Turkish
ครอบครัวมารวมตัวกันเพื่อฟังเรื่องเล่า: นิทานเกี่ยวกับเมืองเก่าของฟัตมา ความทรงจำวัยเด็กของเอ็มเร และคำบรรยายภาพถ่ายของทอมที่อ่านออกเสียงในคืนกิจกรรมที่ห้องสมุด ทอมได้เรียนรู้สุภาษิต โครงสร้างการเล่าเรื่อง และวิธีอ่านต่อหน้าผู้ฟังกลุ่มเล็ก ๆ เรียนรู้การเล่าเรื่อง การใช้สุภาษิต และการปิดท้ายด้วยมุกเด็ด
คำแนะนำเสียง: อังกฤษ
บทเรียน 2 บทเรียนแรกฟรี การสมัครสมาชิกจะปลดล็อกส่วนที่เหลือ ทั้งที่นี่และในแอป
ความคล่องแคล่ว ระดับ 2 - ตอนที่ 1
บทเรียน 1 ถึง 10หลังเวลาปิดร้าน ฟัตมานั่งลงบนเก้าอี้ของเธออย่างสบาย แล้วเริ่มเล่านิทานด้วยคำขึ้นต้นแบบดั้งเดิมและฉากเมื่อ 'นานมาแล้ว'.
ฟัตมาเล่านิทานเรื่องคนพายเรือข้ามฟากชรา โดยใช้รูปอดีตสำหรับเรื่องที่รู้มาจากคำบอกเล่าเท่านั้น.
ฟัตมาปูฉากของนิทานเรื่องหนึ่งในยามรุ่งอรุณที่เมืองเก่า โดยเล่าว่ากำลังเกิดอะไรขึ้นบ้าง และทอมถามว่าเด็กชายกำลังทำอะไรอยู่.
ฟัตมาเดินเรื่องนิทานต่อด้วยอดีตกาลแบบปกติและคำบอกลำดับเหตุการณ์ ก่อนอื่น แล้วก็ หลังจากนั้น และในที่สุด ขณะที่ครอบครัวรอฟังว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป.
นิทานของฟัตมาพลิกผันเมื่อเกิดพายุ และทอมกับเลย์ลาถามว่าผู้คนทำอะไรกัน.
ฟัตมาเล่าว่าเด็กชายกับคนแจวเรือตะโกนเรียกกันข้ามผืนน้ำท่ามกลางพายุอย่างไร และครอบครัวก็สนุกกับการเล่นเสียงตัวละครในนิทาน.
ฟัตมาเติมนิทานของเธอด้วยผู้คนมากมาย และทอมได้เรียนรู้วิธีบรรยายพวกเขาว่าเป็นผู้ชายที่ขายบางสิ่ง หรือผู้หญิงที่อาศัยอยู่ที่ใดที่หนึ่ง.
ฟัตมาเล่าถึงสิ่งที่เกิดขึ้นไปแล้วก่อนที่เรื่องเล่าของเธอจะเริ่มต้น และทอมกับอายเชแสดงความรู้สึกต่อผู้คนที่ไม่ได้ฟัง.
หลังเวลาปิดร้าน ฟัตมาเล่านิทานตอนต่อไป และทอมสรุปเรื่องโดยใช้อนุประโยค “เมื่อ” และ “ขณะที่”.
ฟัตมาเล่านิทานจบ ครอบครัวพูดคุยกันถึงข้อคิดของนิทาน และเธอปิดท้ายด้วยกลอนดั้งเดิมเรื่องแอปเปิลสามลูก.
ความคล่องแคล่ว ระดับ 2 - ตอนที่ 2
บทเรียน 11 ถึง 20เอ็มเรพาทอมไปดูถนนในย่านจีฮันกีร์ที่เขาเติบโตมา และเล่าว่าตอนเป็นเด็กเขาเคยทำอะไรที่นั่นบ้าง.
Emre และ Leyla นึกถึงช่วงฤดูร้อนกับครอบครัวที่ริมทะเล: สิ่งที่พวกเขาเคยทำทุกฤดูร้อน ในวันอาทิตย์ และในตอนเย็น รวมถึงว่าใครเป็นคนร้องไห้.
ระหว่างจิบชา เอ็มเรนึกย้อนถึงตอนที่เขาขี้อายเมื่ออายุเจ็ดขวบและเริ่มเข้าโรงเรียนตอนอายุหกขวบ ขณะที่อัยเชและเลย์ลาแซวเขาเรื่องมาสาย.
