เพราะฉันเบรก แหวนเลยกลิ้งหายไป แล้วเจอไหม งานแต่งกี่โมง สิบเอ็ด ฉันถอดเบาะหลังออกตอนฝนตก ซ่อมคอกหลังวัวหาย สิบปีเจ้าสาวส่งต็อกข้าว ไม่มีใครทำวัวหาย.

ต้องสมัครสมาชิก
19
ร้านต็อก

ร้านขายต็อกของคุณโจที่ตลาดมังวอนในสัปดาห์ก่อนวันหยุด กล้องของมินจุนที่หน้าประตู: คุณโจ ขอฮันนี่ต็อกยี่สิบชิ้นค่ะ/ครับ ไม่ใช่ยี่สิบเลย ฉันไม่มีแม้แต่สองชิ้น พูดในประโยคเดียว คุณโจ ห่างไกลจากคำว่ารวย ฉันไม่เคยนั่งเลยสักครั้ง แล้วเอาอันสีขาวด้วยค่ะ/ครับ เอาที่เหลือไปเลย เป็ดไม่มีก็เอาไก่แทน ไปรับซุปกิมจิก่อนที่คนแจกต็อกจะนึกขึ้นได้ แล้วก็เริ่มดัง ห่างไกลจากคำว่าดัง ฉันคงต้องปิดร้าน.

ต้องสมัครสมาชิก
20
สุภาษิตสิบข้อ

มื้อเย็นวันอาทิตย์ที่แฟลตของครอบครัวคิม คุณย่าทดสอบสุภาษิตสิบข้อแลกกับต็อกสิบชิ้น: สุภาษิตสิบข้อ ต็อกสิบชิ้น พลาดไปหนึ่งข้อมินจุนจะกินชิ้นนั้น ไม่มีทางที่เขาจะตอบได้ครบทั้งสิบ คำพูดไม่มีเท้าแต่ไปได้พันลี้ ไม่มีทางที่คุณย่าจะรู้แค่สิบข้อ เก้าข้อ ไม่มีทางที่เขาจะพลาดข้อที่สิบ คนที่กินต็อกไปแล้วเก้าชิ้น ไม่มีสุภาษิตแบบนั้น แต่ตอนนี้มีแล้ว เขายกชิ้นที่สิบให้คุณย่า.

ต้องสมัครสมาชิก

ความคล่องแคล่ว ระดับ 2 - ตอนที่ 3

บทเรียน 21 ถึง 30
21
กระเป๋าหกใบ

ตลาดมังวอนในสัปดาห์ก่อนชูซ็อก รายการของคุณนายพาร์กและแขนของอีไล: ลูกแพร์ หนึ่งกล่อง พุทราจีน เกาลัด ปลาคอรคเกอร์หนึ่งตัว กล่องแพงกว่าลูกแพร์ ในชูซ็อกสะดือใหญ่กว่าท้อง คนแน่นจนขยับศอกไม่ได้ นั่นแหละช็อต เดินช้าลงหน่อย ปลาคอรคเกอร์ตรงนั้นดูตัวใหญ่กว่า ข้าวต็อกของอีกเจ้าก็ดูใหญ่กว่า และหนักมากจนฉันอยากนั่งลง.

ต้องสมัครสมาชิก
22
ข้าว떡พระจันทร์ครึ่งเสี้ยว

ครัวของครอบครัวคิมในคืนก่อนชูซ็อก ต็อกพระจันทร์ครึ่งเสี้ยว: วางใบสนไว้ข้างล่าง ขนาดเท่าลูกเกาลัด คุณกำลังปั้นแบบขอไปที ของฉันดูเหมือนเกี๊ยว ต็อกสวยนำพาลูกสาวสวย ฉันมีลูกสาวอยู่แล้ว งั้นของคุณจะน่าเกลียดก็ได้ มิน-จุนฟังแบบขอไปทีแล้วกินไปสามชิ้น และ กระดาษเบากว่าเมื่อยกด้วยสองคน ฉันจะยัดไส้.

ต้องสมัครสมาชิก
23
แดงทางตะวันออก

แฟลตของครอบครัวคิมเช้าวันชูซอก คุณคิมกำลังจัดโต๊ะบรรพบุรุษโดยมีกล้องของมินจุนจับภาพเขา: อย่างที่รู้กัน แดงทิศตะวันออก ขาวทิศตะวันตก ปลาอยู่ฝั่งตะวันออก ลูกแพร์วางทางขวาใช่ไหม ไปถามแม่เรื่องลูกแพร์สิ อย่างที่เห็น ฉันวางไว้หมดแล้ว พ่อ แม่ กล้อง ให้มีแค่คนใดคนหนึ่งพูด พายหลายคนทำเรือขึ้นเขา โค้งสองครั้ง คุณโค้งสามครั้งเพราะตื่นเต้น แล้วอย่างที่รู้กัน ฉันเป็นครูวิทยาศาสตร์.

ต้องสมัครสมาชิก
24
พูดถึงเสือ

แฟลตของครอบครัวคิมในบ่ายชูซ็อก ทั้งครอบครัวกับกล้องถ่ายรูป: เอลี เล่าเรื่องห้องสมุดให้เราฟังหน่อย ก็แบบว่า เสือตัวหนึ่งลงมา พูดถึงเสือ เสือก็มา ฉันได้ยินคำว่า “เสือ” แม้อยู่ในห้องฉันเอง แม่บอกว่า “ลูกพลับแห้ง” แล้วเอ่อ เด็กก็หยุดนิ่งค้าง หยุดตรงนั้น หายใจสามครั้ง ลูกพลับน่ะ คือผลไม้แห้ง และหนังสือผิด เด็กหยุดเพราะมันเหนื่อย.