Emre นึกถึงวันที่เขาได้เห็นทะเลเป็นครั้งแรก วันที่พ่อของเขาเปิดคาเฟ่ และวันที่เขาทำรองเท้าหาย ส่วน Tom เล่าถึงวันที่เขามาถึง Istanbul.
ออร์ฮาน เพื่อนบ้านสูงวัย แวะมาที่คาเฟ่และเล่าสุภาษิตเกี่ยวกับความอดทน ทอมขอให้เขาพูดซ้ำช้า ๆ แล้วจึงพูดตาม.
ที่ตลาด Kadıköy พ่อค้าคนหนึ่งยกสุภาษิตที่มีอนุประโยคเงื่อนไข "ถ้า" มาพูดผิด เลย์ลาช่วยแก้ให้ถูก แล้วทอมก็พูดถ้อยคำที่ถูกต้องตามและซื้อขนมปังวงแหวนงาสองชิ้น.
เอมเรทำงานชิ้นหนึ่งล่าช้า และครอบครัวก็ผลัดกันยกสุภาษิตมาพูด: อย่างที่เขาว่ากัน การเห็นด้วย การไม่เห็นด้วย และการขอตัวอย่าง.
เอ็มเรอธิบายว่าทำไมเรื่องต่าง ๆ จึงเกิดขึ้นในวัยเด็กของเขา โดยใช้คำว่า “เพราะ” และ “ต้องขอบคุณ” เพื่อบอกสาเหตุ.
ระหว่างนั่งแท็กซี่ข้ามเมืองอิสตันบูล คนขับเล่าเรื่องตลกเกี่ยวกับการค้นพบที่คาดไม่ถึง และทอมก็เล่าเรื่องของตัวเองเพิ่มอีกเรื่องหนึ่ง.
สองคนเล่าเรื่องครอบครัวเรื่องเดียวกันและแก้คำพูดของกันและกัน: ไม่ใช่เหรอ, ไม่ ไม่ได้เป็นแบบนั้น, ใช่เลย.
ความคล่องแคล่ว ระดับ 2 - ตอนที่ 3
บทเรียน 21 ถึง 30ทอมและเลย์ลาเขียนคำบรรยายภาพสั้นๆ ที่คาเฟ่ อ่านออกเสียง แล้วเลือกอันที่ชอบที่สุด.
ทอมและเลย์ลาเขียนคำบรรยายภาพโดยใช้วลีแสดงความเป็นเจ้าของ แก้ส่วนท้ายคำที่ขาดหายไป และเมห์เมตจำหน้าต่างคาเฟ่ของตัวเองได้.
Tom และ Leyla เขียนคำบรรยายภาพที่บอกสถานที่และเวลาของฉาก โดยมี Emre ช่วยเสนอไอเดีย: บนเรือเฟอร์รี่ ตอนเย็น ที่ตลาด ริมทะเล.
ทอม เอมเร และเลย์ลามาถึงงานค่ำคืนห้องสมุด และขอร้องเซลิน บรรณารักษ์ อย่างสุภาพ ได้แก่ เซ็นชื่อในรายชื่อ รอสักครู่ และนำน้ำมาให้.
ในค่ำคืนที่ห้องสมุด ทอมเปิดการอ่านของเขา: เขาขอบคุณเซลินและผู้ฟัง บอกว่าเขามาจากที่ไหน และบอกว่าเขาจะอ่านและแสดงอะไร.
ก่อนการอ่านที่ห้องสมุด เลย์ลาและเอ็มเรช่วยแนะนำทอม: วางคำที่ต้องการเน้นไว้หน้าคำกริยาทันที เว้นจังหวะหลังเครื่องหมายจุลภาค อ่านช้า ๆ และหายใจ.
ที่คาเฟ่ ทอมเล่าเรื่องราวเบื้องหลังภาพถ่ายภาพหนึ่ง โดยบอกว่าเขาถ่ายภาพนั้นเมื่อไร และเขารอและตื่นแต่เช้าเพื่ออะไร.
ในงานค่ำคืนที่ห้องสมุด ทอมตอบคำถามของผู้ชมอย่างสุภาพ: เขาชมคำถาม บอกสิ่งที่เขาคิด และบอกสิ่งที่เขาหวัง.
ทอมซ้อมมุกตลกปิดท้ายสำหรับงานคืนที่ห้องสมุด ขณะที่เพื่อน ๆ และครอบครัวช่วยแนะนำเขาเรื่องการเว้นจังหวะและคำที่ทำให้ประหลาดใจ.
ในช่วงท้ายของค่ำคืนห้องสมุด ทอมเล่ามุกของเขา ขอบคุณแขกและครอบครัว และได้รับคำอวยพรปิดท้ายอันอบอุ่น.