ต้องสมัครสมาชิก
25
ฉบับตัดหยาบ

ห้องชุดของบ้านคิมในเย็นวันชูซ็อก แล็ปท็อปของมินจุนอยู่บนโต๊ะ: นี่เป็นร่างตัดต่อคร่าว ๆ เสียงแย่ตรงโซนขายปลา คุณบอกว่าจะถ่ายแค่กิมจิ แล้วดูสิ เป็นหน้าฉันตั้งสิบนาที กิมจิไม่ได้พูดนะ มืดใต้โคมไฟ เรื่องราวอยู่ที่แผงของแม่คุณ คุณโจบอกว่าจะไม่ทำ แล้วดูสิ เธอยังร้องเพลงด้วย ฉันอยู่ในนั้นด้วยไหม แล้วคุณเป็นคนพากย์เสียง ลูกเขยชอนจู.

ต้องสมัครสมาชิก
26
ใส่รองเท้าสลับข้าง

แฟลตของครอบครัวคิมในค่ำคืนชูซอกดึก ๆ เรื่องแต่งงานของคุณย่า: ย่าจ๋า เล่าเรื่องงานแต่งหน่อย ฉันอายุสิบเจ็ด ช็อนจู ฤดูใบไม้ผลิ ฉันใส่รองเท้าสลับข้าง และเจ้าบ่าวก็คำนับทั้งที่ใส่หมวกกลับหลัง คุณปู่เล่าอีกแบบหนึ่ง เขาเล่าผิดมาห้าสิบปีแล้วฉันก็ปล่อยให้เขาเล่า และแม้แต่รูหนูก็ยังมีวันแดดออกของมัน.

ต้องสมัครสมาชิก
27
หมาของโรงเรียน

แฟลตของตระกูลคิมในเย็นวันชูซอก เรื่องของจี-ยองเกี่ยวกับเช้าแรกของเอลีที่โรงเรียน: วันแรกเขาโค้งคำนับแม้แต่กับหมา ถ้ารู้ว่าเป็นหมาก็จะไม่โค้ง เขากับรองผู้อำนวยการโค้งกันอยู่จนถึงเสียงกริ่ง รองผู้อำนวยการบอกว่าพอแล้วสำหรับปีหนึ่ง ถ้าคุณบอกฉันก็คงจะเงียบ การไม่รู้นี่แหละคือยา แต่หมาน่ะ หมามันโค้งด้วยเหรอ แล้วหมาก็โค้งตอบ มีแค่หมาเท่านั้น.

ต้องสมัครสมาชิก
28
หนึ่งแก้ว

โต๊ะของครอบครัวคิมในมื้อสุดท้ายของชูซอก คุณคิมยืนถือแก้วเดียว: แค่แก้วเดียว ให้ครอบครัว ชาวอเมริกันก็เป็นครอบครัวด้วย นั่งลง เรื่องเล่านี่แหละคือสิ่งที่ทำให้เป็นครอบครัว หกปีก่อนฉันยังพูดขอบคุณไม่ได้เลย คำหนึ่งชดใช้หนี้เหรียญพันได้ แล้วคุณใช้คำไหนชดใช้ล่ะ ฉันกินอิ่มแล้ว และคำนั้นแหละ พูดมันทุกวันอาทิตย์.

ต้องสมัครสมาชิก
29
ใต้หลังคาตลาด

เย็นวันหนึ่งที่ตลาดมังวอน คนขายนั่งบนเก้าอี้พับใต้หลังคาตรงทางเข้า สำหรับหนังของมินจุน: ตลาดมังวอน สี่สิบนาที ไม่ใช่แค่ถ่ายร้านฉัน เขายังเอาเพลงฉันไปใส่ด้วย หน้าคุณอยู่ยาวกว่าหน้าฉันตั้งสองเท่า มังกรโผล่ขึ้นมาจากคูน้ำ ไม่ใช่ผู้กำกับ แต่เป็นคนตัดต่อวิดีโอ ฝุ่นสะสมกลายเป็นภูเขา ไม่ใช่แค่อ่านวิทยุ เขายังเรียนรู้สุภาษิตของเราด้วย และนั่นอยู่ที่นาทีที่สิบสอง.

ต้องสมัครสมาชิก
30
รถไฟของคุณย่า

ชานชาลาสถานีเช้าวันหลังวันหยุด คุณย่ากำลังกลับบ้านไปจอนจู: ฉันจะถือกระเป๋าให้ งั้นจับราวไว้นะ ฉันจะโทรทุกสัปดาห์ งั้นแต่ละครั้งก็สุภาษิตหนึ่งอัน ฉันจะให้สุภาษิตคุณ งั้นคุณเล่าเรื่องให้ฉัน ฮาอึนบอกลา บายบาย คุณทวด ปีหน้าฉันจะเก้าสิบแล้ว งั้นคุณเล่าเรื่องนะ เด็ดดาวจากท้องฟ้า ฉันอยู่บนรถไฟใช่ไหม นั่นแหละดาว แล้วก็เอาเสือน้อยมาด้วย.

ต้องสมัครสมาชิก